Profil użytkownika: halohalo56

Na plus tej książce wyszło tylko to, że szybko się ją czytało. I chwała jej za to, bo gdybym musiała poświęcić na to więcej czasu, byłby on zmarnowany.

Zachęcona opisem, bo moim ulubionym motywem jest izolacja bohaterów od świata, w zamknięciu z niebezpieczeństwem. Niestety, tego niebezpieczeństwa praktycznie nie było.

Mnóstwo przemyśleń bohaterów na temat ich życia, sytuacji politycznej na świecie, również o covidzie - wszystko to przeplatane krótkimi scenami z perspektywy bohaterów tak nieistotnych, że mogłoby tego nie być. Przez to zabrakło miejsca na faktyczną tajemnicę i grozę.

Nie wiem, czy tak miało być, ale odniosłam wrażenie, że tak właściwie te niebezpieczeństwo, o którym bohaterowie wspominali od czasu do czasu, właściwie nie istniało i nie zrobiło nic poza zniszczonymi oponami. Aż do jakichś ostatnich 50 stron, bo wtedy faktycznie coś się wydarzyło, ale zawiodło okrutnie. Zabrakło budowania napięcia od samego początku, delikatnych sugestii, że coś się dzieje, zmienia. Wszystko to utonęło w oceanie bezsensownych wstawek o wojnie i "śmiesznych" dialogów.

Kolejną rzeczą, która mnie odpychała, były próby komizmu. Autor starał się być chyba cool i młodzieżowy, używając młodzieżowych słów czy nawiązań do popkultury, ale było to tak nachalne, że aż nierealistyczne. Bohaterowie wręcz krzyczeli "Zobacz! Używam tego słowa! Zobacz! Znam takie rzeczy!".

Co tu dużo mówić, stracony czas i stracony potencjał, bo prolog zapowiadał coś ciekawego.

Na plus tej książce wyszło tylko to, że szybko się ją czytało. I chwała jej za to, bo gdybym musiała poświęcić na to więcej czasu, byłby on zmarnowany.

Zachęcona opisem, bo moim ulubionym motywem jest izolacja bohaterów od świata, w zamknięciu z niebezpieczeństwem. Niestety, tego niebezpieczeństwa praktycznie nie było.

Mnóstwo przemyśleń bohaterów na temat ich życia,...

Gdyby to było możliwe, dałabym 0 gwiazdek.

Książka okropnie głupia, wymęczyła mnie do tego stopnia, że z pewnością nie sięgnę po kolejne tomy.

Każda scena z Alexem sprawiała, że miałam ochotę rzucić telefonem. Rozumiem zamysł chłodnego, rządzącego wszystkimi i wszystkim bogatego bad boya, jednak odczułam, że chyba jeszcze nigdy nie natrafiłam w jakiejkolwiek historii na tak zarozumiałego, tępego i okropnego człowieka jak Alex Volkov. To, jak panoszył się i groził wszystkim zniszczeniem ich życia (w tym bliskim znajomym Avy), a do tego rozkazywał głównej bohaterce – nachodził ją w pracy, po zbliżeniu między nimi oznajmił, że to był błąd i mają o tym zapomnieć, a gdy Ava przestała się z nim kontaktować, kupił jej nowy telefon, bo stary z pewnością się zepsuł, skoro do niego nie pisała (serio?), a potem jeszcze miał czelność ZABRONIĆ jej uczyć się pływania z kimś innym – O K R O P N E.

Romantyzowanie czegoś takiego? Nie. Po prostu nie.

Wątek traum bohaterów i rozwiązanie pewnych problemów były tak naciągane, że szkoda gadać.

Gdyby to było możliwe, dałabym 0 gwiazdek.

Książka okropnie głupia, wymęczyła mnie do tego stopnia, że z pewnością nie sięgnę po kolejne tomy.

Każda scena z Alexem sprawiała, że miałam ochotę rzucić telefonem. Rozumiem zamysł chłodnego, rządzącego wszystkimi i wszystkim bogatego bad boya, jednak odczułam, że chyba jeszcze nigdy nie natrafiłam w jakiejkolwiek historii na...

"Bloodwin" to książka przyjemna, lekka, na jeden wieczór, jeśli się postarasz, a przy tym prawie niezachwycająca. Daleko jej do opasłych tomiszczy fantasy z szeroko rozbudowanym światem, gdzie każda strona dla czytelnika odkrywa nowy fakt na temat jakiejś kultury czy systemu magicznego. W "Bloodwin" wszystko dzieje się szybko i tak też jest nam przekazywane, łącznie z relacjami łączącymi bohaterów i kierującymi nimi pobudkami. Przez to trudno mi było przywiązać się do kogokolwiek z czwórki głównych postaci bądź zapłakać na scenie czyjejś śmierci. Nie poczułam też rumeńca ekscytacji przy rozwijającym się wątku miłosnym między naszą wiedźmą krwi a księżniczką. I choć miłość dwóch dziewczyn była tym, co skłoniło mnie do sięgnięcia po "Bloodwin", tak zostawiła mnie ona właściwie z niczym.

Wydaje mi się, że główną wadą książki jest właśnie ten pośpiech we wszystkim, brak miejsca na detale i rozwinięcie jej poszczególnych aspektów. Przez to przebrnęłam przez strony w rekordowym tempie i nim się obejrzałam, odłożyłam na półkę. Zabrakło tu też emocji, które powinny towarzyszyć opisom rozlewu krwi i masakry toczącej się przez strony książki.

Z plusów mogłabym wymienić uczucia targające Ranką na przestrzeni powieści. Widzimy ją jako przestraszoną, zdradzoną i zmanipulowaną dziewczynę, która pragnie miłości i akceptacji. Zrobi to, o co poproszą ją bliscy, nawet za cenę czyjegoś życia. Jednocześnie boleśnie miota się między dwoma obozami – świat wiedźm, które rozumieją doskwierający jej ból czy świat królewskich bliźniaków, dających jej poczucie radości i szansy na lepsze jutro? Ranka wciąż ma problem z dokonaniem wyboru i chyba to nadało książce pewnego realizmu.

Czy warto? Na pewno nie zaszkodzi, jeśli kupicie ją po niższej cenie. Mi udało się dorwać w markecie za jakieś 13 zł, ale cena regularna - prawie 55 - to przesada. Nie za taką treść, a może właściwie prawie brak tej treści.

"Bloodwin" to książka przyjemna, lekka, na jeden wieczór, jeśli się postarasz, a przy tym prawie niezachwycająca. Daleko jej do opasłych tomiszczy fantasy z szeroko rozbudowanym światem, gdzie każda strona dla czytelnika odkrywa nowy fakt na temat jakiejś kultury czy systemu magicznego. W "Bloodwin" wszystko dzieje się szybko i tak też jest nam przekazywane, łącznie z...