Matki przodem. Jak wylądowałyśmy w ciemnej d***e

Podobnie jak 1 cześć Bardzo fajna!

Podobnie jak 1 cześć Bardzo fajna!

175/2025 (A)

175/2025 (A)

Lekka i przyjemna, a i nieźle się uśmiałam...

Lekka i przyjemna, a i nieźle się uśmiałam...

Przygoda fajna, opisanie jej wypada kiepsko. W porównaniu do pierwszej części, ta mocno kuleje.

Przygoda fajna, opisanie jej wypada kiepsko. W porównaniu do pierwszej części, ta mocno kuleje.

Matki Przodem zaczęłam od drugiego tomu, bo jakoś nie wiem dlaczego, ale kupiłam właśnie kontynuację, zamiast zacząć jak człowiek, od początku. Ale to jednak nie ma znaczenia, bo ta historia to taka komedia pomyłek, że mój błąd przy nich blednie.

Joanna, narratorka, ma wymagającą eksponowaną pracę, dwójkę dzieci, męża, psa i cztery przyjaciółki. Trudno to wszystko utrzymać w ryzach, ale mimo przemęczenia, jakoś jej się to udaje. Pewnego dnia, po kilku lampkach wina przyjaciółki postanawiają wybrać się na babski wyjazd. Spontanicznie kupują bilety, żeby nie było od tego odwrotu. Ma być SPA, szampan i bezczelna laba przez cały tydzień.

🤱🏼 Nie do końca udany wyjazd

Jednak, jak można się spodziewać, nie do końca im się to udaje. Zamiast Budapesztu, wychodzi Bukareszt, a zamiast spa, wiejska chata z kozami i kurami. A to jeszcze nie wszystko, bo dziewczyny są ostro zakręcone i powodują wokół siebie wiele zamieszania. Czasami wręcz istny chaos, bo za co się nie wezmą to pójdzie nie po ich myśli. Istna komedia absurdalnych pomyłek i niefortunnych zrządzeń losu.

Matki przodem to książka napisana z myślą o zapewnieniu odrobiny rozrywki kobietom, które są przemęczone codziennymi obowiązkami. Joanna, główna bohaterka, oraz zapewne alterego autorki, próbuje w końcu odpiąć wrotki, żeby przekonać się, że bez jej kontroli świat przetrwa. Bezceremonialny język, często dosadny i sarkastyczny sprawia, że czyta się tę historię szybciutko i bardzo przyjemnie. Jeśli, ktoś lubi humor Jasia Fasoli, polubi też tę książkę.

🤱🏼 Wolę inny humor

Ja wiem, że to jest taka książka typowo rozrywkowa, żeby się pośmiać, absolutnie nie identyfikować z bohaterkami. Po prostu trzeba płynąć z fabułą i śmiać z kolejnych zwrotów akcji i komicznych przygód dziewczyn. Jednak ja chyba zwyczajnie nie lubię takiej formuły. Nie lubiłam jej w filmach, nie przepadam też w książkach.

Jeśli wiadomo, że gdy ma się coś przydarzyć i na pewno przybierze to zły kierunek, to najczęściej przewracam oczami, szczególnie gdy dzieje się to cały czas. Scenka, w której jedna z koleżanek łapie za patelnię, żeby przegonić żmiję, ale w efekcie uderza starszą panią w głowę, jest obiektywnie komiczna. Ja chyba jednak nie mam wystarczającego poczucia humoru, żeby naprawdę mnie to bawiło.

Natomiast bardzo podobał mi się bezkompromisowy język. Dziewczyny docinały sobie cały czas, a ironia i sarkazm się wręcz wylewa z ich wypowiedzi. A jednak ufają sobie wzajemnie, wspierają się, mimo nieodłącznych niesnasek i chaosu wprowadzanego przez dziwne decyzje, wydarzenia i popełniane błędy. Ogólnie to fajna rozrywka na parę godzin.

Matki Przodem zaczęłam od drugiego tomu, bo jakoś nie wiem dlaczego, ale kupiłam właśnie kontynuację, zamiast zacząć jak człowiek, od początku. Ale to jednak nie ma znaczenia, bo ta historia to taka komedia pomyłek, że mój błąd przy nich blednie.

Joanna, narratorka, ma wymagającą eksponowaną pracę, dwójkę dzieci, męża, psa i cztery przyjaciółki. Trudno to wszystko utrzymać...

Przeczytałam jej pierwszą książke i zaraz sięgnęłam po tę i sie nie zawiodłam beczka śmiechu z czystym sumieniem polecam taka historia to tylko autorstwa p.Joanny dziekuję za taką cudowną dawke humoru widze że jest już 2 jak Pani zapowiadała więc już nie moge sie doczekać wrażeń z następnej Pani książki po przeczytaniu sie odezwe i podziele opinia o niej a tym czasem zachecam do przeczytania tej przezabawnej historii jak to zrządzeniem losu można wylądować na wakacjach w ciemnej d___e...polecam ...

Przeczytałam jej pierwszą książke i zaraz sięgnęłam po tę i sie nie zawiodłam beczka śmiechu z czystym sumieniem polecam taka historia to tylko autorstwa p.Joanny dziekuję za taką cudowną dawke humoru widze że jest już 2 jak Pani zapowiadała więc już nie moge sie doczekać wrażeń z następnej Pani książki po przeczytaniu sie odezwe i podziele opinia o niej a tym czasem...

Śmieszna, genialna historia! Więcej takich!

Śmieszna, genialna historia! Więcej takich!

Zdecydowanie odstaje poziomem od części pierwszej. Na minus, niestety.
Ten dowcip jest już taki na siłę, wręcz głupawy. Jakby autorka już nie miała pomysłu czym rozbawić czytelników.
Jeśli czytaliście część pierwszą, to warto sobie przeczytać tę część, żeby mieć porównanie, ale jeśli nie, no to myślę,że są lepsze powieści.

Zdecydowanie odstaje poziomem od części pierwszej. Na minus, niestety.
Ten dowcip jest już taki na siłę, wręcz głupawy. Jakby autorka już nie miała pomysłu czym rozbawić czytelników.
Jeśli czytaliście część pierwszą, to warto sobie przeczytać tę część, żeby mieć porównanie, ale jeśli nie, no to myślę,że są lepsze powieści.

Majówka, majówką, ale przecież będzie jeszcze sporo wiosennych weekendów, a co lepsze, urlopowych wyjazdów. Trzeba przyznać, że to najbardziej odpowiednie momenty, żeby sięgnąć po coś luźniejszego. Dzisiaj przychodzę właśnie z propozycją książki bardzo lekkiej, przyjemnej, ale jakże zabawnej.

Kiedy życie staje się nieustannym biegiem z przeszkodami, a macierzyństwo przypomina raczej tor minowy niż pastelową reklamę jogurtu – czas powiedzieć: dość. Albo przynajmniej: „na chwilę mnie nie ma”.

Zmęczona do cna kierowniczka produkcji filmowej, matka, żona, kobieta z misją przetrwania, postanawia wyłączyć się z życia i w towarzystwie równie wykończonych przyjaciółek wyjeżdża do Budapesztu. Plan: luksusowe SPA, bez telefonów, bez dzieci, bez zadań specjalnych. Rzeczywistość: totalny rozgardiasz, absurdalne przygody i nieustanna walka o zachowanie resztek godności. Co poszło nie tak?

Joanna Mokosa-Rykalska – autorka bloga, książkowego hitu „Matka siedzi z tyłu”, kobieta-orkiestra i specjalistka od życiowych katastrof – wraca z nową historią, która nie uczy, jak żyć, ale zdecydowanie pomaga przeżyć. Tym razem zabiera nas w podróż, która miała być oddechem, a zamienia się w brawurową komedię pomyłek z elementami survivalu. Już od pierwszych stron wiadomo, że nie będzie lekko, a kiedy na lotnisku wszystko zaczyna iść „po ichniemu”, czytelnik może tylko usiąść wygodnie i dać się porwać tej rollercoasterowej opowieści, a uwierzcie naprawdę będzie się działo.

Trzeba jednak przyznać, że nie jest to książka, która ma zmieniać świata, ale z całą pewnością poprawi humor. Kipi sarkazmem, złośliwym ciepłem i sytuacjami tak bardzo życiowymi, że aż zrywa się boki ze śmiechu. Autorka nie przebiera w słowach – raz celnie obśmieje, raz przytuli, a raz zostawi ze łzami i westchnieniem „mam tak samo”. I to jest piękne...

To opowieść pełna absurdu, autentyczności i kobiecego wsparcia. „Matki przodem...” to swoisty dziennik wyprawy, w której droga (dosłownie i metaforycznie) jest ważniejsza niż cel. Jeżeli jednak ktoś spodziewa się przewodnika turystycznego – uprzedzam: to bardziej podróż w głąb chaosu, codziennych frustracji i zaskakująco trafnych obserwacji o macierzyństwie, przyjaźni i współczesnej kobiecości. Choć historia momentami przekracza granice zdrowego rozsądku (i geograficznej logiki),nie sposób się na nią obrazić – bo wszystko podane jest z takim urokiem i dystansem, że zamiast oceniać, po prostu śmiejemy się razem z bohaterkami.
Czy to książka ambitna? Niekoniecznie. Ale czy musi być? Dla mnie – osoby, która niedawno przemierzała rumuńskie drogi i dobrze zna smak przyjaciółkowych perypetii – ta opowieść była jak balsam. Świetnie uchwycone niuanse relacji, specyfika podróży z kobietami i ten słodko-gorzki absurd, który zna każda z nas – czynią z tej książki coś bardzo autentycznego.

Największym atutem są bohaterki – nieidealne, zmęczone, ale prawdziwe. Ich dialogi bawią, ale też poruszają, a refleksje nad życiem matki, kobiety, przyjaciółki – choć opakowane w komediowy styl – zostają w głowie na dłużej. To właśnie ten balans między śmiechem a szczerością czyni tę książkę wartościową – nawet jeśli czasem wydaje się, że wszystko toczy się w rytmie totalnego chaosu.

„Matki przodem...” to świetna lektura na poprawę humoru. Jeśli masz za sobą (lub przed sobą) szaloną wyprawę z przyjaciółką, tęsknisz za kobiecym wsparciem bez lukru albo po prostu chcesz się szczerze pośmiać – sięgnij bez wahania. Czasem dobrze jest wylądować w ciemnej d***e. Zwłaszcza z właściwymi ludźmi. Polecam.

Majówka, majówką, ale przecież będzie jeszcze sporo wiosennych weekendów, a co lepsze, urlopowych wyjazdów. Trzeba przyznać, że to najbardziej odpowiednie momenty, żeby sięgnąć po coś luźniejszego. Dzisiaj przychodzę właśnie z propozycją książki bardzo lekkiej, przyjemnej, ale jakże zabawnej.

Kiedy życie staje się nieustannym biegiem z przeszkodami, a macierzyństwo...

#books_consumption_2025: 031

Wcześniejszy tytuł PT Autorki („Matka siedzi z tyłu. Opowieści z d**y wzięte”) przypadł mi do gustu. Skoro jest też dostępny kolejny, to dlaczego nie spróbować? Spróbowałem. I… Cóż. O ile nie mam się co czepiać do języka, tego w jaki sposób historia jest opowiedziana, to sama historia babskiego wypadu, na który to pomysł bohaterki wpadły na zakrapianym winem dzidowisku, jakoś tak… No jakoś tak nie zachwyciła. Nie wiem czy to miała być trochę komedia pomyłek, gdyż wypad do Budapesztu całej piątki okazuje się jedną wielką pomyłką. Nie wiem, czy bardziej miał to być przekaz, że jednak to kobiety silne, niezależne i samowystarczalne, ale jednak uwiera, jak pępowina nie ma jak sprawdzić, co na drugim jej końcu.

Nie powiem, że jakieś straszliwe męki przeżywałem podczas lektury. Niemniej jednak aż tak bardzo pozytywnych wrażeń po lekturze tego tytułu, w porównaniu z poprzednim, to nie mam. Będzie 5/10, gdyż – jak wspominałem – język barwny, „kurwuniu” które mi się przykleiło pod czaszką też się pojawia we właściwych momentach. Ale historia moim skromnym zdaniem naciągana niczym guma w spodniach od dresu przez co całość siada.

#books_consumption_2025: 031

Wcześniejszy tytuł PT Autorki („Matka siedzi z tyłu. Opowieści z d**y wzięte”) przypadł mi do gustu. Skoro jest też dostępny kolejny, to dlaczego nie spróbować? Spróbowałem. I… Cóż. O ile nie mam się co czepiać do języka, tego w jaki sposób historia jest opowiedziana, to sama historia babskiego wypadu, na który to pomysł bohaterki wpadły na...