Mistrzowski samouk. Jak łatwo i skutecznie doskonalić się w dowolnej dziedzinie

Kupiłem tę książkę po ukończeniu świetnego kursu o uczeniu się na Courserze, którego jednym z autorów jest również Barbara Oakley. Zarówno książkę jak i kurs gorąco polecam. Obie te pozycje zawierają wiele rad jak skuteczniej się uczyć, jednocześnie wyjaśniając, czemu przedstawione sposoby działają. Barbara Oakley ma dar przekazywania wiedzy w przystępny, ale nie banalny, sposób. Jedyne czego żałuję to że tak późno trafiłem na te materiały.

Kupiłem tę książkę po ukończeniu świetnego kursu o uczeniu się na Courserze, którego jednym z autorów jest również Barbara Oakley. Zarówno książkę jak i kurs gorąco polecam. Obie te pozycje zawierają wiele rad jak skuteczniej się uczyć, jednocześnie wyjaśniając, czemu przedstawione sposoby działają. Barbara Oakley ma dar przekazywania wiedzy w przystępny, ale nie banalny,...

Porządnie streszczenie najważniejszych obecnie metod nauki bez zbytniego wchodzenie w szczegóły, choć tak na plus trzeba zapisać odniesienie się do badań naukowych. Czasami niektóry rzeczy zbyt pobieżnie potraktowane ale i tak cieszy taka pozycja na rynku

Porządnie streszczenie najważniejszych obecnie metod nauki bez zbytniego wchodzenie w szczegóły, choć tak na plus trzeba zapisać odniesienie się do badań naukowych. Czasami niektóry rzeczy zbyt pobieżnie potraktowane ale i tak cieszy taka pozycja na rynku

W książce między innymi:

koncentracja i myślenie rozproszone
wychodzenie z impasów
metody motywowania się i pokonywania prokrastynacji
techniki efektywnego czytania i usprawniania myślenia
skuteczne przygotowywanie się do egzaminów i ich zdawanie

W książce między innymi:

koncentracja i myślenie rozproszone
wychodzenie z impasów
metody motywowania się i pokonywania prokrastynacji
techniki efektywnego czytania i usprawniania myślenia
skuteczne przygotowywanie się do egzaminów i ich zdawanie

Garść porad i sztuczek jak skuteczniej się uczyć, czy efektywniej pracować.
Bez odkrycia ameryki, ale przedstawione w przystępny sposób i dobrze poukładane.
Krótkie podsumowanie na końcu strony pomaga trzymać się tych zasad na codzień, bez konieczności wracania i wertowania książki na nowo.
W sumie jestem zaskoczony, jak wiele z tych metod udało się wypracować samemu na przestrzeni życia, kiedy była taka potrzeba.
Natomiast niezaprzeczalnym faktem jest to, że nikt nie uczy nas tego na żadnym szczeblu edukacji.

Garść porad i sztuczek jak skuteczniej się uczyć, czy efektywniej pracować.
Bez odkrycia ameryki, ale przedstawione w przystępny sposób i dobrze poukładane.
Krótkie podsumowanie na końcu strony pomaga trzymać się tych zasad na codzień, bez konieczności wracania i wertowania książki na nowo.
W sumie jestem zaskoczony, jak wiele z tych metod udało się wypracować samemu na...

"Mistrzowski samouk" autorstwa Barbary Oakley i Olać Schewe to poradnik, który ma nas nauczyć jak skutecznie przyswoić wiedzę. W książce znajdziemy również mnóstwo metod pomocnych w opanowaniu różnego dowolnego materiału. Poznamy tu również metody motywowania się, pokonywania prokrastynacji, techniki efektywnego czytania, a także metody usprawniania myślenia.
Ten poradnik pomoże nam również skutecznie przygotować się do różnych egzaminów, aby je poprawnie zdać.
Serdecznie polecam 🤗

"Mistrzowski samouk" autorstwa Barbary Oakley i Olać Schewe to poradnik, który ma nas nauczyć jak skutecznie przyswoić wiedzę. W książce znajdziemy również mnóstwo metod pomocnych w opanowaniu różnego dowolnego materiału. Poznamy tu również metody motywowania się, pokonywania prokrastynacji, techniki efektywnego czytania, a także metody usprawniania myślenia.
Ten poradnik...

Chcesz nauczyć się matematyki, języka obcego, programowania, karate, gotowania czy czegokolwiek innego? W tej książce znajdziesz odpowiednie wskazówki. Książka jest krótka, ma tylko około 120 stron, ale za to bardzo treściwa, bez zbędnego lania wody. Autorzy prócz przytoczenia sposobów na usprawnienie nauki, podają także naukowe przyczyny, dlaczego to działa. Polecają także przykłady popularnych aplikacji wartych do użytku.

Poniżej streszczenie wybranych fragmentów z książki.

Stosuj technikę Pomodoro, czyli:
1. Uporządkuj miejsce pracy lub nauki, a także usuń rozpraszacze.
2. Ustaw minutnik na 25 minut (możesz użyć jakiejś aplikacji do tego).
3. Ucz się lub pracuj przez 25 minut z jak najlepszym skupieniem.
4. Zrób sobie 5 minut przerwy (posłuchaj ulubionej piosenki, zamknij oczy się zrelaksuj, pójdź na krótki spacer itp.).
5. Powtórz całość od nowa. W przypadku dłuższych sekwencji co 3 lub 4 zrób dłuższą, 10-15 minutową przerwę.

Przygotuj otoczenie:
- stosuj zatyczki do uszu, nauszniki albo słuchawki z redukcją dźwięków otoczenia,
- wyłącz wszelkie powiadomienia w komputerze i telefonie,
- stosuj programy do blokowania stron internetowych.

Mózg także potrafi się przepracować jak mięśnie. Nazywa się to wyczerpaniem kognitywnym. 5-10 minut przerwy w relaksie, bez Internetu, wysyłania i czytania wiadomości itp. są najlepszym sposobem na ugruntowanie wiedzy. Zatem drzemka lub nierobienie niczego przez pewien czas są w tym przypadku jak najbardziej produktywne. Na naukę można przeznaczyć od 2 do 8 godzin, zależnie od ambicji, trudności i potrzeby. Dłuższy czas nie przynosi już większych rezultatów.

Muzyka może spowalniać proces nauki, zwłaszcza jeśli chodzi o matematykę, ponieważ pewna część uwagi mimowolnie rejestruje dźwięki. Muzyka także może powodować wielozadaniowość, jeśli w trakcie jej słuchania obsługujesz playlistę. Jeśli pomimo słuchania muzyki czujesz, że ona Ci nie przeszkadza w nauce, to nie rezygnuj jej. W przeciwnym wypadku warto może z niej zrezygnować. Ciekawostką jest to, że tzw. dudnienia różnicowe (dźwięki binauralne) mogą mieć wpływ na koncentrację (jako że są monotonne to można je słuchać z muzyką lub szumem różowym),lecz wpływ ten raczej jest nieznaczny.

Medytacja i joga mogą mieć pozytywny wpływ na funkcje poznawcze. Medytacje można podzielić na 2 główne kategorie:
- medytację skupienia (np. medytacja z mantrą),
- medytację uważności (charakter otwarty, obserwacyjny).
Medytacja uważności może sprzyjać na poprawę nastroju, z kolei medytacja skupienia sprzyja na koncentrację, lecz efekty pojawią się po wielu tygodniach lub miesiącach. Zatem im wcześniej zaczniesz, tym szybciej doczekasz się efektów.

Mózg może pracować w 2 trybach myślenia i nauki. Pierwszy to tryb koncentracji, gdy się na czymś skupiamy. Z kolei drugi to tryb myślenia rozproszonego. W tym trybie myśli przelatują przez nas umysł, ale nie jesteśmy wtedy na niczym konkretnym skupieni. Ten tryb także jest ważny, ponieważ mózg potrafi kojarzyć różne myśli i koncepcje w sposób nieosiągalny dla trybu koncentracji, gdzie mózg stara się wytłumić inne toki myślenia niedotyczące danego zagadnienia. Dlatego w trybie myślenia rozproszonego można wpaść na nowe, nieszablonowe pomysły, np. podczas kąpieli lub spaceru.

Technika trudnego początku:
1. Przejrzyj test albo zadany materiał i postaw mały „ptaszek” przy każdym zagadnieniu, które wydaje się szczególnie trudne.
2. Zacznij od najtrudniejszego zagadnienia. Prawdopodobnie po kilku chwilach natkniesz się na przeszkodę nie do przebycia.
3. Gdy tylko spostrzeżesz, że utknąłeś, przejdź do łatwiejszego zadania.
4. Wróć do trudnego zagadnienia po uporaniu się z jednym łatwiejszym (lub kilkoma).

Myślenie rozproszone podczas wstępnych szkiców: zasłoń lub wyłącz monitor, a następnie zacznij pisać, nie widząc słów na ekranie. Możesz także pisać odręcznie, nie przyglądając się temu, co napisałeś. Podzielenie pracy na tryb myślenia rozproszonego (bez poprawiania) i tryb koncentracji (szlifowanie tekstu) pozwoli Ci znacznie przyspieszyć pracę.
Aby zmusić się do pisania, możesz skorzystać z aplikacji o nazwie Write or Die. Można w nim ustawić ilość słów do napisania w określonym czasie, w przeciwnym wypadku pojawią się irytujące powiadomienia dźwiękowe i wizualne. Podobno praca z tym programem sprawia, że pisanie staje się fajne.
Nauka wymagająca zapamiętania dużej ilości informacji (np. słówka czy terminy anatomiczne) zwykle przebiega sprawniej w cichym i spokojnym środowisku. Z kolei zagadnienia wymagające myślenia koncepcyjnego (np. analiza trendów historycznych, budowa mostów, złożone problemy analityczne) niekiedy lepiej wypadają przy dekoncentracyjnym środowisku co jakiś czas i uaktywnienia myślenia rozproszonego, np. odgłosy kawiarni. Możesz wykorzystać różne programy do imitacji takich dźwięków.
Mózg zawiera około 86 miliardów neuronów. Gdy się czegoś uczysz, łączysz neurony ze sobą. Połączenia między neuronami nazywają się synapsami.
Im lepiej się czegoś nauczysz, tym łatwiej będzie Ci sobie to przypomnieć, ponieważ utworzyłeś mocniejsze szlaki komunikacyjne między neuronami w pamięci długotrwałej. Im więcej jest takich połączeń i im są trwalsze, tym lepiej coś umiesz.
Uczyć się należy aktywnie, skłaniając mózg do ciężkiej pracy i myślenia. Istotą aktywnej nauki jest proces nazywany ćwiczeniami przypominającymi (ang. retrieval practice). Pierwsze kroki w uczeniu się czegoś zostawiają jedynie słaby ślad w postaci wstępnego zbioru połączeń. Im częściej będziesz przywoływać te połączenia, tym bardziej je wzmocnisz.

Jeśli zatem chcesz dokonać szybkich postępów w nauce, powinieneś pracować nad tworzeniem nowych połączeń w pamięci długotrwałej, a nie tylko umacniać te, które już masz. To oznacza, że niezwykle ważne jest codzienne motywowanie się do opanowywania coraz trudniejszego materiału.
GŁĘBOKIE ZROZUMIENIE
Aby dobrze opanować trudne koncepcje, nie wystarczy po prostu powtarzać dat, definicji czy faktów. Potrzebne jest głębokie zrozumienie tematu, które pozwala go wytłumaczyć, łączyć jego składniki w całość (synteza) i dekonstruować (analiza) oraz wykorzystywać w nowych kontekstach.
Referowanie (ang. elaboration) lub inaczej tłumaczenie samemu sobie danego zagadnienia - polega ona na podejmowaniu prób wyjaśnienia, własnymi słowami, poznawanego tematu. Na przykład podczas pracy nad problemami matematycznymi możesz co krok przerywać obliczenia i zadawać sobie pytanie: „Dlaczego wykonuję ten krok?”, a potem wyjaśniać sobie jego znaczenie. Czytając o jakimś zagadnieniu, staraj się tłumaczyć je sobie tak, jakbyś chciał je przekazać komuś innemu. Podawaj wyjaśnienia inne niż te, z którymi się zapoznałeś. Staraj się upraszczać, doskonalić i podawać przykłady.
Kolejna cenna technika umożliwiająca poszerzanie sieci połączeń polega na przeplataniu zgłębianych tematów. Przeplatanie pomaga nie tylko w ich opanowaniu, lecz także w zrozumieniu dzielących je różnic. Polega ono na urozmaicaniu albo mieszaniu różnych koncepcji. Stanowi to przeciwieństwo podejścia „blokowego”, w którym skupiasz się na długotrwałym ćwiczeniu jednej kwestii, by dopiero potem przejść do kolejnej.
Podobnie jest w przypadku sportu. Dawniej trenerzy oczekiwali od zawodników ćwiczenia umiejętności w ściśle wydzielonych blokach. Na przykład w tenisie przeznaczano blok czasu na forhend, potem osobny na bekhend, wreszcie ostatni na serwis. Naukowcy odkryli jednak, że ci gracze, którzy przeplatają różne techniki podczas treningu i w przypadkowej kolejności ćwiczą odbicia z bekhendu i forhendu oraz serwisy, na zawodach wypadają lepiej.

Trening fizyczny pomaga w uczeniu się i zapamiętywaniu. Neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego (BDNF) wydziela się podczas aktywności fizycznej. Czynnik ten jest białkiem, które sprzyja powstawaniu kolców dendrytycznych na neuronach, dostępność kolców zaś ułatwia tworzenie nowych połączeń neuronalnych. Według wytycznych w USA zaleca się co najmniej 30 minut aktywności ruchowej o umiarkowanej intensywności dziennie 5 razy w tygodniu (łącznie co najmniej 150 minut). Ponadto 2 razy w tygodniu należy wykonywać ćwiczenia wzmacniające mięśnie i wszystkie ich główne grupy.
Diety i suplementy na funkcje kognitywne:
- kofeina (kawa, herbata, guarana),
- węglowodany (ale nie w nadmiarze i bez przetworzonych),
- głodówki przerywane (2x w tygodniu po około 500 kcal),
- flawonoidy.
Kawa i węglowodany wykazują cechy synergii, czyli razem dają lepszy efekt niż z osobna. Podobnie zdrowa dieta z treningiem fizycznym jest lepsza niż samo zdrowe jedzenie lub sam trening.

Uczenie się polega na łączeniu kolców dendrytycznych z sąsiednimi aksonami w celu utworzenia połączeń neuronalnych w pamięci długotrwałej. Co ciekawe, choć taki kolec kiełkuje już w chwili rozpoczęcia nauki, to tak naprawdę łączy się on z aksonem dopiero, gdy śpisz. Podobnie dzieje się z mięśniami, które rosną podczas odpoczynku. I dlatego po dniu wypełnionym nauką mózg marzy o solidnym, ośmiogodzinnym śnie.

W typowych okolicznościach pamięć robocza potrafi przechować mniej więcej trzy lub cztery koncepcje lub myśli. Ale ludzie bardzo różnią się pod względem pojemności pamięci roboczej — niektórzy potrafią żonglować naraz pięcioma informacjami albo ich większą liczbą, a innym udaje się utrzymać w tej pamięci zaledwie dwie lub trzy.
Aby usprawnić wykorzystywanie pamięci roboczej:
- upraszczaj materiał (wychwytuj najważniejsze koncepcje, nie zajmuj się detalami),
- dziel materiał na części,
- nazywaj prostszymi słowami (np. "moment obrotowy" na "siła kręcenia się"),
- zrób listę zadań,
- przelewaj skojarzenia na papier.

Łatwiej jest coś zapamiętać, jeśli się to dobrze rozumie, a zarazem łatwiej jest zrozumieć coś, co się zapamiętało.

Istnieją 2 różne sposoby tworzenia połączeń neuronalnych.
Szybki - deklaratywny - ściśle zintegrowany z pamięcią roboczą.
Proceduralny - zbiory połączeń neuronalnych trafiają w inne miejsce niż pamięć długotrwała, w której przechowywane są połączenia utworzone przez system deklaratywny.
Jeśli nauczysz się czegoś za pośrednictwem systemu deklaratywnego, a potem rozwiniesz tę wiedzę przy użyciu systemu proceduralnego
(lub na odwrót),zyskasz znacznie bogatszą i głębszą sieć połączeń dotyczących tego, co opanowałeś.

Przez dziesięciolecia naukowcy sądzili, że proceduralne uczenie się dotyczy tylko umiejętności motorycznych — takich jak serwowanie, kopanie piłki, gra na fortepianie czy pisanie na klawiaturze. Potem doszli do wniosku, że system proceduralny bierze też udział w czynnościach nawykowych, takich jak zakładanie spodni zawsze przed założeniem koszulki podczas porannego ubierania się czy odruchowe skinienie głową przy powitaniu.
Obecnie jednak naukowcy dochodzą do wniosku, że w większości typów uczenia się — między innymi w pisaniu, nauce języka, matematyce, muzyce oraz oczywiście grach wideo — biorą udział obydwa systemy, proceduralny i deklaratywny. W odróżnieniu od deklaratywnego uczenia się przyswajanie umiejętności za pośrednictwem systemu proceduralnego i używanie go jest w dużej mierze nieświadome.

System deklaratywny można określić mianem łopatologicznego. Najlepiej uczy się na podstawie wyjaśnień krok po kroku. System proceduralny na tym tle jest zupełnie wyjątkowy. Uczy się przez intuicyjne wyczuwanie wzorców.

Samodyscyplina to po prostu umiejętność kontrolowania siebie w stopniu pozwalającym na przeciwstawianie się bieżącym pokusom i dekoncentrującym bodźcom w imię dalekosiężnych celów. Badania pokazały, że ludzie zdyscyplinowani są szczęśliwsi, zdrowsi, zamożniejsi, rzadziej popadają w tarapaty i dostają lepsze stopnie.
Dobrym sposobem na bycie bardziej zdyscyplinowanym jest podejmowanie działań, które… ograniczają potrzebę dyscyplinowania się.
Postaraj się, by dokonywanie właściwych wyborów było jak najprostsze. Badania pokazały, że uczniowie, którzy usuwają ze swego bezpośredniego otoczenia rozpraszające pokusy, odnoszą większe sukcesy niż ci, którzy próbują polegać na samodyscyplinie.

Zmiana nawyku jest dość trudna — okres formowania go, który wymaga pewnej samodyscypliny, trwa około dwóch miesięcy. Ale dzięki skutecznym nawykom staniesz się bardziej produktywny i rzadziej będziesz musiał odwoływać się do cennej samodyscypliny.
Sama chęć osiągnięcia celu, nawet ogromna, nie wystarcza. Potrzebny jest plan, który precyzuje, kiedy, gdzie i jak cel ten zostanie osiągnięty, oraz przewiduje sposób reagowania na przeszkody.

W motywacji chodzi nie tyle o to, jak bardzo czegoś chcesz, ale ile wysiłku jesteś gotów włożyć, by to osiągnąć. Skąd bierze się gotowość do wysiłku? Naukowcy sądzą, że ważną rolę odgrywa dopamina. Prowadząc badania na szczurach, odkryli, że wysoki poziom dopaminy w obszarach mózgu odpowiedzialnych za emocje sprawia, iż gryzonie są skłonne pracować znacznie ciężej, aby dostać karmę. Późniejsze doświadczenia pokazały, że ludzie również są gotowi dawać z siebie więcej, gdy poczują dopaminowy zew. Dopamina jest więc niczym turbosprężarka w silniku — daje mocniejszy napęd.
Motywację można tworzyć, wzmacniać i podtrzymywać dzięki mądremu postępowaniu.

Aby zmienić sposób postrzegania jakiegoś zadania, można zrobić listę wszystkich związanych z nim korzyści, jakie przyjdą Ci do głowy.

Istnieje też podejście nazywane metodą gumowej kaczuszki. Metoda ta polega na postawieniu gumowej kaczki — czy dowolnego innego przedmiotu, któremu chciałbyś zwierzyć się z problemu — i podjęciu próby wytłumaczenia jej na głos napotkanej przeszkody.

Ważne jest także podejście do potknięć. Jeśli każde będziesz traktować w kategorii porażki, łatwo się zdemotywujesz. Lepiej jest traktować potknięcia jako cenne okazje do nauki i rozwoju.

Wyznaczanie celów jest fantastycznym narzędziem motywacyjnym.
Polecane jest wyznaczanie celów długoterminowych, celów pośrednich (kamieni milowych) oraz celów procesowych.

Trzymaj na widoku zdjęcie albo przedmiot kojarzący Ci się z celem długoterminowym. Będzie stanowić przypomnienie, które zmotywuje Cię do wytrwania w obliczu frustrujących niekiedy przeciwności.

Jeśli chcesz czytać szybciej, musisz przyspieszyć rozpoznawanie słów i przekładanie ich na pojęcia.

Podkreślanie słów jest bierne i nie przyczynia się zbytnio do tworzenia połączeń neuronalnych w pamięci długotrwałej. Nie warto także ponownie odczytywać materiału, lepiej poczekać 1 dzień i zastosować aktywne metody nauki, takie jak ćwiczenia przypominające, wyłowienie najważniejszych koncepcji, notatki i zwięzłe podsumowania (także starać się je przypominać samodzielnie bez zaglądania).

Chcesz nauczyć się matematyki, języka obcego, programowania, karate, gotowania czy czegokolwiek innego? W tej książce znajdziesz odpowiednie wskazówki. Książka jest krótka, ma tylko około 120 stron, ale za to bardzo treściwa, bez zbędnego lania wody. Autorzy prócz przytoczenia sposobów na usprawnienie nauki, podają także naukowe przyczyny, dlaczego to działa. Polecają także...

Samouk

Czyli książka o efektywnych sposobach uczenia się

W żadnej książce nie miałem chyba aż tylu znaczników. Dzięki niej dowiedziałem się o wielu technikach skutecznego uczenia się. Począwszy od tego jak się uczyć, przez jak skutecznie notować, po jak się zachęcić do dalszego działania.
Smaczek (który uwielbiam) to wytłumaczenie, dlaczego tak się dzieje. Autorzy książki poza przedstawieniem sposobu uczenia się, piszą o tym, jakie procesy zachodzą w mózgu.
Dla mnie to zdecydowane ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Samouk

Czyli książka o efektywnych sposobach uczenia się

W żadnej książce nie miałem chyba aż tylu znaczników. Dzięki niej dowiedziałem się o wielu technikach skutecznego uczenia się. Począwszy od tego jak się uczyć, przez jak skutecznie notować, po jak się zachęcić do dalszego działania.
Smaczek (który uwielbiam) to wytłumaczenie, dlaczego tak się dzieje. Autorzy...

"Mistrzowskiego Samouka" wciągnęłam praktycznie od razu w całości. Część rzeczy, które były tam zawarte, poznałam na uczelni, na zarządzaniu. Jednak pojawiło się sporo ciekawych rzeczy, które na pierwszy rzut oka wydają się oczywiste, ale później można zdac sobie sprawę, że "Ej, Kurcze, faktycznie tego nie probowałxm". Jeszcze dziś do południa układałam w głowie te recenzję, szczególnie w kontekście użycia tej książki w nadchodzącym roku akademickim. Niestety, kilka godzin później dowiedzialam się, że w tym roku nie będę studentką. Nie wszystkie metody jestem w stanie wykorzystać, ale te dot. języków na pewno się przydadzą do samodzielnej nauki angielskiego. Poradnik ten ma sporo zalet. Przede wszystkim ma ramki z ciekawymi adresami czy aplikacjami, które są dobrym uzupełnieniem danego zagadnienia. Dodatkowo, zawiera grafiki, które pomagają nam zrozumieć nasz mózg, jego działanie podczas zachodzących procesów. No i każdy rozdział zawiera jego podsumowanie i najważniejsze kwestie. Pojawiają się też rysunki w ramach ułożenia planu nauki czy rozłożenia nauki, co jest niezbędne przy dużej ilości materiału. Na samym końcu można znaleźć krotki test, pozwalający sprawdzić nam wiedzę zdobyta poprzez przeczytanie książki. Ja przeczytałam ją w bardzo krótkim czasie i myślę, że osoby, które w tym roku piszą mature zdecydowanie mogą się nia niego skusić. Krótka, zwięzła i napisana prostym jezykiem. Myślę, że warto rozłożyć sobie rozdziały na poszczególne dni, aby pochłonąć tej wiedzy jeszcze więcej. Podoba mi się również format i całe wydanie. Jest ona małego formatu, idealna do torebki, ale również nie jest zbyt ciężka- ma jedynie 120 stron, a wiedza w nich zawarta jest dość wystarczająca na ogarnięcie życia

"Mistrzowskiego Samouka" wciągnęłam praktycznie od razu w całości. Część rzeczy, które były tam zawarte, poznałam na uczelni, na zarządzaniu. Jednak pojawiło się sporo ciekawych rzeczy, które na pierwszy rzut oka wydają się oczywiste, ale później można zdac sobie sprawę, że "Ej, Kurcze, faktycznie tego nie probowałxm". Jeszcze dziś do południa układałam w głowie te...

Stare powiedzenie mówi, że uczymy się przez całe życie. Ciągłe nowinki technologiczne wprowadzane do naszego życia sprawiają, że stale musimy się doszkalać. W dzisiejszych czasach nauka nie kończy się na zdobyciu świadectwa ukończenia szkoły.

"Mistrzowski samouk" pokazuje jak łatwo i skutecznie doszkalać się w różnych dziedzinach naszego życia. Wśród rozdziałów znajdziemy porady jak właściwie się koncentrować, opanować dogłębnie dowolną wiedzę oraz jak rozwijać pamięć.

Każdy z rozdziałów wyjaśnia podstawowe pojęcia, proponuje nowoczesne oraz sprawdzone "w boju" techniki uczenia się a także wyjaśnia dlaczego w taki a nie inny sposób należy postępować aby nauka była jak najbardziej efektywna.

Wg mnie, duże znaczenie ma opanowywanie a nowego materiału, dlatego rozdział "Jak efektywnie czytać" zasługuje na szczególną uwagę. Szybsze czytanie wcale nie oznacza czytania efektywniejszego dlatego niezbędne są ćwiczenia przypominające, o czym często wspominają autorzy.

Ta książka pomoże wielu wyjść z impasów, nauczy jak pokonać bariery oraz strach przed zdobywaniem wiedzy.

Stare powiedzenie mówi, że uczymy się przez całe życie. Ciągłe nowinki technologiczne wprowadzane do naszego życia sprawiają, że stale musimy się doszkalać. W dzisiejszych czasach nauka nie kończy się na zdobyciu świadectwa ukończenia szkoły.

"Mistrzowski samouk" pokazuje jak łatwo i skutecznie doszkalać się w różnych dziedzinach naszego życia. Wśród rozdziałów znajdziemy...

Sztuka efektywnej nauki.

Wszyscy uczymy się przez całe życie - każdy, kto myślał, że po opuszczeniu murów szkoły lub uczelni zakończy swój proces edukacji wie, że w powyższych słowach kryje się niezaprzeczalna prawda. Co jednak, jeśli nasze nowe wyzwania są nam albo nie w smak, nie leżą w zakresie naszych umiejętności/zainteresowań, lub kompletnie się nam nie podobają, a jesteśmy zmuszeni opanować jakiś nowy materiał (np. ze względów zawodowych)? Wtedy musimy jakoś się spiąć i... przyswoić nowy zasób wiedzy. Ale jak to zrobić? Niniejsza książka może nam w tym wydatnie pomóc i sprawić, że każda partia nowej wiedzy zostanie przez nas pochłonięta niczym woda przez gąbkę.

Na wstępie rozważań na temat konieczności bycia samoukiem (bo do tego właśnie rzecz się sprowadza) warto zadać sobie pytanie, co może nas hamować. I to nie tylko z poziomu zwykłego lenistwa, odkładania wszystkiego na ostatnią chwilę (osławiona prokrastynacja),czy też intelektualnego obrzydzenia. Zapominalstwo. Prokrastynacja. Impulsywność. Lenistwo... Jak to się dzieje, że rujnują one starannie przygotowane plany samodoskonalenia się i nabywania nowych umiejętności? I jakie możemy znaleźć względem nich środki zaradcze?

We współczesnym świecie umiejętność efektywnego uczenia się jest niezwykle istotna. Proces edukacji nie kończy się na otrzymaniu świadectwa czy dyplomu ukończenia szkoły - chcemy tego, czy nie, musimy uczyć się przez całe życie. Gorzej, jeśli nie potrafimy skutecznie przyswajać wiedzy. W efekcie odkładamy naukę w nieskończoność, a gdy się już zmusimy do otwarcia podręcznika, to bardzo szybko dopada nas znużenie i dekoncentracja. Niewiele też pamiętamy z przeczytanych fragmentów.

Dzięki tej książce nauczymy się metod pomocnych w opanowaniu dowolnego materiału. Techniki te opracowano na bazie osiągnięć neuronauki i psychologii kognitywnej, aby w maksymalny sposób wykorzystać cechy ludzkiego mózgu i jego naturalne możliwości. Poszczególne metody zostały dodatkowo przetestowane i wzbogacone o doświadczenia licznych mistrzów uczenia się. Zawarty tu materiał pozwala na błyskawiczne zgłębienie dowolnej dziedziny: matematyki, języka obcego, programowania, karate czy gotowania.

Brzmi to wszystko bardzo mądrze i jest tak nie bez przyczyny, albowiem lektura oparta jest na solidnych podstawach z pogranicza psychologii, coachingu i współczesnych zdobyczy nauki. W efekcie - już po lekturze - możemy nabyć wiedzę o tym, jak zwalczać własne złe nawyki, jak się skutecznie mobilizować, a także zrozumiemy naukowe podstawy stanu rzeczy, który hamuje nasz proces samodoskonalenia się. Stara prawda mówi o tym, że jeśli "znamy wroga", to możemy z nim skutecznie walczyć. Wiele w tym prawdy - znając przyczyny naszej indolencji na polu kształcenia się możemy jeszcze lepiej z tym zjawiskiem walczyć. Ma to swoje wydatne odzwierciedlenie w zaprezentowanych na łamach książki przykładach, ćwiczeniach i metodach pracy nad samym sobą.

Czy warto przeczytać "Mistrzowskiego samouka"? Jak najbardziej. Jeżeli nie spróbuje się nowych metod względem jakiegoś problemu, to istnieje spore prawdopodobieństwo, że będziemy dalej stać w miejscu. A zatem wydaje mi się, że jak najbardziej warto spróbować tych z niniejszej książki.

Sensus - dziękuję.

#mistrzowskisamouk #sensus #wydawnictwosensus #samodoskonalenie #coaching #kształceniesię #wiedza #prokrastynacja #wewnatrzinazewnatrz #psychologia #cosnapolce #dobraksiazka #czytamksiazki #bookstagram #bookstagrampolska #recommendedbooks #wewnatrzinazewnatrz #bookreview #bookreviewpolska

https://cosnapolce.blogspot.com/2022/08/mistrzowski-samouk-jak-atwo-i.html

Sztuka efektywnej nauki.

Wszyscy uczymy się przez całe życie - każdy, kto myślał, że po opuszczeniu murów szkoły lub uczelni zakończy swój proces edukacji wie, że w powyższych słowach kryje się niezaprzeczalna prawda. Co jednak, jeśli nasze nowe wyzwania są nam albo nie w smak, nie leżą w zakresie naszych umiejętności/zainteresowań, lub kompletnie się nam nie podobają, a...