Królestwo Przeklętych

Emilia zgadza się zostać żoną księcia Pychy, aby przełamać ciążącą na nim klątwę. Na Piekielny Dwór ma ją odprowadzić Pan Gniewu. Dziewczyna zostaje uwikłana w kolejne intrygi i zasady rządzące tym światem.
Czy prawda, która powoli wychodzi na jaw, doprowadzi ją do mordercy siostry?

Ten tom jest zdecydowanie lepszy od poprzedniego! Intrygi się zagęszczają, a przeniesienie akcji na książęce dwory dodaje wyjątkowego klimatu. Rośnie też napięcie między bohaterami i ich fascynacja sobą. Odkąd dostaliśmy więcej interakcji z Gniewem, częściej uśmiechałam się nad całą fabułą. Jest tu sporo pikanterii, ale ani razu nie czułam zażenowania.

Emilia również przeszła lekką przemianę. Początkowo przestała mnie irytować, zaczęła planować swoje posunięcia, a nawet miałam nadzieję, że ją polubię.

Niestety nadal mamy do czynienia z nadmierną opisowością. Mam wrażenie, że w tej serii autorka albo nie potrafi, albo nie chce wpleść bardziej rozbudowanych dialogów. A przecież relacje między braćmi czy interakcje Emilii i Gniewu aż proszą się o sarkastyczne wymiany zdań! Tymczasem dialogów jest niewiele, a całe strony potrafią być poświęcone opisom miejsc lub rozważaniom głównej bohaterki, co ponownie zepsuło odbiór jej postaci. Liczba absurdalnych pomysłów na rozwiązania zagadek, z którymi Emilia musi się mierzyć, jest kosmiczna. Nagle dostaje „olśnienia” i staje się wszechwiedząca, co bywa frustrujące.

Na szczęście ilość plot twistów na koniec była świetna. Pojawiło się wiele pytań, ale część odpowiedzi zaspokoiła ciekawość. Przyznaję, że ostatnie 100 stron czytałam bez przerwy – elementy fabuły zaczęły wskakiwać na swoje miejsce, akcja nabrała dynamiki, a rozwiązania były satysfakcjonujące.

Zauważam natomiast lekką, na razie jeszcze nieirytującą, schematyczność tej serii i całego uniwersum. Mam nadzieję, że Kerri Maniscalco wyłamie się z tego w kolejnym tomie „Princes of Sin”. Inaczej mój zachwyt tym światem może mocno osłabnąć. Liczę, że kolejny książę Piekła będzie postacią zbudowaną inaczej – nie tylko odróżniającą się przypisanym kolorem, symbolem i nazwą grzechu, który nim przewodzi.
Dajcie mi głębię!

3.75/⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️

Emilia zgadza się zostać żoną księcia Pychy, aby przełamać ciążącą na nim klątwę. Na Piekielny Dwór ma ją odprowadzić Pan Gniewu. Dziewczyna zostaje uwikłana w kolejne intrygi i zasady rządzące tym światem.
Czy prawda, która powoli wychodzi na jaw, doprowadzi ją do mordercy siostry?

Ten tom jest zdecydowanie lepszy od poprzedniego! Intrygi się zagęszczają, a przeniesienie...

lepsze niż 1 część

lepsze niż 1 część

Fabuła i klimat pierwszego tomu całkowicie zniknęły. Autorka odleciała już zupełnie w pseudo-spicy sceny, które były niesamowicie nużące. Oprócz erotycznych fantazji Emilii nie ma tu praktycznie nic

Fabuła i klimat pierwszego tomu całkowicie zniknęły. Autorka odleciała już zupełnie w pseudo-spicy sceny, które były niesamowicie nużące. Oprócz erotycznych fantazji Emilii nie ma tu praktycznie nic

W końcu trafiamy do Piekła! Wciąga bardziej niż tom 1. Poznajemy braci Pana Gniewu dzięki czemu świat przedstawiony wydaje się dużo ciekawszy, akcja porywa nas i nie zostawia nawet na chwilę. Momenty dość przewidywalne, główna bohaterka jest najsłabszym ogniwem historii. Myślę, że gdyby była starsza i trochę bardziej... ogarnięta... łatwiej byłoby jej kibicować. Bardzo naiwne zachowania trochę kują w oczy w postawieniu z dojrzałym i kontrolującym wszystko demonem (i nie tylko).

W końcu trafiamy do Piekła! Wciąga bardziej niż tom 1. Poznajemy braci Pana Gniewu dzięki czemu świat przedstawiony wydaje się dużo ciekawszy, akcja porywa nas i nie zostawia nawet na chwilę. Momenty dość przewidywalne, główna bohaterka jest najsłabszym ogniwem historii. Myślę, że gdyby była starsza i trochę bardziej... ogarnięta... łatwiej byłoby jej kibicować. Bardzo...

kolejne tajemnice do rozwiązania, knucia i intrygi, walka o prawdę i przyszłość, rozwinięcie wątku romantycznego

kolejne tajemnice do rozwiązania, knucia i intrygi, walka o prawdę i przyszłość, rozwinięcie wątku romantycznego

Niestety ta książka została dotknięta klątwą drugiego tomu i mocno mnie zawiodła. Pierwsza książka z tej trylogii - "Królestwo Nikczemnych" - była wspaniała, po prostu dzieło sztuki. Pełna intrygującej magii, aromatycznych zapachów jedzenia i przypraw. Z ciekawą fabułą i interesującymi wątkami pobocznymi, sekretami które na długo zostają w pamięci. Tymczasem drugi zupełnie zaprzecza tej wspaniałości. Ilość fabuły jest tutaj dosłownie znikoma. Całe to piękno zostało wyrzucone do kosza, zniknęła atmosfera tajemnicy i mroku, motyw zemsty i szukania winnego także. A wszystko to na rzecz seksu i pożądania, które wręcz wylewa się ze stron. Nawet jedna z najważniejszych scen, której nieuchronność wisiała nad główną bohaterką przez większość książki, została po prostu przerwana w kluczowym momencie i zastąpiona czym? Morenką! No pewnie.

Ta recenzja będzie zdecydowanie krótsza niż większość, które piszę, bo... niewiele jest do recenzowania. Przez to nawet nie jestem w stanie dokładnie przypomnieć sobie, co się działo w tej książce...

Jedną z nielicznych rzeczy, która mi się podobała, była podziemna kraina. Zostało to rozwiązane bardzo ciekawie, zupełnie inaczej, niż bym się spodziewała. Piekło nadal było niebezpieczne i mroczne, lecz w inny, o wiele fajniejszy sposób. Dlatego też żałuję, że nie zostało lepiej, obszerniej pokazane. Chciałabym poznać więcej istot zamieszkujących to miejsce, więcej ciekawych miejsc. Chciałabym zwiedzić wszystkie siedem kręgów piekła. Z chęcią poznałabym też tradycje i zwyczaje panujące w tym wymiarze. No cóż.

Z postaci najbardziej polubiłam Faunę i Anira. Dla mnie to były dosłownie dwie najlepsze postaci. Najbardziej charyzmatyczne i intrygujące. Miały w sobie ciepło i jakąś taką inność. Bardzo podobała mi się energia Fauny, dziewczyna była może nieco dzika i osobliwa. Zaś Anir jest takim słoneczkiem w tej książce. Słodziak z niego. Podobało mi się jego poczucie humoru oraz to, że był lojalny i kiedy wymagała tego sytuacja, zachowywał pełną powagę i trzymał emocje na wodzy. Oprócz nich, intrygowała mnie uzdrowicielka z Dworu Gniewu, lecz niestety została dosyć szybko zapomniana i nie miałam okazji więcej się o niej dowiedzieć.

Zakończenie było dosyć szybkie i w moich oczach wyglądało trochę tak, jakby miało nadrobić akcję z całej książki. Pojawiło się mnóstwo nowych sekretów, faktów. Niestety, tym razem nie sięgnę po kolejny tom. Obawiam się, że może trzymać poziom drugiego tomu.

Niestety ta książka została dotknięta klątwą drugiego tomu i mocno mnie zawiodła. Pierwsza książka z tej trylogii - "Królestwo Nikczemnych" - była wspaniała, po prostu dzieło sztuki. Pełna intrygującej magii, aromatycznych zapachów jedzenia i przypraw. Z ciekawą fabułą i interesującymi wątkami pobocznymi, sekretami które na długo zostają w pamięci. Tymczasem drugi zupełnie...

🌹𝐾𝑟𝑜́𝑙𝑒𝑠𝑡𝑤𝑜 𝑃𝑟𝑧𝑒𝑘𝑙𝑒̨𝑡𝑦𝑐ℎ [𝑇𝑟𝑦𝑙𝑜𝑔𝑖𝑎 𝐾𝑟𝑜́𝑙𝑒𝑠𝑡𝑤𝑜 𝑁𝑖𝑘𝑐𝑧𝑒𝑚𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑇𝑜𝑚 2]🌹
🌹ᴋᴇʀʀɪ ᴍᴀɴɪꜱᴄᴀʟᴄᴏ🥀
🥀𝚆𝚢𝚍𝚊𝚠𝚗𝚒𝚌𝚝𝚠𝚘 𝚈𝚘𝚞&𝚈𝚊🥀

ℚ: Ile macie książek z tego wydawnictwa?
♫︎ᴡɪʀᴇꜱ ~ ᴛʜᴇ ɴᴇɪɢʜʙᴏᴜʀʜᴏᴏᴅ♫︎
💚~ Ja Emilia Maria di Carlo z własnej woli wybieram diabła.💚
✰✰/✰✰✰✰✰

⤳ Sycylia
⤳ Przemiana bohaterki
⤳ Zakazana Wiedza

«𝐷𝑒𝑑𝑦𝑘𝑎𝑐𝑗𝑎: Tobie, drogi czytelniku. Jak zawsze.»

|ᴋɪʟᴋᴀ ꜱᴌᴏ́ᴡ ᴏ ᴀᴜᴛᴏʀᴄᴇ|
• Dorastała w nawiedzonym domu pod NYc, gdzie zaczęła ię jej fascynacja gotyckimi sceneriami.

«𝑀𝑜𝑡𝑡𝑜: Przebywam przywieźć was po czarnej strudze. W ciemności wiecznie, na żar i na chłody.»

𝑫𝒘𝒐́𝒓 𝑮𝒏𝒊𝒆𝒘𝒖 𝒎𝒊𝒂ł 𝒃𝒚𝒄́ 𝒕𝒚𝒍𝒌𝒐 𝒑𝒓𝒛𝒚𝒔𝒕𝒂𝒏𝒌𝒊𝒆𝒎 𝒘 𝒅𝒓𝒐𝒅𝒛𝒆 𝒅𝒐 𝒅𝒘𝒐𝒓𝒖 𝑷𝒂𝒏𝒂 𝑷𝒚𝒄𝒉𝒚. 𝑨𝒍𝒆 𝒘𝒔𝒛𝒚𝒔𝒕𝒌𝒐 𝒑𝒐𝒕𝒐𝒄𝒛𝒚ł𝒐 𝒔𝒊𝒆̨ 𝒊𝒏𝒂𝒄𝒛𝒆𝒋, 𝒏𝒊𝒛̇ 𝒛𝒂𝒌ł𝒂𝒅𝒂ł𝒂 𝑬𝒎𝒊𝒍𝒊𝒂.

𝓕𝓪𝓫𝓾ł𝓪:
༄ Emilia di Carlo przybywa do Królestwa Siedmiu Kręgów ~ krainy piekieł, którą włada siedmiu demonicznych braci, książęta Pychy, Gniewu, Zazdrości Łakomstwa Chciwości, Lenistwa i Nieczystości.
༄ Książę Gniewu ~ sojusznik w świecie ludzi oraz jej przewodnik ~ pomaga siostrze zamordowanej Vittorii wejść do krainy podziemi. I pokonać Korytarz Grzechu.

𝓑𝓸𝓱𝓪𝓽𝓮𝓻𝓸𝔀𝓲𝓮 𝓟𝓲𝓮𝓻𝔀𝓼𝔃𝓸𝓹𝓵𝓪𝓷𝓸𝔀𝓲:
༄ Emilia di Carlo ~ wiedźma, która chce wiedzieć kto, dopuścił się morderstwa jej siostry.
༄ Pan Gniewu ~ Książę Piekieł, Nikczemny.

𝓜𝓸𝓳𝓪 𝓸𝓹𝓲𝓷𝓲𝓪:
༄ Fabuła jak poprzedniego tomu nie spodobała mi się. Czuję niedosyt i brak spełnionych oczekiwań, które miałam zawyżone. Dla mnie większość książki jest, bo jest i nie wnosi nic wartościowego do mojego życia.
༄ Emilia jest dla mnie takim niewiniątkiem, że dała się wciągnąć w układ z Nikczemnym. Natomiast Książę Gniewu jest dla mnie czymś zakazanym, co się bardzo lubi poznawać.
༄ Uwielbiam Sycylię w tle, którą czuć w tej książce. Ale tej magii mogłoby być więcej, pomiędzy wiedźmami i bohaterami.
༄ W piórze Pani Kerri Maniscalco nie jestem niestety zakochana, ponieważ mam mieszane uczucia.
༄ Zabrakło mi tej iskierki tutaj oraz dla mnie ta książka jest przeciętna, ale nie do zakochania się i powracania myślami dniami i nocami.
༄ Czy polecam? Raczej Nie.

❦︎sᴇᴇ ʏᴏᴜ sᴏᴏɴ • ɴᴀᴠɪx❦︎

🌹𝐾𝑟𝑜́𝑙𝑒𝑠𝑡𝑤𝑜 𝑃𝑟𝑧𝑒𝑘𝑙𝑒̨𝑡𝑦𝑐ℎ [𝑇𝑟𝑦𝑙𝑜𝑔𝑖𝑎 𝐾𝑟𝑜́𝑙𝑒𝑠𝑡𝑤𝑜 𝑁𝑖𝑘𝑐𝑧𝑒𝑚𝑛𝑦𝑐ℎ 𝑇𝑜𝑚 2]🌹
🌹ᴋᴇʀʀɪ ᴍᴀɴɪꜱᴄᴀʟᴄᴏ🥀
🥀𝚆𝚢𝚍𝚊𝚠𝚗𝚒𝚌𝚝𝚠𝚘 𝚈𝚘𝚞&𝚈𝚊🥀

ℚ: Ile macie książek z tego wydawnictwa?
♫︎ᴡɪʀᴇꜱ ~ ᴛʜᴇ ɴᴇɪɢʜʙᴏᴜʀʜᴏᴏᴅ♫︎
💚~ Ja Emilia Maria di Carlo z własnej woli wybieram diabła.💚
✰✰/✰✰✰✰✰

⤳ Sycylia
⤳ Przemiana bohaterki
⤳ Zakazana Wiedza

«𝐷𝑒𝑑𝑦𝑘𝑎𝑐𝑗𝑎: Tobie, drogi czytelniku. Jak zawsze.»

|ᴋɪʟᴋᴀ ꜱᴌᴏ́ᴡ ᴏ ᴀᴜᴛᴏʀᴄᴇ|
•...

Niewyjaśnione morderstwo, tajemnice z przeszłości i niebezpieczna, piekielna magia.
Podpisawszy pakt z diabłem, Panem Pychy, Emilia udaje się do Piekła, by zostać jego żoną. Jej przewodnikiem w tej wyprawie jest Pan Gniewu, demoniczny książę, do którego Emilia ma żal za niedawną zdradę.
Jednak Emilia zniesie wiele, by odkryć, kto stoi za śmiercią jej siostry bliźniaczki. Pobyt na Dworze Gniewu, gdzie zmuszona jest gościć, rzuca nowe światło na tę zagadkę. Kolejne tropy, które wpadają jej w ręce, wydają się ze sobą sprzeczne.
Co jest prawda, a co kłamstwem?
W Piekle nie sposób ufać nikomu.

Po wielu, zdecydowanie zbyt wielu długich miesiącach, wróciłam do serii "Królestwo Nikczemnych", by odkryć dalszy przebieg śledztwa Emilii Di Carlo i innych jej perypetii. Zatęskniłam za klimatem, jakim mnie oczarowała: za pysznie pachnącą Sycylią, za zakazaną magią, za ryzykownymi paktami i starciami pomiędzy czarownicami a demonami.

W odmętach piekielnych robi się gorąco. Napięcie i pożądanie, jakie towarzyszyły wątkowi Emilii i Gniewu w poprzednim tomie, nie słabną. Ba, nawet przybierają na sile, czego doświadczamy już na początku tej książki. Podręcznikowo wpisuje się ona w konwencję gatunku romantasy.

No i tutaj przechodzimy do pierwszego z wielu powodów, dla którego pierwszy tom zrobił na mnie lepsze wrażenie. Zdecydowanie bardziej podobał mi się slow burn, którego Kerri Maniscalco trzymała się w "Królestwie Nikczemnych". Tutaj do zbliżeń między bohaterami dochodzi znacznie częściej i są znacznie obszerniej relacjonowane. To, co mnie pociesza to fakt, że nie są napisane jak drętwo, jak mogłyby być.

Nie przypadło mi do gustu tłumaczenie. Było jak kamień w bucie, uwierało za każdym razem, gdy czytałam czasem pokracznie brzmiące zdania lub nietrafnie dobrane słowa (lub pomylone imiona książąt, co również się zdarzało). Nie wiem, może po angielsku brzmi to lepiej, czytelniej, ale nawet najlepsze tłumaczenie nic by nie wskórało chociażby przy opisach strojów. Zbyt liczne, zbyt szczegółowe i zbyt nurzące.

Momentami nie nadążałam za tokiem rozumowania Emilii. Wciąż nie mam pojęcia, na jakiej podstawie wysnuwała niektóre wnioski ani dlaczego od razu brała je za pewniki. Również jej zachowanie bywało niezrozumiałe. Choćby wtedy, gdy zwiedzając sobie beztrosko obcy i niebezpieczny Dwór Gniewu, dotarła do biblioteki, gdzie znalazła jakiś lawendowy płyn w karafce. Rozumiem ciekawość, ale nie rozumiem głupoty, jaką było nalanie i spróbowanie go. Przecież to mogło być wszystko, trucizna lub coś przeznaczonego wyłącznie dla demonów. Ktoś tu ma ewidentny problem z instynktem samozachowawczym.

"Królestwo Przeklętych" dopadła według mnie klątwa drugiego tomu, a więc rozczarowuje po klimatycznym i obiecującym otwarciu serii. Ma jednak tę zaletę, że im dalej w las, im głębiej w piekielne odmęty, tym jest lepszy. Ciekawszy, dynamiczniejszy, mocniej angażujący. Rozkręca się, doprowadzając do finału, po którym nie sposób nie sięgnąć po kolejną część.

Więc mimo pomimo moich zarzutów, pełna nadziei na rehabilitujący finał, sięgam po "Królestwo Złowrogich".

Niewyjaśnione morderstwo, tajemnice z przeszłości i niebezpieczna, piekielna magia.
Podpisawszy pakt z diabłem, Panem Pychy, Emilia udaje się do Piekła, by zostać jego żoną. Jej przewodnikiem w tej wyprawie jest Pan Gniewu, demoniczny książę, do którego Emilia ma żal za niedawną zdradę.
Jednak Emilia zniesie wiele, by odkryć, kto stoi za śmiercią jej siostry bliźniaczki....

Pierwszy tom mnie naprawdę zachęcił do kontynuowania serii, ale tutaj... Kontynuacja jest kompletnie czymś innym niż pierwszy tom.
Fabuła? Okropna.
Bohaterowie i ich relacje? Okropne.
Sceny erotyczne? Gorszych nie widziałam.

Pierwszy tom mnie naprawdę zachęcił do kontynuowania serii, ale tutaj... Kontynuacja jest kompletnie czymś innym niż pierwszy tom.
Fabuła? Okropna.
Bohaterowie i ich relacje? Okropne.
Sceny erotyczne? Gorszych nie widziałam.

lepsza niż tom pierwszy, to na pewno... ale nadal nie porywa. No może pod koniec, coś tam powiało wciągającą literaturą

lepsza niż tom pierwszy, to na pewno... ale nadal nie porywa. No może pod koniec, coś tam powiało wciągającą literaturą