ArtykułyUmrę, jeśli tego nie polubisz - weź udział w konkursie i wygraj wspomnienia influencerki
2
ArtykułyWiosna z książką – kwietniowe premiery, które warto poznać2
ArtykułyDlaczego poziom czytelnictwa w Polsce nie rośnie? Raport Biblioteki Narodowej
27
ArtykułyWakacje pełne magii - weź udział w akcji recenzenckiej i przenieś się do magicznego świata2
Patronat LC
Czarna wdowa atakuje
- Kategoria:
- kryminał, sensacja, thriller
- Format:
- e-book
- Cykl:
- Komisarz Dyna (tom 2)
- Data wydania:
- 2022-05-04
- Data 1. wyd. pol.:
- 2009-01-01
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788367330176
Kontynuacja bestsellerowego kryminału „Nie zabijać pająków”. Jeszcze dowcipniejsza, jeszcze bardziej nieprawdopodobna i wciągająca.
Historia z zabójstwem Pająkowskiego poszła już w niepamięć. Stenia Korzyńska i Ada Matras otworzyły upragniony pensjonat „Mieszko”. Sylwestrowa noc zapowiada się znakomicie - międzynarodowa firma urządza tu zabawę dla swoich pracowników. Z Warszawy ściągnęło już całe towarzystwo z prezesem, urodzonym kobieciarzem, na czele. Wydaje się, że nic nie może zakłócić szampańskiej zabawy w tym przemiłym zakątku, toteż gdy jedna z kobiet tuż po północy gdzieś się zawieruszyła, nikt nie zwrócił na to uwagi. Wkrótce ochroniarz obiektu, kapitan Pająkowska, odnajduje zgubę w altance. Martwą. I nie jest to bynajmniej jedyna ofiara tej nocy. Wezwany na miejsce komisarz Dyna ma trudne zadanie. Jak przeprowadzić śledztwo, gdy szampan szumi w głowach, wszyscy chcą się kochać i składają sobie najlepsze życzenia?
Irena Matuszkiewicz po raz kolejny sięgnęła po swoją niezawodną broń - połączenie zmysłu reporterskiego i talentu do konstruowania fabuł. Efekt jak zwykle jest znakomity.
"
Kup Czarna wdowa atakuje w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Szukamy ofert...
Oceny książki Czarna wdowa atakuje
Poznaj innych czytelników
494 użytkowników ma tytuł Czarna wdowa atakuje na półkach głównych- Przeczytane 341
- Chcę przeczytać 153
- Posiadam 39
- Ulubione 6
- 2012 6
- 2018 5
- Thriller/sensacja/kryminał 4
- Z biblioteki 3
- 2023 3
- Kryminał 3
Inne książki autora
Czytelnicy tej książki przeczytali również
Cytaty z książki Czarna wdowa atakuje
Z pozorami jest tak: jedni je stwarzają, a inni, znacznie bieglejsi od tamtych, potrafią z pozorów wiele wyczytać. Jak mi ktoś raz powie, że mnie nie lubi, to ja mu uwierzę. Ale jak mi ktoś dziesięć razy powtórzy, że za mną przepada, to ja się zastanowię, jaki on ma interes w tym gadaniu.
OPINIE i DYSKUSJE o książce Czarna wdowa atakuje
Interesujący kryminał.
Interesujący kryminał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLekka, rozrywkowa literatura. Dałam się wciągnąć bez reszty próbom wytypowania sprawcy i (odgadnięcia zamiarów autorki),oraz ustalenia motywu zbrodni popełnianych w hotelu. Lekkie pióro, druga część (ta) lepsza niż pierwsza ("nie zabijać pająków"). Polecam też pozostałe tytuły autorki, jest kilka audiobooków w ofercie abonamentowej.
Lekka, rozrywkowa literatura. Dałam się wciągnąć bez reszty próbom wytypowania sprawcy i (odgadnięcia zamiarów autorki),oraz ustalenia motywu zbrodni popełnianych w hotelu. Lekkie pióro, druga część (ta) lepsza niż pierwsza ("nie zabijać pająków"). Polecam też pozostałe tytuły autorki, jest kilka audiobooków w ofercie abonamentowej.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to"Czarna wdowa atakuje" Ireny Matuszkiewicz to kontynuacja świetnej "Nie zabijać pająków". Rzecz dzieje się jakiś rok po wydarzeniach z pierwszej części (bo Mieszko ma już sześć lat) i dzieje się tym razem w pensjonacie o wdzięcznej, acz niewyszukanej nazwie "Mieszko". 😉.
Zbliża się Nowy Rok i ścisłe kierownictwo pewnej francuskiej firmy z filią w Polsce postanawia spędzić Sylwestra właśnie w pensjonacie "Mieszko". Zjeżdżają się więc korpo ludkowie, a co jeden to "ciekawszy". Właściwie już na etapie przyjazdów tych gości, dzieją się jakieś dziwne rzeczy. Pojawiają się osoby, których nie miało być, za to nie ma niektórych tych, które miały rezerwację... A to dopiero początek...
Książka nie jest zła, jednak do pierwszej części jej sporo brakuje. Bardzo wcześnie można się domyślić, kto jest złoczyńcą. Są zwłoki, więc jest to kryminał, ale jakiś taki bez napięcia, nie jest też tak zabawnie jak w części pierwszej. Za to świetnie pokazane są relacje międzyludzkie, jakie się tworzą w takiej korpo. Ten system zależności, strachu mściwości, złośliwości itd. itp... nie ma sobie równych.
Moimi faworytami w tej części są: miejsce pierwsze niepodzielnie jak i poprzednio rezolutny i wszędobylski Mieszko 😃. Miejsce drugie, również znana z części pierwszej emerytowana oficer milicji, kapitan Pająkowska 😃
"Czarna wdowa atakuje" Ireny Matuszkiewicz to kontynuacja świetnej "Nie zabijać pająków". Rzecz dzieje się jakiś rok po wydarzeniach z pierwszej części (bo Mieszko ma już sześć lat) i dzieje się tym razem w pensjonacie o wdzięcznej, acz niewyszukanej nazwie "Mieszko". 😉.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZbliża się Nowy Rok i ścisłe kierownictwo pewnej francuskiej firmy z filią w Polsce postanawia spędzić...
Komedia kryminalna, lecz nie jak u Chmielewskiej, że boki można zrywać, da się przeczytać, intryga ciekawa, niestety nie znam tomu pierwszego, więc porównywać obu książek nie mogę.
Komedia kryminalna, lecz nie jak u Chmielewskiej, że boki można zrywać, da się przeczytać, intryga ciekawa, niestety nie znam tomu pierwszego, więc porównywać obu książek nie mogę.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKryminałek - lekki, łatwy, przyjemny. Zakończenie podwójne, bo i zgony podwójne: i przewidywalne i mniej przewidywalne
Kryminałek - lekki, łatwy, przyjemny. Zakończenie podwójne, bo i zgony podwójne: i przewidywalne i mniej przewidywalne
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejna książka o śledztwie prowadzanym przez inspektora Dynę. Część bohaterów znamy już z części poprzedniej, kolejni pojawiają się po raz pierwszy (a niektórzy zarazem po raz ostatni, bo szybko schodzą z tego łez padołu).
Nie wiem, czy to dobrze, czy źle, ale „Czarna wdowa atakuje” sporo się odbiega od pierwszego tomu. Tym razem mamy do czynienia z mniejszą dawką humoru, dialogi są znacznie poważniejsze, a akcja skupia się głównie na rozmowach przy stole i mozolnemu dochodzeniu kto, gdzie, z kim i jak długo przebywał w momencie, gdy doszło do morderstw.
Całość przypominała mi książki Agathy Christie, w których często gęsto wiemy, że sprawcy należy szukać w bardzo wąskim gronie i tylko pewne niuanse, i wytężona praca szarych komórek pozwalają trafnie wytypować zbrodniarza. Jedyna, ale jakże znacząca różnica polega na tym, że pani Matuszkiewicz uzbraja policjantów w sprzęt podsłuchowy, dzięki czemu śledztwo rusza z kopyta, a czytelnik niestety aż do ostatnich stron nie ma szans dowiedzieć się jaką intrygę uknuli podejrzani.
Generalnie kryminał jest rzetelną robotą, ciąg przyczynowo-skutkowy jest zachowany i książka jest zwarta oraz logiczna, ale przyznaję, że czytając bawiłam się znacznie słabiej niż przy części pierwszej.
Mam jednak nadzieję, że autorka na tym nie poprzestanie i w okolicy urokliwego pensjonatu „Mieszko” zostanie popełnionych kilka następnych zbrodni…
Kolejna książka o śledztwie prowadzanym przez inspektora Dynę. Część bohaterów znamy już z części poprzedniej, kolejni pojawiają się po raz pierwszy (a niektórzy zarazem po raz ostatni, bo szybko schodzą z tego łez padołu).
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toNie wiem, czy to dobrze, czy źle, ale „Czarna wdowa atakuje” sporo się odbiega od pierwszego tomu. Tym razem mamy do czynienia z mniejszą dawką humoru,...
Kontynuacja "Nie zabijać pająków" tak więc dobra zabawa i humor gwarantowane! Czytałam już 2 razy i będę czytała kolejne 222!
Kontynuacja "Nie zabijać pająków" tak więc dobra zabawa i humor gwarantowane! Czytałam już 2 razy i będę czytała kolejne 222!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toLekki, humorystyczny polski kryminał.
Za słowami Miłoszewskiego "(...)Szału nie ma, ... wstydu też nie ma".
Lekki, humorystyczny polski kryminał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZa słowami Miłoszewskiego "(...)Szału nie ma, ... wstydu też nie ma".
Rozkręciłam się w czytaniu tej książki, lektura mnie pochłonęła (całkiem szybko poszło). Akcja, można by powiedzieć, przewidywalna - mimo wszystko dobrze się czytało. Pierwsza część "Nie zabijać pająków" była lepsza.
Rozkręciłam się w czytaniu tej książki, lektura mnie pochłonęła (całkiem szybko poszło). Akcja, można by powiedzieć, przewidywalna - mimo wszystko dobrze się czytało. Pierwsza część "Nie zabijać pająków" była lepsza.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka zawiera przede wszystkim dialogi. Czasem jest to niebywała zaleta, w tym przypadku jest to wada. Powieść jest przegadana, ekipa śledcza genialna, bo używa wyłącznie swoje szare komórki, nie sprawdzając nawet prawdziwości relacji uczestników dramatu. Fabuła prosta, zakończenie przewidywalne. Ale najsłabiej prezentują się poszczególne osoby, o których niewiele można powiedzieć. Brak im cech szczególnych. Co prawda już na dwóch pierwszych stronach mamy (subiektywne) przedstawienie obcych w domu, ale są też miejscowi - i tych nie potrafimy zdefiniować. Być może stało się to w poprzedniej powieści cyklu, ale przecież nie wszyscy czytają kolejne tomy. Ja raczej po inne powieści Ireny Matuszkiewicz nie sięgnę.
Książka zawiera przede wszystkim dialogi. Czasem jest to niebywała zaleta, w tym przypadku jest to wada. Powieść jest przegadana, ekipa śledcza genialna, bo używa wyłącznie swoje szare komórki, nie sprawdzając nawet prawdziwości relacji uczestników dramatu. Fabuła prosta, zakończenie przewidywalne. Ale najsłabiej prezentują się poszczególne osoby, o których niewiele można...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to