Broad Peak. Darowane życie

Bardzo lubię literaturę podróżniczą, bo dzięki niej mogę zwiedzać najodleglejsze zakątki świata. Szcególną estymą darzę opowieści z gór, chyba dlatego, że sama mieszkam w górach.
Tym razem z autorką podążyłam daleko, bo aż na pogranicze Chin i Pakistanu z zamiarem zdobycia dwunastej góry świata. Dla Moniki Witkowskiej, nie jest to pierwsze wyjście w tak wysokie gory, bo ma już na koncie spore osiągnięcia. Dlatego jej relacja z wyprawy, choć nie zakończona sukcesem w postaci zdobycia szczytu, to daje prawdziwy obraz tego, jak wygląda wyprawa wysokogórska.
Relacja jest tak plastyczna, że możemy na własnej skorze nieomalże poczuć dotkiwy chłód, oślepiające słońce czy trudy wspinaczki. Poczujemy też strach w momencie dramatycznego zsuwania się w dół.
Oprócz typowo technicznych informacji, to spróbujemy zrozumieć ludzi zamieszkujących te tereny, poznamy tradycje, ludzi wspierających wspinaczy.
No i wisienka na torcie przepiękne, naturalne fotografie w pełni oddające piękno surowych gór. Na pewno nie jest to moje ostatnie spotkanie z autorką, przed ktorą chylę czoła.

Bardzo lubię literaturę podróżniczą, bo dzięki niej mogę zwiedzać najodleglejsze zakątki świata. Szcególną estymą darzę opowieści z gór, chyba dlatego, że sama mieszkam w górach.
Tym razem z autorką podążyłam daleko, bo aż na pogranicze Chin i Pakistanu z zamiarem zdobycia dwunastej góry świata. Dla Moniki Witkowskiej, nie jest to pierwsze wyjście w tak wysokie gory, bo...

Proszę, proszę, proszę.
W końcu książka poświęcona jednej wyprawie, jednej górze i "porażce".
Chociaż oczywiście nie można nazwać porażką sytuacji gdy nie zdobywa się szczytu, a szczęśliwie wraca do domu!
Jestem pewna, że autorka wolałaby zdobyć szczyt niż nie, a jednak ma się wrażenie, że pozytywna energia nie opuszcza pani Moniki na moment, nawet gdy coś idzie nie po jej myśli.
Pełen optymizm.
To nie moja pierwsza książka tej autorki/podróżniczki/przewodniczki (i tak dalej) i zaś mnie nie zawiodła.
Uwielbiam poznawać daleki świat z jej perspektywy.
Monika Witkowska pisze pasjonująco. Bez górnolotnego przechwalstwa.
Są ciekawostki.
Są piękne zdjęcia.
Jest ludzko.

Proszę, proszę, proszę.
W końcu książka poświęcona jednej wyprawie, jednej górze i "porażce".
Chociaż oczywiście nie można nazwać porażką sytuacji gdy nie zdobywa się szczytu, a szczęśliwie wraca do domu!
Jestem pewna, że autorka wolałaby zdobyć szczyt niż nie, a jednak ma się wrażenie, że pozytywna energia nie opuszcza pani Moniki na moment, nawet gdy coś idzie nie po jej...

Jeżeli ktoś liczy, że sięgając po te książkę otrzyma kolejną historie niezwykłych i brawurowych akcji górskich w Himalajach to się rozczaruje, natomiast otrzyma opis wspaniałej podróży przez krainę najwyższych gór świata. Samego wspinania jest moim zdaniem dość mało, co jest spowodowane ciągiem niekorzystnych zdarzeń, które autorka opisuje w książce. Zamiast tego Monika Witkowska skupia się na opisie całej podróży. Książka jest obfita w opisy kultury, przyrody, zabytków oraz niezwykłego klimatu tego regionu. Autorka przedstawia nam również jak wygląda życie w bazie pod Broad Peakem. Bardzo wciągająca lektura, pokazująca niezwykłość tego mało dostępnego rejonu świata.

Jeżeli ktoś liczy, że sięgając po te książkę otrzyma kolejną historie niezwykłych i brawurowych akcji górskich w Himalajach to się rozczaruje, natomiast otrzyma opis wspaniałej podróży przez krainę najwyższych gór świata. Samego wspinania jest moim zdaniem dość mało, co jest spowodowane ciągiem niekorzystnych zdarzeń, które autorka opisuje w książce. Zamiast tego Monika...

Świetnie napisana książka! Jak każda książka Moniki Witkowskiej nie jest tylko historią Jej wyprawy, ale jest skarbnicą wiedzy na temat kultury i historii lokalnej, historii zdobywania góry, historii napotkanych wspinaczy oraz pełna wątków/ciekawostek pobocznych wynikających z wydarzeń czy miejsc, gdzie się znalazła. Polecam książkę, jak i każdą inną książkę górską Moniki każdemu! I tym nieobytym z tematyką górską, jak i zapalonym górskim pochłaniaczom lektur :D

Świetnie napisana książka! Jak każda książka Moniki Witkowskiej nie jest tylko historią Jej wyprawy, ale jest skarbnicą wiedzy na temat kultury i historii lokalnej, historii zdobywania góry, historii napotkanych wspinaczy oraz pełna wątków/ciekawostek pobocznych wynikających z wydarzeń czy miejsc, gdzie się znalazła. Polecam książkę, jak i każdą inną książkę górską Moniki...

Moje krajoznawcze wyjazdy nie mają wyczynowego charakteru, ale sięgam też po książki, które miło się czyta w ciepłym mieszkaniu, nawet jeśli osobiście nie podjąłbym się trudu takiej wyprawy.
Było wszystko co potrzeba: relacja z przygotowań, pobyt, zdjęcia, a informacje o państwach w odpowiedniej ilości potrzebnej do zrozumienia specyfiki podróżowania w ten region świata, bez streszczania podręczników do historii jak u Færøvika.
Dałbym 10 gwiazdek, gdyby nie jedno brzydkie słowo, pleonazm "schodzić w dół" czy wpadka z deklinacją nazwy Aconcagua - powinno być "na Aconcagui", a nie "Aconcagule", ale dużo błędów nie było, więc ogólnie jestem zachwycony tą książką.
Monika Witkowska nie zachęciła mnie do wypraw wysokogórskich, ale to raczej nie było celem pisania książki. Tak już jest, że jedni wchodzą tam, żeby inni mogli o tym poczytać. Zapewne pozostanę miłośnikiem Sudetów i Karpat, liczy się przyjemność z bycia tam.
O ile himalaistą nie zostanę, to jest coś, co łączy mnie z autorką: prozopagnozja - choć u mnie w łagodniejszej postaci, do której się przyznała w książce. To oczywiście nie ma wpływu na ocenę lektury. Podobnie jak to, że miałem okazję widzieć panią Monikę na żywo, a nawet obsługiwać sprzęt audiowizualny podczas spotkania autorskiego.

Moje krajoznawcze wyjazdy nie mają wyczynowego charakteru, ale sięgam też po książki, które miło się czyta w ciepłym mieszkaniu, nawet jeśli osobiście nie podjąłbym się trudu takiej wyprawy.
Było wszystko co potrzeba: relacja z przygotowań, pobyt, zdjęcia, a informacje o państwach w odpowiedniej ilości potrzebnej do zrozumienia specyfiki podróżowania w ten region świata,...

👏

👏

Kilka już przeczytałem o tematyce górskiej, ale ta jest zupełnie inna. Zmieniła trochę moje wyobrażenie o wyparawach górskich. Okazuje się że również tam są ludzie i ludziska.

Kilka już przeczytałem o tematyce górskiej, ale ta jest zupełnie inna. Zmieniła trochę moje wyobrażenie o wyparawach górskich. Okazuje się że również tam są ludzie i ludziska.

Muszę przyznać, że dawno już nie czytałam książki w górskich klimatach, ale jak tylko zobaczyłam nową pozycję od Moniki Witkowskiej stwierdziłam, że MUSZĘ ją przeczytać. Oczywiście ta decyzja, to był strzał w dziesiątkę, bo przeżyłam niesamowitą przygodę.

Tym razem Monika zabrała nas w podróż, która docelowo miała być zdobyciem szczytu Broad Peaku, ale wiadomo, że w górach trzeba się liczyć z różnymi scenariuszami. Niemniej tak wciągającej historii nie czytałam już dawno, zwłaszcza, że ciągle w głowie miałam myśl, że to nie fikcja, a prawdziwe życie.

Jak to u autorki tej bywa, nie otrzymaliśmy tylko dziennika jej codziennych zmagań z górą, ale również mnóstwo zadziwiających ciekawostek dotyczących nie tylko Broad Peaku, lecz i innych szczytów górskich, górskich wypraw, znanych bardziej lub mniej wspinaczy, a także lokalnej społeczności i ich zwyczajów.

Przyznam szczerze, że w trakcie lektury niejednokrotnie sobie myślałam: „Ale ta kobieta ma pecha!”. Tyle rzeczy, ile miała pod górkę niejednego by zniechęciły i zmusiły do rezygnacji z wyprawy, a dla niej była to dodatkowa motywacja. Jeden moment sprawił również, że poczułam ogromną złość, a mianowicie w momencie, kiedy organizator wyprawy nie był w stanie zapewnić Monice takiego wsparcia w postaci HAP-ów, jakiego potrzebowała. Ale to takie trochę płakanie nad rozlanym mlekiem. Tak się stało i tego już nikt nie zmieni.

Jest to już kolejna pozycja Moniki, którą jestem oczarowana. Po pierwsze ze względu na lekkość pióra, która sprawia, że przez książkę się płynie i z chęcią pokonuje kolejne etapy wyprawy, a po drugie przepiękne wydanie, twarda oprawa i dokładnie opisane zdjęcia, które jeszcze lepiej pozwalają wczuć się w klimat. Na zakończenie zaś możemy przeczytać wspaniały wywiad z Krystyną Palmowską, która była członkinią pierwszego w świecie kobiecego wejścia na Broad Peak.

Sięgajcie po książki Moniki Witkowskiej, kupujcie, wspierajcie, bo z tego, co możemy już zobaczyć na jej mediach społecznościowych, jest w trakcie wyprawy na K2, a co za tym idzie, zapewne niedługo pojawi się kolejna świetna książka!

Muszę przyznać, że dawno już nie czytałam książki w górskich klimatach, ale jak tylko zobaczyłam nową pozycję od Moniki Witkowskiej stwierdziłam, że MUSZĘ ją przeczytać. Oczywiście ta decyzja, to był strzał w dziesiątkę, bo przeżyłam niesamowitą przygodę.

Tym razem Monika zabrała nas w podróż, która docelowo miała być zdobyciem szczytu Broad Peaku, ale wiadomo, że w górach...

Monika Witkowska przyzwyczaiła swojego czytelnika, że jej książka to nie tylko relacja z samego zdobywania szczytu, ale opowieść wielowątkowa o wyprawie i o emocjach temu towarzyszących.

Kolejny raz autorka nie zawodzi i zabiera nas w niezwykłą podróż.

Książka jest starannie wydana - jej atutem są przepiękne zdjęcia! Sporo informacji historycznych umieszczonych w osobnych ramkach między rozdziałami.

Spostrzeżenia Moniki Witkowskiej na wspinanie jest bardzo ciekawe, bo na wyprawy jeździ regularnie i środowisko górskie zna już od podszewki. A mimo to ciągle zachwyca się widokami, fascynuje ludźmi, którzy ją otaczają i z ciekawością spogląda na życie w bazie. Cały czas jest u niej ten powiew świeżości (mimo rutyn wyprawowych).

Lubię to, że autorka nie czyni z siebie wszechwiedzącej i znającej na wszystko odpowiedź. Jest w swej narracji świetną babką, która chce podzielić się swoją historią i robi to w sposób wciągający. To takie przyjacielskie spotkanie.

Sama konwencja to przede wszystkim dziennik wyprawy - opis emocji i historia na bieżąco. Natomiast z perspektywy czasu wszystko zostaje uzupełnione, pogłębione i rozszerzone. I dzięki temu jest to bardzo fajne kompendium 😉

Przyjemnie jest przenosić się w świat wysokich gór i móc wyobrazić sobie samego siebie zmagającego się z siłami natury. I zadać sobie pytanie - a co ja zrobiłabym na miejscu autorki? Jakbym się poczuła nie zdobywając szczytu?

Warto przeczytać - nie ma tu ściemy, jest prawda górska bez upiększania.

Monika Witkowska przyzwyczaiła swojego czytelnika, że jej książka to nie tylko relacja z samego zdobywania szczytu, ale opowieść wielowątkowa o wyprawie i o emocjach temu towarzyszących.

Kolejny raz autorka nie zawodzi i zabiera nas w niezwykłą podróż.

Książka jest starannie wydana - jej atutem są przepiękne zdjęcia! Sporo informacji historycznych umieszczonych w osobnych...

Wiem, że nigdy nie wyruszę na zdobywanie wielkich szczytów (no chyba, że wycieczki w polskie góry się liczą ;)). Do tej pory literaturę górską i cały świat wspinaczy omijałam szerokim łukiem. Znałam najważniejsze nazwiska, słyszałam o tragicznych wypadkach i to tyle. Dopiero książka Moniki Witkowskiej sprawiła, że mam głód wiedzy. Chcę więcej! Chcę częściej zagłębiać się we wspomnienia i przemyślenia wspinaczy.

Czy warto sięgnąć po Broad Peak Darowane Życie? Tak! tak! tak!

Autorka opisuje dramatyczną sytuację, która przydarzyła się jej podczas zdobywania szczytu i pisze o całej wyprawie na Broad Peak. Oprócz relacji ze wspinaczki dostarcza czytelnikowi wiele niesamowitych ciekawostek podróżniczych i kulturowych.

Gdybym mogła czytałabym tę książkę bez przerwy. Monika wraz że swoimi fantastycznymi opowieściami przekazuje takie emocje, że nie sposób oderwać się od lektury. Czytałam wieczorami i żałowałam, że muszę kłaść się spać. Czaicie?
Wiedziałam, że dramatyczna chwila nastąpi, jednak do ostatniej chwili kibicowałam Monice i miałam nadzieję, że nic strasznego się nie wydarzy. Czułam się tak jakbym szła razem z nią i patrzyła jej oczami. (wspaniałe zdjęcia w tym pomogły).

Książka jest genialna! Polecam ją każdemu! Nawet jeśli tak jak ja nie wiecie nic o wspinaczkowym świcie, to ta książka będzie dla was odpowiednia i dostarczy niezapomnianych emocji. Polecam, polecam, polecam!

Wiem, że nigdy nie wyruszę na zdobywanie wielkich szczytów (no chyba, że wycieczki w polskie góry się liczą ;)). Do tej pory literaturę górską i cały świat wspinaczy omijałam szerokim łukiem. Znałam najważniejsze nazwiska, słyszałam o tragicznych wypadkach i to tyle. Dopiero książka Moniki Witkowskiej sprawiła, że mam głód wiedzy. Chcę więcej! Chcę częściej zagłębiać się we...