Il professore. Włoska miłość

"Włoska miłość" jest to niesamowita powieść o dwóch całkiem różnych bohaterach. Każde z nich wiedzie ułożone po swojemu życie, zachowując dobrą maskę na co dzień.
Magda - cicha, inteligentna studentka magisterki. Kocha książki, pracuje w antykwariacie i w życiu tak naprawdę nie ma nikogo. Wydarzenia z przeszłości sprawiły, że jest wyjątkowo ułożoną kobietą która wie, co jest dla niej najlepsze.

"Analizuje sytuacje. Nieruchomieje. Wzrok mu ciemnieje wpatrzony w jeden punkt. W moje oczy. Próbuję łapać powietrze, ale czuję, że zaczyna brakować mi tchu. Wacha się, jakby toczył wewnętrzną walkę z samym sobą, słuchając szeptu anioła i kusiciela w drugim uchu."
Matteo - wykładowca sztuki włoskiej na Krakowskiej uczelni. Wzdycha do niego większość płci pięknej. Pomimo nie do końca udanego małżeństwa nie dopuszcza do siebie myśli, że mogłby spotykać się z którąkolwiek ze studentek. Jednak wszystko się zmienia podczas organizowanej wycieczki do Włoch…

„Nie ma złych odpowiedzi. Złe bywa niepodjęcie próby” - jeden z cytatów w których Matteo pomaga budować poczucie własnej wartości i odwagę do dyskusji przez studentów. W książce widać jak studenci przełamują swoją niechęć i prowadzą następnie fantastyczne dyskusje, które możemy śledzić i potrafią sprawić niesamowite wrażenie! Dyskusje prowadzone na temat sztuki nie ukrywam, zainteresowały mnie. Zastanawiałam się podczas całej książki, czy autorka sama studiowała ten kierunek.

Pomimo że jest to moja pierwsza styczność z książkami autorki zdecydowanie się nie zawiodłam. Rozdziały zostały napisane od strony dwóch bohaterów, co może być również ważne dla czytelników. Najbardziej podobało mi się jak Weronika fantastycznie wplotła prolog. Pokazując nam wydarzenia przed nim, przechodząc płynnie do kolejnych sytuacji, które miały miejsce po prologu.

"A jednak jest coś, czego obawiam się jeszcze bardziej. Wyrzutów sumienia, że nie spróbowałem."
Jest to powieść jednotomowa. Zdecydowanie lekka i szybko się ją czyta. Podobali mi się przede wszystkim bohaterowie i sytuacje, które mogą wydarzyć się człowiekowi na co dzień. Kłamstwa, tajemnice, miłość, pragnienie, spontaniczność - to tylko parę rzeczy, które znajdziemy w środku.

Polecam książkę tak naprawdę wszystkim. Jeśli szukacie lekkiej historii o dużej dawce emocji - dobrze trafiliście! Tym bardziej, jeśli w tym momencie studiujecie. Może dlatego wczułam się w tą historię tak doszczętnie ❤️

"Włoska miłość" jest to niesamowita powieść o dwóch całkiem różnych bohaterach. Każde z nich wiedzie ułożone po swojemu życie, zachowując dobrą maskę na co dzień.
Magda - cicha, inteligentna studentka magisterki. Kocha książki, pracuje w antykwariacie i w życiu tak naprawdę nie ma nikogo. Wydarzenia z przeszłości sprawiły, że jest wyjątkowo ułożoną kobietą która wie, co...

Boże...co mnie podkusiło? Chyba ta Florencja na okładce.

Boże...co mnie podkusiło? Chyba ta Florencja na okładce.

"Il professore" to książka totalnie zaskakująca.
O miłości, problemach życiach codziennego,ludzkich charakterach, pełna emocji.
Historia miłości młodej dziewczyny i profesora- wykładowcy sztuki,który pochodzi z Włoch ale ma polskie korzenie. Jest w związku w którym jest nieszczęśliwy.
Miłość tych dwojga zaczyna się we Florencji i powolutku kiełkuje, a rozwija się w Krakowie z którym oboje są związani.
Autorka przenosi nas na stronach książki w magiczne zakątki Florencji,odkrywa tajniki malarzy włoskich i historii sztuki. Jest to tło dla miłości ,która niesie ze soba szczęście i nieszczęście,radość i smutek.
Skłania do refleksji bo czyz taka miłość ma prawo się zdarzyć?
Przeczytajcie i odpowiedzcie sobie na to pytanie .
Gorąco polecam :)

"Il professore" to książka totalnie zaskakująca.
O miłości, problemach życiach codziennego,ludzkich charakterach, pełna emocji.
Historia miłości młodej dziewczyny i profesora- wykładowcy sztuki,który pochodzi z Włoch ale ma polskie korzenie. Jest w związku w którym jest nieszczęśliwy.
Miłość tych dwojga zaczyna się we Florencji i powolutku kiełkuje, a rozwija się w Krakowie...

To miała być „tylko” historia miłosna. Studentka, profesor, Włochy w tle, trochę romantyzmu, trochę tęsknoty. Spodziewałam się czegoś dość lekkiego, co umili mi kilka wieczorów. Ale ta książka mnie zaskoczyła. I to bardzo.

„Il professore. Włoska miłość” to coś znacznie więcej niż zwykły romans. To opowieść o uczuciach, które nie są proste, nie zawsze wygodne, a już na pewno nie przesłodzone. Tu nie ma idealnych decyzji, łatwych rozwiązań czy bohaterów bez rys. Wręcz przeciwnie – wszystko jest ludzkie. Pełne wątpliwości, emocji i życiowych zakrętów.

Magda i Matteo to postacie, które są autentyczne. To dwoje ludzi z bagażem, z przeszłością, z marzeniami i z trudnymi wyborami przed sobą. Czyta się o nich i człowiek ma wrażenie, że zna ich od lat. Że mógłby spotkać ich w każdym miejscu. I właśnie to sprawia, że ta historia tak bardzo wciąga. Bo to nie tylko opowieść o miłości. To też opowieść o samotności, tęsknocie, lojalności i odwadze. O tym, że czasem serce mówi jedno, a życie drugie, i że nie da się przejść przez to wszystko bez zadrapań.

To co bardzo mi odpowiadało, to tempo. Tu nic nie dzieje się na siłę. Emocje narastają powoli, ale naturalnie. Z każdym rozdziałem czuć coraz więcej – i radości, i bólu, i napięcia. Niektóre momenty naprawdę chwytają za serce, inne natomiast zostawiają z przemyśleniami.

Weronika Tomala napisała książkę, która zostaje w głowie. Nie tylko dlatego, że wciąga, ale dlatego, że porusza tematy, które są prawdziwe. Zdrada, uczciwość wobec siebie i innych, wybory moralne – to wszystko jest tu naprawdę dobrze pokazane. Bez moralizowania, bez tanich sztuczek.

Czasem można zauważyć, że fabuła idzie w znane już rejony, że nie wszystko jest zaskoczeniem. Ale to mi nie przeszkadzało, bo to, co się naprawdę tutaj liczy, to emocje. Są w tej historii tak wyraźne i prawdziwe, że zostają z czytelnikiem na długo.

Dla mnie to jedna z lepszych historii romantycznych, jakie czytałam w ostatnim czasie. Dojrzała, emocjonalna, z bohaterami, którzy zostają w pamięci. I choć nie wszystko w niej jest idealne, to dobra książka. Bo jest prawdziwa. Taka, która potrafi wzruszyć, wkurzyć, poruszyć coś w środku i na koniec dać nadzieję, że po każdej burzy może jeszcze zaświecić słońce.

To miała być „tylko” historia miłosna. Studentka, profesor, Włochy w tle, trochę romantyzmu, trochę tęsknoty. Spodziewałam się czegoś dość lekkiego, co umili mi kilka wieczorów. Ale ta książka mnie zaskoczyła. I to bardzo.

„Il professore. Włoska miłość” to coś znacznie więcej niż zwykły romans. To opowieść o uczuciach, które nie są proste, nie zawsze wygodne, a już na...

Niesamowicie naiwna, przewidywalna, fatalnie napisana. Pozwólcie, że zacytuję fragment odnoszący się do profesora na uczelni, który komentuje wygląd studentek: "Facet nieco przekracza normy, jeśli chodzi o rzucane w stronę dziewczyn komentarze, ale po co go dodatkowo prowokują? Ubrała się skąpo, to czemu się dziwi?" - serio? Naprawdę takie słowa napisała autorka, kobieta?! Nie wiem dlaczego już po tych słowach nie zamknęłam tej powieści. Siegnęłam po tę książkę w bibliotece w pośpiechu szukając czegoś lekkiego, skusił mnie włoski klimat. Daję dwie gwiazdki bo wymieniono kilka dzieł sztuki, które przy okazji poznałam, więc można powiedzieć, że nawet czegoś sie nauczyłam. Poza tym koszmarek.

Niesamowicie naiwna, przewidywalna, fatalnie napisana. Pozwólcie, że zacytuję fragment odnoszący się do profesora na uczelni, który komentuje wygląd studentek: "Facet nieco przekracza normy, jeśli chodzi o rzucane w stronę dziewczyn komentarze, ale po co go dodatkowo prowokują? Ubrała się skąpo, to czemu się dziwi?" - serio? Naprawdę takie słowa napisała autorka, kobieta?!...

PAMIĄTKA Z FLORENCJI

Intrygujący tytuł skłonił mnie do sięgnięcia po powieść Weroniki Tomali "Ił professore. Włoska miłość". Byłam też bardzo ciekawa pierwszego spotkania z piórem autorki i zastanawiałam się, czy audiobook będzie w tym przypadku dobrym wyborem. Tymczasem duet lektorski Jacek Dragon i Anna Dudziak - Klempka idealnie wypełnił swoje zadanie.

Urzekająca włoska sztuka i cudna, pełna historycznych zabytków Florencja stworzyły niezapomniane tło do tej nastrojowej opowieści. I choć fabuła nie jest zbyt odkrywcza i raczej przewidywalna, to jednak przewijające się przez całą powieść włoskie klimaty nadają tej książce wyjątkowego smaczku. Autorka wplotła do treści ciekawe myśli i cytaty, które ubarwiają całość, ale można je też wynotować ku pamięci.

Magda - studentka uniwersytetu zatrudniona w krakowskim antykwariacie i Matteo Bartollini - wykładowca historii sztuki włoskiej. Ona - spokojna, pilna i uczuciowa, on - przystojny mąż Pauliny, szanowany i ambitny profesor wyższej uczelni. A pomiędzy nimi zakazana miłość, która pojawia się nieproszona i burzy spokój w uporządkowanym życiu obojga bohaterów.

Do czego doprowadzi to występne uczucie? Jak wpłynie na losy Magdy i Mattea?

Prosta opowieść, która nie ma w sobie w zasadzie nic odkrywczego, a mimo to na swój sposób ciekawi i intryguje. Relacja Magdy i Matteo momentami była dla mnie niezrozumiała. Młoda dziewczyna pod wpływem chwili ulega swojemu wykładowcy zdając sobie sprawę, że takie postępowanie do niczego nie prowadzi i zapewne będzie miało swoje konsekwencje. Jestem w stanie zrozumieć tę młodą dziewczynę i nawet zaakceptować jej naiwność. Ale tego, że poważany profesor, inteligentny mężczyzna zwodzi swoją studentkę oferując jej ulotną chwilę szczęścia, a potem jakiś dziwny układ, zaakceptować nie potrafię. Ktoś kreowany na szanowanego i inteligentnego nie zachowuje się w tak nieracjonalny, nieodpowiedzialny i niezrozumiały sposób. I nie chodzi tu tylko o ich jedną wspólną noc, ale o całe późniejsze zachowanie Mattea. Zakazana miłość się zdarza, ale trzeba brać pod uwagę również dalsze jej konsekwencje. O ile postać Magdy wydała mi się wiarygodna, o tyle pełen sprzeczności Matteo (mimo, że był Włochem) kompletnie mnie do siebie nie przekonał. Nie mogę tu nie wspomnieć też o Paulinie Bartollini - cwanej manipulatorce i pozorantce, biednej zdradzonej żonie, która w moim odczuciu do końca pozostała postacią negatywną. Nie potrafiłam jej współczuć, nie umiałam uwierzyć w jej intencje i nie zdołałam zmienić do niej złego nastawienia.

Muszę przyznać, że książkę bardzo dobrze się słuchało. Nie wiem na ile jest to zasługa lektorów, a na ile samej opowieści, ale przyznaję, że książka mnie nie znudziła. Wydarzenia ciekawią, a opowiadane z perspektywy dwójki bohaterów dają możliwość obiektywnej oceny. Relacja Magdy wypowiadana stonowanym damskim głosem przeplata się z opowieścią Mattea czytaną przez mężczyznę - taki zabieg mocno działa na wyobraźnię i sprawia, że również głos i intonację przypisujemy i dopasowujemy do danej postaci.

A minusy?... Przeszkadzało mi zastosowanie przeskoków czasowych - najpierw o kilka tygodni, a potem aż o 10 lat. I o ile ten o dekadę był do zaakceptowania, o tyle pierwszy okazał się zupełnie zbędny. Niepotrzebnie zburzył płynność, porwał myśli i wprowadził niepotrzebny zgrzyt. Znalazło się też kilka poucinanych wątków jak choćby choroba żony, czy postać psychologa, który mógłby rzucić nowe światło na kulminacyjny wątek, co z kolei pozwoliłoby ubogacić i rozbudować treść. Wówczas całość byłaby bardziej spójna i dopracowana, a tak odniosłam wrażenie jakby autorce zabrakło inwencji albo po prostu zbyt się pospieszyła z zakończeniem.

Pomimo tych wszystkich niedociągnięć powieść Weroniki Tomali w jakimś stopniu mnie zauroczyła. Uwielbiam Italię, mam do niej ogromny sentyment, czuję się tam wyśmienicie, pilnie uczę się języka, więc moje subiektywne odczucie może być nieco na wyrost. Tym niemniej, jeśli lubicie włoską sztukę, unikatowe zabytki, klimatyczne uliczki to na pewno chętnie poddacie się urokowi Florencji i włoskiemu Dolce Vita w powieści "Ił professore. Włoska miłość". To także idealna książka aby zatęsknić, spakować walizkę i wyruszyć w podróż do Toskanii lub innego regionu Włoch.

PAMIĄTKA Z FLORENCJI

Intrygujący tytuł skłonił mnie do sięgnięcia po powieść Weroniki Tomali "Ił professore. Włoska miłość". Byłam też bardzo ciekawa pierwszego spotkania z piórem autorki i zastanawiałam się, czy audiobook będzie w tym przypadku dobrym wyborem. Tymczasem duet lektorski Jacek Dragon i Anna Dudziak - Klempka idealnie wypełnił swoje zadanie.

Urzekająca...

Książka zawiera sporo fajnych zwrotów, cytatów, myśli — to główna zaleta. Sama historia jest nieco na siłę. Facet właściwie postępuje w sposób niezrozumiały w kontekście tego, jak przedstawia go autorka. Niby miał być inteligentny, a zdaje się debilem. No i to jak traktuje dziewczynę, też bardziej pasuje do mojej oceny. Są też niedokończone wątki, niewiadomo, po co rozpoczęte (psycholog, choroba żony). Bardzo wysokie oceny są dla mnie dość szokujące.

Książka zawiera sporo fajnych zwrotów, cytatów, myśli — to główna zaleta. Sama historia jest nieco na siłę. Facet właściwie postępuje w sposób niezrozumiały w kontekście tego, jak przedstawia go autorka. Niby miał być inteligentny, a zdaje się debilem. No i to jak traktuje dziewczynę, też bardziej pasuje do mojej oceny. Są też niedokończone wątki, niewiadomo, po co...

nie wiem po przeczytaniu tej książki czy przeraża mnie bardziej totalnie fatalnie napisane romansidło o zdrajcy i mordercy czy to że ta książka ma tu tak wysokie oceny....

nie wiem po przeczytaniu tej książki czy przeraża mnie bardziej totalnie fatalnie napisane romansidło o zdrajcy i mordercy czy to że ta książka ma tu tak wysokie oceny....

Zakończenie bardzo zaskakujące (chociaż niektóre wydarzenia przewidywalne). Magda momentami taka trochę dziecinna, Mateo niby dojrzały człowiek a postępuje nie do końca etycznie. W końcówce zadziałały emocje.

Zakończenie bardzo zaskakujące (chociaż niektóre wydarzenia przewidywalne). Magda momentami taka trochę dziecinna, Mateo niby dojrzały człowiek a postępuje nie do końca etycznie. W końcówce zadziałały emocje.

Bardzo przyjemna lektura, choć czasem poruszającą niełatwe historie, lubię pisanie Tomali:)

Bardzo przyjemna lektura, choć czasem poruszającą niełatwe historie, lubię pisanie Tomali:)