Le ali della sfinge

- Kategoria:
- kryminał, sensacja, thriller
- Format:
- papier
- Cykl:
- Komisarz Montalbano (tom 11)
- Tytuł oryginału:
- Le ali della sfinge
- Data wydania:
- 2006-10-01
- Data 1. wydania:
- 2006-10-01
- Liczba stron:
- 268
- Czas czytania
- 4 godz. 28 min.
- Język:
- włoski
- ISBN:
- 883892161X
Un nuovo splendido poliziesco con protagonista il commissario più amato d'Italia. In una vecchia discarica è stato trovato il cadavere di una ragazza. Nuda, il volto devastato da un proiettile, niente borse o indumenti in giro. Solo un piccolo tatuaggio sulla spalla sinistra - una farfalla - potrebbe favorire l’identificazione della donna.
Ci sono i consueti ingredienti delle inchieste del commissario Montalbano, in questo nuovo romanzo di Camilleri: i chiardiluna legislativi, i lorsignori della politica, i lasciti di un governo gaglioffo, la prolissa incompetenza dei superiori, le calandrinate verbali di Catarella; gli stranguglioni, le làstime, i teatrini, le esche bugiarde, e la sensualità golosa del commissario. Ma in una diversa ricomposizione, ora: attraversati come sono da un'insidia segreta, che viene dal retrosguardo abissale di un Montalbano che avanza nella gravedine degli anni ed è giunto alle «sabbie mobili» del suo celibato adultero con Livia; ed è incistata nell'infarto subìto dal senso della realtà, allorché i «mostri» sembrano mulini a vento, la «provvidenza» è un prestanome criminale, i campi d'accoglienza per gli immigrati sono dei lager, i sequestri di persona possono essere anche messinscene da operetta, e la «Buona volontà» costituita da anime cosiddette pietose è un associazione a delinquere specializzata nella tratta e nello sfruttamento delle nuove schiave. In una discarica è stato trovato il cadavere di una giovane russa, marchiato da un tatuaggio. La farfalla, tatuata sulla scapola della vittima, è una «sfinge»: una farfalla migratoria e notturna, come le nuove schiave. Montalbano, per risolvere il caso, dovrà «cataminarsi tra monsignori e anime devote», in questo romanzo improntato dalla matematica del doppio. Dalla sfuggente doppiezza della realtà, alla duplicazione dei casi, al bivio delle scelte, alla scissione della personalità, alle due ali apparenti della «sfinge» che di fatto sono quattro: come quattro sono le schiave-farfalle. La labilità irrequieta di Montalbano si esibisce in pantomime solitarie; nella dissociazione tra un io che tende a cedere agli alibi della vecchiaia, un secondo io che si oppone, resiste, e irride; tra la sensibilità ipotetica di un fauno e quella di un casto Giuseppe. Quando il commissario crede di essersi ricomposto nell'unità di una decisione, e si precipita all'incontro con la sua metà, la trama gli riserva una sgambata. E si divarica tra la corsa di Montalbano che va in una direzione, e la corsa di Livia che va nella direzione opposta. Come accadeva nei poemi cavellereschi di una volta; e nei romanzi ottocenteschi decisi dalla eterogenesi dei fini. L'architettura romanzesca ironizza su se stessa. Si diverte. E diverte. Malgrado tutto. Salvatore Silvano Nigro
Kup Le ali della sfinge w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Oceny książki Le ali della sfinge
Poznaj innych czytelników
367 użytkowników ma tytuł Le ali della sfinge na półkach głównych- Przeczytane 232
- Chcę przeczytać 135
- Posiadam 28
- Kryminały 8
- Kryminał 5
- 2021 4
- 2013 3
- E-book 3
- Z biblioteki 3
- 2023 3
Tagi i tematy do książki Le ali della sfinge
Czytelnicy tej książki przeczytali również
Cytaty z książki Le ali della sfinge
Chcesz się czuć staro, bo tak ci wygodniej. Zmęczyłeś się tym, kim jesteś i co robisz, więc tworzysz sobie alibi starości.
Możesz mi powiedzieć, co jeszcze umiesz robić w życiu poza tropieniem przestępstw? Jesz, wydalasz, śpisz, czytasz książki, od czasu do czasu...
Rozwiń




































OPINIE i DYSKUSJE o książce Le ali della sfinge
Interesujący kryminał.
Interesujący kryminał.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW Książce „Skrzydła sfinksa” A. Camilleriego z cyklu: Komisarz Montalbano jest tam wszystko, co potrzebne: intrygującą zagadkę, błyskotliwe dialogi, dużą dozę humoru i obserwacji bohaterów na temat świata, są też wątki obyczajowe... no i smaki, zapachy Sycylii.
Komisarz Montalbano przeżywa trudny okres. Jego związek z Livią znów wisi na włosku, a do tego policja znajduje ciało młodej dziewczyny z przestrzeloną twarzą, jedynie tatuaż przedstawiający motyla sfinksa może być wskazówką.
Kim była dziewczyna z tatuażem, blondynką? brunetką? nosiła szkła? czy miała dobry wzrok? była prostytutką? sprzątaczką? opiekunką? Ile było tych dziewczyn?
Jest to idealny przykład człowieka, który jest wrażliwy, refleksyjny, smutek nie jest mu obcy, ale mimo to jednak potrafi tak naprawdę cieszyć się życiem i bez trudu odnajdywać jego uroki.
Przeczytana 07.02.2022
W Książce „Skrzydła sfinksa” A. Camilleriego z cyklu: Komisarz Montalbano jest tam wszystko, co potrzebne: intrygującą zagadkę, błyskotliwe dialogi, dużą dozę humoru i obserwacji bohaterów na temat świata, są też wątki obyczajowe... no i smaki, zapachy Sycylii.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKomisarz Montalbano przeżywa trudny okres. Jego związek z Livią znów wisi na włosku, a do tego policja znajduje...
Najbardziej w tym tomie irytowało mnie jego tłumaczenie, które źle się integruje z tłumaczeniami pozostałych części. Pewne powtarzane we wszystkich częściach zwroty, jak np. pytania Lattesa, zostały w tym tomie wyjątkowo przetłumaczone inaczej. Przez co całość traci trochę na dowcipie.
Wątek z Livią jest, o czym napisałem już w ocenie innej części, nieco męczący. Moim zdaniem w przedstawieniu tej relacji brakuje prawdy, czyli wiarygodności.
Najbardziej w tym tomie irytowało mnie jego tłumaczenie, które źle się integruje z tłumaczeniami pozostałych części. Pewne powtarzane we wszystkich częściach zwroty, jak np. pytania Lattesa, zostały w tym tomie wyjątkowo przetłumaczone inaczej. Przez co całość traci trochę na dowcipie.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWątek z Livią jest, o czym napisałem już w ocenie innej części, nieco męczący. Moim...
Bardzo dobry kryminał. Ma wszystko, co potrzebne: intrygującą zagadkę, błyskotliwe dialogi, dużą dozę humoru i obserwacji bohaterów na temat świata, są też wątki obyczajowe... no i smaki, zapachy Sycylii :) Przeczytałem na jednym tchu, duża satysfakcja.
Bardzo dobry kryminał. Ma wszystko, co potrzebne: intrygującą zagadkę, błyskotliwe dialogi, dużą dozę humoru i obserwacji bohaterów na temat świata, są też wątki obyczajowe... no i smaki, zapachy Sycylii :) Przeczytałem na jednym tchu, duża satysfakcja.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to11-ta, świetna pozycja z niezawodnym komisarzem Montalbano i jego niezastąpionym zespołem w osobach Fazia, Mimiego, Galluza i niezawodnego Catarelli. Ciekawa fabuła. Jak zwykle świetnie się czyta.
11-ta, świetna pozycja z niezawodnym komisarzem Montalbano i jego niezastąpionym zespołem w osobach Fazia, Mimiego, Galluza i niezawodnego Catarelli. Ciekawa fabuła. Jak zwykle świetnie się czyta.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJuż od pierwszych stron czułam, że Camilleri jest w dobrej formie. Tak błyskotliwych dialogów może mu pozazdrościć niejeden twórca.
Po wydarzeniach z "Sierpniowego żaru" pozostawienie w zawieszeniu kwestii kryzysu w związku Montalbano z Livią byłoby sporą niekonsekwencją. Autor serwuje nam zatem ponadprogramową porcję napięcia między tym dwojgiem, a poboczny wątek kryminalny porusza podobnie relacyjną tematykę.
Nie jest to powieść tak posępna, jak mogłoby wynikać z blurba i stosunkowo niewiele tu przemocy. Dostajemy co prawda subtelny komentarz społeczny, ale pokuszę się wręcz o stwierdzenie, że to jeden z pogodniejszych tomów serii (scena z udawaniem akwizytora to mistrzostwo).
Już od pierwszych stron czułam, że Camilleri jest w dobrej formie. Tak błyskotliwych dialogów może mu pozazdrościć niejeden twórca.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPo wydarzeniach z "Sierpniowego żaru" pozostawienie w zawieszeniu kwestii kryzysu w związku Montalbano z Livią byłoby sporą niekonsekwencją. Autor serwuje nam zatem ponadprogramową porcję napięcia między tym dwojgiem, a poboczny wątek...
Fajny kryminał, dobrze się czyta, wciąga, polecam.
Fajny kryminał, dobrze się czyta, wciąga, polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toCamillieri trzyma poziom. Oczywiście, to nie jest jakaś nadzwyczajna pozycja, niemniej na pewno nie rozczaruje tm, którzy oczekują dobrej rozrywki. A to już niemało.
Camillieri trzyma poziom. Oczywiście, to nie jest jakaś nadzwyczajna pozycja, niemniej na pewno nie rozczaruje tm, którzy oczekują dobrej rozrywki. A to już niemało.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPrzeczytałam ostatnio recenzję książki Tomasza Stawiszyńskiego pt. "Ucieczka od bezradności". Autor recenzji udowadniał, że współczesna kultura, w tym literatura, unika trudnych tematów, jak np. smutek, czy żałoba. Książki Stawiszyńskiego nie czytałam, pewnie ją przeczytam, ale ze wspomnianą tezą już teraz w żaden sposób zgodzić się nie mogę, chociażby popularny cykl kryminalny autorstwa Andrea Camilleri z komisarzem Montalbano, o którym wielokrotnie pisałam, przeczy tej tezie.
Montalbano, o czym też już wspominałam, generalnie jest człowiekiem zadowolonym z życia, aczkolwiek nie jest to zadowolenie typu amerykańskiego, nie jest on szczęśliwy zawsze i wszędzie. Gdzieś pod tą powłoką spełnienia czai się smutek i raz na jakiś czas daje o sobie znać. W tym tomie znalezione zostały zwłoki młodej, pięknej dziewczyny, co doprowadziło komisarza do doła psychicznego. Jego wieloletni związek z Livią zawisł na włosku, komisarz wyobraziwszy sobie rozstanie, poczuł totalną samotność. W innym momencie uczuł żal na myśl, że dla niego i Livii jest już za późno na dzieci. Do tego wszystkiego jak zwykle nie może pogodzić się z przemijaniem i z tym, że robi się coraz starszy. Jest to idealny przykład człowieka, który jest wrażliwy, refleksyjny, smutek nie jest mu obcy, ale mimo to jednak potrafi tak naprawdę cieszyć się życiem i bez trudu odnajdywać jego uroki.
całość
https://powrot-do-krainy-ksiazki.blogspot.com/2021/09/andrea-camilleri-skrzyda-sfinksa.html
Przeczytałam ostatnio recenzję książki Tomasza Stawiszyńskiego pt. "Ucieczka od bezradności". Autor recenzji udowadniał, że współczesna kultura, w tym literatura, unika trudnych tematów, jak np. smutek, czy żałoba. Książki Stawiszyńskiego nie czytałam, pewnie ją przeczytam, ale ze wspomnianą tezą już teraz w żaden sposób zgodzić się nie mogę, chociażby popularny cykl...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna książka komisarz nie zawodzi. Polecam serię
Świetna książka komisarz nie zawodzi. Polecam serię
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to