Andrea Camilleri, włoski reżyser teatralny oraz pisarz, autor powieści kryminalnych. Twórca postaci komisarza Salvo Montalbano. Urodził się i wychował na Sycylii (gdzie wstąpił do partii komunistycznej),jednak przez wiele lat mieszkał i pracował w Rzymie. W latach 1948 - 1950 studiował reżyserię - spektakle (Beckett, Ionesco) wystawiał od wczesnych lat 50. Współpracował z telewizją RAI, wykładał na uczelniach teatralnych i filmowych. Był autorem wierszy, opowiadań i eksperymentalnych powieści, sławę przyniósł mu cykl powieści kryminalnych rozgrywających się w fikcyjnym sycylijskim miasteczku Vigata. Swego głównego bohatera, miejscowego komisarza policji, obdarzył nazwiskiem będącym włoską wersją nazwiska katalońskiego pisarza Manuela Vázqueza Montalbána. Pierwsza powieść z Montalbano ukazała się w 1994. Kryminały Camilleriego to bardzo specyficzne twory. Być może „sympatyczne opowiastki” nie są najszczęśliwszym ich określeniem, bo bez trudu można wskazać sporo przygnębiających tematów, pomijając już nawet morderstwa i prowincjonalne machlojki, pyskówki i aferki, które stanowią niejako clue jego powieści, a jednak, czy może raczej pomimo wszystko, proza Sycylijczyka ma w sobie mnóstwo ciepła i uroku. Camilleri bezbłędnie oddaje nastrój włoskiego południa. Jego powieści, okraszone przyjemną dawką złośliwości, pachną słońcem i aromatycznym jedzeniem, mają uwodzicielsko małomiasteczkowy klimat i, co nie mniej ważne (a może nawet najważniejsze) zupełnie zmyślne kryminalne zagadki. Główny bohater powieści kryminalnych - Salvo Montalbano - jest smakoszem. W każdej książce trafimy na opisy jego posiłków, a czasem nawet na skrótowy przepis na wspaniałe (i często proste) danie kuchni południowo-włoskiej. Montalbano jest w stanie nadłożyć sporo drogi do celu jeśli przy okazji odwiedzi mało znaną, ale "powalającą", lokalną restaurację. Salvo Montalbano nie jest postacią z brązu. To raczej typ budzącego sympatię everymana. W jego postaci Camilleri połączył budzącą zaufanie prostoduszność z zupełnie ludzką dawką wad, które z komisarza czynią postać bardziej wiarygodną. Salvo lubi zjeść, popić i powzdychać do kobiecych wdzięków, miewa parszywy nastrój, bywa upierdliwy i bezczelny, zdarza mu się kłamać, a frustracje z dziką rozkoszą rozładowuje na podwładnych z posterunku, a jednak jest to postać na swój sposób ujmująca. Co nie podoba mi się w powieściach Camilleriego to konstrukcja kobiecych postaci.
Zobacz stronę autora
OPINIE i DYSKUSJE o książce Prywatna wojna Samuelego
Prywatna wojna Samuelego to książka kameralna, ale jednocześnie niezwykle gęsta od znaczeń. Andrea Camilleri po raz kolejny udowadnia, że nawet w krótkiej formie potrafi zmusić czytelnika do myślenia i nie daje mu prostych odpowiedzi.
Już od pierwszych stron uwagę zwraca ironia — subtelna, podszyta dystansem, a przy tym charakterystyczna dla stylu Camilleriego. Autor nie moralizuje wprost, raczej prowadzi czytelnika krętą ścieżką domysłów, półsłówek i niedopowiedzeń. Historia Samuela, na pozór prosta, stopniowo odsłania kolejne warstwy: prywatnych motywacji, pamięci, lojalności i winy, które nigdy nie są jednoznaczne.
Największą siłą tej opowieści jest właśnie pozostawiona czytelnikowi dwuznaczność. Camilleri celowo unika jednoznacznych ocen — to odbiorca musi zdecydować, gdzie przebiega granica między racją a usprawiedliwieniem, między wojną osobistą a moralnym wyborem. Autor nie prowadzi za rękę, lecz prowokuje do własnych interpretacji i refleksji.
Prywatna wojna Samuelego to książka kameralna, ale jednocześnie niezwykle gęsta od znaczeń. Andrea Camilleri po raz kolejny udowadnia, że nawet w krótkiej formie potrafi zmusić czytelnika do myślenia i nie daje mu prostych odpowiedzi.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJuż od pierwszych stron uwagę zwraca ironia — subtelna, podszyta dystansem, a przy tym charakterystyczna dla stylu Camilleriego. Autor nie...
Zbiór krótkich opowiadań, w których łatwą ręką autor przechodzi od tragizmu do komizmu. Świetna lektura. Polecam
Zbiór krótkich opowiadań, w których łatwą ręką autor przechodzi od tragizmu do komizmu. Świetna lektura. Polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAutora znam z cyklu powieści o komisarzu Montalbano. Do "Prywatnej wojny" podchodziłem z dystansem, obawiając się opowiadań drugiej kategorii. Niepotrzebnie! Autor opowiada historie, które są mądre, dowcipne, wzruszające i bardzo włoskie. Jeżeli lubicie czytać prozę Oty Pavla czy Bohumila Hrabala - będziecie zachwyceni!
Autora znam z cyklu powieści o komisarzu Montalbano. Do "Prywatnej wojny" podchodziłem z dystansem, obawiając się opowiadań drugiej kategorii. Niepotrzebnie! Autor opowiada historie, które są mądre, dowcipne, wzruszające i bardzo włoskie. Jeżeli lubicie czytać prozę Oty Pavla czy Bohumila Hrabala - będziecie zachwyceni!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTak się jakoś ostatnio złożyło, że zaczytałam się w opowiadaniach Andrea Camilleriego. Dokładnie tego od komisarza ścigającego przestępców na Sycylii.
Pierwsza książka „Pomarańczki komisarza Montalbano” to zbiór opowiadań kryminalnych. Natomiast „Prywatna wojna Samuelego” to nietypowy Camilleri: filozoficzny, historyczny, refleksyjny, rozprawiający o bardzo ważnych sprawach.
To bardziej osobista książka. 6 opowiadań o buntach, cichych, ale też tych, o których było głośno. Autor zagląda do domów, mówi o codzienności i to osób doświadczonych przez życie, mających już sporo lat, ale na tyle silnych, że to właśnie oni postanawiają coś zmienić, zawalczyć. Nie chcą stać z boku.
Swoim bohaterom przygląda się z czułością, ale też bardzo dokładnie. Urzekło mnie opowiadanie pt. ” Tablica” o fałszywym bohaterze narodowym, któremu chcą poświęcić tablicę pamiątkową, która pełna jest fałszywych informacji o jego wielkich czynach.
Polityka, faszyzm, Żydzi i ich prześladowania w szkole… Myliłby się ten, kto sądziłby, że to smutne, nudne i nadęte historie. Camilleri jest świetnym obserwatorem i opowiada ze swadą, finezją, ironią i mnóstwem humoru. Od bardzo poważnych tematów przechodzi do narracji pełnej żartów, a nawet groteski i absurdu.
Jak w każdej książce tego autora Włochy, a w zasadzie Sycylia jest też bohaterką ze swoim słońcem, zapachem, jedzeniem.
Warto zajrzeć do tej książki, bo Andrea Camilleri jest niepowtarzalny i przecież stworzył nie tylko postać komisarza Montalbano. Trzeba mieć tylko nieco czasu, bo czyta się je niespiesznie, smakując kolejne historie.
Tak się jakoś ostatnio złożyło, że zaczytałam się w opowiadaniach Andrea Camilleriego. Dokładnie tego od komisarza ścigającego przestępców na Sycylii.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPierwsza książka „Pomarańczki komisarza Montalbano” to zbiór opowiadań kryminalnych. Natomiast „Prywatna wojna Samuelego” to nietypowy Camilleri: filozoficzny, historyczny, refleksyjny, rozprawiający o bardzo ważnych...
Mam wrażenie, że te opowiadania lub szkice do powieści były odrzucone przez Autora. Jakoś bez wdzięku, humoru i inteligencji z cyklu Montalbano. Może się czepiam :)
Mam wrażenie, że te opowiadania lub szkice do powieści były odrzucone przez Autora. Jakoś bez wdzięku, humoru i inteligencji z cyklu Montalbano. Może się czepiam :)
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOstatnią książką jaką przeczytałam był zbiór opowiadań „Prywatna wojna Samuelego”, której Autorem jest Andrea Camilleri. To moje pierwsze spotkanie z tym włoskim Autorem, do tego całkiem udane. Choć nie jest to chyba jego najpopularniejsza forma, znany jest z kryminałów.
Opowiadań jest 6, każde mówi o życiu w przedwojennych i już potem wojennych Włoszech.
Zagadnienia społeczne, faszyzm, prześladowania Żydów, skutki załamania giełdy. Wszystko podane w ciekawej formie, z uderzającym wydźwiękiem.
Autor w swoim stylu pisania idealnie oddaje słodko-gorzki humor. Historie, które przekazuje są wstrząsające (w różnych zakresach),poruszają i zapadają w pamięć.
Nie umiem wybrać jednego opowiadania, które będzie moim ulubionym. Każde na swój sposób wciąga i szokuje. Z każdego można wyłuskać więcej informacji o społeczeństwie i momencie historii kraju. Naprawdę dobrze skomponowane, nie przeciągające się i nie nudzące. Dość wyrównane, choć waga zagadnień jest różna.
Bardzo zgrabna pozycja. Godna polecenia, dla lubiących tę formę.
Ostatnią książką jaką przeczytałam był zbiór opowiadań „Prywatna wojna Samuelego”, której Autorem jest Andrea Camilleri. To moje pierwsze spotkanie z tym włoskim Autorem, do tego całkiem udane. Choć nie jest to chyba jego najpopularniejsza forma, znany jest z kryminałów.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOpowiadań jest 6, każde mówi o życiu w przedwojennych i już potem wojennych Włoszech.
Zagadnienia...
Andrea Camilleri, znany przede wszystkim jako twórca serii kryminałów o komisarzu Montalbano, w „Prywatnej wojnie Samuelego” odsłania przed czytelnikiem zupełnie inną twarz — subtelną, refleksyjną, bardziej osobistą.
To zbiór opowiadań, który odbiega od klasycznej formy powieści detektywistycznej. Zamiast zagadek i pościgów, otrzymujemy opowieści o codziennych, często niedostrzegalnych, cichych buntach.
Camilleri przygląda się swoim bohaterom z wyraźną czułością, lekko ironicznym dystansem i ogromną dozą empatii. Jego postacie są starsze, wycofane, czasem pozornie przegrane — ale właśnie one podejmują próbę zmiany, nawet jeśli ta zmiana wydaje się mała czy symboliczna.
Styl Camilleriego pozostaje rozpoznawalny: oszczędny, a przy tym obrazowy. Opowiadania rozgrywają się na tle sycylijskiego pejzażu, który zdaje się być nie tylko tłem, ale i nastrojowym bohaterem drugiego planu. Włoskie słońce, zapach morza i spokojne tempo życia tworzą atmosferę, w której łatwo się zanurzyć.
„Prywatna wojna Samuelego” to książka do niespiesznego czytania — najlepiej z filiżanką herbaty w ręku i otwartością na to, co niewielkie, a jednak znaczące. Dla wiernych fanów Camilleriego to pozycja obowiązkowa. Dla tych, którzy dopiero go poznają — nieoczywisty, ale piękny początek.
Andrea Camilleri, znany przede wszystkim jako twórca serii kryminałów o komisarzu Montalbano, w „Prywatnej wojnie Samuelego” odsłania przed czytelnikiem zupełnie inną twarz — subtelną, refleksyjną, bardziej osobistą.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo zbiór opowiadań, który odbiega od klasycznej formy powieści detektywistycznej. Zamiast zagadek i pościgów, otrzymujemy opowieści o codziennych, często...
Andrea Camilleri to autor, którego opowieści uważam za ponadczasowe. Miałam przyjemność poznać jego pióro już dużo wcześniej i uważam, że on jak nikt inny potrafi łączyć ze sobą dramat z komedią i to w taki sposób, że nie będziemy czuć się zniesmaczeni.
,,Prywatna wojna Samuelego" to zbiór sześciu opowiadań. Książka zawiera dwa niepublikowane dotychczas opowiadania. Pozostałe historie, napisane w różnych okresach, ukazały się drukiem w latach 2008- 2016. Tę pozycję otrzymałam od Wydawnictwa Noir sur Blanc.Każde z opowiadań zawartych w tej pozycji jest inne i dostarcza nam innych emocji. Są szybkie, lekkie z dramatyzmem i komizmem. Nie są wymagające, za to przyjemne w odbiorze, mimo iż poruszają trudne tematy.Tytułowe opowiadanie jest mieszanką fikcji z rzeczywistością. Młody Andrea zamierza połączyć siły ze swoim kolegą, który jest dyskryminowany za to, że jest Żydem, ale nie jest głupi. Potrafi obronić się, wyśmiać codzienne prześladowania ze strony nauczycieli ogłupionych przez reżim, a nawet doprowadzić do radosnego odwetu.Jakbym miała wybrać opowieść, która mnie najbardziej poruszyła, to nie potrafiłabym z tych wszystkich wybrać jednej. Każda jest wyjątkowa np. ,,Człowiek jest silny" to historia, w której wątek godności daje do myślenia. ,,Cztery Boże Narodzenia Trzynastka to piękna opowieść o morzu i tradycjach. Trzynastek to imię bohatera tego opowiadania. Te historie nie łączą się w całość. Są to odrębne opowiadania, w których stykamy się z różnymi sytuacjami, mniej lub bardziej emocjonalnymi, zabawnymi, smutnymi. Jednak każda historia daje do myślenia dla czytelnika. Mimo iż jest lekka w odbiorze, to porusza struny naszego serca.Ta pozycja to też taka uczta dla czytelnika, aby mógł poznać w pełni pióro autora. Do tej pory kojarzony głównie z książkami, w których rządziły zagadki kryminalne.Polecam;)
Andrea Camilleri to autor, którego opowieści uważam za ponadczasowe. Miałam przyjemność poznać jego pióro już dużo wcześniej i uważam, że on jak nikt inny potrafi łączyć ze sobą dramat z komedią i to w taki sposób, że nie będziemy czuć się zniesmaczeni.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to,,Prywatna wojna Samuelego" to zbiór sześciu opowiadań. Książka zawiera dwa niepublikowane dotychczas opowiadania....