Świerczewski. Śmierć i kult bożyszcza komunizmu

Zawsze ciekawiła mnie postać generała Świerczewskiego. Pamiętam go z książki Janiny Broniewskiej „O człowieku, który się kulom nie kłaniał” (była lekturą szkolną) i z zielonego banknotu o nominale 50 zł. Była nawet taka zabawa, że banknot odpowiednio się zginało i czapka spadała generałowi na oczy. Zawsze chciałem też zobaczyć na żywo legendarny pomnik w Jabłonkach. Nie zdążyłem.
Książka Potaczały to połączenie biografii, reportażu i książki historycznej. Autor nakreśla dość szczegółowo rys biograficzny bohatera. W całej książce jednak skupia się na jego śmierci i kulcie. Rekonstrukcja wydarzeń z ostatniego dnia życia Świerczewskiego była świetna. A do te tego spekulacje w narodzie, że zginął inaczej niż mówi wersja oficjalna, potem kolejni świadkowie, którzy coś dodawali, coś zmieniali w opowieści.
W części dotyczącej pierwszych lat kultu pamięci generała nieco się wynudziłem. Potaczała zdecydowanie to przegadał, połowa mogłaby być usunięta. Ileż można czytać że odbył się zlot i rajd motocyklowy, rekonstrukcja bitwy, a na trybunach stali przedstawiciele władzy i partii. I tak rok po roku powtarzanie tego samego.
Ciekawie autor za to opisał historię pomników. Właśnie! Liczba mnoga! Tego nie wiedziałem, że najpierw był pierwszy, mały monument, a dopiero potem postawili ten, który każdy kojarzy, a którego fragment widnieje na okładce.
Równie interesująca była historia muzeum i domu pamięci o Świerczewskim. Tu z pewnością akcję ożywiły wspomnienia pracujących tam ludzi.
Ciekawa książka, choć momentami zbyt rozwlekła. Brakuje autorowi reporterskiego pazura.

Zawsze ciekawiła mnie postać generała Świerczewskiego. Pamiętam go z książki Janiny Broniewskiej „O człowieku, który się kulom nie kłaniał” (była lekturą szkolną) i z zielonego banknotu o nominale 50 zł. Była nawet taka zabawa, że banknot odpowiednio się zginało i czapka spadała generałowi na oczy. Zawsze chciałem też zobaczyć na żywo legendarny pomnik w Jabłonkach. Nie...

Ze smutkiem stwierdzam, że to najsłabsza książka autora. Nie poznałam Świerczewskiego jako człowieka tylko pomnik. Jeśli wyjmiemy informację o zlotach, wyścigach, rajdach to otrzymamy doslownie kilka stron tekstu

Ze smutkiem stwierdzam, że to najsłabsza książka autora. Nie poznałam Świerczewskiego jako człowieka tylko pomnik. Jeśli wyjmiemy informację o zlotach, wyścigach, rajdach to otrzymamy doslownie kilka stron tekstu

Nigdy nie zastanawiałem się dlaczego na PRLowskich banknotach o nominale 50 zł widniał portret generała Świerczowskiego (zresztą w naszym domu pamiętam całe ryzy takich banknotów świeżo z prasy drukarskiej). Dopiero po lekturze tej książki to i wiele innych rzeczy mi się rozjaśniło. Opowiada ona dlaczego i w jaki sposób rozwijał się kult generała Waltera. Nie próbuje rozwikłać zagadki jego śmierci pod Jabłonką przytaczając wszystkie możliwe scenariusze, za to szczegółowe opisuje to w jaki sposób komunistyczne władze wykorzystały jego śmierć na potrzeby konsolidacji społeczeństwa wokół siebie. Polecam. 

Nigdy nie zastanawiałem się dlaczego na PRLowskich banknotach o nominale 50 zł widniał portret generała Świerczowskiego (zresztą w naszym domu pamiętam całe ryzy takich banknotów świeżo z prasy drukarskiej). Dopiero po lekturze tej książki to i wiele innych rzeczy mi się rozjaśniło. Opowiada ona dlaczego i w jaki sposób rozwijał się kult generała Waltera. Nie próbuje...

Fantastyczny reportaż, który w sposób intrygujący opowiada historię Karola Świerczewskiego i jego kultu propagowanego w PRL-u. 🙌

Fantastyczny reportaż, który w sposób intrygujący opowiada historię Karola Świerczewskiego i jego kultu propagowanego w PRL-u. 🙌

Ciekawe.

Ciekawe.

Autor w swoim reportażu w bardzo obiektywny i wyważony sposób ukazuje jak w czasach komuny z miernoty, alkoholika oraz dowódcy który szafował w bezmyślny sposób ludzkim życiem stworzyć bohatera narodowego, za którego nimbem ciągnęły tłumy.Wszystko to w tle Bieszczad, krainy mocno sponiewieranej przez historię. Książka finalnie nie odpowiada na kluczowe pytanie KTO ale raczej nie to było zamierzeniem autora. Dziękuję, kolejna świetna pozycja pana Potaczały, następna czeka w kolejce na przeczytanie.

Autor w swoim reportażu w bardzo obiektywny i wyważony sposób ukazuje jak w czasach komuny z miernoty, alkoholika oraz dowódcy który szafował w bezmyślny sposób ludzkim życiem stworzyć bohatera narodowego, za którego nimbem ciągnęły tłumy.Wszystko to w tle Bieszczad, krainy mocno sponiewieranej przez historię. Książka finalnie nie odpowiada na kluczowe pytanie KTO ale...

Wiele osób czyni zarzut najnowszej książce Krzysztofa Potaczały, że to nie jest rozprawa historyczna. Ja uważam, że to dobrze iż autor nie próbował wychodzić poza swoją specjalność, jaką jest pisanie reportaży. Malkontentom polecam uważnie spojrzeć na okładkę gdzie wyraźnie oznaczono serię w jakiej książka się ukazała - "Reportaż". Mamy zatem do czynienia z reportażem i to bardzo dobrym. Potaczała pokazuje nie tyle postać Świerczewskiego, ale znakomicie odmalowuje kult tego "świeckiego świętego polskiego komunizmu". Książka znakomicie przedstawia czasy PRL, budowanie mitu generała i jego stopniowe wygaszanie, zakończone symbolicznie 21 lutego 2018 roku. Wtedy został zburzony pomnik w Jabłonkach, który jeszcze trzy dekady wcześniej skupiał tysiące osób na oficjalnych obchodach. Biografię Świerczewskiego autor przedstawił na tyle, na ile była ona potrzebna jako tło do przedstawienia fenomenu "kultu bożyszcza komunizmu". Polecam zdecydowanie, podobnie jak pozostałe książki Krzysztofa Potaczały.

Wiele osób czyni zarzut najnowszej książce Krzysztofa Potaczały, że to nie jest rozprawa historyczna. Ja uważam, że to dobrze iż autor nie próbował wychodzić poza swoją specjalność, jaką jest pisanie reportaży. Malkontentom polecam uważnie spojrzeć na okładkę gdzie wyraźnie oznaczono serię w jakiej książka się ukazała - "Reportaż". Mamy zatem do czynienia z reportażem i to...

O Świerczewskim chciałam się dowiedzieć czegoś więcej tylko dlatego, że kocham Bieszczady. W tym roku przypadkiem dowiedziałam się, że pomnika już nie ma.
Całkiem ciekawa opowieść o tym, jak łzawa historia o wykreowanym przez PRL bohaterze podziałała na społeczeństwo (zwłaszcza lokalną społeczność) i jak trudno przyjąć prawdę o żołnierzu- zdrajcy.

O Świerczewskim chciałam się dowiedzieć czegoś więcej tylko dlatego, że kocham Bieszczady. W tym roku przypadkiem dowiedziałam się, że pomnika już nie ma.
Całkiem ciekawa opowieść o tym, jak łzawa historia o wykreowanym przez PRL bohaterze podziałała na społeczeństwo (zwłaszcza lokalną społeczność) i jak trudno przyjąć prawdę o żołnierzu- zdrajcy.

"Generał, który kulom się nie kłaniał" w końcu się im pokłonił w niepozornej (a wówczas opuszczonej) wsi Jabłonki. Z tego powodu przez ponad 40 lat była ona miejscem swoistych pielgrzymek, bo to właśnie wokół postaci gen. Świerczewskiego zaczęto budować jeden z najważniejszych mitów PRL-u.

Autor publikacji bardzo ogólnie opisuje postać samego wojskowego, skupiając się właśnie na propagowanym przez PRL kulcie jego osoby. Problem w tym, że większość osób przybywających do Jabłonek tak naprawdę skupiało się na walorach turystycznych okolicy, chcąc wykorzystać kolejne rocznice jego śmierci do wyrwania się z pracy czy sprawdzenia się w trudnych górskich przeprawach.

Jestem nieco rozczarowany końcówką publikacji. Autor poświęcił mało miejsca na kwestie związane z oceną postaci Świerczewskiego po upadku komunizmu. Z drugiej strony tytuł książki wyraźnie odnosi się do kultu jego osoby, a tego po 1989 roku już właściwie nie było...

"Generał, który kulom się nie kłaniał" w końcu się im pokłonił w niepozornej (a wówczas opuszczonej) wsi Jabłonki. Z tego powodu przez ponad 40 lat była ona miejscem swoistych pielgrzymek, bo to właśnie wokół postaci gen. Świerczewskiego zaczęto budować jeden z najważniejszych mitów PRL-u.

Autor publikacji bardzo ogólnie opisuje postać samego wojskowego, skupiając się...

Każda epoka ma swoich Świerczewskich ,obecna również. Narracja Smoleńska pozwoliła mi lepiej zrozumieć tą książkę bo czuje się czasem przy obecnej władzy jak towarzysz w poprzednim wieku.

Każda epoka ma swoich Świerczewskich ,obecna również. Narracja Smoleńska pozwoliła mi lepiej zrozumieć tą książkę bo czuje się czasem przy obecnej władzy jak towarzysz w poprzednim wieku.