Pan Wołodyjowski t.2

"W stepie szerokim, którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz. Wstań unieś głowę, wsłuchaj się w słowa pieśni o 'Małym Rycerzu'. ‘Pan Wołodyjowski’ – powieść historyczna Henryka Sienkiewicza wydana w latach 1887–1888. jest trzecią z powieści tworzących Trylogię: pierwsza to ‘Ogniem i mieczem’, a druga – ‘Potop’. Tytułowy bohater – Michał Wołodyjowski pojawił się we wszystkich częściach Trylogii. Wsławił się jako mężny rycerz Rzeczypospolitej, zawsze z hasłem ‘Bóg, honor, Ojczyzna’. Postać Michała Wołodyjowskiego autor wzorował na autentycznym rycerzu Jerzym Wołodyjowskim. Akcja powieści ‘Pan Wołodyjowski’ rozgrywa się głównie na Kresach, a inspiracją Sienkiewicza były wydarzenia z lat 1668 – 1572, czyli okres wojen z Turcją za panowania Michała Wiśniowieckiego. Tytułowy bohater, zwany też ‘Małym Rycerzem’ ma 42 lata jest oddany Polsce i swojej rodzinie. Pułkownik Wołodyjowski, to dowódca o najwyższym morale i sumieniu nie splamionym zdradą. Powieść jako pierwsza z Trylogii, została sfilmowana w 1969, a rolę ‘Małego Rycerza’ zagrał niezrównany Tadeusz Łomnicki. Czytajcie „ku pokrzepieniu serc”.

"W stepie szerokim, którego okiem nawet sokolim nie zmierzysz. Wstań unieś głowę, wsłuchaj się w słowa pieśni o 'Małym Rycerzu'. ‘Pan Wołodyjowski’ – powieść historyczna Henryka Sienkiewicza wydana w latach 1887–1888. jest trzecią z powieści tworzących Trylogię: pierwsza to ‘Ogniem i mieczem’, a druga – ‘Potop’. Tytułowy bohater – Michał Wołodyjowski pojawił się we...

8.5

8.5

Mistrzostwo narracji i historii.

Mistrzostwo narracji i historii.

Przepiękne zakończenie przygód polskich XVII-wiecznych Avengersów, szkoda tylko, że bez dalszych części w sienkiewiczowskim uniwersum.

Przepiękne zakończenie przygód polskich XVII-wiecznych Avengersów, szkoda tylko, że bez dalszych części w sienkiewiczowskim uniwersum.

Tej powieści przedstawiać, ani reklamować nie trzeba. Każdy powinien znać sienkiewiczowski kanon. Kto nie zna, jego strata. Trzy lata temu postanowiłem, że co rok w styczniu przeczytam ponownie jedną powieść Sienkiewicza. Za rok Krzyżacy. Powrót do tych powieści po latach jest jak spotkanie ze starym przyjacielem z dzieciństwa. Sienkiewicz stworzył piękny mit. Historię, która ukształtowała na pokolenia wyobraźnię Polaków o sobie i dziejach naszej Ojczyzny. To jest siła tych powieści. To one pozwoliły podnieść się po katastrofalnej klęsce powstania styczniowego. Bez Trylogii historia Polski ostatnich 150 lat potoczyła by się zupełnie inaczej.

Tej powieści przedstawiać, ani reklamować nie trzeba. Każdy powinien znać sienkiewiczowski kanon. Kto nie zna, jego strata. Trzy lata temu postanowiłem, że co rok w styczniu przeczytam ponownie jedną powieść Sienkiewicza. Za rok Krzyżacy. Powrót do tych powieści po latach jest jak spotkanie ze starym przyjacielem z dzieciństwa. Sienkiewicz stworzył piękny mit. Historię,...

Ostatnia z serii i doskonała, żałowałam, że to już koniec;)

Ostatnia z serii i doskonała, żałowałam, że to już koniec;)

„Pan Wołodyjowski” to powieść, która ostatecznie okazała się dla mnie arcydziełem, choć początek nie był łatwy. Około pierwsza jedna trzecia książki, zwłaszcza wątki miłosne, dłużyły mi się i musiałem chwilami czytać je na siłę. Jednak kiedy akcja ruszyła, zaczęło się prawdziwe literackie widowisko — pełne emocji, realizmu i klimatu dawnych czasów. Późniejsze rozdziały wciągają tak mocno, że ma się wrażenie, jakby naprawdę uczestniczyło się w tamtych wydarzeniach. A finał? Poruszający do tego stopnia, że trudno powstrzymać łzy. Mimo powolnego startu, całość robi ogromne wrażenie i zostaje w pamięci na długo.

„Pan Wołodyjowski” to powieść, która ostatecznie okazała się dla mnie arcydziełem, choć początek nie był łatwy. Około pierwsza jedna trzecia książki, zwłaszcza wątki miłosne, dłużyły mi się i musiałem chwilami czytać je na siłę. Jednak kiedy akcja ruszyła, zaczęło się prawdziwe literackie widowisko — pełne emocji, realizmu i klimatu dawnych czasów. Późniejsze rozdziały...

Zwieńczenie trylogii Sienkiewicza, od buntu Zaporoża, przez szwedzki najazd po wojnę z Turcją. Dwa tomy Ogniem i Mieczem, trzy tomy Potopu i jeden Pana Wołodyjowskiego prowadzą nas przez najbardziej tragiczny okres w dziejach Rzeczpospolitej Obojga Narodów, który bądź co bądź był początkiem rozbicia i powolnego rozpadu państwa.

Sam Pan Wołodyjowski na początku trochę przynudza. W moim wydaniu na 710 stron całej powieści 170 stron to są miłosne rozterki Wołodyjowskiego, jego zauroczenia Krysią i powstającego „kwadratu” miłosnego między nim, wspomnianą Krysią, Kettlingiem a Basią. Naprawdę do 230 strony zaczynałem wątpić w tę książkę bo o ile w każdej z trylogii w tle jest miłość mężczyzny do kobiety, to w Panu Wołodyjowskim jest to wyjątkowo nachalne i męczące. Ale skoro już zacząłem trylogię i przeczytałem 5 książek, to przecież nie odpuszczę ostatniego tomu. Po upływie 1/3 książki, czyli od chwili przybycia do Chreptowia, powieść nabiera rozpędu i w końcu czyta się ciekawie.

Zwieńczenie trylogii Sienkiewicza, od buntu Zaporoża, przez szwedzki najazd po wojnę z Turcją. Dwa tomy Ogniem i Mieczem, trzy tomy Potopu i jeden Pana Wołodyjowskiego prowadzą nas przez najbardziej tragiczny okres w dziejach Rzeczpospolitej Obojga Narodów, który bądź co bądź był początkiem rozbicia i powolnego rozpadu państwa.

Sam Pan Wołodyjowski na początku trochę...

Ostatnia część Trylogii zaskoczyła mnie. Duża część tej powieści była poświęcona sprawom sercowym bohaterów. Oczywiście był to ważny wątek też w poprzednich książkach — zarówno Jan i Helena w "Ogniem i Mieczem", jak i Andrzej i Oleńka w "Potopie" szukali się przez całe powieści. Jednak tam ich historie działy się równolegle do sekwencji akcji, bitew, marszów i pościgów. Tutaj bohaterowie siedzą przez ćwierć książki w Warszawie i próbują się zakochać. Kiedy Sienkiewicz nie przeplata wątku miłosnego z innymi tematami, to czyta się to troszkę gorzej.

Niestety przez to, że książka jest krótka (oczywiście w porównaniu do poprzednich tomów),wydaje mi się, że czarny charakter powieści nie miał tyle czasu na właściwe przedstawienie się, ile powinien.
Dużo lepiej pamięta się Bohuna i Kmicica niż antagonistę tej części. Wszystko wydawało się przebiegać dość szybko, jakby było niedokończone — może dlatego, że kolejne części historii nie wiązały się tak bardzo ze sobą. Najpierw akcja w Warszawie, potem na granicy, potem wyprawa, potem miasto. Brakowało elementów, które by to sprzęgały poza bohaterami i ich obecnością w tych miejscach.

Ale choć narzekam na kilka aspektów tej książki (i uważam ją za gorszą niż poprzednie części),to cały czas bardzo lubię język, jakim posługuje się Sienkiewicz, akcję, która jest zarówno wciągająca, ale też lekko przesadzona i bohaterów, z którymi już trochę się zżyłem. Dlatego cieszę się, że miałem okazję ponownie przeczytać Trylogię i spodziewam się, że to nie jest ostatni raz.

Ostatnia część Trylogii zaskoczyła mnie. Duża część tej powieści była poświęcona sprawom sercowym bohaterów. Oczywiście był to ważny wątek też w poprzednich książkach — zarówno Jan i Helena w "Ogniem i Mieczem", jak i Andrzej i Oleńka w "Potopie" szukali się przez całe powieści. Jednak tam ich historie działy się równolegle do sekwencji akcji, bitew, marszów i pościgów....

Trzecia część Trylogii Sienkiewicza to pełna przygód i wzruszeń opowieść o honorze, przyjaźni i miłości na tle burzliwych wydarzeń XVII-wiecznej Polski. Klasyka, którą warto znać

Trzecia część Trylogii Sienkiewicza to pełna przygód i wzruszeń opowieść o honorze, przyjaźni i miłości na tle burzliwych wydarzeń XVII-wiecznej Polski. Klasyka, którą warto znać