Wszystko za życie

Trochę się zawiodłem na tej książce. W ekranizacji główny bohater przedstawiony jest jako sympatyczny idealista, natomiast w książce jawi się raczej jako ekscentryczny egocentryk, z którym momentami trudno sympatyzować.

Sama książka jest dość chaotyczna, chwilami gubiłem się w narracji. Wstawki z życia autora wydają się nie tylko zbędne, ale też zwyczajnie nudne. Co więcej, nawet niektóre wątki dotyczące Chrisa nie angażują tak, jak można by się tego spodziewać.

To jeden z tych przypadków, gdy film okazuje się znacznie lepszy od literackiego pierwowzoru.

Trochę się zawiodłem na tej książce. W ekranizacji główny bohater przedstawiony jest jako sympatyczny idealista, natomiast w książce jawi się raczej jako ekscentryczny egocentryk, z którym momentami trudno sympatyzować.

Sama książka jest dość chaotyczna, chwilami gubiłem się w narracji. Wstawki z życia autora wydają się nie tylko zbędne, ale też zwyczajnie nudne. Co...

Już prawie zapomniałem o tej książce i o całym śledztwie, które prowadzi w niej autor. Trafiłem jednak przypadkiem na jedną z opinii i nagle wszystko wróciło.

To chyba jedna z tych książek, które muszą trafić na swój moment — czas refleksji, przemyśleń, może nawet chwilowej chęci ucieczki czy dezercji od codzienności.

Nie chodzi jednak o to, żeby naprawdę uciekać. Bardziej o przypomnienie sobie, że człowiek chyba został stworzony do ruchu, do drogi, a nie do całkowitego osiadania w jednym miejscu. Droga bywa przecież jednym z sensów życia.

Myślę, że w tej książce McCandless jest trochę uosobieniem naszych lęków i nadziei — przynajmniej tych, które mają ludzie o podobnej wrażliwości albo tęsknotach.

Nie jest to chyba postać ani do oceniania, ani do naśladowania, a już na pewno nie do prostego podziwiania. Raczej opowieść o drodze, w której wielu z nas chciałoby choć przez chwilę uczestniczyć.

Sam też tęsknię za drogą — nie taką jak jego, raczej za swoją własną. Choć życie szybko przypomina, że nie można mieć wszystkiego i trzeba wybierać swoje priorytety.

Dlatego myślę, że ta książka może trafić do wielu ludzi — ale tylko wtedy, gdy spotkają ją w odpowiednim momencie swojego życia.

Już prawie zapomniałem o tej książce i o całym śledztwie, które prowadzi w niej autor. Trafiłem jednak przypadkiem na jedną z opinii i nagle wszystko wróciło.

To chyba jedna z tych książek, które muszą trafić na swój moment — czas refleksji, przemyśleń, może nawet chwilowej chęci ucieczki czy dezercji od codzienności.

Nie chodzi jednak o to, żeby naprawdę uciekać....

Książką zainteresowałem się ze względu na wyjątkowość przygody, której podjął się opisywany na jej kartach Chris McCandless. Już przed samym rozpoczęciem lektury poczułem żywe zainteresowanie i szacunek wobec osoby, która chciała ze swojego życia uczynić coś jedynego w swoim rodzaju, jak też zamanifestować kwintesencję wolności i w pełni zgodnego z biegiem natury i przyrody postępowania.

Samym przebiegiem jego wędrówki, którą toczył aż do głuszy alaskańskiej, się oczywiście nie zawiodłem - widać na niemal każdym kroku, że był to człowiek bardzo głęboko myślący, o marzycielskim usposobieniu, zamknięty w sobie, ale jednak bardzo miły i życzliwy wobec otaczającego świata.

Nie przypadł mi jednak do gustu styl ukazania tej historii oraz poprowadzenia tego reportażu. W wielu miejscach znajdowałem fragmenty, które stanowiły niepotrzebne wydłużenie tematu albo rozbudowanie wątków pobocznych, które nie mówiły nam mimo wszystko zbyt więcej o życiu samego Chrisa. Zabrakło mi tutaj zdecydowanie pogłębionej analizy jego motywacji, ambicji czy światopoglądu, którym kierował się przez całą wyprawę. Myślę, że natężenie różnych suchych faktów i nazw geograficznych było tu zdecydowanie zbyt duże, stąd przyjemność z lektury nie była tak duża, jak mogłaby być.

Przede mną jeszcze film oparty na historii McCandlessa, postaram się więc zobaczyć, jak on przedstawił tą nietypową i oryginalną wyprawę człowieka spragnionego natury i pokoju.

Książką zainteresowałem się ze względu na wyjątkowość przygody, której podjął się opisywany na jej kartach Chris McCandless. Już przed samym rozpoczęciem lektury poczułem żywe zainteresowanie i szacunek wobec osoby, która chciała ze swojego życia uczynić coś jedynego w swoim rodzaju, jak też zamanifestować kwintesencję wolności i w pełni zgodnego z biegiem natury i przyrody...

Reportaże to mój naturalny czytelniczy teren, więc historia Christophera McCandlessa od początku wydała mi się intrygująca. Motyw porzucenia wygodnego życia, zerwania z systemem i samotnej wyprawy w dzicz ma w sobie coś magnetycznego. To materiał na mocną opowieść o wolności, buncie i granicach ludzkiej wytrzymałości.

I rzeczywiście — sama historia jest fascynująca. Krakauer bardzo dokładnie rekonstruuje drogę McCandlessa, jego decyzje i możliwe motywacje. Pokazuje też szerszy kontekst psychologiczny i społeczny, próbując zrozumieć, co pchnęło młodego człowieka do tak radykalnego kroku. Podobało mi się to reporterskie podejście i rzetelność w zbieraniu faktów.

Problem pojawił się gdzie indziej. Autor rozkłada tę historię na czynniki pierwsze do tego stopnia, że momentami zaczynałem odczuwać znużenie. Liczne dygresje, analizy i porównania z innymi podobnymi przypadkami spowalniają narrację i rozmywają emocjonalny ciężar wydarzeń. Zamiast intensywnej opowieści o człowieku i jego wyborach dostajemy momentami chłodną, niemal laboratoryjną analizę.

Nie jestem też szczególnym fanem literatury drogi, a książka mocno opiera się właśnie na tym schemacie — kolejnych etapach podróży, spotkanych ludziach i filozofii życia poza cywilizacją. Doceniam temat i jego potencjał, ale sposób prowadzenia narracji nie zawsze mnie angażował.

To solidny reportaż i ciekawy zapis niezwykłej historii, jednak nadmiar analizy odebrał mi część czytelniczej przyjemności. Zostałem z poczuciem, że sam temat był bardziej poruszający niż sposób jego opowiedzenia.

Reportaże to mój naturalny czytelniczy teren, więc historia Christophera McCandlessa od początku wydała mi się intrygująca. Motyw porzucenia wygodnego życia, zerwania z systemem i samotnej wyprawy w dzicz ma w sobie coś magnetycznego. To materiał na mocną opowieść o wolności, buncie i granicach ludzkiej wytrzymałości.

I rzeczywiście — sama historia jest fascynująca....

Tak jak większość trafiłem na książkę po obejrzeniu filmu, który trochę krzywdzi i spłyca całą historię. Choć książka jest krótka to nie czyta się jej "na raz", może dlatego, że historia nie jest tak oczywista jakby się wydawało, a może przez różnice kulturowe (dużo tu dziwnie brzmiących nazw geograficznych, które trzeba studiować z mapą chcąc być osadzonym w fabule książki). Na duży plus, że autor w próbie prześledzenia historii MCCandless`a nie ocenia jasno czy bohater podjął dobre czy złe decyzje i odwołuje się do własnych doświadczeń z północą Stanów Zjednoczonych. Mocne 7 gwiazdek z mojej strony.

Tak jak większość trafiłem na książkę po obejrzeniu filmu, który trochę krzywdzi i spłyca całą historię. Choć książka jest krótka to nie czyta się jej "na raz", może dlatego, że historia nie jest tak oczywista jakby się wydawało, a może przez różnice kulturowe (dużo tu dziwnie brzmiących nazw geograficznych, które trzeba studiować z mapą chcąc być osadzonym w fabule...

Podoba się

Podoba się

Przeczytałam w oryginale - historia jest niesamowita, ale chyba nie zdecydowałabym się na przechodzenie przez te opisy amerykańskiej przyrody jeszcze raz :)

Dobry reportaż, dla mnie momentami zbyt szczegółowy :) Możliwe, że dałabym więcej, gdybym czytała po polsku.

Przeczytałam w oryginale - historia jest niesamowita, ale chyba nie zdecydowałabym się na przechodzenie przez te opisy amerykańskiej przyrody jeszcze raz :)

Dobry reportaż, dla mnie momentami zbyt szczegółowy :) Możliwe, że dałabym więcej, gdybym czytała po polsku.

Mocno średnia. O samym Chrisie było treści na ⅓ książki. Film podobał mi się zdecydowanie bardziej. Po przeczytaniu książki nie kupuję tej postaci.

Mocno średnia. O samym Chrisie było treści na ⅓ książki. Film podobał mi się zdecydowanie bardziej. Po przeczytaniu książki nie kupuję tej postaci.

Bardzo dobra opowieść o niespokojnym duchu, szukającym wytchnienia od cywilizacji w alaskańskiej głuszy. Nie tylko o samym Supertrampie, ale też innych pionierach dzikich podróży. Polecam czytając szukać autentycznych zdjęć z wyprawy. Bardzo dobra książka mimo, że początkowo nie byłem przekonany.

Bardzo dobra opowieść o niespokojnym duchu, szukającym wytchnienia od cywilizacji w alaskańskiej głuszy. Nie tylko o samym Supertrampie, ale też innych pionierach dzikich podróży. Polecam czytając szukać autentycznych zdjęć z wyprawy. Bardzo dobra książka mimo, że początkowo nie byłem przekonany.

Świetna książka. Momentami trochę monotonna, ale i tak bardzo ją sobie cenię i polecam każdemu. Przeczytałem dwa razy, film również obejrzałem dwa razy. Chris to tragiczna postać, zbytnio naiwna i zamknięta w swoich marzeniach, ale konsekwencja z jaką dążył do samotności i życia w odosobnieniu, w końcu go tam doprowadziła.

Świetna książka. Momentami trochę monotonna, ale i tak bardzo ją sobie cenię i polecam każdemu. Przeczytałem dwa razy, film również obejrzałem dwa razy. Chris to tragiczna postać, zbytnio naiwna i zamknięta w swoich marzeniach, ale konsekwencja z jaką dążył do samotności i życia w odosobnieniu, w końcu go tam doprowadziła.