Maigret i trup młodej kobiety

Interesujący kryminał.

Interesujący kryminał.

Przeczytać w wolnej chwili, potem albo jeszcze później.

Książkę czyta się jak scenopis do niskobudżetowego filmu noir. Konwencja kryminałów/sensacji lat '40s i '50s zachowana: długie, proste dialogi, statyczna akcja zachodząca w 4-5 miejscach Paryża. (Bogart sam się nasuwa jako Maigret.) Coś się zaczyna dziać dopiero ok. 100 strony. Sztucznie doklejona końcówka, do której brak tropów w książce - w antycznym dramacie nazywało się to chyba 'deus ex machina'. Tylko jako przykład jak pisano kryminały w połowie ubiegłego wieku.

Przeczytać w wolnej chwili, potem albo jeszcze później.

Książkę czyta się jak scenopis do niskobudżetowego filmu noir. Konwencja kryminałów/sensacji lat '40s i '50s zachowana: długie, proste dialogi, statyczna akcja zachodząca w 4-5 miejscach Paryża. (Bogart sam się nasuwa jako Maigret.) Coś się zaczyna dziać dopiero ok. 100 strony. Sztucznie doklejona końcówka, do której...

Kolejny kryminał z Komisarzem Maigretem w roli głównej. Powolne śledztwo prowadzone równolegle przez Komisarza i inspektora "Fajtłapę" Lognona, mające na celu odkrycie tożsamości młodej dziewczyny i motywu jej zabójstwa. Z każdą chwilą poznajemy historię życia dziewczyny, którą prześladuje pech, zły los. I gdy nagle nadchodzi możliwość lepszego życia, bliska jej osoba powierza tajemnicę niodpowiedniej osobie. To właśnie ta tajemnica jest powodem tragicznych w skutkach zdarzeń .......

Kolejny kryminał z Komisarzem Maigretem w roli głównej. Powolne śledztwo prowadzone równolegle przez Komisarza i inspektora "Fajtłapę" Lognona, mające na celu odkrycie tożsamości młodej dziewczyny i motywu jej zabójstwa. Z każdą chwilą poznajemy historię życia dziewczyny, którą prześladuje pech, zły los. I gdy nagle nadchodzi możliwość lepszego życia, bliska jej osoba...

tego się spodziewałam, śledztwo oparte na spostrzeżeniach, łączeniu ze sobą drobiazgów oraz intuicji

tego się spodziewałam, śledztwo oparte na spostrzeżeniach, łączeniu ze sobą drobiazgów oraz intuicji

Powieść kryminalna. Klasyka europejskiego kryminału. Komisarz Maigret prowadzi śledztwo w sprawie zamordowanej młodziutkiej kobiety Ludwiki Laboine, której ciało znaleziono porzucone na jednym z paryskich placów. Śledztwo jest nietypowe, ponieważ koncentruje się na ofierze. Komisarz chce ustalić kim właściwie była ofiara i co robiła w Paryżu. Dodatkowo Maigret wdaje się w "rywalizację" z ambitnym, ale pechowym inspektorem Lognon, którego policjanci i kryminaliści nazywają "pieszczotliwie" Fajtłapą.

Powieść kryminalna. Klasyka europejskiego kryminału. Komisarz Maigret prowadzi śledztwo w sprawie zamordowanej młodziutkiej kobiety Ludwiki Laboine, której ciało znaleziono porzucone na jednym z paryskich placów. Śledztwo jest nietypowe, ponieważ koncentruje się na ofierze. Komisarz chce ustalić kim właściwie była ofiara i co robiła w Paryżu. Dodatkowo Maigret wdaje się w...

Maigret – z ciekawości jedynie – jedzie przyjrzeć się pewnemu zdarzeniu. Na jednym z paryskich placów zastaje inspektora Lognona, a u jego stup ciało młodej kobiety. Inspektor Lognon – zaraz po wstąpieniu do policji – odkrył spisek, w który zaangażowany jest cały świat z Maigretem na czele. Ma on na celu uniemożliwienie Lognonowi rozwoju kariery, a przecież to wybitny śledczy, jedynie na końcu wszystko psuje...
Śledztwo do łatwych nie należy, tożsamość kobiety nie jest znana, publikacja jej zdjęcia w prasie pozostaje długi czas bez odzewu, a szczątkowe informacje, które się pojawiają, niewiele do sprawy wnoszą. Maigret – z pewna dozą dobroduszności – zleca Lognonowi kolejne zadania, a ten, niczym pies tropiący, rusza na ulice Paryża i... znika.
Kolejne – smutne – śledztwo Maigreta, które skupia się fabularnie tylko na osobie ofiary, sprawca do samego końca nie jest istotny. Istotne jest to mozolne układanie puzzli w obraz, który ciągle jest pełen dziur. A ofiara, jak tysiące innych, szuka dla siebie lepszego życia, ale jedyne czego doświadcza to rozczarowania. Jest właściwie ofiarą z urodzenia, bo i charakter trudny i pech ciągle ją prześladuje. A o jej śmierci zdecydował pewien detal z garderoby...

Maigret – z ciekawości jedynie – jedzie przyjrzeć się pewnemu zdarzeniu. Na jednym z paryskich placów zastaje inspektora Lognona, a u jego stup ciało młodej kobiety. Inspektor Lognon – zaraz po wstąpieniu do policji – odkrył spisek, w który zaangażowany jest cały świat z Maigretem na czele. Ma on na celu uniemożliwienie Lognonowi rozwoju kariery, a przecież to wybitny...

Simenon in statu pure. Opowieść o tym jak znajomość życia i zwyczajów ofiary, może być pomocna w rozwiązaniu zagadki morderstwa. Jak zwykle doskonałe obserwacje smutnego, biednego i przygnębiającego Paryża. Dla miłośników starych kryminałów.

Simenon in statu pure. Opowieść o tym jak znajomość życia i zwyczajów ofiary, może być pomocna w rozwiązaniu zagadki morderstwa. Jak zwykle doskonałe obserwacje smutnego, biednego i przygnębiającego Paryża. Dla miłośników starych kryminałów.

W tym kryminale Simenona Maigret prowadzi śledztwo w sprawie zamordowania młodej dziewczyny. Kluczem do znalezienia sprawcy jest dogłębne poznanie charakteru i zwyczajów ofiary. Przy okazji mamy typowe dla Simenona smaczki obyczajowe: opisane życie dziewczyn przyjeżdżających do Paryża robić karierę, czy kobiet uzależnionych od gry w kasynie. Bardzo dobry kryminał w starym stylu.

Dobrze jest wrócić do starego dobrego Simenona po przesłuchaniu paru 'nowoczesnych' kryminałów, które epatują okrucieństwem i wielowątkową fabułą. Tutaj mamy wszystko po bożemu, czyli klasyczną triadę: zbrodnia – śledztwo – wykrycie sprawcy oraz jedność czasu, miejsca i akcji.

Zaczyna się rzecz jasna od morderstwa, oto w cichej uliczce w dzielnicy klubów nocnych, znaleziono w nocy trupa młodej kobiety w wieczorowej sukni. Pierwsza myśl jest taka, że to prostytutka, ale nie, sekcja zwłok pokazuje, że była dziewicą. Śledztwo Maigreta utrudnia fakt, że ofiarę odkryto w rewirze inspektora Lognona, świetnego, ale mocno zakompleksionego gliny, który uważa, że ciągle jest wykorzystywany przez innych, mających go za idiotę, co nie jest prawdą: „Nie tylko bowiem odznaczał się inteligencją, ale był jednym z najsumienniejszych funkcjonariuszy paryskiej policji.”. Niemniej marzenie Lognona o pracy razem z Maigretem w centrali paryskiej policji nie może się ziścić: brakuje mu niezbędnego wykształcenia.

Mamy tu żmudną historię odkrywania tożsamości zabitej dziewczyny, dokopywania się do jej życiorysu. Po pewnym czasie Maigret wie już sporo o życiu i zwyczajach ofiary, to staje się kluczem do wykrycia sprawcy zbrodni: „Dotychczas nie myślał bowiem wcale o mordercy, tylko o jego ofierze; na niej ogniskowało się całe dochodzenie. Teraz, kiedy człowiek w końcu poznał ją lepiej, można było zadać sobie pytanie, kto był jej zabójcą.” No właśnie, gdy naprawdę dobrze poznał zabitą dziewczynę, Maigret z łatwością znajduje zabójcę.

Książka, jak to u Simenona, ma swoje smaczki obyczajowe. Mamy tu opisane młode dziewczyny, które przyjeżdżają do Paryża zrobić karierę i cały legion ludzi je obsługujących: tanie pokoje, ubrania do wynajęcia na dni czy godziny itd. A potem niektóre z tych dziewczyn świetnie wychodzą za mąż, a inne lądują na ulicy...

Mamy starsze kobiety których jedynym życiem i pasją jest gra w kasynie w Monte Carlo, w ten sposób zarabiają na życie. Tak opisuje jedną z nich inspektor policji: „Takich jak ona obchodzi wyłącznie ruletka. Co dzień rano kupują cienki biuletyn z wykazem numerów, które wyszły poprzedniego dnia i w ciągu nocy.” I dalej: „Nic nie jest w stanie jej poruszyć, z wyjątkiem tego, jak widzi, że czerwone wychodzi dwanaście razy pod rząd, a ona stawia podwójnie na czarne. Słuchając jej, człowiek ma wrażenie, jakby była jakaś trochę nierealna. Ona żyje w zupełnie innym świecie niż my.”

Słuchałem najpierw audiobooka, ale że był kiepsko czytany przez Mirosława Konarowskiego, poza tym opuszczone w nim były duże partie książki, więc przerzuciłem się na ebooka.

W tym kryminale Simenona Maigret prowadzi śledztwo w sprawie zamordowania młodej dziewczyny. Kluczem do znalezienia sprawcy jest dogłębne poznanie charakteru i zwyczajów ofiary. Przy okazji mamy typowe dla Simenona smaczki obyczajowe: opisane życie dziewczyn przyjeżdżających do Paryża robić karierę, czy kobiet uzależnionych od gry w kasynie. Bardzo dobry kryminał w starym...

Klasyka!

Klasyka!

Lekki i przyjemny kryminał starej daty na półtorej godziny. W sam raz na zabicie czasu, przeczytać i zapomnieć.

Lekki i przyjemny kryminał starej daty na półtorej godziny. W sam raz na zabicie czasu, przeczytać i zapomnieć.