Cudze słowa

Widzę, że to jest pięknie napisane, przemyślane i skomponowane. Podziwiam kunszt autora, poetyckość i głębię. Tylko, że mnie to nie porywa, nie rusza, nie zachwyca.

Widzę, że to jest pięknie napisane, przemyślane i skomponowane. Podziwiam kunszt autora, poetyckość i głębię. Tylko, że mnie to nie porywa, nie rusza, nie zachwyca.

Zdecydowanie ciekawa pozycja. Portret osoby, której nie ma już na tym świecie kreślony przez osoby, które były z nią mniej lub bardziej związane. Opowieść o aspirowaniu do życia/bycia, wyborze drogi i jej konsekwencjach, interesującą perspektywa uwikłania losów ludzkich, przypadkowych spotkań, sytuacji, które być może się wydarzyły a być może nie.
Takie jest właśnie uwikłane życie, z niespodziankami, zakrętami i finał jego narracji zależy tylko i wyłącznie od jej autora.

Zdecydowanie ciekawa pozycja. Portret osoby, której nie ma już na tym świecie kreślony przez osoby, które były z nią mniej lub bardziej związane. Opowieść o aspirowaniu do życia/bycia, wyborze drogi i jej konsekwencjach, interesującą perspektywa uwikłania losów ludzkich, przypadkowych spotkań, sytuacji, które być może się wydarzyły a być może nie.
Takie jest właśnie...

7 perspektyw tyle samo różnych stylów narracji kreślących obraz. To tak jak gdyby malować obraz różnymi technikami, trochę akwarela, trochę ołówek, akryl ,olej i co tam jeszcze. Efekt to nie paszkwil a dzieło sztuki. Mnie zachwyciło te połączenie i  ewidentne konteksty biblijne. Wszyscy bohaterowie o imionach biblijnych. Kto zna nawet pobieżnie Pismo Święte to  historie bohaterów w wielu aspektach są styczne. Jest w tym głębia niewątpliwie. Dla mnie pełen zachwyt ale mam świadomość, że to nie jest książka dla każdego.

7 perspektyw tyle samo różnych stylów narracji kreślących obraz. To tak jak gdyby malować obraz różnymi technikami, trochę akwarela, trochę ołówek, akryl ,olej i co tam jeszcze. Efekt to nie paszkwil a dzieło sztuki. Mnie zachwyciło te połączenie i  ewidentne konteksty biblijne. Wszyscy bohaterowie o imionach biblijnych. Kto zna nawet pobieżnie Pismo Święte to  historie...

Nie mam pojęcia, skąd tak wysokie oceny. Przerost formy nad treścią. Trójkąt erotyczny był zaskakujący, ale rozdział Magdy na ten temat po prostu mnie zażenował. Większość książki to bełkot o niczym, chyba że po prostu brak mi zasobów, by odpowiednio to zinterpretować (mało tam filozofii w wątku filozoficznym). Końcówka - nie rozumiem. Czy Benedykt istniał? Jeśli Benedykt był Jakubem, historia sypie się w wielu miejscach, ponieważ pozostali bohaterowie znacząco rozróżniali w swoich narracjach Benedykta i Jakuba jako dwie oddzielne postaci. Jedyne, co mnie poruszyło w tej książce, to pierwsze fragmenty, w których wypowiadał się ojciec - o relacji z synem, o trudnościach, oczekiwaniach, rozczarowaniach. Ta część bardzo mnie wzruszyła i spodziewałam się wówczas po tej książce czegoś wybitnego. Tak krótka, a musiałam się zmuszać, by ją skończyć. Rozczarowanie. O co właściwie chodziło? Czy właśnie zmarnowałam około 5h na bełkot o niczym? Ciekawa koncepcja tego, jak każdy człowiek w naszym życiu może nas inaczej postrzegać, ile wersji "ja" posiada każdy z nas. Ale to za mało. Strata czasu, tzw. lektura dla inteligentów.

Nie mam pojęcia, skąd tak wysokie oceny. Przerost formy nad treścią. Trójkąt erotyczny był zaskakujący, ale rozdział Magdy na ten temat po prostu mnie zażenował. Większość książki to bełkot o niczym, chyba że po prostu brak mi zasobów, by odpowiednio to zinterpretować (mało tam filozofii w wątku filozoficznym). Końcówka - nie rozumiem. Czy Benedykt istniał? Jeśli Benedykt...

Najlepsza powieść Autora, jaką przeczytałam (a kilka przeczytałam). Ciekawie, wciągająco, barwnie i wiarygodnie przedstawione różne perspektywy. Pomysł zgrabny, do końca intrygował, ciekawił. Zakończenie nie zawiodło. Słowem, wszystko zagrało. Polecam.

Najlepsza powieść Autora, jaką przeczytałam (a kilka przeczytałam). Ciekawie, wciągająco, barwnie i wiarygodnie przedstawione różne perspektywy. Pomysł zgrabny, do końca intrygował, ciekawił. Zakończenie nie zawiodło. Słowem, wszystko zagrało. Polecam.

Książka, która mogłaby być postpamietnikiem każdego człowieka - bardzo ciekawa perspektywa tego, jak ludzie postrzegają daną osobę - dodatkowo w obliczu śmierci. Jedni idealizauja, inni przedstawiają bez filtrów. Spojrzenia różnych osób na tego samego człowieka i nierzadko te same sytuacje z nim związana tworzą ciekawą, wielowątkową, czasem skomplikowaną, a czasem do bólu szczerą opowieść.

Książka, która mogłaby być postpamietnikiem każdego człowieka - bardzo ciekawa perspektywa tego, jak ludzie postrzegają daną osobę - dodatkowo w obliczu śmierci. Jedni idealizauja, inni przedstawiają bez filtrów. Spojrzenia różnych osób na tego samego człowieka i nierzadko te same sytuacje z nim związana tworzą ciekawą, wielowątkową, czasem skomplikowaną, a czasem do bólu...

Absolutny majstersztyk - konstrukcyjnie jest jak kamyki mozaiki, które tworzą obraz; doskonała językowo; wielogłosowa, wielowarstwowa i wielowymiarowa. Genialna książka "z wyższej półki".

Absolutny majstersztyk - konstrukcyjnie jest jak kamyki mozaiki, które tworzą obraz; doskonała językowo; wielogłosowa, wielowarstwowa i wielowymiarowa. Genialna książka "z wyższej półki".

„Cudze słowa” to coś na kształt biografii, ale niekoniecznie krystalicznej. Głównym jej bohaterem jest Benedykt, który zupełnie nic o sobie nie mówi. Za to na jego temat wypowiada się kilkoro innych ludzi, z którymi miał niegdyś styczność. Portret Benedykta wyłania się z różnych wspomnień, anegdot, dialogów, notatek. Wspomina go ojciec, kobiety jego życia, a także wykładowca filozofii, do którego uczęszczał na zajęcia. W tym wielogłosie jest wiele Benedyktów. Jest Benedykt geniusz, ale z obrazów przywołanych wyłania się także postać Benedykta oszusta i manipulanta. Jaki zatem był naprawdę? Dla każdego z relacjonujących zdawał się być zupełnie kimś odmiennym. Mawia się często, że „jak Cię widzą, tak Cię piszą”. No właśnie, któż z nich widział Benedykta takim, jakim w rzeczywistości był on sam? A może zwyczajnie nikt? W ten sposób autor kreuje postać głównego bohatera, próbując „poskładać go” z bardzo wielu „cudzych słów”. Ale na ile są to słowa szczere? Jest ich wiele i nie wszystkie są przychylne. Niektóre są brutalne, inne nieco bardziej intymne i delikatne. Te „Cudze słowa” sprawiają, że nie jesteśmy w stanie wyklarować sobie jego jednego portretu, bo ilu ludzi tyle wersji pewnych zdarzeń. Może właśnie o to autorowi chodziło. By fabuła tej książki pozostała otwarta i stawiała na pewnego rodzaju uniwersalizm. Nie mamy możliwości podjęcia jednoznacznej oceny kogokolwiek. To jest absolutnie niemożliwe, bo zbyt wiele nas od siebie dzieli, a czasami równe tyle łączy. Mogę jednak z całą odpowiedzialnością zaręczyć, że „Cudze słowa” są literackim majstersztykiem. Książką napisaną w sposób wprost niedościgniony. Polecam serdecznie.

„Cudze słowa” to coś na kształt biografii, ale niekoniecznie krystalicznej. Głównym jej bohaterem jest Benedykt, który zupełnie nic o sobie nie mówi. Za to na jego temat wypowiada się kilkoro innych ludzi, z którymi miał niegdyś styczność. Portret Benedykta wyłania się z różnych wspomnień, anegdot, dialogów, notatek. Wspomina go ojciec, kobiety jego życia, a także...

Przeczytana kilka miesięcy temu. Zahipnotyzowała mnie i zostawiła po sobie wyraźny emocjonalny ślad. W piękny sposób pokazuje, że jest w nas tyle różnych osobowości, ile osób, w których orbicie się znajdujemy.

Przeczytana kilka miesięcy temu. Zahipnotyzowała mnie i zostawiła po sobie wyraźny emocjonalny ślad. W piękny sposób pokazuje, że jest w nas tyle różnych osobowości, ile osób, w których orbicie się znajdujemy.

poza rozdziałami Magdaleny, wspaniała. ależ się to czyta. budowanie postaci z cudzych słów genialne.

poza rozdziałami Magdaleny, wspaniała. ależ się to czyta. budowanie postaci z cudzych słów genialne.