Wśród gwiazd

Warto choć 1 część lepsza

Warto choć 1 część lepsza

No cóż - znów narażę się fanom WSZYSTKICH książek Sandersona, ale po kilkunastu wspaniałych powieściach przeczytałem drugi raz /po pierwszym tomie/ słabszą pozycję, myślałem, że będzie lepiej, ale nie jestem przekonany, choć sporo się wyjaśniło, niby świat wykreowany ciekawy, jak to u autora wielka tajemnica, ale nie "zagrało", nie wiem czy czytać 3 tom , który już kupiłem

No cóż - znów narażę się fanom WSZYSTKICH książek Sandersona, ale po kilkunastu wspaniałych powieściach przeczytałem drugi raz /po pierwszym tomie/ słabszą pozycję, myślałem, że będzie lepiej, ale nie jestem przekonany, choć sporo się wyjaśniło, niby świat wykreowany ciekawy, jak to u autora wielka tajemnica, ale nie "zagrało", nie wiem czy czytać 3 tom , który już...

Sam nie wiem jak ocenić tą powieść. Pierwsza część, bardzo mi się podobała ze względu na tajemnicę i ogólnie świat, znowu postać trochę mniej. Druga część to już takie typowe młodzieżowe sci-fi... drażniące momentami. Widzę taka już marka Sandersona, że pierwsze tomy jego cyklów są mocne, a im dalej w las tym gorzej niestety. Generalnie nie było źle ale główna bohaterka jest słaba momentami. Denerwujące są ciągłe powtórzenia "Po co ja tu przybyłam? A tak w pierwszej kolejności zinfiltrować zwierzchnictwo, uratować Brade, ukraść hipernapend" i tak z 20 razy... N-bot średnio śmieszny, plot twist z ślimakami mało zaskakujący. Przeogromnym plusem jak zawsze u Sandersona jest świat, który kreuje - zaznajomienie się z wnikaczami i zwierzchnictwem oraz jak wygląda galaktyka było miodzio. Odkrywanie też kart ludzkości bardzo dobre. Niestety sama akcja już zostawia dużo do życzenia. Niby czytało się dobrze, ale ciągle odczuwało się dyskomfort zwłaszcza, że bohaterka nie przypadła mi do gustu i jest jakby głupsza w tej części, wszędzie ma tylko obawy, ze nie podoła i przyślijcie kogoś na zastępstwo. Niestety seria leci na łeb na szyje - podobnie jak w przypadku Archiwum Burzowego Świata i z Mgły zrodzony.

Sam nie wiem jak ocenić tą powieść. Pierwsza część, bardzo mi się podobała ze względu na tajemnicę i ogólnie świat, znowu postać trochę mniej. Druga część to już takie typowe młodzieżowe sci-fi... drażniące momentami. Widzę taka już marka Sandersona, że pierwsze tomy jego cyklów są mocne, a im dalej w las tym gorzej niestety. Generalnie nie było źle ale główna bohaterka...

Drugą część oceniam wyżej niż pierwszą. W prawdzie od początku rozgryzłam „wielką tajemnicę”, ale inne pomysły autora bardzo mi się podobały. Zwłaszcza pomysł ze szkicownikiem 👍
Trochę za dużo tu opisów walk, ale to tylko mój osobisty problem. Nudzą mnie te opisy. Ogólnie fajna książka, ale czytałam lepsze tego autora, zatem oceniam książkę przez pryzmat autora 😁
Lubię jego twórczość, więc i wymagania mam większe. Ogólnie polecam. Zwłaszcza młodzieży. Jest tu trochę polityki, której powinni się nauczyć. Władza mówi jedno a robi drugie, wszystko w imię „dobra” maluczkich 😉

Drugą część oceniam wyżej niż pierwszą. W prawdzie od początku rozgryzłam „wielką tajemnicę”, ale inne pomysły autora bardzo mi się podobały. Zwłaszcza pomysł ze szkicownikiem 👍
Trochę za dużo tu opisów walk, ale to tylko mój osobisty problem. Nudzą mnie te opisy. Ogólnie fajna książka, ale czytałam lepsze tego autora, zatem oceniam książkę przez pryzmat autora 😁
Lubię jego...

Kolejna fantastyczna książka Brandona Sandersona! Coraz bardziej przekonuje się, że jest on świetnym autorem, który potrafi stworzyć niesamowity świat, nakreślić intrygujących bohaterów i trzymać w niesamowitym napięciu do ostatnich stron. A zakończenie... koniecznie potrzebuję kolejnej części!

Kolejna fantastyczna książka Brandona Sandersona! Coraz bardziej przekonuje się, że jest on świetnym autorem, który potrafi stworzyć niesamowity świat, nakreślić intrygujących bohaterów i trzymać w niesamowitym napięciu do ostatnich stron. A zakończenie... koniecznie potrzebuję kolejnej części!

Drugi tom cyklu moim zdaniem lekko słabszy od pierwszego. Bardziej widać niedociągnięcia logiczne i duży antropocentryzm w opisywaniu obcych. Wciąż jednak jest to przyjemna rozrywka.

Drugi tom cyklu moim zdaniem lekko słabszy od pierwszego. Bardziej widać niedociągnięcia logiczne i duży antropocentryzm w opisywaniu obcych. Wciąż jednak jest to przyjemna rozrywka.

Drugi tom jak dla mnie gorzej o jedną gwiazdkę, ale to nadal łatwa szybka i przyjemna pozycja. Mimo iż pojawiają się nowi nietypowi bohaterowie to dosyć szybko można sie do nich przyzwyczaić i trzeba przymknąć oko na niektóre dziwne decyzje.

Drugi tom jak dla mnie gorzej o jedną gwiazdkę, ale to nadal łatwa szybka i przyjemna pozycja. Mimo iż pojawiają się nowi nietypowi bohaterowie to dosyć szybko można sie do nich przyzwyczaić i trzeba przymknąć oko na niektóre dziwne decyzje.

„Wśród gwiazd” do drugi tom przygód Spensy. Od pierwszego trochę się zmieniło w siłach powietrznych broniących Detritusa. Tutaj jednak nie spędzimy dużo czasu na planecie, a opuścimy ją wraz z naszą bohaterką i ruszymy daleko od ojczystej planety.
Poznamy nowe postacie, nowe rasy. Dostaniemy troszkę powieści szpiegowskiej i zobaczymy inną stronę tych złych i że z każdej strony są to „ludzie” którzy mają rodziny.
Książka jak większość co wyszło spod pióra Brandona Sandersona jest bardzo dobra, przynajmniej ja je tak obieram. Jednak ten tom podobał mi się mniej niż pierwszy. Jednak nadal to jest świetna rozrywka.

„Wśród gwiazd” do drugi tom przygód Spensy. Od pierwszego trochę się zmieniło w siłach powietrznych broniących Detritusa. Tutaj jednak nie spędzimy dużo czasu na planecie, a opuścimy ją wraz z naszą bohaterką i ruszymy daleko od ojczystej planety.
Poznamy nowe postacie, nowe rasy. Dostaniemy troszkę powieści szpiegowskiej i zobaczymy inną stronę tych złych i że z każdej...

Dzięki jednej, zbyt często cytującej Conana buntowniczce, DDF przetrwał "bitwę o wszystko" i może kontynuować wojnę - przenosząc front na orbitę. Niedaleko, ale zawsze to coś.

Okazuje się jednak, że resztkom ludzkości grozi znacznie większe niebezpieczeństwo niż roje dronów - dobrze byłoby więc mieć dostęp do hipernapędu, który pozwoliłby zwiać gdzie pieprz rośnie. Toteż kiedy przed Spensą pojawia się możliwość przekwalifikowania i zostania szpiegiem, rzuca się na nią bez zastanowienia nad własnymi ograniczeniami.

Mówiąc szczerze - po początkowych rozdziałach spodziewałem się znacznie innej książki. Mniej Star Treka, więcej Mission Impossible, a zwłaszcza lepszego zakończenia. Nie wspominając już, że cały wątek, włącznie z holograficznymi przebierankami, bardzo przypomina character arc Shallan z "Words of Radiance".

To wciąż Sanderson, więc ogólnie całość trzyma wysoki poziom, ale tym razem bliżej dolnej poprzeczki.

Dzięki jednej, zbyt często cytującej Conana buntowniczce, DDF przetrwał "bitwę o wszystko" i może kontynuować wojnę - przenosząc front na orbitę. Niedaleko, ale zawsze to coś.

Okazuje się jednak, że resztkom ludzkości grozi znacznie większe niebezpieczeństwo niż roje dronów - dobrze byłoby więc mieć dostęp do hipernapędu, który pozwoliłby zwiać gdzie pieprz rośnie. Toteż...

Drugi tom równie wciągający jak pierwszy.
Niestety przez większą część książki czuć bardzo mocne napięcie i tajemnice, która w ostatnich około 50-100 stronach kończy się za szybko i za łatwo przez to mało satysfakcjonująco.

Drugi tom równie wciągający jak pierwszy.
Niestety przez większą część książki czuć bardzo mocne napięcie i tajemnice, która w ostatnich około 50-100 stronach kończy się za szybko i za łatwo przez to mało satysfakcjonująco.