Czego oczy nie widzą. Jak wzrok kształtuje nasze myśli

Okej, to kolejna z serii Zrozum książka, do której wracam po paru latach- i kolejna, która zawodzi.
Z perspektywy osoby nie mającej żadnej wiedzy w temacie nie jest to łatwa lektura. Nie winię o to autora, myślę, że sam temat prosty nie jest i widzę, że starał się jak mógł wyjaśnić to prościej. Złośliwie jednak dodam, że anegdotki autora na pewno nie ułatwiają tego.
Z perspektywy osoby, która coś wie- nic się nie dowiesz nowego. Na pewno objaśnia to łatwiej niż nie wiem, Longstaff czy Kalat, ale co najwyżej usystematyzuje ci wiedzę niż poszerzy.
Książka jest od pewnego momentu PRZEPLATANA jakimiś niepotrzebnymi i zbędnymi anegdotkami na temat znajomych autora, wraz z informacją jacy to nie są wspaniali życzliwi. Jeśli faktycznie tacy są, chwała autorowi, że ma wspierające i życzliwe grono przyjaciół wspólnie dzielących pasje- ale co interesuje to czytelnika książki "Czego oczy nie widzą"? O mechanizmach postrzegania i percepcji?
Nie wiem szczerze komu to polecić. Może osobie, która chce się coś dowiedzieć i ma cierpliwość?

Okej, to kolejna z serii Zrozum książka, do której wracam po paru latach- i kolejna, która zawodzi.
Z perspektywy osoby nie mającej żadnej wiedzy w temacie nie jest to łatwa lektura. Nie winię o to autora, myślę, że sam temat prosty nie jest i widzę, że starał się jak mógł wyjaśnić to prościej. Złośliwie jednak dodam, że anegdotki autora na pewno nie ułatwiają tego.
Z...

Z osobistych wrażeń. Pozycja trochę o wszystkim i o niczym. Najwięcej dowiedziałam się na samym początku. Potem jakieś szczątkowe informacje udało się wyłapać z ciągłości tekstu. Nadal za bardzo nie wiem jak zmysł wzroku wpływa na odbiór rzeczywistości. I jak dokładnie dzieje się to, że widzimy obraz, głębie i dlaczego tak nie inaczej odbieramy barwy.

Z osobistych wrażeń. Pozycja trochę o wszystkim i o niczym. Najwięcej dowiedziałam się na samym początku. Potem jakieś szczątkowe informacje udało się wyłapać z ciągłości tekstu. Nadal za bardzo nie wiem jak zmysł wzroku wpływa na odbiór rzeczywistości. I jak dokładnie dzieje się to, że widzimy obraz, głębie i dlaczego tak nie inaczej odbieramy barwy.

Napisana naukowym językiem. Bardziej jak podręcznik niż książka dla lajka. Ciężko się czytało.

Napisana naukowym językiem. Bardziej jak podręcznik niż książka dla lajka. Ciężko się czytało.

No nie jest to łatwa książka - po pierwsze dlatego, że na początek wrzuca czytelnika na głęboką wodę tego, jak się robi naukę "od kuchni": w niewygodnym laboratorium, z benedyktyńską cierpliwością, w powtarzalnych, żmudnych zadaniach, wymagających precyzji, precyzji i jeszcze raz precyzji.
Potem robi się trochę lepiej, ponieważ autor "śledzi" drogę obrazu od wiązki światła, która pada na cieniuteńką siatkówkę. To zdumiewająca podróż, bo tak naprawdę komórki w siatkówce rozpoznają tylko krawędzie i to, z której strony jest jasne i ciemne, a my faktycznie widzimy w trzech miejscach mózgu. Jeśli jesteście ciekawi, dlaczego żeby coś lepiej usłyszeć przymykamy oczy, w tej książce jest odpowiedź.

Problematyczna jest dla mnie trzecia część książki. Nie odpowiada bowiem o wzroku, ale o tym, jak naukowa wrażliwość i badania siatkówki przyczyniły się do rozwoju... sztucznej inteligencji.
Nie tego się spodziewałam i jakkolwiek historia rozwoju tych badań jest frapująca, wolałabym więcej o tym, jak działa wzrok.

No nie jest to łatwa książka - po pierwsze dlatego, że na początek wrzuca czytelnika na głęboką wodę tego, jak się robi naukę "od kuchni": w niewygodnym laboratorium, z benedyktyńską cierpliwością, w powtarzalnych, żmudnych zadaniach, wymagających precyzji, precyzji i jeszcze raz precyzji.
Potem robi się trochę lepiej, ponieważ autor "śledzi" drogę obrazu od wiązki...

Książka napisana naukowym językiem, ale ze zrozumiem nawet dla osób nie mających za dużo wspólnego z medycyna. Niesamowite krótkie biografie naukowcow dodają książce jeszcze więcej uroku.

Książka napisana naukowym językiem, ale ze zrozumiem nawet dla osób nie mających za dużo wspólnego z medycyna. Niesamowite krótkie biografie naukowcow dodają książce jeszcze więcej uroku.

Książka bardzo dokładna i rzetelnie opisana. Widać że autor ma pasje do tematu i ciekawie się to czyta. Natomiast książka ma dość dużo niedoskonałości. Pierwsza i największa jest taka że bardziej przypomina to prace magisterską niż książkę samą w sobie. Poza tym Autor też często stosuje wiele nie potrzebnych dygresji jak na przykład, co danego dnia nosił jego kolega po fachu lub jaki przeważnie jest na co dzień. Mimo tych paru przytyków książka jest bardzo ciekawa i warta przeczytania jeśli kogoś interesują tematy związane z ogólną biologią czy informatyką.

Książka bardzo dokładna i rzetelnie opisana. Widać że autor ma pasje do tematu i ciekawie się to czyta. Natomiast książka ma dość dużo niedoskonałości. Pierwsza i największa jest taka że bardziej przypomina to prace magisterską niż książkę samą w sobie. Poza tym Autor też często stosuje wiele nie potrzebnych dygresji jak na przykład, co danego dnia nosił jego kolega po...

Ciekawa, ale tytuł ma się w moim odczuciu nijak do treści.
Mocno naukowa o tym jaka jest współpraca oko-mózg.

Ciekawa, ale tytuł ma się w moim odczuciu nijak do treści.
Mocno naukowa o tym jaka jest współpraca oko-mózg.

Niesamowite opisy technik badawczych i próba wytłumaczenia co widzi: oczy czy mózg?

Niesamowite opisy technik badawczych i próba wytłumaczenia co widzi: oczy czy mózg?

Choć książkę trzeba sobie dawkować, bardzo się w nią wciągnęłam. Na każdym kroku odkrywałam coś nowego, co zachęcało mnie do kontynuowania lektury. Dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy. Obawiałam się, że język będzie strasznie ciężki, ale mimo iż jest oczywiście napakowany terminami naukowymi, wydaje mi się to przystępnie wytłumaczone. Tak jakby autor chciał, żebyśmy zrozumieli materiał, który wykłada w tej pozycji.

Choć książkę trzeba sobie dawkować, bardzo się w nią wciągnęłam. Na każdym kroku odkrywałam coś nowego, co zachęcało mnie do kontynuowania lektury. Dowiedziałam się wielu ciekawych rzeczy. Obawiałam się, że język będzie strasznie ciężki, ale mimo iż jest oczywiście napakowany terminami naukowymi, wydaje mi się to przystępnie wytłumaczone. Tak jakby autor chciał, żebyśmy...

Serię ZROZUM bardzo lubię, jednak ta książka jest bardzo specyficzna. Wiele się dowiedziałam, ale oczekiwałam nieco innych informacji, niż to, co przedstawił autor. Dużo tutaj dygresji, osobistych wywodów - bez których książka miałaby pewnie połowę swojej objętości. Jest to ciekawe przestawienie tego jak kształtuje się proces widzenia, jednak nie jest to książka napisana w ultra przystępny sposób. Nie mniej polecam, jeśli ktoś chce poszerzyć swoją wiedzę z zakresu neurobiologii.

Serię ZROZUM bardzo lubię, jednak ta książka jest bardzo specyficzna. Wiele się dowiedziałam, ale oczekiwałam nieco innych informacji, niż to, co przedstawił autor. Dużo tutaj dygresji, osobistych wywodów - bez których książka miałaby pewnie połowę swojej objętości. Jest to ciekawe przestawienie tego jak kształtuje się proces widzenia, jednak nie jest to książka napisana w...