Pieśni Chołów

Książka zachęciła mnie do siebie swoim opisem. Jest tam wzmianka o fantasy, o ciekawskim bohaterze, który trafia do małego miasteczka by rozwikłać wydarzenie które wciągnęło cały kraj.
A więc książka mnie nie wciągnęła. Książka rozpoczyna się ciekawie, mamy tu opis wydarzeń które wstrząsaną małym miasteczkiem. Niestety im dalej w książkę tym gorzej. Mam wrażenie że zbyt często powtarzany jeden i ten sam układ. Niby mamy tu wykształconego bohatera, który próbuje rozwikłać zagadkę i tzw. "morderstwo". Akcja toczy się mozolnie, nie ma tu żadnego zwrotu akcji, zbyt długie opisówki które nim skończyą zdanie, zniechęca to czytelnika i zaczyna wkurzać.
Też ciężko się czyta, ponieważ książka nie ma rozdziałów, jest pisana jednym stylem bez cienia humoru. Są dwa duże rozdziały, które niby mają dzielić wydarzenia ale to nie pomaga. Bardzo dłuzyło mi się czytanie tej książki. Mam wrażenie że jest be celu, bo nawet bohaterzy są pochowani w domach i ciężko uświadczyć "życie społeczne" w tym miasteczku. Dla chetnych i lubiących staropolskie klimaty.
Pozdrawiam 🤗📚

Książka zachęciła mnie do siebie swoim opisem. Jest tam wzmianka o fantasy, o ciekawskim bohaterze, który trafia do małego miasteczka by rozwikłać wydarzenie które wciągnęło cały kraj.
A więc książka mnie nie wciągnęła. Książka rozpoczyna się ciekawie, mamy tu opis wydarzeń które wstrząsaną małym miasteczkiem. Niestety im dalej w książkę tym gorzej. Mam wrażenie że zbyt...

Pomysł na świat i fabułę super. Niektóre fragmenty trochę się dłużyły. Nieidealna, ale dobrze się czytało. Końcówka też z fajnym pomysłem, ale zdecydowanie za długa - mogła być przyspieszona o połowę.

Pomysł na świat i fabułę super. Niektóre fragmenty trochę się dłużyły. Nieidealna, ale dobrze się czytało. Końcówka też z fajnym pomysłem, ale zdecydowanie za długa - mogła być przyspieszona o połowę.

Fantastyka nieźle napisana, bez specjalnej głębi, ale dość przyjemna. Tylko do cholery jasnej, czemu główny bohater jest doktorem psychologii? Bardziej by pasował antropolog ewentualnie socjolog. Moim zdaniem to spory błąd redakcyjny, który zwyczajnie nie pasował do tematu działań bohatera, pomijając fakt, że jego wykształcenie miało średni wpływ na cokolwiek, dawało tylko motywację (nietrafioną!) do wprowadzenia go do akcji.

Fantastyka nieźle napisana, bez specjalnej głębi, ale dość przyjemna. Tylko do cholery jasnej, czemu główny bohater jest doktorem psychologii? Bardziej by pasował antropolog ewentualnie socjolog. Moim zdaniem to spory błąd redakcyjny, który zwyczajnie nie pasował do tematu działań bohatera, pomijając fakt, że jego wykształcenie miało średni wpływ na cokolwiek, dawało tylko...

myślałam że z tym śpiewaniem barki to taki żart

myślałam że z tym śpiewaniem barki to taki żart

Porządny debiut. Atmosfera wiejska w realiach PRL-u połączona z mistycyzmem lasu - genialnie się to sprawdza i pochłania kolejne akapity. Muszę jednak przyznać, że druga połowa dziejąca się w lesie właśnie jest trochę... za szybka? Trudno było się czasami połapać w tempie, ale też dopuszczam do siebie myśl, że w dopiero odkrywanym środowisku tak właśnie miało być. Główny bohater trochę irytował z początku, ale z każdą kolejną stroną doktor Drozd nabierał mojej sympatii. Ulubiony moment to kiedy pan doktor dotarł na grzybną polanę razem z Dróżnikiem, a na miejscu otoczyły ich Jelenie, które śpiewały tytułowe Pieśni.

Porządny debiut. Atmosfera wiejska w realiach PRL-u połączona z mistycyzmem lasu - genialnie się to sprawdza i pochłania kolejne akapity. Muszę jednak przyznać, że druga połowa dziejąca się w lesie właśnie jest trochę... za szybka? Trudno było się czasami połapać w tempie, ale też dopuszczam do siebie myśl, że w dopiero odkrywanym środowisku tak właśnie miało być. Główny...

Autor bezpowrotnie stracił moją uwagę gdzieś w 2/3 książki...

Autor bezpowrotnie stracił moją uwagę gdzieś w 2/3 książki...

Całkiem fajna próba napisania słowiańsko-wsiowego horroru, gdzie fabuła jest pretekstem dla budowania klimatu. Dałbym 6, ale niech stracę - 7 z minusem na zachętę.

Całkiem fajna próba napisania słowiańsko-wsiowego horroru, gdzie fabuła jest pretekstem dla budowania klimatu. Dałbym 6, ale niech stracę - 7 z minusem na zachętę.

Oczekiwałam więcej. Początek świetny, potem fabuła się rozmyła, została przegadana.

Oczekiwałam więcej. Początek świetny, potem fabuła się rozmyła, została przegadana.

Pomysł Lasu jest przegenialny. Bardzo przyjemnie słuchało się jak Drozd stara się odkryć jego tajemnice.

Problemem były dla mnie dialogi i opisy, które czasem były dla mnie trudne do zrozumienia. Może był to celowy zabieg ale czasem po prostu trudno było zrozumieć pewne rzeczy.

Pomysł Lasu jest przegenialny. Bardzo przyjemnie słuchało się jak Drozd stara się odkryć jego tajemnice.

Problemem były dla mnie dialogi i opisy, które czasem były dla mnie trudne do zrozumienia. Może był to celowy zabieg ale czasem po prostu trudno było zrozumieć pewne rzeczy.

Po pierwsze, nie ma tu żadnych jeleni, a sama książka jest dość dziwna, choć świat zbudowany jest całkiem nieźle i ciekawie, a poczucie humoru… cóż, dość memiczne, ale można się pośmiać.
Akcja dzieje się w latach 80 w polskiej wsi Choły, do której przyjeżdża doktor psychologii Jerzy Drozd. Wieś i jej mieszkańcy jest dość dziwna, klimat niemal jak z „Wiedźmina” (serio, pierwsza scena to baba wkłada dziecko do pieca, bo twierdzi, że jest podrzucone przez Mamunę),a im dalej w las (dosłownie),tym dziwniej.
Światem fantasy jest las, po którym poruszamy się w czaszkach z rogami. Las ma piętra, ale nie w znaczeniu przyrodniczym a bardziej – las ma wymiary, poziomy psychologiczne czy coś w tym guście (wybaczcie mi, ale to nie do końca załapałam).
Sama akcja jest napisana dość dynamicznie, chociaż mnie średnio wciągała. Dzieje się sporo – po lesie grasuje potwór, któremu Chołownicy składają ofiary – oczywiście to właśnie Jerzego typują na jedną z nich − oraz inne słowiańskie i niesłowiańskie potwory.
Książka jest napisana z dużym poczuciem humoru, ale w sposób, który jednak nie do końca cenię, choć naprawdę się zaśmiałam przynajmniej raz. Składa się on z absurdalnych dialogów, często wulgarnych, dość absurdalnych zachowań bohatera i dziwnych, czasem obrzydliwych porównań, no i jest też papież.
To, co najbardziej doceniam to zbudowany świat i dziwność, a także atmosferę tajemniczości i grozy, jak dla mnie to zamiast samej akcji chętnie więcej poczytałabym o tym, jak ten świat i magia w nim funkcjonuje.
Bohaterowie są wykreowani dobrze, chociaż tylko jeden był dla mnie napisany ciekawie i faktycznie dało się go lubić. Historia nie skupia się na relacjach, więc same osobowości bohaterów nie mają aż takiego znaczenia, to bardziej książka akcji.
Jest niezła, myślę, że nawet godna polecenia, ale musi bardzo dobrze wpasować się w Wasz gust. Podobno jest kolejna część, ale chyba nie sięgnę.
A i książka jest za darmo, więc może warto xD

Po pierwsze, nie ma tu żadnych jeleni, a sama książka jest dość dziwna, choć świat zbudowany jest całkiem nieźle i ciekawie, a poczucie humoru… cóż, dość memiczne, ale można się pośmiać.
Akcja dzieje się w latach 80 w polskiej wsi Choły, do której przyjeżdża doktor psychologii Jerzy Drozd. Wieś i jej mieszkańcy jest dość dziwna, klimat niemal jak z „Wiedźmina” (serio,...