Jezioro Ciszy

Oznaczam jako przeczytane, ale tak naprawdę w połowie się poddałem. Stąd też zaniżona ocena. Nie udało mi się dokończyć, pomimo wielu prób.

Oznaczam jako przeczytane, ale tak naprawdę w połowie się poddałem. Stąd też zaniżona ocena. Nie udało mi się dokończyć, pomimo wielu prób.

Jezioro ciszy to szósty tom serii Inni autorstwa Anne Bishop. Choć poprzednie części opisują życie bohaterów z Dziedzińca w Lakeside to akcja tej części dzieje się w Sprężynowie a dokładniej wszystko toczy się wokół posiadłości zwanej Kłębowiskiem nad tytułowym Jeziorem Ciszy a główną bohaterką jest właścicielka Kłębowiska - Victoria DeVine. Chociaż ta część serii nadal opowiada o relacjach i konfliktach pomiędzy ludźmi a terra indigena to inna rzeczywistość, inne problemy i inne realia miasteczka sprawiają że czyta się bardzo ciekawie. Na pewno nie jest nudno a coraz to nowe postacie, zakątki i tajemnice świata Innych intrygują i wciągają. Dużo się dzieje a wydarzenia i zwroty akcji pochłaniają czytelnika tak samo jak pierwsza część tej serii. Super.

Jezioro ciszy to szósty tom serii Inni autorstwa Anne Bishop. Choć poprzednie części opisują życie bohaterów z Dziedzińca w Lakeside to akcja tej części dzieje się w Sprężynowie a dokładniej wszystko toczy się wokół posiadłości zwanej Kłębowiskiem nad tytułowym Jeziorem Ciszy a główną bohaterką jest właścicielka Kłębowiska - Victoria DeVine. Chociaż ta część serii nadal...

Ostatni tom serii "Inni" można czytać nie znając pozostałych części.
Wszystko zaczyna się od gałki ocznej tuż przed włożeniem jej do mikrofalówki, a później jest trup (były właściciel owej gałki),oraz więcej trupów...
Historia jest dość wciągająca - zwłaszcza wątek kryminalny, który jest główną osią wydarzeń.
Moim zdaniem, książka ta zasługuje na 6,5 gwiazdki.

Ostatni tom serii "Inni" można czytać nie znając pozostałych części.
Wszystko zaczyna się od gałki ocznej tuż przed włożeniem jej do mikrofalówki, a później jest trup (były właściciel owej gałki),oraz więcej trupów...
Historia jest dość wciągająca - zwłaszcza wątek kryminalny, który jest główną osią wydarzeń.
Moim zdaniem, książka ta zasługuje na 6,5 gwiazdki.

Ostatnia w Polsce wydana część "Innych", czyli niezależna historia z tego uniwersum. Zdecydowanie warta uwagi, z nieco nietuzinkowo prowadzoną narracją, świetnie uzupełnia cały cykl, dodaje kolorytu i rozbudowuje świat o kolejne motywy. Bawiłam się naprawdę przyjemnie, dostałam nieco inne spojrzenie na Sanguinati i Wrony. I choć wkurzała mnie główna bohaterka, to całość wciągnęłam nosem z jakąś tęsknotą i sympatią do tego uniwersum. Zdecydowanie jednak, lepiej przeczytać podstawową sagę, by wiedzieć, w którym miejscu lokuje się "jezioro Ciszy" i tym samym w pełni rozkoszować się całością. Zapraszam!

https://jesiennaczyta.blogspot.com/2025/05/502025-anne-bishop-jezioro-ciszy.html

Ostatnia w Polsce wydana część "Innych", czyli niezależna historia z tego uniwersum. Zdecydowanie warta uwagi, z nieco nietuzinkowo prowadzoną narracją, świetnie uzupełnia cały cykl, dodaje kolorytu i rozbudowuje świat o kolejne motywy. Bawiłam się naprawdę przyjemnie, dostałam nieco inne spojrzenie na Sanguinati i Wrony. I choć wkurzała mnie główna bohaterka, to całość...

„Jezioro Ciszy” to niesamowita powieść fantasy z elementami kryminału wpisująca się w magiczny cykl o INNYCH – bezwzględnych, mitycznych istotach sprawujących niepodzielną władzę na Ziemi. Tom osadzony w uniwersum serii przenosi czytelników do położonego nad tytułowym Jeziorem Ciszy - Kłębowiska, podniszczonego kompleksu budynków, znajdującego się na terytorium innych, który w wyniku ugody rozwodowej trafia w ręce nieświadomej nadnaturalnego sąsiedztwa Vicki DeVine.
Opowieść zaczyna się dość makabrycznie. Vicki nakrywa swoją lokatorkę, kiedy ta ma zamiar zjeść część zamordowanego na terenie Kłębowiska mężczyzny. Pierwszym wstrząsem dla kobiety jest odkrycie, że Aggie Wrona jest taką Wroną, drugim jest fakt, że na jej terenie znajdują się zwłoki nieznanego bohaterce człowieka. Trzydziestolatka zawiadamia o makabrycznym znalezisku policję, nie zdając sobie sprawy, że odnalezienie trupa to pierwszy z całej serii nieprzyjemnych i krwawych incydentów zogniskowanych wokół Kłębowiska oraz jej osoby, a życie, które z trudem zaczęła sobie układać po zakończeniu trudnego małżeństwa znów ma dla niej cały wór nieprzyjemnych niespodzianek. Komuś bowiem bardzo zależy, by zniszczyć kruchą psychicznie kobietę.
Wokół Vicki zaczyna dziać się coraz więcej niepokojących rzeczy, a w ochronę kobiety angażują się nie tylko jej przyjaciele i policja, ale również mieszkający w pobliżu inni, którzy mają wobec niej swe własne plany.
„Jezioro Ciszy” to niezwykle przyjemne w odbiorze, wypełnione ciekawą akcją, nieco przewrotne fantasy, w którym rodzaj ludzki został zredukowany do zwierzyny łownej dla pradawnych innych. Jestem zafascynowana budową świata i kreacją postaci fantastycznych w tym cyklu. Z jednej strony wykreowani przez pisarkę inni to bezwzględni drapieżcy, którzy zabijają bez wahania, z drugiej to niesamowicie intrygujące istoty, które potrafią obdarzyć człowieka nicią sympatii. Zachwycająca jest różnorodność tych istot wypełniających karty całego cyklu – od doskonale znanych, popularnych wilkołaków i wampiry poprzez dziwne, zdawało by się sympatyczne sprężynowce, po groźne żywioły oraz bardzo tajemniczych i mściwych Starszych, którzy budzą respekt nawet wśród wysoko postawionych terra indigena. Choć świat stworzony przez pisarkę jest dla człowieka wysoce nieprzyjazny i pełen pułapek, czuję się nim mocno oczarowana.
Anne Bishop po raz kolejny zachwyciła mnie swoją prozą, choć nie uniknęła pewnej dozy schematyczności (szczególnie w sposobie kreowania głównej bohaterki – skrzywdzonej kobiety, którą zaczyna chronić istne stado magicznych postaci z przewagą przystojnych i opiekuńczo – zaborczych mężczyzn),którą na pewno dostrzegą wszyscy fani jej twórczości. „Jezioro Ciszy” to solidny kawał fajnej, wciągającej fantastyki z nieco przewidywalnym, ale okraszonym dość dużą dawką brutalności, budzącym dreszcz grozy wątkiem kryminalnym. Dla mnie ten tytuł okazał się prawdziwą BOMBĄ! Dla fanów twórczości Anne Bishop to zdecydowanie lektura obowiązkowa.

@pamiętnik.bookoholiczki

„Jezioro Ciszy” to niesamowita powieść fantasy z elementami kryminału wpisująca się w magiczny cykl o INNYCH – bezwzględnych, mitycznych istotach sprawujących niepodzielną władzę na Ziemi. Tom osadzony w uniwersum serii przenosi czytelników do położonego nad tytułowym Jeziorem Ciszy - Kłębowiska, podniszczonego kompleksu budynków, znajdującego się na terytorium innych,...

Najlepsza część z całego cyklu nie rozmydlona jak niektóre o Meg, odrębna ale zachowana w temacie, pełna akcji i humoru z nowymi bohaterami, których łatwo polubić.

Najlepsza część z całego cyklu nie rozmydlona jak niektóre o Meg, odrębna ale zachowana w temacie, pełna akcji i humoru z nowymi bohaterami, których łatwo polubić.

Całkowicie odrębna fabuła. Polecam każdemu, nawet jeśli nie skończył głównej serii "Inni". Bardzo intrygująca i ciekawie opisana

Całkowicie odrębna fabuła. Polecam każdemu, nawet jeśli nie skończył głównej serii "Inni". Bardzo intrygująca i ciekawie opisana

Jak miło spotkać Innych i czytać o ich interakcjach z niesfornymi ludźmi. Długo się czeka na tłumaczenia ,ale sądzę że warto. Ta seria pokazuje iż Natura potrafi się obronić. Czasem czytając żałuje ,że to tylko fantazja.

Jak miło spotkać Innych i czytać o ich interakcjach z niesfornymi ludźmi. Długo się czeka na tłumaczenia ,ale sądzę że warto. Ta seria pokazuje iż Natura potrafi się obronić. Czasem czytając żałuje ,że to tylko fantazja.

W serii o Innych pojawiła się jeszcze jedna część, która, choć ma miejsce w świecie znanym z poprzednich książek, nie jest częścią głównej serii. I to, niestety, smutna rzeczywistość, bo nie uświadczymy tu postaci, które poznaliśmy i pokochaliśmy. Jasne, mamy tutaj jakieś nawiązania, wspominki pojedyncze, ale to jednak trochę za mało. Ale trudno, jak się nie ma, co się lubi, to się lubi, co się ma ;)

Po raz kolejny to wciągająca, zamknięta historia z czasem powtarzającymi się schematami z poprzednich części. Ale to nie przeszkodziło mi w tym, żeby znów się sobrze bawić i przeczytać t historię w rekordowo szybkim czasie.

Poznajemy więc nowych bohaterów, nowe miejsce, nowe, ciekawe gatunki (sprężyniaki! Słodkie, choć... zabójcze ;),nie uświadczymy tu również wątku romantycznego, co zakrawa teraz wręcz o szok, ale myślę, że ksiązka jest napisana na tyle świetnie, że nie potrzebuje kolejnego wabika w postaci romansu (choć momentami czułam, że autorka bardzo starała się go dodać, ale w ostatniej chwili rezygnowała).

Bardzo żałuję, że wydawnictwo zrezygnowała z tej serii. Jest świetna, inna, świeża, ale jak się liczby w excelu nie zgadzają to już na to nic nie poradzimy. Pozostaje mi wierzyć, że może kiedyś uda się wskrzesić tę serię na polskim rynku wydawniczym. Z lepszymi okładkami, bo podejrzewam, że jednym z elementów odrzucających potencjalnych czytelników był fakt okładek - koszmarne, nie da się tego powiedzieć inaczej...

W serii o Innych pojawiła się jeszcze jedna część, która, choć ma miejsce w świecie znanym z poprzednich książek, nie jest częścią głównej serii. I to, niestety, smutna rzeczywistość, bo nie uświadczymy tu postaci, które poznaliśmy i pokochaliśmy. Jasne, mamy tutaj jakieś nawiązania, wspominki pojedyncze, ale to jednak trochę za mało. Ale trudno, jak się nie ma, co się...

Świat „Innych”, który wykreowała Anne Bishop, już od lat ma specjalne miejsce w moim serduszku, a Simon Wilcza Straż jest jednym z moich książkowych mężów. Lekturę „Jeziora Ciszy” bardzo mocno odkładałam jednak w czasie. Po pierwsze dlatego, że jest to osobna historia z tego uniwersum i wiedziałam, że mojego ulubieńca tutaj nie znajdę, a po drugie jest to niestety ostatni wydany w Polsce tom „Innych”, bo choć za granicą są jeszcze inne części, to u nas Wydawnictwo Initium zdecydowało się jej nie kontynuować. Pęka mi serce za każdym razem, jak o tym myślę. *przerwa w pisaniu na szloch*

Tak się jednak złożyło, że w listopadzie miałam trochę wolnego, aura za oknem była iście jesienna i jesieniarskie świeczki zapachowe mogły pójść w ruch. Uznałam wtedy, że to doskonały moment na lekturę i ponowne wejście do jednego z moich ulubionych książkowych światów. Tym razem Anne Bishop zaprasza nas do miasteczka Sprężynowo…
Vicki DeVine jest krótko po paskudnym rozwodzie. Jest toksyczny mąż, który zniszczył w kobiecie jakiekolwiek poczucie własnej wartości, z wielką łaską zostawił jej Kłębowisko, czyli stary i zniszczony ośrodek wypoczynkowy w sąsiedztwie Jeziora Ciszy. Vicki dziarsko bierze się do pracy i z optymizmem patrzy w przyszłoś – do czasu. Pewnego ranka bowiem zauważa, że jej pierwsza lokatorka, młoda Aggie, przyrządza sobie śniadanie w mikrofalówce. Co ma w miseczce? Mleko na płatki, owsiankę, obiad z wczorajszego dnia? Cóż, znajduje się w niej…ludzka gałka oczna.
Tak rozpoczyna się historia, która zetknie ze sobą nieśmiałą, zakompleksioną Vicki z okolicznymi terra indigena, w tym rządzącymi okolicą wampirami, czyli rodziną Sanguinantich. W tle tajemnicze stowarzyszenie, przeraźliwe Żywioły zamieszkujące okolicę oraz gra w pewną planszówkę i spinki do krawatów.

Pierwsze cztery tomy cyklu oceniałam bardzo wysoko. Piąty był moim sporym rozczarowaniem i na Lubimy Czytać dostał ode mnie raptem cztery gwiazdki na dziesięć. A gdzie plasuje się „Jezioro Ciszy”? Cóż, jest gdzieś w środku. Bo na pewno nie zachwyciła mnie ta książka, niemniej jednak też nie rozczarowała jak „Zapisane w kartach”. Zacznijmy od plusów.

Mamy tu do czynienia z zamkniętą historią. Fabuła stopniowo się rozwija, akcja zagęszcza i wreszcie dostajemy moment kulminacyjny, który spaja nam wszystkie wątki. Niczego nie musimy się domyślać, a autorka serwuje nam bardzo przyzwoite zakończenie. Bardzo krytykowałam piąty tom „Innych” za brak akcji. Tutaj jest jej dokładnie tyle, ile być powinno, nie brakuje również charakterystycznych dla Bishop zabawnych scenek i dialogów.
Druga rzecz na plus to ukazanie nowego miejsca. Sprężynowo to zupełnie inne miasteczko niż tak dobrze nam znane Lakeside. Mniej poznajemy co prawda jego mieszkańców (na Lakeside mieliśmy wszak pięć tomów!),ale ci, których nam się przedstawia, są „jacyś”. Vicki jest ciekawą bohaterką. Poznajemy ją jako pulchną, ślamazarną, nieśmiałą osóbkę z dużą traumą po toksycznym związku. Autorka nie robi z niej na siłę heroski z pierwszego szeregu. Vicki się boi, ucieka i nie próbuje szarżować. Jest bardzo naturalna. To miła odmiana po Meg, która – choć głupiuteńka jak mój lewy trampek – cały czas próbowała zgrywać wielką Bohaterkę, którą nie była i którą wciąż trzeba było ratować.

Na minus narracja. Nie do końca pasowało mi to, że perspektywę Vicki mieliśmy z pierwszej osoby liczby pojedynczej, zaś wszystkich pozostałych bohaterów już z trzeciej. Rozdziały pierwszoosobowe bardzo wybijały mnie z rytmu, zwłaszcza że przemyślenia Vicki były raczej płytkie. Sporo negatywnych myśli przeplatało się z zachwytami nad urodą jej wampirzego prawnika, co wychodziło jakoś dziwnie i nienaturalnie. O, a skoro o tym mowa…
Bardzo brakowało mi tu wątku romantycznego. Ja wiem, że w tym cyklu autorka w ogóle nie stawia na romanse pośród bohaterów, ale taki choć jeden mały całus bardzo by mnie tu usatysfakcjonował. Nie jest to oczywiście wada książki. Ot, moje widzimisię i na pewno nie będę przez to obniżać mojej oceny.

Podsumowując, to dobra historia z uniwersum „Innych”. Nie jest najlepsza z całej serii, ale ma sporo do zaoferowania. Niby można ją czytać bez znajomości pozostałych tomów, ale moim zdaniem warto wcześniej sięgnąć po poprzednie tomy. Mamy tam lepiej wyjaśnioną mechanikę działa tego świata, plus mamy tu trochę spoilerów odnośnie do tego, co działo się w Lakeside i na całym świecie, co może Wam trochę zepsuć lekturę, kiedy zdecydujecie się sięgnąć po „Pisane szkarłatem” i kolejne części cyklu.

Bardzo mnie boli, że wydawnictwo nie zdecydowało się wydać kolejnych tomów. Bardzo już wsiąknęłam w czytanie tych książek po polsku (swoją drogą, tłumaczenie jest świetne! Absolutnie dopieszczone na maksa, bardzo fajnie przetłumaczone wszelkie „dziwne” nazwy),a poza tym nie widzi mi się zamawianie powieści anglojęzycznych po wyższych cenach. No cóż, pozostaje mi wciąż mieć nadzieję…

A Wam polecam. Obvi. Całą serię!

Świat „Innych”, który wykreowała Anne Bishop, już od lat ma specjalne miejsce w moim serduszku, a Simon Wilcza Straż jest jednym z moich książkowych mężów. Lekturę „Jeziora Ciszy” bardzo mocno odkładałam jednak w czasie. Po pierwsze dlatego, że jest to osobna historia z tego uniwersum i wiedziałam, że mojego ulubieńca tutaj nie znajdę, a po drugie jest to niestety ostatni...