Orientalizm

Przeładowana dygresjami /wrzucaniem różnych 'zjawisk' do jednego worka/ i bezzasadnymi, nierzadko, uogólnieniami.

Przeładowana dygresjami /wrzucaniem różnych 'zjawisk' do jednego worka/ i bezzasadnymi, nierzadko, uogólnieniami.

Miałem wrażenia że Said przez 400 stron swojej książki żali się jaki zachód wykreował zły obraz orientalizmu. Na końcu mimo wszystko sam przyznał, że Orient sam sobie jest winny, wszakże na próżno szukać poważnych instytucji badających orient na bliskim wschodzie. A następnie w Posłowiu, dziwi się, że został odebrany antyzachodnio. Mimo wszystko ciekawa pozycja, mimo że nie zgadzam się z wszystkim co napisał E.W.S.

Miałem wrażenia że Said przez 400 stron swojej książki żali się jaki zachód wykreował zły obraz orientalizmu. Na końcu mimo wszystko sam przyznał, że Orient sam sobie jest winny, wszakże na próżno szukać poważnych instytucji badających orient na bliskim wschodzie. A następnie w Posłowiu, dziwi się, że został odebrany antyzachodnio. Mimo wszystko ciekawa pozycja, mimo że nie...

Najważniejsze, żeby przed lekturą mieć świadomość, że jest to książka głównie literaturoznawcza. Do tego też bardzo hermetyczna. Mimo zaciekłej krytyki niesprawiedliwych uogólnień, wrzucania różnych zjawisk do jednej beczki, opierania się na fikcyjnych konstruktach zamiast na rzeczywistości - szybko staje się jasne, że autorowi te grzeszki również nie są obce. Nie jest to raczej książka, którą poleciłbym każdemu studentowi filologii orientalnych, chociaż zajmując się naukowo literaturą pozaeuropejską pewnie trzeba znać główne tezy Saida, mimo, że obecnie brzmią już może nieco przebrzmiale i banalnie.

P.S. dodatkowo nie polecam słuchać audiobooka, który czytany jest w tak arogancki i nie znoszący sprzeciwu sposób, że ciężko nie patrzeć na treść jako akademicki gatekeeping i przeintelektualizowane pustosłowie w czystej postaci.

Najważniejsze, żeby przed lekturą mieć świadomość, że jest to książka głównie literaturoznawcza. Do tego też bardzo hermetyczna. Mimo zaciekłej krytyki niesprawiedliwych uogólnień, wrzucania różnych zjawisk do jednej beczki, opierania się na fikcyjnych konstruktach zamiast na rzeczywistości - szybko staje się jasne, że autorowi te grzeszki również nie są obce. Nie jest to...

Trudna, raczej dla akademików, momentami już przestarzła w swoim podejściu a jednak wciąż kluczowa dla zrozumienia tego jak postrzegamy tzw Bliski Wschód. Nie bierzcie na wakacje ;)

Trudna, raczej dla akademików, momentami już przestarzła w swoim podejściu a jednak wciąż kluczowa dla zrozumienia tego jak postrzegamy tzw Bliski Wschód. Nie bierzcie na wakacje ;)

Książka wybitnie akademicka, jak spodziewasz się porywającej lektury na wakacje to trafisz na siermiężny podręcznik dla studentów. To z punktu widzenia rozrywkowego.
Biorąc pod uwagę kryteria czy wartość naukową, gwiazdek powinienem dać z 5. Jednak to się tak trudno czyta! Powieki same podpowiadają łatwiejszą drogę spędzenia wolnego czasu.

Książka wybitnie akademicka, jak spodziewasz się porywającej lektury na wakacje to trafisz na siermiężny podręcznik dla studentów. To z punktu widzenia rozrywkowego.
Biorąc pod uwagę kryteria czy wartość naukową, gwiazdek powinienem dać z 5. Jednak to się tak trudno czyta! Powieki same podpowiadają łatwiejszą drogę spędzenia wolnego czasu.

Opisuje czemu o Koranie pisano, że jest "nużącą i niejasną mieszaniną, prymitywną i źle zbudowaną; ciągnące się bez końca powtórzenia, zadyszka, gmatwanina; wyjątkowo prymitywna i źle zbudowana - krótko mówiąc, bezsens nie do zniesienia" oraz jaki to miało dalszy wpływ na orientalizm, jako dziedzinę nauki.
To książka mająca już swoje lata(45),przez co może się wydawać, że mówi o rzeczach oczywistych - wiadomo, że imperializm wpływał na to jak mówiło się o kulturze zajmowanych terenów, co wpływało na dalsze badania Orientu. Tylko właśnie nie jest to prawdą, widać to w posłowiu z 1995r., gdzie autor nadal spiera się z krytyką "rzecznika gildii orientalistów" Bernared Lewisem, który zakłamuje apolityczność orientalizmu.

W moim wydaniu były całe fragmenty po francusku bez tłumaczenia - LOL

Opisuje czemu o Koranie pisano, że jest "nużącą i niejasną mieszaniną, prymitywną i źle zbudowaną; ciągnące się bez końca powtórzenia, zadyszka, gmatwanina; wyjątkowo prymitywna i źle zbudowana - krótko mówiąc, bezsens nie do zniesienia" oraz jaki to miało dalszy wpływ na orientalizm, jako dziedzinę nauki.
To książka mająca już swoje lata(45),przez co może się wydawać, że...

Spodziewałam się pozycji popularnonaukowej, jak dla mnie zbyt akademicka. Nie jest to pewnie wada jako taka, ale mnie trochę zamęczyła odwołaniami do źródeł, o których, nie będąc znawca tematu, nie mam pojęcia.

Spodziewałam się pozycji popularnonaukowej, jak dla mnie zbyt akademicka. Nie jest to pewnie wada jako taka, ale mnie trochę zamęczyła odwołaniami do źródeł, o których, nie będąc znawca tematu, nie mam pojęcia.

Wiele fragmentów w języku francuskim, które nie posiadają tłumaczenia. Książka sama w sobie warta uwagi, o dość niepopularnej tematyce. Polecam.

Wiele fragmentów w języku francuskim, które nie posiadają tłumaczenia. Książka sama w sobie warta uwagi, o dość niepopularnej tematyce. Polecam.

"Zachodni pogląd na Orient waha się pomiędzy pogardą za to, co jest w nim znane, a dreszczem rozkoszy - lub przerażenia - wywołanym przez jego odmienność."
Bardzo dobra książka, która nie tylko dostarcza wielu informacji na temat wschodniej części naszej planety i historii kolonializmu oraz tworzenia zależności jednych narodów od drugich; uświadamia też, że słowa mają moc sprawczą i nie biorą się znikąd. Każdy powinien to przeczytać.

"Zachodni pogląd na Orient waha się pomiędzy pogardą za to, co jest w nim znane, a dreszczem rozkoszy - lub przerażenia - wywołanym przez jego odmienność."
Bardzo dobra książka, która nie tylko dostarcza wielu informacji na temat wschodniej części naszej planety i historii kolonializmu oraz tworzenia zależności jednych narodów od drugich; uświadamia też, że słowa mają moc...

W publikacji Orientalizm Edward W. Said bada historię i naturę zachodnich postaw wobec Wschodu, uważając orientalizm za europejski twór ideologiczny, który narzucił pokutujące aż do dziś stereotypy Orientu, a w szczególności islamu. Autor pokazuje, jak pisarze, filozofowie i politycy radzili sobie niegdyś z innością dalekowschodniej kultury, z jej zwyczajami i religiami, tworząc uproszczony i z gruntu fałszywy obraz.

Studiowałam filologię polską, więc orientalizm nie jest mi obcy. Jednak moja wiedza ogranicza się wyłącznie do romantyzmu. Chciałam jednak nieco poszerzyć swoje horyzonty.

Od razu zaznaczę, że nie jest to książka dla każdego i nie czyta się jej jednym tchem. I nie jest to z mojej strony jakikolwiek zarzut w stronę autora. To dość wymagająca lektura i dobrze jest ją sobie dawkować, czytając dziennie jeden rozdział. I najlepiej nie zabierać książki do łóżka po całym dniu pracy, bo wtedy trudniej jest się skupić na tym, co się czyta.

Co znajdziemy w tej publikacji? Autor robi przegląd najważniejszych badań Orientu i burzy przy tym wiele mitów, które na stałe utarły się w naszej świadomości. Czy należy bać się tego, co jest z tą kulturą związane? O tym przekonacie się, sięgając po tę książkę. Przekonacie się także o tym, jak wyglądają relacje Wschód-Zachód i skąd one się wzięły.

Na uwagę zasługuje to, w jaki sposób autor podchodzi do kwestii związanych z Orientem i islamem. Czy stanowią jedność? I tak, i nie. Nie można tych pojęć ze sobą utożsamiać, jednak nie mogą one istnieć w całkowitym oderwaniu od siebie. Zaintrygował mnie rozdział dotyczący religii. Z nami, Europejczykami jest tak, że możemy nie wyznawać żadnej religii i nie ma w tym nic złego, w tych czasach jest to coraz częściej spotykane. Nie ma jednego wyznania, które obejmuje cały kontynent. W niektórych państwach miesza się ze sobą kilka wyznań. A jak jest z mieszkańcami tamtych rejonów? Myślę, że odpowiedź nasuwa się sama.

Myślę, że ta publikacja zainteresuje przede wszystkim czytelników, którzy studiują kulturoznawstwo. To będzie dla nich kopalnia wiedzy na temat orientalizmu. Musicie mieć na uwadze to, że jest to raczej naukowa pozycja. Nie mogę powiedzieć, że autor używa trudnego, specjalistycznego języka, ale raczej mówi w taki sposób, jak wykładowca, a nie kolega, który opowiada nam o tym, co spotkało go podczas wyjazdu do krajów arabskich.

Publikacja może być nieco trudna w odbiorze, jednak pozwala podejść do kwestii związanych z Orientem z dystansem. Pozwala nam na to, byśmy spojrzeli na tamten świat bez otoczki, którą karmią nas współczesne media.

www.czytelnia-mola-ksiazkowego.pl

W publikacji Orientalizm Edward W. Said bada historię i naturę zachodnich postaw wobec Wschodu, uważając orientalizm za europejski twór ideologiczny, który narzucił pokutujące aż do dziś stereotypy Orientu, a w szczególności islamu. Autor pokazuje, jak pisarze, filozofowie i politycy radzili sobie niegdyś z innością dalekowschodniej kultury, z jej zwyczajami i religiami,...