Świetna książka 💜 opisuje zwyczajny dzień widziany oczami ośmioletniego Szymka. Książka o tym, co mu się przytrafia, jak on to odbiera, a jak odbierają to dorośli, i że nie zawsze jedno z drugim się pokrywa. Mówi o empatii, większym zrozumieniu dla dzieci, o tym, że dzieci często czują się jak chomiki w klatce - bez wyjścia. Kiedy jeden dorosły mówi jedno, drugi coś zupełnie innego, a dziecko gdzieś po środku tego i nie do końca wie, co ma zrobić, aby było dobrze. Można by rzec, że książka jest na podstawie cytatów Janusza Korczaka, które poprzedzają każdy rozdział i mówią nam jednocześnie jaki problem będzie w nim poruszony. Serdecznie polecam mimo, że to pozycja mało znana na rynku polskiej literatury dziecięcej 😊
Cytaty:
"Dorosłym się zdaje, że dobrze nas znają. Co tam w dziecku może być ciekawego? Mało żyło, mało wie, mało rozumie."
"Jak często dorośli bez zastanowienia powiedzą: "Nie" - i zapomną; a ile bólu zadadzą, wcale nie wiedzą. I wiemy, że ten zakaz jest przypadkowy, że zgodziliby się gdyby zadali sobie troszkę trudu, by pomyśleć, by spojrzeć nam w oczy jak okropnie chcemy."
"Dorośli nie wiedzą, dlaczego i za co na złość im robimy. Im się zdaje, że tylko oni za karę tak i tak robią. My także karzemy ich nieposłuszeństwem jeżeli zasłużyli."
"I w domu, i w szkole - wszędzie to samo. Zadasz jakieś pytanie, o coś zapytasz, pomylisz się albo co - zaraz śmiech i drwina. Każdy chce być najmądrzejszy i tylko czeka, żeby drugiego wyśmiać i poniżyć."
"Przykro, że się wszystkie nasze sprawy załatwia prędko i byle jak, że dla dorosłych nasze życie, troski i niepowodzenia są jakby tylko dodatkiem do ich prawdziwych kłopotów."
"Nauczycielce wolno książkę zwinąć w trąbkę, a niech z nas który spróbuje. Zaraz powiedzą, że nie szanujemy. Bo u dzieci wszystko musi być wzorowe."
"Dorośli, jak dziecko o coś pytają, a ono się zająknie i zaczerwieni, zaraz myślą, że kłamie albo że winien. A my się od samego podejrzenia rumienimy ze wstydu, ze strachu, albo w ogóle serce mocno tłucze."
"Jak my się zawsze wszystkiego wstydzimy. Zawsze obawa, żeby czego głupiego nie zrobić albo nie powiedzieć. Ciągle niepewność, czy tak będzie dobrze. Żeby się nie śmiali."
"Gdyby dorośli nie przypominali ciągle, że to chłopiec, a to dziewczynka, my byśmy pewnie zapomnieli. Ale gdzie tam: czy dadzą zapomnieć? Niby mówią, że nie ma różnicy, a tymczasem wychodzi przeciwnie."
"Zajrzyjcie do naszych myśli, kiedy spokojnie idziemy i wracamy ze szkoły, kiedy spokojnie siedzimy na lekcji, kiedy rozmawiamy półgłosem ub szeptem, kiedy leżymy wieczorem w łóżku. Inne troski, ale nie mniejsze, mocniej odczuwane i większa, wielka tęsknota. Wy już zahartowani w cierpieniu i rezygnacji, my jeszcze się buntujemy."
"A najgorsze jeśli się nie uda, a wy podejrzewacie złą wolę. Czasem nie dosłyszy się albo przesłyszy, zapomni, nie zrozumie albo źle zrozumie. A wy myślicie, że na złość. Czasem chce się właśnie coś dobrze, jaką niespodziankę, przyjemność wam zrobić, a że nie mamay doświadczenia, więc wyjdzie źle - szkoda jaka, strata. Sami czujemy przecie, więc po co zaraz robić awantury?"
"Zawsze jak dorosły się krząta, to dziecko się plącze, dorosły żartuje, a dziecko błaznuje, dorosły płacze, a dziecko maże i beczy, dorosły jest ruchliwy, dziecko wiercipięta, dorosły smutny, a dziecko skrzywione, dorosły roztargniony, dziecko gawron, fujara. Dorosły robi coś powoli, a dziecko się guzdrze. Niby żartobliwy język, a przecież niedelikatny [...]. Trudno przyzwyczailiśmy się, ale czasem przykro i gniewa takie lekceważenie."
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Artykuły
Szukamy ofert...
OPINIE i DYSKUSJE o książce Ten i tamten las
Ciekawa książka. Pokazuje punkt widzenia dzikich zwierząt, otwiera oczy i pokazuje, jacy ludzie są głupi. Książka jest dla dzieci, ale niektórym dorosłym też może się spodobać.
Polecam.
Ciekawa książka. Pokazuje punkt widzenia dzikich zwierząt, otwiera oczy i pokazuje, jacy ludzie są głupi. Książka jest dla dzieci, ale niektórym dorosłym też może się spodobać.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolecam.
Jedna z ciekawszych pozycji w biblioteczce mojego synka. Książka, którą polubi i dziecko i rodzic. Leśne zwierzęta mają wyraziste charaktery, a faworytką mojego synka jest łasica malująca pazury na karminowo.
Wiele leśnych dylematów ma swe odniesienie w ludzkiej codzienności, a są to niekiedy kwestie iście filozoficzne. Zagłębiając się w ,,Ten i tamten las" można zachęcić dziecko do rozmów o uprzedzeniach, tolerancji i ludzkich przywarach.
Jedna z ciekawszych pozycji w biblioteczce mojego synka. Książka, którą polubi i dziecko i rodzic. Leśne zwierzęta mają wyraziste charaktery, a faworytką mojego synka jest łasica malująca pazury na karminowo.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWiele leśnych dylematów ma swe odniesienie w ludzkiej codzienności, a są to niekiedy kwestie iście filozoficzne. Zagłębiając się w ,,Ten i tamten las" można zachęcić...
"Ten i tamten las" Magdaleny Tulli to oryginalna baśń dla dzieci.
Są tu gadające zwierzęta z ludzkimi cechami i uczuciami,
lubiące się lub nie, kłócące / zwołujące zebrania i... posługujące narzędziami ;-)
Są przygody, szybka akcja, niespodzianki / zaskoczenia
(które najbardziej przytrzymały mnie przy tej lekturze)
oraz sporo ciepła i nadziei :-)
Bohaterowie są bardzo wyraziści i mają swoje zdanie.
Puchacz, łasica, dzik, dwa zające i króliczka trzymają się razem,
żeby się wspierać, pomagać i współdecydować o lesie.
Na chwilę pojawia się szympans, który dla wszystkich okaże się bardzo ważną postacią.
Na jeszcze krócej pojawiają się: wilk - manipulator szczwany jak lis
oraz niemiły gawronek - podżegacz, który tak naprawdę... ciii, nie zdradzę ;-p
A, i jeszcze kocię, które obudziło instynkt macierzyński w łasicy.
Spotkanie z każdym nowym przybyszem jest wyzwaniem dla stałych mieszkańców lasu.
Ba, tu nawet znalezione pudełeczko z nasionami rodzi nieoczekiwane konsekwencje!
W dodatku w literacką fikcję wkrada się niepokój o rzeczywiste problemy (głównie ekologiczne)?
- To historia o nas samych. O tym, że jesteśmy dla siebie nawzajem ważniejsi niż myślimy.
I o tym, że życie jest nieprzewidywalne - napisała autorka o swojej książce.
Język, którym posługują się zwierzęta jest bardzo bezpośredni.
Nie, nie ma tu wulgaryzmów, ale zwierzęta potrafią powiedzieć np.: "odwal się".
Język wzmacnia emocje (i bohaterów, i czytelnika) i świetnie komponuje się z wydarzeniami.
Tytuł "Ten i tamten las" sugeruje interakcje / porównania pomiędzy dwoma lasami.
Tymczasem wszystko dzieje się właściwie w jednym lesie.
"Tamten las" to jedna wielka niewiadoma pojawiająca się dopiero na końcu książki.
"Tamten las" to inna historia. Nowa.
Ilustracje Alicji Rose mojej córce podobają się.
Mnie niektóre zachwycają, inne... odrzucają.
Książkę obie z córką polecamy!
https://bajdocja.blogspot.com/2018/06/ten-i-tamten-las.html
"Ten i tamten las" Magdaleny Tulli to oryginalna baśń dla dzieci.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSą tu gadające zwierzęta z ludzkimi cechami i uczuciami,
lubiące się lub nie, kłócące / zwołujące zebrania i... posługujące narzędziami ;-)
Są przygody, szybka akcja, niespodzianki / zaskoczenia
(które najbardziej przytrzymały mnie przy tej lekturze)
oraz sporo ciepła i nadziei :-)
Bohaterowie są bardzo...
Zabawna ta leśna zgraja.
Zabawna ta leśna zgraja.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWspaniała! Piękne historie, które nie są pisane na siłę. Czytelnik od razu wchodzi do świata postaci, bez względu na to, ile ma lat. Zachwycają ilustracje, które są niezwykle spójne z tekstem i naprawdę niesamowite. Nie rozumiem tylko, jak to się stało, że książka z tak wspaniałymi ilustracjami ma tak okropną okładkę! Ciemnozielone tło połączone z różowymi napisami było zdecydowanie złym pomysłem i sprawiło, że piękny, subtelny rysunek zamieszczony na okładce stał się kiczowaty. "Tylko" 9 gwiazdek, ponieważ odejmują pół gwiazdki za okładkę i pół za przedostatni rozdział, w którym wilk po raz kolejny w historii został przedstawiony jako krwiożercza bestia i negatywny bohater, mimo iż w tej książce psy, koty, łasice, króliki, zające, puchacze, dziki, sarny i szympansy żyją ze sobą w zgodzie.
Wspaniała! Piękne historie, które nie są pisane na siłę. Czytelnik od razu wchodzi do świata postaci, bez względu na to, ile ma lat. Zachwycają ilustracje, które są niezwykle spójne z tekstem i naprawdę niesamowite. Nie rozumiem tylko, jak to się stało, że książka z tak wspaniałymi ilustracjami ma tak okropną okładkę! Ciemnozielone tło połączone z różowymi napisami było...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to