Lot nad kukułczym gniazdem

Niestety nie porwała mnie... może trafiłam na nią w złym czasie, może kiedyś dam jej drugą szansę... szkoda, bo liczyłam na dobrą lekturę.

Niestety nie porwała mnie... może trafiłam na nią w złym czasie, może kiedyś dam jej drugą szansę... szkoda, bo liczyłam na dobrą lekturę.

Osią tej książki jest starcie McMurphy'ego (zbawcy) z Wielką Oddziałową (uosobieniem systemu). Bohater wchodzi do zamkniętego świata, wiedząc czym jest śmiech, bunt, ryzyko, a co dawno przez pensjonariuszy tego miejsca zostało zapomniane, choć część z nich dobrowolnie zrezygnowała z tego. Postanawia zakłócić ten mechanizm, obudzić pragnienie wolności.

Dehumanizacja człowieka nie przybiera tylko jawnych metod przemocy, jest również cicha, wyrafinowana, systematycznie odbiera podmiotowość.Język, rytuał, terapia, a przede wszystkim regulamin służy temu, by jednostka przestała być jednostką.

Zatarcie granicy między normalnością a szaleństwem sprawia wrażenie, że czytelnik traci grunt pod nogami. Kto jest szalony: pacjenci, czy ci, którzy ich kontrolują. Sprawę komplikuje narracja prowadzona przez Wodza. Może to są jego wizje, lęki, metaforyczny szum sprawia, że świat psychoatryka staje się niejednoznaczny, podważając pytanie o definicję normalności.

Puenta tej historii jest gorzka. System nie potrzebuje zwyciężać. Sam się naprawia, sam podtrzymuje, również z wykorzystaniem tych, którzy są tam dobrowolnie, akceptują jego zasady, bo nie chcą wolności. Wolą schronić się w przewidywalnym porządku instytuacji. I może dlatego trwa - nie dzięki kontroli, lecz dzięki przyzwoleniu, cichej zgodzie, bo lepiej być uwięzionym, ale mieć wszystko zaplanowane i przewidywalne, niż być wolnym i musieć starać się o cokolwiek.

Brzmi ciągle znajomo?

Osią tej książki jest starcie McMurphy'ego (zbawcy) z Wielką Oddziałową (uosobieniem systemu). Bohater wchodzi do zamkniętego świata, wiedząc czym jest śmiech, bunt, ryzyko, a co dawno przez pensjonariuszy tego miejsca zostało zapomniane, choć część z nich dobrowolnie zrezygnowała z tego. Postanawia zakłócić ten mechanizm, obudzić pragnienie wolności.

Dehumanizacja...

3 i 4 część książki wyciągnęły ocenę na 5 gwiazdek. Gdybym nie miała w zwyczaju czytać książek do końca bardzo szybko bym ją porzuciła.

3 i 4 część książki wyciągnęły ocenę na 5 gwiazdek. Gdybym nie miała w zwyczaju czytać książek do końca bardzo szybko bym ją porzuciła.

Często do tego wracam, taka o ludziach, o życiu.

Często do tego wracam, taka o ludziach, o życiu.

Ciekawie się to czyta mając porównanie z "Oddziałem chorych na raka" Sołżenicyna. Zachodnie i Wschodnie spojrzenie na działanie systemu pod postacią szpitala czy w przypadku "Lotu na kukułczym gniazdem" oddziału dla psychicznie chorych.

Kto tak naprawdę jest w tej powieści największym psychopatą Bromdem, McMurrphy czy Wielka Oddziałowa.

Bardzo ciekawie jest prowadzona narracja zupełnie inaczej niż ma to miejsce w filmie Milosa Formana. Rudzielec z powieści to buntownik z wyboru, a Jack Nicholson w filmie naprawdę świetnie odzwierciedlił tę kreację.

Polecam zarówno książkę jak i film. Stara dobra literatura i kinematografia.

Ciekawie się to czyta mając porównanie z "Oddziałem chorych na raka" Sołżenicyna. Zachodnie i Wschodnie spojrzenie na działanie systemu pod postacią szpitala czy w przypadku "Lotu na kukułczym gniazdem" oddziału dla psychicznie chorych.

Kto tak naprawdę jest w tej powieści największym psychopatą Bromdem, McMurrphy czy Wielka Oddziałowa.

Bardzo ciekawie jest prowadzona...

Sama koncepcja ciekawa, szczegółowe opisy dni spędzonych w szpitalu, szkoda tylko że akcja nie przyspiesza i fabuła przypomina wpisy z pamiętnika. Tak naprawdę brakuje mi tam wyraźnego punktu kulminacyjnego.

Sama koncepcja ciekawa, szczegółowe opisy dni spędzonych w szpitalu, szkoda tylko że akcja nie przyspiesza i fabuła przypomina wpisy z pamiętnika. Tak naprawdę brakuje mi tam wyraźnego punktu kulminacyjnego.

Lekka i zabawna. Wciągająca i odrywającą. Smutna i realna. Prawdziwa do bólu, o tych co żyją w zdrowym świecie a jednak są chorzy...
Czujesz sie zdrowy! Czytaj! Czujesz chory? Tym bardziej czytaj!

Lekka i zabawna. Wciągająca i odrywającą. Smutna i realna. Prawdziwa do bólu, o tych co żyją w zdrowym świecie a jednak są chorzy...
Czujesz sie zdrowy! Czytaj! Czujesz chory? Tym bardziej czytaj!

Książka przeczytana w ramach wyzwania na marzec 2026. Żałuję, że najpierw obejrzałam film. Uważam, że zarówno książka jak i ekranizacja bardziej zyskałyby w moich oczach gdybym zaczęła od literatury. Nieodpowiednia kolejność, ale o to mogę mieć pretensje do siebie. Z drugiej strony w przypadku "Zielonej mili" Kinga kolejność była taka sama jak w przypadku "Lotu nad kukułczym gniazdem" a nie przeszkodziło mi to w odbiorze i ocenie zarówno książki jak i filmu na maksymalną liczbę punktów.

Cieszę się, że w końcu zabrałam się za tę pozycję. Film oglądałam kilka miesięcy temu w kinie (dość późno jak na taki klasyk). Czułam pewien niedosyt po seansie, ale teraz po przeczytaniu książki i mając pełen ogląd na fabułę myślę, że bardziej bym go doceniła.

Plusy:
+ niesamowity klimat;
+ tematyka, akcja w szpitalu psychiatrycznym;
+ świetnie wykreowane postaci;
+ mocne, wgniatające w fotel zakończenie;
+ okładka.

Minusy:
- sporo opisów, momentami ciężko było mi przez nie przebrnąć;
- brak rozdziałów, ciężko mi się czytało, zwłaszcza pierwszą część;
- przyspieszona akcja w zakończeniu, wcześniejsze części wydawały się rozwleczone a kulminacyjnemu punktowi książki poświęcono za mało czasu.


Ode mnie 8/10.

Książka przeczytana w ramach wyzwania na marzec 2026. Żałuję, że najpierw obejrzałam film. Uważam, że zarówno książka jak i ekranizacja bardziej zyskałyby w moich oczach gdybym zaczęła od literatury. Nieodpowiednia kolejność, ale o to mogę mieć pretensje do siebie. Z drugiej strony w przypadku "Zielonej mili" Kinga kolejność była taka sama jak w przypadku "Lotu nad...

Film jest trochę lepszy, w powieści mnie razi trochę przaśnawy amerykański humor. Ale idea walki z totalitaryzmem, który udaje troskę o człowieka jest bardzo na czasie. I powieściowe świry też, jak dzisiejsze społeczeństwo, wybierają dobrowolnie opresyjne formy zniewolenia dla poczucia bezpieczeństwa. A większość tym opresjom przyklaskuje dając się wodzić za nos Wielkim Przełożonym.

Film jest trochę lepszy, w powieści mnie razi trochę przaśnawy amerykański humor. Ale idea walki z totalitaryzmem, który udaje troskę o człowieka jest bardzo na czasie. I powieściowe świry też, jak dzisiejsze społeczeństwo, wybierają dobrowolnie opresyjne formy zniewolenia dla poczucia bezpieczeństwa. A większość tym opresjom przyklaskuje dając się wodzić za nos Wielkim...

To ten typ książki który wciąga od pierwszych stron i zaskakuje. Napisana jest z innej perspektywy niż oglądamy to w filmie. Ciężko mi powiedzieć które podejście jest lepsze, każde jest inne.
Dużo więcej dowiadujemy się o Indianach i ich demonach. Historie są ciut inne chociaż wiele je łączy, część się pokrywa.
Tak zapamiętam tą książkę.
"Oddział jest fabryką Kombinatu. Służy do naprawiania błędów powstałych w dzielnicach, szkołach i kościołach. Kiedy gotowy produkt wraca do społeczeństwa, naprawiony i dopasowany, jest teraz sprawnie działającą częścią całej maszyny". Nie jest to dosłowny cytat ale tak go zapamiętałem.

Polecam zarówno książkę jak i film.

To ten typ książki który wciąga od pierwszych stron i zaskakuje. Napisana jest z innej perspektywy niż oglądamy to w filmie. Ciężko mi powiedzieć które podejście jest lepsze, każde jest inne.
Dużo więcej dowiadujemy się o Indianach i ich demonach. Historie są ciut inne chociaż wiele je łączy, część się pokrywa.
Tak zapamiętam tą książkę.
"Oddział jest fabryką Kombinatu....