Ja i One

Usiedliśmy po dwóch stronach ekranu, każde w innym kraju, z plikami otwartymi każdy na swoim komputerze; ja z tym, który wysłałam mu dwa tygodnie wcześniej, on z tym, na którym naniósł swoje poprawki.



— Opowiedz mi o niej najpierw. Jaki był cel jej napisania? I dlaczego chcesz ją wydać? — zapytał mężczyzna, który podjął się korekty tej książki.

— Wciąż nie do końca wiem… — odpowiedziałam. — Zwyczajnie siadłam i napisałam. Nie zastanawiając się nad niczym i nie planując, co znajdzie się na kolejnej stronie. Tak, jakby nikt nie miał jej przeczytać, choć od pierwszego zdania wiedziałam, że właśnie do tego jest przeznaczona i ma jakieś zadanie do spełnienia.

°°°

Książkę, którą trzymasz przed sobą, napisałam w 14 dni, rozpoczynając w piątek 13-stego, pozostając wciąż w mocy pełniowego Księżyca, i kończąc w noc Nowiu.

Jeśli mam się zastanowić, gdzie wszystko się rozpoczęło, musiałabym sięgnąć do pewnego niewinnego zadania w Szkole Seksu i Miłości Karo Akabal przed trzema laty. Zadanie to dotyczyło sporządzenia życiorysu i zatytułowane było „Ja i one”.

Podczas pierwszego kursu nie potrafiłam przez nie przebrnąć, pomimo podjęcia kilku prób. Zwyczajnie nie mogłam. Siadałam, brałam wydrukowany PDF do ćwiczeń i nic. Odkładałam, szłam po herbatę, kawę, ciastko, umyć ręce, podać córce coś, czego potrzebowała, zetrzeć kurze, które akurat bardzo zaczęły mi przeszkadzać itd. Podczas drugiego kursu, po roku, zrobiłam tylko początek i jedynie słownie. 12 miesięcy później i dokładnie ten sam opór.

Za pierwszym razem jeszcze sobie odpuściłam, ale po raz drugi… To nie w moim stylu! Do tego praca z jednym, drugim przekonaniem i lądowanie w dokładnie tych samych miejscach — kobiety.

Kobiety w moim życiu. Kobiety mojego życia.

K O B I E T Y …