Moja asteroida

Uwielbiam wznowienia książek, bo dzięki nim odnajduję perełki, które często są zapomniane, leżą gdzieś na pukach lub w bibliotekach. Tak właśnie jest z tą książką i pewnie część z Was już ją na pewno czytała mając stare jej wydanie. Ucieszyła mnie wiadomość, że pojawia się w nowej odsłonie z nową okładką.

"Moja asteroida" to powieść, która porusza uniwersalne tematy miłości, zaufania i poszukiwania własnej drogi. Autorka, Elżbieta Ceglarek, wciąga czytelnika w emocjonalną karuzelę życia Zosi, stewardessy, której pozornie idealny świat legł w gruzach po odkryciu zdrady.

Jej narzeczony dopuszcza się zdrady, która wychodzi na jaw. Zosia, mimo że cierpi, jest silna, ale jednocześnie wrażliwa. Autorka bohaterkę pokazana tak bardzo realnie, tak jak to w życiu bywa, raz ma wzloty, raz upadki. Walczy ze sobą, musi zmierzyć się z bolesnymi konsekwencjami zdradzonego zaufania. Jej wewnętrzna walka i próby odnalezienia siebie po stracie miłości są autentycznie przedstawione. Nie wie co wybrać, czy jest w stanie wybaczyć, czy zacząć nowe życie.

Jej narzeczony walczy o nią i nie ustępuje, wierząc, że uda im się odbudować to, co było. Wierzy, że jego ukochana zapomni. Czy im się to uda? Będzie ciężko, to mogę wam zdradzić.

Obok niej pojawiają się inni bohaterowie, każdy ze swoją historią i motywacjami, co dodaje powieści głębi i złożoności. W życiu Zosi pojawia się mężczyzna, który na początku staje się jej znajomym, potem przyjacielem. Wiernie ją wspiera w każdym działaniu i każdej decyzji. Nie wymusza, nie ingeruje, tylko wiernie jej towarzyszy. Czy przyjaźń ta ma jakiś swój finał?

Akcja powieści toczy się dynamicznie, przeplatając momenty spokoju z nagłymi zwrotami akcji. Autorka umiejętnie buduje napięcie, a czytelnik z niecierpliwością śledzi, jak potoczą się losy Zosi. Relacje między bohaterami są bardzo skomplikowane, co sprawia, że trudno oderwać się od lektury.
Czytając "Moją asteroidę" można poczuć szeroki wachlarz emocji. Od miłości i nadziei, przez rozczarowanie i ból, aż po siłę i determinację. Książka porusza ważne pytania o naturę miłości, o to, jak radzić sobie ze zdradą i jak odnaleźć szczęście po przeżytych doświadczeniach.

"Moja asteroida" to powieść, która pozostawia czytelnika z mieszanymi uczuciami. Z jednej strony, to historia o miłości i nadziei, która daje siłę do walki o własne szczęście. Z drugiej strony, to opowieść o zdradzie i bólu, które zmuszają do głębokiej refleksji nad relacjami międzyludzkimi. Książka jest jak emocjonalna huśtawka, która wzrusza, bawi i skłania do myślenia. Jeśli szukasz powieści, która poruszy Cię do głębi i sprawi, że zastanowisz się nad własnym życiem, "Moja asteroida" jest idealną propozycją.

Uwielbiam wznowienia książek, bo dzięki nim odnajduję perełki, które często są zapomniane, leżą gdzieś na pukach lub w bibliotekach. Tak właśnie jest z tą książką i pewnie część z Was już ją na pewno czytała mając stare jej wydanie. Ucieszyła mnie wiadomość, że pojawia się w nowej odsłonie z nową okładką.

"Moja asteroida" to powieść, która porusza uniwersalne tematy...

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Elżbiety Ceglarek miało miejsce nieco ponad rok temu za sprawą książki „Facet z pocztówki”. Teraz przyszedł czas na lekturę kolejnej powieści pisarki, a wybór padł tym razem na tytuł „Moja asteroida”.

Poznajemy w niej trzydziestokilkuletnią stewardessę Zosię Pisarską, której życie właśnie wywraca się do góry nogami, gdyż dowiaduje się, że jej narzeczony Leon, który de facto pracuje jako pilot w tej samej, co nasza bohaterka flocie powietrznej, zdradził ją. Kobietę informuje o tym zdarzeniu jej szef Janek, który od dłuższego czasu ma na nią oko, mianując się jednocześnie przyjacielem Leona.

Śledzimy więc burzliwe losy Zosi i przystojnego pilota, który za wszelką cenę próbuje do niej wrócić. Nasza bohaterka jest totalnie zagubiona w tym, co się wokół niej dzieje zwłaszcza, jeśli chodzi o toksyczne relacje z byłym narzeczonym. Muszę uczciwie przyznać, że podczas lektury postawa Zosi wielokrotnie mnie bardzo mocno irytowała, ponieważ jej działania i wybory najczęściej przywoływały na myśl zasadę – myślę jedno, a robię dokładnie odwrotnie…

Gdy pewnego razu nasza bohaterka podupada na zdrowiu i finalnie ląduje w karetce pogotowia w jej życie wkracza sympatyczny lekarz Zbigniew, który zakochuje się w niej niemalże od pierwszej chwili. Jednak zagmatwana sytuacja z Leonem ciągle trwa i owocuje w dosłownie brzemienne skutki. Zosia miota się więc między dwoma mężczyznami i wieścią o bliźniaczej, w dodatku zagrożonej ciąży.

Napisana przez Elżbietę Ceglarek historia obyczajowa nie jest jednak jedynie ckliwym romansem. Pełno w niej niełatwych międzyludzkich relacji, różnorodnych emocji i zmagań z często pogmatwaną codziennością.

Mowa w niej o niepewności jutra, ale także walce o swoje marzenia. Znajdujemy jej kartach także bardzo różne oblicza miłości oraz przyjaźń, która można by rzec nie miała prawa się wydarzyć. Jest to historia o życiowych burzach i o tym, jak zmienia się człowiek i jego podejście do świata pod wpływem nabywanych doświadczeń.

Poznajcie perypetie Zofii Pisarskiej i przekonacie się sami czy uderzenie egzystencjalnej asteroidy ostatecznie ma szansę wyjść jej jednak na dobre?


* https://www.facebook.com/Ksiazkowoczyta *
https://ksiazkowoczyta.blogspot.com/2020/12/i-nawet-jesli-ktos-w-zyciu-nam.html

Moje pierwsze spotkanie z twórczością Elżbiety Ceglarek miało miejsce nieco ponad rok temu za sprawą książki „Facet z pocztówki”. Teraz przyszedł czas na lekturę kolejnej powieści pisarki, a wybór padł tym razem na tytuł „Moja asteroida”.

Poznajemy w niej trzydziestokilkuletnią stewardessę Zosię Pisarską, której życie właśnie wywraca się do góry nogami, gdyż dowiaduje się,...

Naprawdę rzadko zdarza mi się rezygnować z czytania w połowie książki. Należę raczej do tych czytelników, którzy jak już zaczną, to doczytują książkę do końca. Ale nawet tacy czytelnicy jak ja, czasami zostają przez książkę pokonani. I tak niestety było z tą pozycją. Robiłam kilka podejść, ale za każdym razem po przeczytaniu kilkunastu czy kilkudziesięciu stron odkładałam ją z myślą: tego się nie da czytać. W efekcie dobrnęłam do 77 strony i powiedziałam dość. Dialogi są straszne. Bezładne wypowiedzi przerywane w połowie, gdyż bohaterka tak właściwie to nie wie co chce powiedzieć, przerzucanie się zdaniami, bo żadne z uczestników rozmowy nie słucha drugiej strony więc każdy prowadzi swój własny monolog, momentami aż trudno się połapać czyja wypowiedź jest czyja. Samej fabuły niewiele, przytoczenia historii bohaterów żadnej więc ciężko polubić czy utożsamić się z którymkolwiek z nich. Być może później jakoś to się rozkręca, ale ja już się tego nie dowiem. Szkoda mi czasu i nerwów.

Naprawdę rzadko zdarza mi się rezygnować z czytania w połowie książki. Należę raczej do tych czytelników, którzy jak już zaczną, to doczytują książkę do końca. Ale nawet tacy czytelnicy jak ja, czasami zostają przez książkę pokonani. I tak niestety było z tą pozycją. Robiłam kilka podejść, ale za każdym razem po przeczytaniu kilkunastu czy kilkudziesięciu stron odkładałam...

Po lekturze debiutanckiej powieści Elżbiety Ceglarek "Drugie życie Leny" przyszła pora na "Moją asteroidę". Na ile okładkowe chmury wnikną w tę opowieść?

Leon Kurczyński jest pilotem zakochanym w stewardessie Zofii Pisarskiej. Jednak w relację tych dwojga wkradła się zdrada - Leon nie wytrzymał życia w wierności, o czym dowiedziała się jego ukochana. Zosia nie potrafi przebaczyć występku, nie wierzy w zapewnienia "nigdy więcej", bo jeśli zrobił raz, nie cofnie się przed kolejnymi zdradami.

Natłok spraw służbowych i problemów osobistych sprawiły, że Pisarska źle się czuje, cierpi na bóle głowy a finalnie mdleje. Szczęściem w nieszczęściu jest fakt, że w karetce znalazł się kardiolog, który objął kobietę szczególną opieką. Rzekłabym nawet, że przesadną. I jak można było przypuszczać między Zbyszkiem Woltarskim a Zosią rodzi się porozumienie. Choć przez dłuższy czas obserwujemy tak naprawdę 'trójkąt', bowiem Zosia nie potrafi odmówić Leonowi i tłumacząc swoją niekonsekwencję świętym spokojem pozwala sobą manipulować.

Bohaterka nie ma łatwo - najpierw zmaga się z trzema zainteresowanymi nią mężczyznami, jej samopoczucie jest coraz gorsze a szpitala się boi i nie chce pozwolić na porządne badania. Kiedy już udaje się jej doraźnie pomóc okazuje się, że... zostanie mamą. To nie będzie dla Zosi łatwa rzeczywistość. Wciąż musi wybierać: między miłością do mężczyzny, do dzieci oraz do latania. Bohaterka nie wyobraża sobie sytuacji, że musiałaby zrezygnować z pracy, bo to ona daje jej siłę i chęci do życia na ziemi. Czy uda jej się pogodzić prozę życia z marzeniami?

Los pokierował życiem Zofii w bardzo pokrętny sposób. Nie pozwolił jej cieszyć się z niczego zbyt długo - każda zbyt szczęśliwa chwila zostaje zastąpiona problemami, dylematami i nieoczekiwanymi zwrotami. Bohaterka zdobywa mocno zaskakującą przyjaciółkę, uczy się asertywności oraz próbuje odnaleźć się w swoich uczuciach.

Elżbieta Ceglarek ma bardzo charakterystyczny schemat pisania - skupia się na kilku głównych bohaterach, najbardziej na dwóch, i to wokół nich tworzy fabułę. U niej nie mnogość postaci, ale dokładne pokazanie uczuć, przeżyć, emocji i charakterów są najważniejsze. Już po raz drugi podarowała mi książkę, w której bohaterka ma kłopoty zdrowotne, ale boi się szpitala i jak na złość (dla samej bohaterki, w debiucie Leny a teraz Zosi) na jej drodze staje nachalny lekarz.

Autorka pokazała nam ciekawych bohaterów: przystojnego, ale niepoważnego pilota, który tylko odpowiadając za ludzkie istnienia w przestworzach jest odpowiedzialny; spokojnego i ułożonego lekarza, który małymi kroczkami dąży do celu a między nimi kobietę - Zofię - która jest ogromnie niekonsekwentna, ulega wpływom silniejszych osób i nie ma odwagi mówić, co czuje.

Bardzo drażniły mnie rozmowy między poszczególnymi postaciami, były wciąż o tym samym, takie niepotrzebne przeciąganie liny. Na plus zasługują za to fragmenty dotyczące samego latania - dowiedziałam się jak wyglądają szkolenia stewardess oraz procedury przed lotem, w trakcie oraz po wylądowaniu.


Podsumowując - "Moja asteroida" jest opowieścią o utracie zaufania, zdradzie i braku odwagi cywilnej, by się przyznać. To historia o wymówkach, ludzkich odruchach, ucieczce od rzeczywistości i nierozwiązanych problemów, pragnieniach, kolorach miłości a przede wszystkim o odnajdywaniu swojego szczęścia. Powieść dla tych, którzy wierzą w miłość ponad wszystko. Zachęcam do lektury.

Po lekturze debiutanckiej powieści Elżbiety Ceglarek "Drugie życie Leny" przyszła pora na "Moją asteroidę". Na ile okładkowe chmury wnikną w tę opowieść?

Leon Kurczyński jest pilotem zakochanym w stewardessie Zofii Pisarskiej. Jednak w relację tych dwojga wkradła się zdrada - Leon nie wytrzymał życia w wierności, o czym dowiedziała się jego ukochana. Zosia nie potrafi...

Magiczna książka pełna uczuć, ludzkich porażek, doświadczeń.
Z każdą kolejną stroną czytelnik przeżywa z bohaterem jego historię.
Ostatni rozdział "Nowy dom" to obraz początku pięknego życia w gronie przyjaciół i rodziny. Swojego miejsca na Ziemi...
Gorąco polecam książkę aby odnaleźć odpowiedź na pytanie...jaki kolor ma miłość?

Magiczna książka pełna uczuć, ludzkich porażek, doświadczeń.
Z każdą kolejną stroną czytelnik przeżywa z bohaterem jego historię.
Ostatni rozdział "Nowy dom" to obraz początku pięknego życia w gronie przyjaciół i rodziny. Swojego miejsca na Ziemi...
Gorąco polecam książkę aby odnaleźć odpowiedź na pytanie...jaki kolor ma miłość?

Główną bohaterką powieści pt. ''Moja asteroida'' autorstwa Pani Elżbiety Ceglarek jest trzydziestokilkuletnia Zosia, która z zawodu jest stewardessą.

Życie z pozoru prywatne jest udane, ale nie do końca. Toczy się w nim obecnie walka o prawdziwe szczęście, o którym marzy, by uwierzyć w to, że istnieje szansa, że jest, ktoś, kto ją kocha i zrozumie.

Twórczość Pani Elżbiety nie jest mi obca, gdyż miałam, wcześniej możliwość zapoznać się czytając jej debiutancką książkę pt. ''Drugie życie Leny'' wydaną w 2016 roku.

Powieść pt. ''Moja asteroida'' składa się z 29 rozdziałów, w których to mamy okazję przyjrzeć się jak wygląda życie codzienne Zosi oraz pozostałych występujących w powieści bohaterów, a Zosia chce podzielić się swoim życiem z Czytelnikami, marzy, aby wspólnie z nią podróżowali, pokonując przy tym trudne przeszkody, z którymi musi sobie poradzić.

Doskonała znajomość psychologii pozwala autorce Pani Elżbiecie Ceglarek w interesujący sposób pokazać i rozbudować charaktery swoich bohaterów, w taki sposób że Czytelnik nie będzie mógł oderwać wzroku od otaczającej rzeczywistości, w której znajduje się Zosia- główna bohaterka.

W trakcie czytania poznawałam Zosię, jej zachowania i zadawałam sobie pytanie:

Czy potrafiłabym, zaufać na nowo poznanemu mężczyźnie mając drugiego już u boku?

To historia, która uczy, jak być silnym i nie poddawać się, nawet kiedy sytuacja nie wygląda najlepiej, gdyż wokół nie jesteśmy sami.

Pozwolę sobie w tym miejscu umieścić słowa, które zwróciły, moją szczególną uwagę, umieszczone są one na samym początku książki, a autorem jest ich sama autorka Pani Elżbieta Ceglarek:

'' I nawet jeśli ktoś w życiu nam przeszkodził, to nie wie, że być może zrobił nam przysługę ''.

Pani Elżbiecie Ceglarek składam serdeczne podziękowania za podarowanie mi egzemplarza książki do recenzowania pt. ''Moja asteroida''.

Polecam przeczytać tę książkę.

Główną bohaterką powieści pt. ''Moja asteroida'' autorstwa Pani Elżbiety Ceglarek jest trzydziestokilkuletnia Zosia, która z zawodu jest stewardessą.

Życie z pozoru prywatne jest udane, ale nie do końca. Toczy się w nim obecnie walka o prawdziwe szczęście, o którym marzy, by uwierzyć w to, że istnieje szansa, że jest, ktoś, kto ją kocha i zrozumie.

Twórczość Pani...

Trzydziestokilkuletnia Zofia to piękna,mądra stewardesa jest w udanym związku z Leonem,który jest pilotem.
Gdy dowiaduje się o zdradzie swego męża nagle świat kobiety załamuje się i rozpada.
Poznaje przystojnego doktora kardiologa Zbigniewa,który walczy,zabiega o serce Zofii i o jej względy.
Były mąż chce ją odzyskać,a jednak bezskutecznie,bez żadnych rezultatów mu to się nie udaje.
Którego z dwóch tych mężczyzn wybierze kobieta?
Z którym naprawdę będzie szczęśliwa i zaufa od nowa?
Historia wzruszająca,dobra zaintrygowana byłam tą powieścią,wzruszyła mnie i urzekła.
Urocza,ciepła i świetna książka.

Trzydziestokilkuletnia Zofia to piękna,mądra stewardesa jest w udanym związku z Leonem,który jest pilotem.
Gdy dowiaduje się o zdradzie swego męża nagle świat kobiety załamuje się i rozpada.
Poznaje przystojnego doktora kardiologa Zbigniewa,który walczy,zabiega o serce Zofii i o jej względy.
Były mąż chce ją odzyskać,a jednak bezskutecznie,bez żadnych rezultatów mu to się...

JELENKA.PL


W życiu bywa bardzo różnie i rzadko kiedy ziszcza się scenariusz, który sami sobie napiszemy. Nic nie jest albo białe albo czarne, a życie to swoista sinusoida. Może i to nic nie znaczące frazesy. Bo przecież moda na bycie kowalem swojego losu nadal trwa i myślimy, że możemy kontrolować wszystko.

ZARYS FABUŁY
Zosia ma poukładane życie. Od lat pracuje jako stewardesa i żyje w szczęśliwym związku. Wszystko zaczyna się walić kiedy dowiaduje się, że jej obecny partner Leon ją zdradza. Zosia zaczyna widzieć inny świat, doświadcza nowych emocji i uczuć. Próbuje ułożyć swoje życie na nowo. Nie jest to jednak takie proste, bo widmo byłego partnera wciąż nie daje jej spokoju. Czy coś lub ktoś sprawi by wszystko się poukładało?

CZY TO ROMANS?
Raczej jest to powieść obyczajowa z elementami romansu. Zosia w swoim życiu zetknęła się z wieloma problemami i przeciwnościami. Jednak jej decyzje co do rozwiązań często były mało racjonalne, a czasami wręcz absurdalne. Zosia czasami okazywała się być chorągiewką na wietrze, a czasami twardo stąpała po ziemi. Zupełnie jednak nie wiem z czego to wynikało. Kiedy bohaterka dochodziła już do jakiś racjonalnych wniosków, nagle zmieniała front i zachowywała się kompletnie bez sensu. W życiu Zosi ogromną (jak nie główną) rolę odgrywali mężczyźni i w dużej mierze to oni mieli wpływ na jej decyzje i zdawałoby się, że ona nie jest w stanie sama ich podejmować. Wątek miłosny i zdrady odgrywał kluczową rolę w całej powieści ukazując naszą bohaterkę jako osobę bez charakteru. Mężczyźni natomiast okazali się być kompletnym przeciwieństwem Zosi. Od samego początku wiedzieli czego chcą i do czego dążą. Pomijam już domniemanie tego, czy ich dążenie do celu było moralnie dobre i słuszne.

DOBRY POMYSŁ
Historia jako taka broni się sama i zdecydowanie ma potencjał. Niestety jest kilka elementów, które nie do końca mi pasowały. Mam na myśli pseudofilozoficzne wywody i dialogi. Te pierwsze jestem w stanie jeszcze znieść, bo o dziwo niektóre spostrzeżenia były trafne i na miejscu. Jednak co do dialogów, tu już sprawa ma się zupełnie inaczej. Rozmowy bohaterów były zbyt dosłowne. Nie miały w sobie żadnych emocji, o tajemnicy już nie wspominając. Były zwyczajnie drewniane i sztuczne. Na prawdę żałuję, że autorka nie zechciała poprowadzić dialogów w innych sposób. Na szczęście koszmarne dialogi rekompensowały dobre opisy sytuacji, które wprowadzały nutkę tajemnicy i emocji w odbiorze całej historii.

PODSUMOWANIE
Powieść „Moja asteroida” nie jest niestety tym czego od niej oczekiwałam. Na prawdę wierzyłam w to, że książka okaże się być świetną literacką propozycją. Niestety nie doczekałam się żadnego elementu zaskoczenia, nawet w zakończeniu. Miałam również nadzieję, na pogłębioną psychologię postaci, której również nie uświadczyłam. Sądzę jednak, że fani powieści obyczajowych z pewnością będą usatysfakcjonowani lekturą. Autorka świetnie zarysowała wiele życiowych wątków i to się chwali. Sam pomysł historii jest bardzo dobry, szkoda jedynie, że to wszystko nie poszło w inną stronę.

„Moja asteroida” w trzech słowach: życiowa i nieco naiwna

JELENKA.PL


W życiu bywa bardzo różnie i rzadko kiedy ziszcza się scenariusz, który sami sobie napiszemy. Nic nie jest albo białe albo czarne, a życie to swoista sinusoida. Może i to nic nie znaczące frazesy. Bo przecież moda na bycie kowalem swojego losu nadal trwa i myślimy, że możemy kontrolować wszystko.

ZARYS FABUŁY
Zosia ma poukładane życie. Od lat pracuje jako...

www.blonderka.pl

Główną bohaterką książki jest Zosia, śliczna kobieta pracująca w Warszawie na lotnisku jako stewardessa. Jest ona również zaręczona z Leonem, przystojnym pilotem. Ich szefem jest natomiast najlepszy przyjaciel chłopaka – Janusz. Od samego początku autorka wrzuca nas w wir zdarzeń, nudzić się nie będziecie! Nasz bohater zdarza Zosię… a do tego ma problemy z poczuciem winy, przecież nie byli jeszcze po ślubie! Cóż za hipokryzja, czyż nie?! Niestety na jego nieszczęście, jego przyjaciel podkochuje się w jego narzeczonej… i nie zostawi sprawy swojemu biegowi, będzie chciał ją wykorzystać na swoją korzyść. Niezły początek historii?

„Rzeczywistość jest pełna sprzeczności”.

Żeby nie było nam mało wrażeń na horyzoncie pojawi się uroczy doktor Zbyszek, nasza bohaterka nie będzie mieć chwili wytchnienia! Jak odmówić komuś, kto ratuje Ci życie niewinnego spotkania? Jakie będzie mieć to późniejsze konsekwencje…

Zosia to cudna kobieta, ale jest rozchwiana emocjonalnie, niezdecydowana. Przez co nie raz – w późniejszym etapie książki- drażniła mnie swoim zachowaniem i przemyśleniami. Leon natomiast, to pewny siebie cwaniak, który potrafi omamić każdą kobietę! Wierzy w miłość, ale czy na pewno wie, czym ona jest naprawdę? Zbyszek jest uroczym ale dość natrętnym mężczyzną, który lubi się narzucać. Czy robi to w dobrej wierze? Janusz, szef który szuka kochanki i ma spore wahania nastojów. Niezła mieszanka nie sądzicie?

„Los odebrał mi kierownicę i sam wozi, gdzie chce. Krążę po jakichś autostradach i nie mogę się zatrzymać”.

Cała książka toczy się wokół Zosi, jej perypetiów, próby odnalezienia siebie i własnych uczuć. Poznamy emocje bohaterki, jej wszystkie rozterki i wahania. Kogo wybierze dziewczyna i na jak jej wybór wpłynie na jej dalsze życie?!

„… obcy ludzie decydują za nas. Układają dalszą historię naszego życia…”

Bohaterka w końcu będzie musiała podjąć decyzję, uporządkować swoje życie… czy słusznie postąpi? Życie lubi zaskakiwać i to mocno, w najmniej oczekiwanym momencie! Naszą Zosię czekać będzie nie lada wyzwanie – autorka ukierunkowuje nas w tą stronę, ciekawe czy wy też nie będziecie zaskoczeni takim obrotem zdarzeń? Jedno jest pewne, los wystawi dziewczynę na nie lada próbę, a sama nie będzie mogła podołać takiemu wyzwaniu!

„Jesteś moją asteroidą. Uderzyłaś w naszą miłość w najlepszym momencie. Uratowałaś mnie…”

Książka ma swoje wzloty i upadki. Potrafi nas zaskoczyć szybką, wciągającą akcją po to, żeby na dłuższą chwilę zwolnić i niestety troszkę nas znużyć – zbyt długimi opisami codziennego życia bohaterów. Jest to fajna obyczajówka, która pochłania, ale momentami niestety też lekko męczy monotonią. Miłość, każdy odbiera ją inaczej, a jakie podejście mają nasi bohaterowie? Ile są wstanie poświęcić dla miłości, jak daleko są wstanie się posunąć? Jeśli chcesz przeżyć ciekawą i lekko poplątaną historię o rozterkach sercowych i życiowych dylematach, to bierz się za czytanie!

www.blonderka.pl

Główną bohaterką książki jest Zosia, śliczna kobieta pracująca w Warszawie na lotnisku jako stewardessa. Jest ona również zaręczona z Leonem, przystojnym pilotem. Ich szefem jest natomiast najlepszy przyjaciel chłopaka – Janusz. Od samego początku autorka wrzuca nas w wir zdarzeń, nudzić się nie będziecie! Nasz bohater zdarza Zosię… a do tego ma problemy z...

Zosia, główna bohaterka książki nie ma pojęcia, że niedługo jej życie zmieni się diametralnie. Ukochany Leon, który dotychczas był doskonałym narzeczonym, zdradza ją z ich wspólną znajomą z pracy. Kobieta musi podjąć decyzję czy zaufać ponownie niewiernemu partnerowi. Sprawę komplikuje fakt, że oboje pracują w tych samych liniach lotniczych, a Zofia boi się utraty pracy przynoszącej niemałe dochody. Poza tym kocha swoją pracę.
Na horyzoncie widnieje zbyt wiele pytań, a odpowiedzi jak na złość, nie chcą się znaleźć. Czy można zaufać ponownie po takim ciosie i to zadanym przez tak bliską osobę? I czy główna bohaterka dalej darzy Leona uczuciem? O tym przekonacie się, sięgając po książkę Elżbiety Ceglarek pt. Moja asteroida.


"Słyszałam jak zakłada płaszcz i buty. Słyszałam, jak otwiera i zamyka za sobą drzwi. Nic nie chciałam z tym zrobić. Gdy wyszedł, znów poczułam ulgę.
Nie byłam pewna, czy nie poszedł do Wiolki."


Temat zdrad dość często poruszany jest w literaturze. I to nie tylko obyczajowej czy książkach romantycznych. Zawsze dzielimy się wtedy na dwa obozy - bronimy decyzji bohaterki bądź bohatera, który został zdradzony, a mimo to wybacza lub gorliwie bijemy brawo, gdy niewierny partner zostaje porzucony.

W książce Moja asteroida decyzje Zofii nie zawsze były dla mnie jasne. Pomstowałam na czym świat stoi i miałam ochotę nią potrząsnąć. Innym razem pocieszałam ją i kibicowałam, by wreszcie znalazła rozwiązanie na swoje rozterki, które drzemały w jej wnętrzu.
Książka Elżbiety Ceglarek posiada wiele dialogów, więc jeśli ktoś lubi taką formę, ta pozycja jest z pewnością dla niego. Życie Zofii jest wzbogacone ponad to o dość szczegółowe opisy - odnośnie jej odczuć, otoczenia, pracy czy przyjaciół. I oczywiście o jej relacje z Leonem. Jest to książka dla każdego czytelnika, który uwielbia książki obyczajowe z miłością w tle.

Zosia, główna bohaterka książki nie ma pojęcia, że niedługo jej życie zmieni się diametralnie. Ukochany Leon, który dotychczas był doskonałym narzeczonym, zdradza ją z ich wspólną znajomą z pracy. Kobieta musi podjąć decyzję czy zaufać ponownie niewiernemu partnerowi. Sprawę komplikuje fakt, że oboje pracują w tych samych liniach lotniczych, a Zofia boi się utraty pracy...