Otchłań nienawiści
Patronat Patronat - Kategoria:
- powieść historyczna
- Format:
- papier
- Cykl:
- Zemsta i przebaczenie (tom 2)
- Data wydania:
- 2017-02-21
- Data 1. wyd. pol.:
- 2017-02-21
- Liczba stron:
- 376
- Czas czytania
- 6 godz. 16 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788378355380
Drugi tom opowieści o losach czwórki bohaterów Narodzin gniewu. Apogeum II wojny światowej. Ludzie próbują odnaleźć się w świecie, w którym rządzi nazistowski terror, a życie ludzkie wydaję się kruche i niepewne. Czy w czasach zagłady uda się ocalić miłość i przyjaźń? Jak wiele można poświęcić i jak daleko trzeba przesunąć granice moralności, by walczyć z wrogiem? Akcje sabotażu, operacje wywiadowcze, brutalna działalność Gestapo, zdrajcy i szmalcownicy, brawurowe ucieczki, a w tym wszystkim pojedynczy człowiek ze swoimi namiętnościami, wątpliwościami i słabościami, gdzie nic nie jest czarno-białe i oczywiste.
Kup Otchłań nienawiści w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Szukamy ofert...Polecane przez redakcję
Oficjalne recenzje książki Otchłań nienawiści
Życie cudem jest
„Otchłań nienawiści” to drugi tom zyskującej na popularności sagi Joanny Jax. Autorka za sprawą pierwszej części podniosła samej sobie poprzeczkę bardzo wysoko, dużo przy tym ryzykując. Sugestywne „Narodziny gniewu”, z mocno zarysowaną historią i pełnokrwistymi postaciami, znalazły uznanie wśród czytelników. Czy z „Otchłanią…” będzie podobnie? Czy znajdą się jeszcze osoby, które zechcą przeczytać „Rzekę tęsknoty”, trzeci tom cyklu i kolejne?
Tymczasem jest rok 1941 i znów jesteśmy w Warszawie (choć to oczywiście nie jedyne miejsce akcji). Trwa okupacja, ludzie żyją w ciągłym zagrożeniu, a ich życie zmieniło się diametralnie. Na scenę wkraczają dobrze znani (i lubiani!) z poprzedniej części bohaterowie. Wracający do ojczyzny Julian Chełmicki, zakochana w nim Alicja Rosińska, lubiąca wygodę i dostatek Hanka Lewinówna i jej cwany brat Emil. Ich sytuacje życiowe mocno się skomplikowały, a oni sami mogli się dzięki temu wiele o sobie dowiedzieć. Pojawiają się też nowe twarze, jak choćby Szymon Wielopolski, Holly Evans czy Irena „Wariatka”.
Część ludzi żyje wspomnieniami, tęskni za beztroskim dzieciństwem tak brutalnie odebranym im przez wojnę. Koszmar ten dotyka tak młodych, jak i starych, zamożnych i biednych. Niektórzy tracą rozum i uciekają w obłęd, inni wybierają ucieczkę za granicę. Jeszcze inni zapominają o moralności, a czasem nawet udają patriotów gotowych oddać życie za ojczyznę, choć w rzeczywistości tak bardzo i za wszelką cenę chcieliby żyć… Wielu ląduje na Pawiaku, gdzie marzą już tylko o śmierci. Szczęśliwcy (?!?) zaś korzystają z uroków życia z okupantem, przy którego boku niczego im nie brakuje. A jeśli nie starcza im odwagi czy sił, to znajdują inną, bezpieczną przystań, np. u dobrodusznego profesora, wrażliwej lekarki czy w przytułku u sióstr. Niektórzy z nich dostrzegają wyraźnie położenie ojczyzny, są gotowi do poświęceń, nie brakuje im heroicznej wręcz odwagi, by ponieść męczeńską śmierć za ukochany kraj. Inni – do składania ofiary z siebie są gotowi, ale jedynie dla ludzi, których kochają. Zdarza się, że wówczas nie chcą się odkryć, zakładają maski, za których sprawą trudno odgadnąć, jakie mają zamiary. Bo idealnym człowiekiem „tak łatwo jest być, gdy wszystko układa się według naszych marzeń, i tak trudno, gdy życie zmienia swój bieg, wprowadzając w ludzie losy zakręty i zawirowania…” Owe zawirowania skłaniają jednakże do refleksji – zwłaszcza, gdy okazuje się, że to, w co wierzymy, nagle runęło z hukiem. Duchowe bankructwo, brak ideałów boli po stokroć. Mimo wszystko zawsze należy starać się być przyzwoitym – bez względu na położenie, potrzeby czy ambicje... W obliczu ogromu cierpienia, nieustannego zagrożenia i braku perspektyw, przychodzi myśl, że w trakcie wojny każda „chwila była na wagę złota. Każda minuta spokoju, miłości i błogiego snu była cennym darem, który należało szanować”. Tylko pogodne myśli mogły sprawić, że nie zauważało się mankamentów otaczającego świata. Trzeba było się nauczyć cieszyć z każdej, nawet najdrobniejszej przyjemności. Choćby takiej jak: „zapach świeżo ściętych kwiatów, które sprzedawały na mieście kwiaciarki, smak wiejskiego chleba wypiekanego na chrzanowych liściach”, czyjś śmiech, a nade wszystko bliskość drugiego… Tylko jak radować się w obliczu śmierci, rozdzielenia z bliskimi, bólu i cierpienia? Jak myśleć o przyjemności, gdy ukochany daleko albo z inną, a dziecko/rodzeństwo/ rodzice/ przyjaciele w nieustannym niebezpieczeństwie?
Bohaterowie Joanny Jax otrzymują od losu w drugim tomie tejże sagi lekcję pokory. Wiedzą już, że mimo obaw i trosk trzeba żyć normalnie i nie dać się wpędzić w koszmarne i pełne lęku myśli. Potrzebują jednakże potwierdzenia, że ich wybory są słuszne, że nie są złymi ludźmi, choć wciąż są wygodni, cyniczni i leniwi, albo mają inne (dużo cięższe!!!) grzechy na sumieniu. Mają już dość ciągłej walki nie tylko z okupantem/ wrogiem/ przeciwnikiem, ale i z własnym strachem czy własnymi uczuciami. Chcą wreszcie nacieszyć się sobą, swoją obecnością, piękną pogodą czy dobrym jedzeniem. Póki co nie mają na to szans, niestety. Muszą uwierzyć, że życie jest cudem, bo jak inaczej „wyjaśnisz, że (…) jesteś? Że myślisz, że czujesz. Cierpisz i radujesz się. Kochasz i nienawidzisz. Wierzysz i wątpisz. Czy jakakolwiek istota oprócz człowieka to potrafi? To cud, że możesz żyć. Bez względu na to, ile ów żywot potrwa…” Czekamy zatem w napięciu na trzeci tom, wierząc, że Joannie Jax nie zabraknie ani pomysłów, ani rozmachu w tworzeniu barwnych kolei losów swoich bohaterów.
Cytaty pochodzą z recenzowanej książki.
Agnieszka Biczyńska
Oceny książki Otchłań nienawiści
Poznaj innych czytelników
2705 użytkowników ma tytuł Otchłań nienawiści na półkach głównych- Przeczytane 1 977
- Chcę przeczytać 728
- Posiadam 202
- 2018 67
- Ulubione 62
- 2019 43
- Audiobook 21
- 2020 19
- Audiobooki 18
- E-book 18
OPINIE i DYSKUSJE o książce Otchłań nienawiści
Wyobraź sobie, że stoisz na krawędzi przepaści, gdzie dno zasnuła gęsta, duszna mgła nienawiści, a Ty musisz w nią skoczyć, by ocalić choćby cień dawnego siebie. Joanna Jax w drugim tomie swojej sagi nie daje nam luksusu bycia obserwatorem; ona wrzuca nas prosto w sam środek warszawskiego piekła, gdzie zegar odmierza czas nie w minutach, a w uderzeniach serca drżącego o jutro.
"Otchłań nienawiści" to literacki sejsmograf, który rejestruje największe wstrząsy ludzkiej duszy w momencie, gdy świat wokół obraca się w perzynę. Autorka z niemal chirurgiczną precyzją rozcina tkankę moralności swoich bohaterów, pokazując, że w cieniu swastyki dobro i zło rzadko występują w czystej postaci. To nie jest opowieść o pomnikowych herosach, lecz o ludziach z krwi i kości, którzy w oparach nazistowskiego terroru muszą decydować, czy dłoń wyciągnięta do przyjaciela nie stanie się ich wyrokiem śmierci.
Jax mistrzowsko tka sieć, w której punkty styku to brawurowe akcje sabotażu i ciche, dławiące dramaty w zaciszach mieszkań. Każda strona pulsuje lękiem przed Gestapo, ale też – co znacznie bardziej bolesne – przed sąsiadem, który może okazać się szmalcownikiem. Kiedy bohater przesuwa granice przyzwoitości, by przeżyć, czytelnik czuje na karku ten sam zimny oddech dylematu. Czy miłość w czasach zagłady to akt odwagi, czy może egoistyczne szaleństwo?
Ta książka to symfonia kontrastów: obok brutalności przesłuchań i huku eksplozji słyszymy szept namiętności, która wydaje się jedyną kotwicą w świecie pozbawionym zasad. Jax pokazuje, że wojna to nie tylko daty i bitwy, ale przede wszystkim erozja duszy, z której tylko nieliczni wyjdą bez skazy. To lektura gęsta, bolesna i przerażająco autentyczna, po której trudno wrócić do rzeczywistości, nie sprawdzając wcześniej, czy nasze własne sumienie jest na pewno bezpieczne.
Zamiast suchej analizy, spójrzmy na te dylematy jak na rany, które wojna zadaje psychice bohaterów Joanny Jax. W świecie „Otchłani nienawiści” każda decyzja przypomina stąpanie po polu minowym – jeden fałszywy ruch niszczy nie tylko ciało, ale i duszę.
W czasach, gdy śmierć jest jedyną pewną rzeczą, uczucie staje się ciężarem. Czy wolno kochać i wiązać kogoś ze sobą, wiedząc, że jutro może nas zabraknąć? Bohaterowie muszą rozstrzygnąć, czy dbanie o bezpieczną przystań dla ukochanej osoby nie odciąga ich od obowiązku walki o wyższą sprawę. Miłość w tej powieści bywa motywacją do heroizmu, ale i powodem do najbardziej mrocznych kompromisów.
Jak zachować człowieczeństwo, gdy codzienność wymaga pociągania za spust? Autorka portretuje moment, w którym sabotaż przestaje być przygodą z opowieści, a staje się brutalną koniecznością odebrania życia drugiemu człowiekowi. Czy eliminacja szmalcownika lub agenta Gestapo oczyszcza świat, czy brudzi ręce sprawiedliwego?
W "Otchłani nienawiści" nikt nie jest tym, kim się wydaje. Bohaterowie nieustannie zastanawiają się, komu mogą powierzyć swoje życie. Czy chronić przyjaciela, który może być kretem, czy poświęcić go dla bezpieczeństwa siatki wywiadowczej na podstawie jedynie cienia podejrzeń? Brak czarno-białych podziałów sprawia, że każda lojalność jest wystawiana na nieludzką próbę.
Wyobraź sobie, że stoisz na krawędzi przepaści, gdzie dno zasnuła gęsta, duszna mgła nienawiści, a Ty musisz w nią skoczyć, by ocalić choćby cień dawnego siebie. Joanna Jax w drugim tomie swojej sagi nie daje nam luksusu bycia obserwatorem; ona wrzuca nas prosto w sam środek warszawskiego piekła, gdzie zegar odmierza czas nie w minutach, a w uderzeniach serca drżącego o...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toAż dziewięć punktów bo w swojej klasie świetna. Ma wszystko to, co powinna mieć obyczajówka: wciąga, poszerza wiedzę o realiach historycznych, snuje łączące się wątki, historie. Drugi tom czytało mi się zdecydowanie lepiej niż pierwszy, być może dlatego bo już wiedziałam czego mogę spodziewać się po bohaterach. Duży plus za ujęcie postaci, jest ich tylu a każdy charakterystyczny, opisany w zupełnie inny, swój sposób. No i fabuła: chapeau bas! Majstersztyk. (Choć z reguły obyczajówek nie czytuję). Polecam
Aż dziewięć punktów bo w swojej klasie świetna. Ma wszystko to, co powinna mieć obyczajówka: wciąga, poszerza wiedzę o realiach historycznych, snuje łączące się wątki, historie. Drugi tom czytało mi się zdecydowanie lepiej niż pierwszy, być może dlatego bo już wiedziałam czego mogę spodziewać się po bohaterach. Duży plus za ujęcie postaci, jest ich tylu a każdy...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKolejny tom sagi. Trochę mnie dłużyła sie ale chciałam wiedzieć jak potoczą sie dalsze losy bohaterów tej sagi.
Kolejny tom sagi. Trochę mnie dłużyła sie ale chciałam wiedzieć jak potoczą sie dalsze losy bohaterów tej sagi.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietna, choć momentami trudna do czytania
Świetna, choć momentami trudna do czytania
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toJest to bardzo przyjemne czytadełko, co jest komplementem. Czytanie jest przyjemnością, ale równie łatwo jak przyszło, tak wyparowuje z głowy. Kto lubi "Czas honoru", polubi i tę sagę. Ostatnio codziennie, w tych mroźnych miesiącach, pokonując trasę do mojego korpo włączałam audiobook (świetnie czytany przez Elżbietę Kijowską). W tej części dowiadujemy się o dalszych losach Emila Lewina, który w drodze do celu nie zawaha się przed niczym, jego kochance Adriannie i jej wojennych perypetiach, Hance Lewin i jej przyjaciółce Alicji. Pojawią się nowe postaci. Każda z nich w trudnej rzeczywistości szuka chwili szczęścia, miłości i oddechu. I faktycznie każdy z bohaterów sięgnie w końcu po chwile zapomnienia i radości. Czasem będą one słono kosztować.
Jest to bardzo przyjemne czytadełko, co jest komplementem. Czytanie jest przyjemnością, ale równie łatwo jak przyszło, tak wyparowuje z głowy. Kto lubi "Czas honoru", polubi i tę sagę. Ostatnio codziennie, w tych mroźnych miesiącach, pokonując trasę do mojego korpo włączałam audiobook (świetnie czytany przez Elżbietę Kijowską). W tej części dowiadujemy się o dalszych losach...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKilka lat już upłynęło, od kiedy czytałam pierwszy tom, więc musiałam trochę odświeżyć pamięć. Lubię książki Jax, choć wydaje mi się, że są one pisane niejako taśmowo i według jakiegoś podobnego wzoru. Nie jest to wysoka literatura, ale można miło spędzić czas i zatracić się w lekturze np. po ciężkim tygodniu w pracy. Nadmiar nazwisk i ogólnie postaci trochę mi przeszkadza i myślę, że nie tylko ja mam takie zdanie.
Kilka lat już upłynęło, od kiedy czytałam pierwszy tom, więc musiałam trochę odświeżyć pamięć. Lubię książki Jax, choć wydaje mi się, że są one pisane niejako taśmowo i według jakiegoś podobnego wzoru. Nie jest to wysoka literatura, ale można miło spędzić czas i zatracić się w lekturze np. po ciężkim tygodniu w pracy. Nadmiar nazwisk i ogólnie postaci trochę mi przeszkadza...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo słaba książka. Nierealistyczne postacie. Fabuła na poziomie osoby piszącej funfica do szuflady. Lektorka koszmarna. Wymiękłam na drugim tomie i nie będę kontynuować.
Bardzo słaba książka. Nierealistyczne postacie. Fabuła na poziomie osoby piszącej funfica do szuflady. Lektorka koszmarna. Wymiękłam na drugim tomie i nie będę kontynuować.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo topierwsza seria powieści Joanny Jax, którą przeczytałam, od której zaczęła się moja czytelnicza podróż z tą autorką. polecam.
pierwsza seria powieści Joanny Jax, którą przeczytałam, od której zaczęła się moja czytelnicza podróż z tą autorką. polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDrugi tom równie świetny jak pierwszy. Dalsze losy bohaterów i ich wybory wciągnęły mnie niesamowicie. Co można zrobić żeby przetrwać. Co można zrobić dla miłości. Polecam
Drugi tom równie świetny jak pierwszy. Dalsze losy bohaterów i ich wybory wciągnęły mnie niesamowicie. Co można zrobić żeby przetrwać. Co można zrobić dla miłości. Polecam
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toBardzo wciągająca kolejna część serii.
Trudno było mi się od niej oderwać i mam nadzieję że tak samo będzie z kolejnym tomem. Polecam
Bardzo wciągająca kolejna część serii.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTrudno było mi się od niej oderwać i mam nadzieję że tak samo będzie z kolejnym tomem. Polecam