Pamiętam

Czytałam tą książkę przed laty i bardzo mi się podobała dlatego teraz chętnie po nią sięgnęłam aby sobie przypomnieć ale teraz już jej tak wysoko nie oceniam,zbyt często powtarzane te dane wątki aż do znudzenia

Czytałam tą książkę przed laty i bardzo mi się podobała dlatego teraz chętnie po nią sięgnęłam aby sobie przypomnieć ale teraz już jej tak wysoko nie oceniam,zbyt często powtarzane te dane wątki aż do znudzenia

Z jednej strony książka podobała mi się (rodzinne tajemnice , dwutorowa fabuła) jednak już w połowie domyślamy się kto był ojcem Izabeli do tego zbyt wiele powtórzeń i nic nie wnoszących przemyśleń.
Mimo to dobrze się czytało.

Z jednej strony książka podobała mi się (rodzinne tajemnice , dwutorowa fabuła) jednak już w połowie domyślamy się kto był ojcem Izabeli do tego zbyt wiele powtórzeń i nic nie wnoszących przemyśleń.
Mimo to dobrze się czytało.

Wspaniałe, wciągające pióro autorki.
Niestety po przeczytaniu setek książek każdy od razu domyśli się kto był ojcem Izy.
Kolejnym minusem były dziwne, powtarzające się frazy, zdania powielane kilkukrotnie w przeciągu całej powieści . Trochę za dużo zbyt rozwlekłych dygresji, opartych na maśle maślanym, często zawierające za dużo synonimów, zdań i określeń opisujących jedną i tę samą rzecz.
Mimo wszystko ta książka była dziwnie wciągająca i poza wymienionymi wyżej mankamentami, napisana sprawnym językiem.

Co do treści powieści...
Oby nigdy nikt z nas nie skończył jak Hortensja... Do dziś współczuję tej postaci.

Wspaniałe, wciągające pióro autorki.
Niestety po przeczytaniu setek książek każdy od razu domyśli się kto był ojcem Izy.
Kolejnym minusem były dziwne, powtarzające się frazy, zdania powielane kilkukrotnie w przeciągu całej powieści . Trochę za dużo zbyt rozwlekłych dygresji, opartych na maśle maślanym, często zawierające za dużo synonimów, zdań i określeń opisujących...

Czy masz wspomnienia, o których chcesz zapomnieć?
Ja mam i co najmniej połowa bohaterów tej książki także. Niektóre wydarzenia z przeszłości w niej pozostają, ale inne mogą rzutować na naszą teraźniejszość. Właśnie te drugie zawładnęły treścią tej powieści.
Izabella Seigner przyjeżdża do Polski, aby poznać rodzinę swojej zmarłej matki oraz poznać jej historię. Nieświadomie otwiera rany, które mimo upływy 20 lat od zakończenia drugiej wojny światowej wciąż pozostały niezasklepione.
Poznanie prawdy nie należało do najłatwiejszych ze względu na panującą dezinformację oraz fakt, że osoby, które mogły powiedzieć najwięcej, już nie żyły.
Bardzo podobała mi się walka wszystkich bohaterów ze swoimi uczynkami i przeszłością, która dopadła ich nieoczekiwanie. Zmierzenie się z błędami bywa bolesne, jest jednak nieuniknione. Można jedynie odwlec je w czasie.
Moją pierwszą myślą po skończeniu książki było to, że życie potrafi pisać różne, czasami całkowicie nieprawdopodobne scenariusze. Pozornie oczywista sprawa okazuje się dużo bardziej zagmatwana, co było bardzo dobrze widoczne w niektórych fragmentach.
Autorce udało się w przystępny sposób pokazać realia życia podczas II wojny światowej, jednak w ogólnym rozrachunku nie jest to powieść, po którą sięgnę ponownie.
Oczekiwałam trochę więcej, bardziej wyrazistych bohaterów. Moim zdaniem tylko niektóre postacie płci męskiej były ''jakieś''.
W pewnym momencie ciąg dalszy fabuły był dość przewidywalny, dlatego nie czułam satysfakcji, kiedy skończyłam czytać.

Czy masz wspomnienia, o których chcesz zapomnieć?
Ja mam i co najmniej połowa bohaterów tej książki także. Niektóre wydarzenia z przeszłości w niej pozostają, ale inne mogą rzutować na naszą teraźniejszość. Właśnie te drugie zawładnęły treścią tej powieści.
Izabella Seigner przyjeżdża do Polski, aby poznać rodzinę swojej zmarłej matki oraz poznać jej historię. Nieświadomie...

Na szczęście miałam tylko jedną książkę tej autorki w czytniku. Popełniłam ten zakup wiedziona dobrymi opiniami na LC i na szczęście nie zabrnęłam w to dalej.
"Pamiętam" nie przyprawi Was o emocje, przyspieszone bicie serca i wielką ciekawość co będzie dalej. Więcej czasu zajmie Wam zastanawianie się, kto jest czyim dzieckiem i jakie pokrewieństwo łączy poszczególnych bohaterów.
Miał być wyciskacz łez, a powstała przekombinowana historyjka, już nawet nie dla wielbicielek gatunku, a totalnie przynudzający gniot z historią w tle.
Nic się w tej książce nie dzieje i jedyna myśl, która przyświecała mi podczas czytania, to żeby to zakończyć ją jak najszybciej.
Nie polecam tym, którzy oczekują od książki czegoś więcej niż tylko sprawne składanie słów w zdania. Książka musi mieć to "coś", co napędza nas co wieczór do szybkiego zaszycia się z lekturą z kocykiem, lampką i dobrą herbatką. Mi z Panią Janiszewską na pewno po drodze już nie będzie.

Na szczęście miałam tylko jedną książkę tej autorki w czytniku. Popełniłam ten zakup wiedziona dobrymi opiniami na LC i na szczęście nie zabrnęłam w to dalej.
"Pamiętam" nie przyprawi Was o emocje, przyspieszone bicie serca i wielką ciekawość co będzie dalej. Więcej czasu zajmie Wam zastanawianie się, kto jest czyim dzieckiem i jakie pokrewieństwo łączy poszczególnych...

Niby Fajna, mogła by być to ciekawa i lekka opowieść na długie zimowe wieczory. Mogła by być Wciągająca, ale….Przydługie powtarzające się nic nie znaczące dygresje i opisy męczą. Rozmowy z samym z sobą. Analizy błahych spraw. To powinna być nowela, albo opowiadanie. 3/4 tekstu bym wyrzuciła. Nie mój gust chyba.

Niby Fajna, mogła by być to ciekawa i lekka opowieść na długie zimowe wieczory. Mogła by być Wciągająca, ale….Przydługie powtarzające się nic nie znaczące dygresje i opisy męczą. Rozmowy z samym z sobą. Analizy błahych spraw. To powinna być nowela, albo opowiadanie. 3/4 tekstu bym wyrzuciła. Nie mój gust chyba.

Świetnie napisana powieść obyczajowa ukazująca poprzez historie kilku kobiet z jednej rodziny sytuacje polityczna jak i społeczna kobiet przed w czasie i po wojnie. Dodatkowo w interesujący sposób przedstawiona fabula z wyraźnie zarysowanymi postaciami. Polecam

Świetnie napisana powieść obyczajowa ukazująca poprzez historie kilku kobiet z jednej rodziny sytuacje polityczna jak i społeczna kobiet przed w czasie i po wojnie. Dodatkowo w interesujący sposób przedstawiona fabula z wyraźnie zarysowanymi postaciami. Polecam

Treść książki z typu "wiem ale nie powiem" i z typu "skrzętnie skrywane tajemnice rodzinne".
Fabuła idealna dla kółka dyskusyjnego - która postać jest gorszym draniem 🙂
Ale w sumie dość dobrze się czyta więc moja ocena jest dość pobłażliwa

Treść książki z typu "wiem ale nie powiem" i z typu "skrzętnie skrywane tajemnice rodzinne".
Fabuła idealna dla kółka dyskusyjnego - która postać jest gorszym draniem 🙂
Ale w sumie dość dobrze się czyta więc moja ocena jest dość pobłażliwa

Książka warta przeczytania, ja osobiście czytałam ją dwukrotnie. Mam takie książki do których chętnie wracam i ta była jedną z nich.

Książka warta przeczytania, ja osobiście czytałam ją dwukrotnie. Mam takie książki do których chętnie wracam i ta była jedną z nich.

Mówią, żeby nie oceniać książki po okładce. Cóż, tym razem to właśnie okładka przyciągnęła moją uwagę i powiem Wam - dokonałam dobrego wyboru. Wspaniała, wielowątkowa opowieść rodzinna. Pięknie napisana, opowiedziana w taki sposób, że od lektury ciężko się oderwać. Obraz rodziny od czasów drugiej wojny światowej po czasy PRL-u. Rodziny o bardzo skomplikowanych relacjach, którą los rzucił w różne strony świata. Po dwudziestu latach od zakończenia wojny Izabella przyjeżdża do Polski, chcąc poznać swoje korzenie i rozwiązać zagadki przeszłości. Najważniejszą dla niej sprawą jest poznania imienia biologicznego ojca. Nie jest jej łatwo nawiązać kontakt z polską rodziną. Przyjdzie jej się zmierzyć z nieufnością, niechęcią, brakiem woli do zaciśnięcia więzi rodzinnych. Ja wiem, że brzmi to trochę banalnie, bo książek o takiej treści jest wiele na rynku wydawniczym. Ta jednak wyróżnia się tym 'czymś', czego czasami nie da się określić, co się po prostu czuje. Może to klimat, może język, może wielki talent autorki do snucia opowieści. Ja wiem jedno, na pewno poszukam innych książek autorki. Dla mnie rewelacja i z czystym sumieniem polecam.

Mówią, żeby nie oceniać książki po okładce. Cóż, tym razem to właśnie okładka przyciągnęła moją uwagę i powiem Wam - dokonałam dobrego wyboru. Wspaniała, wielowątkowa opowieść rodzinna. Pięknie napisana, opowiedziana w taki sposób, że od lektury ciężko się oderwać. Obraz rodziny od czasów drugiej wojny światowej po czasy PRL-u. Rodziny o bardzo skomplikowanych relacjach,...