Podróż na wschód

Trafiła w mój gust. Ciekawa i ambitna proza.

Trafiła w mój gust. Ciekawa i ambitna proza.

Moja relacja z Hermannem Hesse jest bardzo dziwna. Jego twórczość trudno mi się czyta, muszę być w pełni skoncentrowana (może kwestia tego konkretnego wydania?). Kiedyś odbiłam się od Demiana, później odnalazłam się w Pod kołami i Wilku stepowym, by dziś zupełnie nie zrozumieć Podróży na Wschód. Kiedy tylko pojawiał się w mojej głowie jakiś pomysł odnośnie tego, co poprzez metaforę próbuje przekazać nam autor, ulatywało to i traciło sens w następnych stronach. Plus jedynie za to, że nie męczyłam się zbyt długo, bo była to krótka pozycja :)

Moja relacja z Hermannem Hesse jest bardzo dziwna. Jego twórczość trudno mi się czyta, muszę być w pełni skoncentrowana (może kwestia tego konkretnego wydania?). Kiedyś odbiłam się od Demiana, później odnalazłam się w Pod kołami i Wilku stepowym, by dziś zupełnie nie zrozumieć Podróży na Wschód. Kiedy tylko pojawiał się w mojej głowie jakiś pomysł odnośnie tego, co poprzez...

Krótka opowieść pełna metafor, w domyśle niedopasowania człowieka do świata i poszukiwania jego głębi

Krótka opowieść pełna metafor, w domyśle niedopasowania człowieka do świata i poszukiwania jego głębi

Bajka dla dorosłych, bajka o sekcie, związku , wspólnocie - strukturze ponadczasowej ,-o wspólnocie intelektualnej. Niemodne, minimalne szanse na zrozumienie w dzisiejszych czasach.

Bajka dla dorosłych, bajka o sekcie, związku , wspólnocie - strukturze ponadczasowej ,-o wspólnocie intelektualnej. Niemodne, minimalne szanse na zrozumienie w dzisiejszych czasach.

Uwielbiam Hessego. To mój ulubiony autor. Zawsze gdy czytam jego powieści mam wrażenie że są napisane specjalnie dla mnie. Każda jest poetyckim traktatem szukania siebie, samoakceptacji i walką z apatią tj. takim wegetatywnym trybem życia. Styl Hessego jest jednym z piękniejszych. Można się tylko delektować.
Powieści Hessego mają własną logikę. Jego bohaterowie balansują na granicy jawy i snu. Zdarzenia bardzo prawdopodobne mieszają się elementami baśniowymi. Wszystko jest iluzja i prawdą jednocześnie. Dlatego interpretować te powieść można na tysiące sposobów.

Uwielbiam Hessego. To mój ulubiony autor. Zawsze gdy czytam jego powieści mam wrażenie że są napisane specjalnie dla mnie. Każda jest poetyckim traktatem szukania siebie, samoakceptacji i walką z apatią tj. takim wegetatywnym trybem życia. Styl Hessego jest jednym z piękniejszych. Można się tylko delektować.
Powieści Hessego mają własną logikę. Jego bohaterowie balansują...

🚩 Wprowadzenie do podróży 🚩
"Podróż na Wschód" opowiada historię narratora, członka tajemniczego Bractwa, które wyrusza na wyprawę o charakterze mistycznym i duchowym. Bractwo to zbiorowość ludzi dążących do prawdy i oświecenia, gdzie każdy ma swój własny cel, lecz wspólna podróż nadaje im sens. Narrator wędruje przez krainy wspomnień i wyobrażeń, próbując odnaleźć swoje miejsce w tej wspólnocie. Gdy Bractwo rozpada się, jego świat kruszy się razem z nim. Rozpad wspólnoty staje się symbolem rozbicia tożsamości i kryzysu pamięci. Na tym tle pojawia się Leo – prosty sługa, którego znaczenie wykracza daleko poza rolę pomocnika.

🪞 Pamięć jak lustro pełne pęknięć 🪞
"Podróż na Wschód" to nie tylko brutalne rozliczenie z pamięcią i jej niedoskonałością. To także refleksja nad naszymi próbami porządkowania się pamięci, która nie chce współpracować. Narrator miota się po własnych wspomnieniach jak turysta bez mapy – z każdą próbą odnalezienia sensu coraz bardziej gubi trop.

📖 Ulotność, kreacja i zakręty na ślepo 📖
Hesse pokazuje pamięć jako krajobraz pełen fałszywych drogowskazów. Każde wspomnienie to tylko cień tego, co było, a czasem nawet tego, co nigdy się nie wydarzyło. Narrator usiłuje zrekonstruować przeszłość jak pedantyczny archiwista, ale jego wysiłki przypominają próbę odkurzania dymu. Wspomnienia? Bardziej karykatury rzeczywistości niż jej odbicia.

🔍 Rekonstrukcja i akceptacja, czyli walka z wiatrakami 🔍
Narrator desperacko próbuje odtworzyć własną przeszłość, ale jego wysiłki rozmywają się jak ślady na piasku. Każde wspomnienie prowadzi go na manowce, a im bardziej próbuje uporządkować chaos, tym bardziej wszystko się rozmywa. Hesse mówi wprost – prawda nie jest czymś, co można złapać za ogon. To raczej kot, który przychodzi wtedy, kiedy sam chce. Porażki są nieuniknione, ale może to właśnie one są jedyną prawdą?

📚 Leo – prostota i mądrość w przebraniu 📚
Leo, na pozór prosty sługa, okazuje się kluczem do zrozumienia całej podróży. Hesse pokazuje, że czasem najważniejsze prawdy przychodzą w najbardziej banalnym opakowaniu. Leo to mistrz prostoty – nie udaje wielkości, nie sili się na mądrość, ale to właśnie on ma w sobie to, czego brakuje wszystkim dookoła.

📌 Między złudzeniem a prawdą 📌
"Podróż na Wschód" to powieść o akceptacji tego, że życie to głównie szukanie po omacku. Hesse nie daje odpowiedzi, ale sugeruje, że sam proces poszukiwania jest jedynym, co mamy. Prawda nie jest do odkrycia – jest do przeżycia. A może tylko do przegapienia, jeśli zbyt długo będziemy się nad nią zastanawiać.

📣 Hesse nie każe nam porzucić poszukiwań. Raczej uśmiecha się z przekąsem, jakby mówił: „Szukaj dalej, jeśli naprawdę chcesz się zgubić.”

🚩 Wprowadzenie do podróży 🚩
"Podróż na Wschód" opowiada historię narratora, członka tajemniczego Bractwa, które wyrusza na wyprawę o charakterze mistycznym i duchowym. Bractwo to zbiorowość ludzi dążących do prawdy i oświecenia, gdzie każdy ma swój własny cel, lecz wspólna podróż nadaje im sens. Narrator wędruje przez krainy wspomnień i wyobrażeń, próbując odnaleźć swoje...

Czytając ciągle miałam skojarzenia z "Procesem" na zmianę z "Alchemikiem" i bardzo trudno było mi się oderwać od tych porównań. Abstrakcyjnie niesamowita. Dla mnie raczej smutna (czy to dobre słowo?). Czułam, że nie ma we mnie zgody na taką konstrukcję, że odkrywanie drogi do wolności, marzeń, życia po swojemu to spawa indywidualna, a nie grupowa. Koncepcja uniewinnienia i łaski kompletnie mnie zmiotła - okrągłe oczy, a na ustach "co???". Może to nie mój czas na tą opowieść, a może po prostu do wolności prowadzą rożne drogi i każdy wybierze dla siebie najlepszą. Może czasem trzeba na to dostać pozwolenie. Daję 6 gwiazdek, bo jednak nie mogłam się oderwać, narracja intrygująca, bajkowo nierzeczywista

Czytając ciągle miałam skojarzenia z "Procesem" na zmianę z "Alchemikiem" i bardzo trudno było mi się oderwać od tych porównań. Abstrakcyjnie niesamowita. Dla mnie raczej smutna (czy to dobre słowo?). Czułam, że nie ma we mnie zgody na taką konstrukcję, że odkrywanie drogi do wolności, marzeń, życia po swojemu to spawa indywidualna, a nie grupowa. Koncepcja uniewinnienia i...

Wspaniała baśń snuta przez Hessego to nie tylko tytułowa "Podróż na Wschód", ale przede wszystkim podróż w czasie i przestrzeni, wgłąb siebie. To próba odnalezienia siebie i prawdy o sobie. Także takiego obrazu, jak widzą nas inni.
Autor w sposób nieoczywisty prowadzi Czytelnika po kartach tej krótkiej powieści, wśród wielu metafor, symboli i odniesień do świata kultury oraz filozoficznych kwestii.
Tęsknię za taką literaturą piękną, napisaną tak wspaniałym językiem. Na pewno jeszcze nie raz wrócę do tej pozycji, by odbyć podróż i odnaleźć nowe miejsca.

Wspaniała baśń snuta przez Hessego to nie tylko tytułowa "Podróż na Wschód", ale przede wszystkim podróż w czasie i przestrzeni, wgłąb siebie. To próba odnalezienia siebie i prawdy o sobie. Także takiego obrazu, jak widzą nas inni.
Autor w sposób nieoczywisty prowadzi Czytelnika po kartach tej krótkiej powieści, wśród wielu metafor, symboli i odniesień do świata kultury...

Motywem przewodnim „Podróży na Wschód” jest idea rozwoju i przemiany mająca na celu służenie królestwu ducha, skromnych rozmiarów utwór, zagadkowy i nieoczywisty, wędrówka przez różne czasy i epoki w poszukiwaniu prawdy, równowagi duchowej i wewnętrznego odrodzenia, niemal wszystkie utwory prozatorskie niemieckiego prozaika, poety i eseisty / Nagroda Nobla w dziedzinie literatury 1946 / można nazwać „biografiami duszy”.

„Wschód” nie jest pojęciem geograficznym, jest „Ojczyzną Światła”.

Wyprawa do „królestwa bez ziemi”.

„Królestwem bez ziemi” jest królestwo ducha.

Powieść o poszukiwaniu sensu życia, jednocześnie wędrówka ku własnemu wnętrzu, podobnie, jak w „Grze szklanych paciorków” znajdziemy w niej kult prawdy połączony z kultem piękna i medytacyjną troską o duszę, Hesse pomaga nam zrozumieć świat i pociesza, że nie jesteśmy na nim sami, choć ludzkość podzielona jest na obce i wrogie sobie plemiona, jest jednak jednością, łączy nas bowiem wspólnota możliwości, pragnień i ideałów.

Literatura transcendentna, wykraczająca poza zasięg ludzkiego poznania, dająca przeczucie istnienia czegoś, co należy do wyższego porządku, jeśli przyjąć, że ludzkie życie jest rzeką, ma swój początek i koniec, jest to próba opisania nurtu tej rzeki, na pierwszym planie, jak zawsze u tego autora, jest duch i życie w ciągłej przemianie, utwór trudny w odbiorze, dobrym wyborem na pierwsze spotkanie z twórczością pisarza jest powieść „Peter Camenzind” : )

Motywem przewodnim „Podróży na Wschód” jest idea rozwoju i przemiany mająca na celu służenie królestwu ducha, skromnych rozmiarów utwór, zagadkowy i nieoczywisty, wędrówka przez różne czasy i epoki w poszukiwaniu prawdy, równowagi duchowej i wewnętrznego odrodzenia, niemal wszystkie utwory prozatorskie niemieckiego prozaika, poety i eseisty / Nagroda Nobla w dziedzinie...

"(...) ʀᴏᴢᴘᴀᴄᴢ ᴊᴇsᴛ ʀᴇᴢᴜʟᴛᴀᴛᴇᴍ ᴋᴀᴢ̇ᴅᴇᴊ ᴘᴏᴡᴀᴢ̇ɴᴇᴊ ᴘʀᴏ́ʙʏ ᴢʀᴏᴢᴜᴍɪᴇɴɪᴀ ɪ ᴜsᴘʀᴀᴡɪᴇᴅʟɪᴡɪᴇɴɪᴀ ᴢ̇ʏᴄɪᴀ ʟᴜᴅᴢᴋɪᴇɢᴏ. ʀᴏᴢᴘᴀᴄᴢ ᴊᴇsᴛ ʀᴇᴢᴜʟᴛᴀᴛᴇᴍ ᴋᴀᴢ̇ᴅᴇᴊ ᴘᴏᴡᴀᴢ̇ɴᴇᴊ ᴘʀᴏ́ʙʏ, ʙʏ ᴢ̇ʏᴄ́ ᴄɴᴏᴛʟɪᴡɪᴇ, sᴘʀᴀᴡɪᴇᴅʟɪᴡɪᴇ ɪ ʀᴏᴢᴜᴍɴɪᴇ ɪ sᴘᴇᴌɴɪᴄ́ ᴡʏᴍᴏɢɪ ᴢ̇ʏᴄɪᴀ. ᴄɪ, ᴋᴛᴏ́ʀᴢʏ ɴɪᴇ ᴢɴᴀᴊᴀ̨ ʀᴏᴢᴘᴀᴄᴢʏ, sᴀ̨ ᴅᴢɪᴇᴄ́ᴍɪ; ᴄɪ, ᴋᴛᴏ́ʀᴢʏ ᴘʀᴢᴇᴋʀᴏᴄᴢᴀ̨ ᴊᴇᴊ ɢʀᴀɴɪᴄᴇ, sᴛᴀᴊᴀ̨ sɪᴇ̨ ᴘʀᴢᴇʙᴜᴅᴢᴏɴʏᴍɪ"

🌄 Tym razem porwałem się z motyką na słońce, bo oto dzieło Hermanna Hessego, które ciężko jest sklasyfikować i zinterpretować jednoznacznie. Czułem się odrobinę zagubiony i zdezorientowany, lecz czym dalej pousuwałem się do przodu, tym więcej docierało do mnie.
W przypadku "Wilka Stepowego" miałem jakiś punkt odniesienia, tutaj zostałem rzucony w wir wydarzeń, których obrazy są wręcz oniryczne. Piękne słowa, piękne idee. Konsorpcjum ludzi, którzy podążają wytyczoną im ścieżką. Mnogość wątków dotyczy życia samego Hessego - czytając jego książki poznajemy tak naprawdę samego autora. Jego marzenia, niespełnione nadzieje, smutek czy niemożność odnalezienia się w świecie.

🌄 Podobno istnieje bardzo wiele interpretacji tego dzieła, ja jednak postawie na swojej i myślę, że jest to opowieść o tym, jak utrata celu w życiu człowieka, wiary we własne możliwości, może doprowadzić na skraj wegetacji. Życie które rozpadając się na części, pozbawia sensu istnienia. Natomiast nadanie swoiemu życiu sensu i odnalezieniu w nim celu, może sprawić, że wyjście z matni staje się możliwe i bardzo pożądane. "Podróż na wschód" skłoniła mnie do refleksji nad sensem mojego własnego życia i celami jakie sobie wyznaczyłem. Czy są w istocie tym czego pragnę? Sposobem na samorealizacje? Czy są jedynie zapełnieniem pustki, którą czuję w środku i której nie potrafię zapełnić?

🌄 Bez wątpienia jest to opowieść o bardzo głębokim, ukrytym znaczeniu, które dla każdego może być zupełnie inne. To dopiero moja druga książka Hermanna Hessego którą przeczytałem i cytując klasyka "To może być początek pięknej przyjaźni"

"(...) ʀᴏᴢᴘᴀᴄᴢ ᴊᴇsᴛ ʀᴇᴢᴜʟᴛᴀᴛᴇᴍ ᴋᴀᴢ̇ᴅᴇᴊ ᴘᴏᴡᴀᴢ̇ɴᴇᴊ ᴘʀᴏ́ʙʏ ᴢʀᴏᴢᴜᴍɪᴇɴɪᴀ ɪ ᴜsᴘʀᴀᴡɪᴇᴅʟɪᴡɪᴇɴɪᴀ ᴢ̇ʏᴄɪᴀ ʟᴜᴅᴢᴋɪᴇɢᴏ. ʀᴏᴢᴘᴀᴄᴢ ᴊᴇsᴛ ʀᴇᴢᴜʟᴛᴀᴛᴇᴍ ᴋᴀᴢ̇ᴅᴇᴊ ᴘᴏᴡᴀᴢ̇ɴᴇᴊ ᴘʀᴏ́ʙʏ, ʙʏ ᴢ̇ʏᴄ́ ᴄɴᴏᴛʟɪᴡɪᴇ, sᴘʀᴀᴡɪᴇᴅʟɪᴡɪᴇ ɪ ʀᴏᴢᴜᴍɴɪᴇ ɪ sᴘᴇᴌɴɪᴄ́ ᴡʏᴍᴏɢɪ ᴢ̇ʏᴄɪᴀ. ᴄɪ, ᴋᴛᴏ́ʀᴢʏ ɴɪᴇ ᴢɴᴀᴊᴀ̨ ʀᴏᴢᴘᴀᴄᴢʏ, sᴀ̨ ᴅᴢɪᴇᴄ́ᴍɪ; ᴄɪ, ᴋᴛᴏ́ʀᴢʏ ᴘʀᴢᴇᴋʀᴏᴄᴢᴀ̨ ᴊᴇᴊ ɢʀᴀɴɪᴄᴇ, sᴛᴀᴊᴀ̨ sɪᴇ̨ ᴘʀᴢᴇʙᴜᴅᴢᴏɴʏᴍɪ"

🌄 Tym razem porwałem się z motyką na...