Dzieci Húrina

ANTYCZNY DRAMAT SPOTYKA SZEKSPIRA

Długie lata ta książka leżała i czekała na swoją kolej. Kupiłem na premierę, bo patrzyła się na mnie z witryny lokalnej księgarni i ominąć nie mogłem – zwłaszcza, że moja lepsza połowa wielką fanką, a to jedna z jej ulubionych historii ze Śródziemia, a ja chciałem dzielić z nią, jak najwięcej. Wiecie. I tak samo wiecie, jak to jest – kupić i chcieć czytać nie znaczy przeczytać. Pojawiały się kolejne, pilniejsze lektury (no a przecież tą opowieść już w wersji skróconej znałem z „Silmarillionu”),czasu brakowało, książka trafiła na kupkę wstydu, potem wylądowała na głębszej warstwie w regale i przeleżała parę lat. Ale miałem ochotę, wziąłem w końcu i dobra to rzecz. Solidnie wydłużona, z nowymi scenami i jeszcze większą dawką emocji. Wiadomo, rzecz to głównie dla fanów, ale absolutnie warta poznania.

Akcja koncentruje się głównie na losach Túrina, syna Húrina. Po Bitwie Nieprzeliczonych Łez, Húrin trafia w niewolę Morgotha, a w Śródziemiu źle się dzieje. Túrin wysłany zostaje przez swoją matkę do Doriathu, gdzie w elfim królestwie ma znaleźć schronienie przed Easterlingami. Dorastając tam i powoli stając się wojownikiem, chłopak w końcu znajdzie się w trudnej sytuacji, która zmusi go do ucieczki. Nie wie jednak tak naprawdę, co jeszcze szykuje dla niego los i jaką rolę w tym wszystkim odegra jego siostra…

https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2026/03/dzieci-hurina-jrr-tolkien-christopher.html

ANTYCZNY DRAMAT SPOTYKA SZEKSPIRA

Długie lata ta książka leżała i czekała na swoją kolej. Kupiłem na premierę, bo patrzyła się na mnie z witryny lokalnej księgarni i ominąć nie mogłem – zwłaszcza, że moja lepsza połowa wielką fanką, a to jedna z jej ulubionych historii ze Śródziemia, a ja chciałem dzielić z nią, jak najwięcej. Wiecie. I tak samo wiecie, jak to jest – kupić...

„Dzieci Húrina” to Tolkien w nieco mroczniejszej odsłonie i chociaż autor powieści poświęcił mnóstwo czasu, to nie udało mu się zakończyć dzieła. Role zebrania pracy autora i uporządkowanie jej podjął się jego syn i chwała mu za podjecie się tak żmudnego i wymagającego zadania.

Powieść rozpoczyna się na wiele lat przed historią znaną z LOTR, w czasach pierwszej ery, gdzie potęga Morghota ciąży nad Śródziemiem. Świat gdzie wielcy wojownicy polegli, a cień spowija świat i właśnie wtedy na scenie pojawia się syn Húrina postać złożona, jednak w gruncie rzeczy tragiczna.

Tolkien nie daje w tej powieści klasycznej przygody, a bardziej to zapis heroicznej tragedii, która ma w sobie sporo z antycznych dramatów. W tle jest klątwa, która jeszcze te antyczne skojarzenia potęguje, a każda decyzja Túrina bez względu na intencje sprawia wrażenie prostej drogi ku katastrofie. Ma w sobie ta książka coś takiego, że nie daje nadzieji, nie ma nawet cienia szansy na szczęśliwe zakończenie, a jednak nie sposób się od tej historii oderwać.
Historia chyba jak żadna inna daje wybrzmieć tej nieuchronności losu, jednak niezwykle barwna jest relacja bohatera z siostrą pełna głębi emocjonalnej.

Książka nie jest powieścią lekką, ciężar emocjonalny jest mocno wyczuwalny, a to wszystko w świecie bez nadziei. Cały ten mrok, ta klątwa naznaczają tę historię, pokazując jak niszczone były pokolenia, ukazują walkę z przeznaczeniem i obnażają dumę, która może stanowić zarazem cnotę, jak i prowadzić wprost do zguby.

„Dzieci Húrina” to Tolkien w nieco mroczniejszej odsłonie i chociaż autor powieści poświęcił mnóstwo czasu, to nie udało mu się zakończyć dzieła. Role zebrania pracy autora i uporządkowanie jej podjął się jego syn i chwała mu za podjecie się tak żmudnego i wymagającego zadania.

Powieść rozpoczyna się na wiele lat przed historią znaną z LOTR, w czasach pierwszej ery, gdzie...

Przesłuchane na Bookbeat dzięki darmowemu kodowi z aplikacji Lidl Plus.

Miałam sobie przesłuchać coś lajtowego, ale gdy zobaczyłam, że The Children of Hurin są czytane przez sir Christophera Lee (aktor grający Sarumana),to decyzja mogła być tylko jedna.

Historię znałam już pobieżnie z Niedokończonych Opowieści, ale teraz też mi się dobrze słuchało i w pewnym momencie autentycznie mnie wciągnęło i nie mogłam się doczekać dalszego słuchania. Ogólnie ta książka w formie audiobooka jest dość problematyczna, bo nie ma czasu, żeby się zastanowić kto jest synem kogo itp. Na początku myślałam, że to może kwestia poziomu mojego angielskiego albo lektora, ale potem sięgnęłam po książkę w wersji polskiej i okazało się, że dobrze wszystko zrozumiałam, tylko właśnie nie było czasu, żeby się zastanowić nad tą treścią. Na szczęście takie fragmenty naszpikowane genealogią, geografią i kronikarskim streszczeniem kilku dziesięcioleci nie są częste i zwykle opowieść śledziło mi się sprawnie i w większości bez przeszkód. Czasem tylko niektóre fragmenty, zwłaszcza gdy lektor czytał kwestie kobiece, które były wypowiadane cicho, były dla mnie niezrozumiałe, ale było ich zaledwie parę na książkę. Poza tymi drobnostkami - głos sir Christophera czarujący. The voice of Saruman indeed!
Bardzo mi się też podobały wstawki muzyczne na końcu rozdziału. Dodawały powagi i sprawiały wrażenie takiej nieuchronności końca tych wydarzeń. Super to było!

Polecam mocno, jak to ja Tolkiena zawsze. Jeśli się ktoś zdecyduje na słuchanie, to polecam przeczytać jednak na spokojnie wstęp od Christophera Tolkiena, który nakreśla obecną sytuację geopolityczną w Śródziemiu i nawet może kilka pierwszych stron właściwej opowieści o wtedy przerzucić się na słuchanie. Łatwiej się będzie połapać w stosunkach rodzinnych i w tle historycznym opowieści, a także lepiej zrozumieć bohaterów, gdy znamy ich pochodzenie i wcześniejsze doświadczenia.

Przesłuchane na Bookbeat dzięki darmowemu kodowi z aplikacji Lidl Plus.

Miałam sobie przesłuchać coś lajtowego, ale gdy zobaczyłam, że The Children of Hurin są czytane przez sir Christophera Lee (aktor grający Sarumana),to decyzja mogła być tylko jedna.

Historię znałam już pobieżnie z Niedokończonych Opowieści, ale teraz też mi się dobrze słuchało i w pewnym momencie...

Książka wyświetliła mi się na głównej stronie. Z ciekawości przejrzałem opinie i postanowiłem stanąć w kontrze do niektórych z nich, chociaż czytałem tę pozycję 2 czy 3 lata temu.
Moim zdaniem to właśnie jeden z najmocniejszych utworów Tolkiena. Historia jest tragiczna, Turin, syn Hurina, przez kolejne karty powieści nieuchronnie zmierza ku swojemu przeznaczeniu i chociaż jest bohaterem, którego pycha i porywczość może nastawiać niektórych czytelników negatywnie wobec niego (swoją drogą to cechy dość niezwykłe dla Tolkienowskiego bohatera) , to jednak ja jemu kibicowałem, współczułem mu i z ciężkim sercem stałem nad tym kamieniem razem z Hurinem i Morweną.
Każdy ma prawo do swojej opinii, moja jest taka, że twórczość Tolkiena nie zestarzała się jak człowiek, tracąc siły fizyczne i umysłowe, lecz zestarzała się jak dobre wino albo dzieła antycznych klasyków stając się pomnikiem trwalszym od spiżu.

Książka wyświetliła mi się na głównej stronie. Z ciekawości przejrzałem opinie i postanowiłem stanąć w kontrze do niektórych z nich, chociaż czytałem tę pozycję 2 czy 3 lata temu.
Moim zdaniem to właśnie jeden z najmocniejszych utworów Tolkiena. Historia jest tragiczna, Turin, syn Hurina, przez kolejne karty powieści nieuchronnie zmierza ku swojemu przeznaczeniu i chociaż...

Nie zainteresowała mnie.

Nie zainteresowała mnie.

Podobała mi się tragiczna opowieści o dzieciach Hurina, ale bez większego zachwytu. Jest to ciekawy dodatek dla osób co uwielbiają Śródziemie i chcą poszerzyć swoją wiedzę o tym świecie, który Tolkien bardzo rozbudował. Możliwie, że podobałoby mi się bardziej, gdybym nie czytała najpierw Silmarilionu, ponieważ jest tam też zawarta ta historia w skróconej wersji.

Podobała mi się tragiczna opowieści o dzieciach Hurina, ale bez większego zachwytu. Jest to ciekawy dodatek dla osób co uwielbiają Śródziemie i chcą poszerzyć swoją wiedzę o tym świecie, który Tolkien bardzo rozbudował. Możliwie, że podobałoby mi się bardziej, gdybym nie czytała najpierw Silmarilionu, ponieważ jest tam też zawarta ta historia w skróconej wersji.

Ciekawe zwroty akcji, dobrze się czyta, z przesłaniem.

Ciekawe zwroty akcji, dobrze się czyta, z przesłaniem.

Opowieść o przeznaczeniu, przed którym trudno się uchronić, o fatum ciążącym nad głównymi bohaterami, ale też o niesamowitej odwadze w obliczu przeciwności losu.

Życie Turina jest pasmem nieszczęść, śmierć siostry, oddzielenie od matki, niewola ojca, morderstwo ukochanej (w sumie przez niego),poślubienie siostry... Ale najsmutniejsza była dla mnie śmierć Belega. Był on najwierniejszym przyjacielem, a zginął z rąk tego którego kochał najbardziej i to przez przypadek... To był najmocniejszy wątek książki. Beleg był moim ulubionym bohaterem (ku mojej irytacji umarł- ale czego się spodziewać po książce w której w sumie wszyscy umierają).

Ale książka jest niesamowita, bardzo ciekawa i ogólnie mi się bardzo podobała (choć może to dlatego że jestem fanką wszystkich książek Tolkiena ).

"Ten który ucieka przed swoim strachem, może się jedynie przekonać, że zmierza jedynie skrótem na jego spotkanie"

Opowieść o przeznaczeniu, przed którym trudno się uchronić, o fatum ciążącym nad głównymi bohaterami, ale też o niesamowitej odwadze w obliczu przeciwności losu.

Życie Turina jest pasmem nieszczęść, śmierć siostry, oddzielenie od matki, niewola ojca, morderstwo ukochanej (w sumie przez niego),poślubienie siostry... Ale najsmutniejsza była dla mnie śmierć Belega. Był on...

Pięknie napisane (w oryginale). Na pewno nie dla dzieciaków co chcą bitew i rozrywki. Tutaj mamy głównie smutek i opleciony Śródziemiem.

Pięknie napisane (w oryginale). Na pewno nie dla dzieciaków co chcą bitew i rozrywki. Tutaj mamy głównie smutek i opleciony Śródziemiem.

No zdecydowanie nie tego się spodziewałam. Władcę pierścieni kocham szczerą miłością a to? W telegraficznym skrócie to jest książka z gatunku fantastyka, dramat. Bohater niby był człowiekiem, żył w królestwie elfów, ale tak naprawdę wszędzie gdzie się nie uda jest wygnańcem. I to co go tak naprawdę pokonuje to nie orkowie lecz jego własne problemy. Brat (Túrin)ma dziecko z siostrą(Niënor) (jest w ciąży)ale na początku nie wiedzą że to jego siostra która go szuka. Gdy umierający smok wyjawia temu bratu prawdę, ten widząc (chyba) zemdloną siostrę (myśląc że ta nieżyje),zrozpaczony nabija się na miecz. Wtedy okazuje się że ta żyje i dowiaduje się od smoka że właśnie znalazła swojego brata , w akcie rozpaczy zabija się rzucając do rzeki. Matka tego rodzeństwa na te wieści umiera z żalu a Húrin zostaje wypuszczony przez Morgaratha żeby zobaczyć co się stało z jego rodziną (dziećmi i żoną). Zapomniałam dodać że po drodze nasz główny bohater przez przypadek zabija najlepszego przyjaciela. Przez tą książkę można popaść w depresję, chociaż doceniam kunszt z jakim Tolkien stworzył Śródziemie i historie z nim związane. Mam wrażenie że J.R.R Tolkien inaczej by to zakończył niż jego syn... Nadał by temu zakończeniu nieco nadziei, optymizmu ... Ciężko przychodzi mi tak nisko oceniać dzieło Tolkiena :(

No zdecydowanie nie tego się spodziewałam. Władcę pierścieni kocham szczerą miłością a to? W telegraficznym skrócie to jest książka z gatunku fantastyka, dramat. Bohater niby był człowiekiem, żył w królestwie elfów, ale tak naprawdę wszędzie gdzie się nie uda jest wygnańcem. I to co go tak naprawdę pokonuje to nie orkowie lecz jego własne problemy. Brat (Túrin)ma dziecko z...