Grzesznica

Dziś proponuję Wam pochylić nieznacznie swe strudzone głowy nad niemiecką pisarką kryminałów: Petrą Hammesfahr. Petra i ja spotkałyśmy się po raz pierwszy. Cóż, sama do mnie przyszła, a ja wyraziłąm zachwyt wielce umiarkowany. Dlaczego? Dowody zbrodni znajdziecie poniżej. Jednak zanim to nastąpi: standardowo garść smaczków.

Nasza Petra (swoją drogą posłużę się eufemizmem i napiszę: mało wyrafinowane imię) tworzyć zaczęłą w wieku nastoletnim, a dokładniej 17-letnim. Cóż, pierwsze próby zaistnienia były regularnie niszczone w zarodku (ach, Ci wydawcy...;>). Ale w końcu, w roku jakże pięknym anno Domini 1991 zadebiutowała na łamach bardzo poczytnego pisma... Playboy. Póki co, polscy tłumacze zaofiarowali nam cztery tytuły tej Pani.

Okładka książki daje nam zrozumienia następujące rzeczy: po pierwsze, bezsprzecznie popełniono morderstwo, po drugie: sprawczynią jest kobieta, po trzecie: narzędziem zbrodni okazuje się nóż (o tym małym, acz jakże kłującym moje oczy, błędziku grafika, nieco później).

Pewnego upalnego lipcowego dnia, będąc na plaży wraz z mężem Gereonem i synkiem, Cora Bender postanawia umrzeć. Jednak jej decyzja nie jest wynikiem wszechogarniającego upału. Wprost przeciwnie, jest to decyzja świadoma (o ile do końca świadoma być winna taka decyzja). Wypadki jednak potoczą się inaczej, a głównym bohaterem staje się nożyk, którym Bender uśmierca przypadkowego (czy aby na pewno?) mężczyznę z koca obok, który wymieniał czułości z dziewczyną. W tymi miejscu pragnę zauważyć, iż moim zdaniem grafik umieszczając na okładce taki obrazek ciut przesadził z tym atrybutem zbrodni, hiperbolizując go wizualnie. Mniejsza oto, brnijmy jednak dalej w fabułę, która z każdym krokiem robi się coraz bardziej grząska i grząska, aż zapadamy się po pas w lepkiej mazi naciąganej historii pani Hammesfahr...

Cora nie wydaje się skruszona popełnieniem swego niecnego czynu, wręcz przeciwnie, chce być ukarana i jest gotowa przyjąć na siebie wyrok. Taki niecodzienny obrót spraw, zaskakuje przesłuchujących ją policjantów, którzy pragną z całej mocy zgłębić przyczynę takiego, a nie innego zachowania podejrzanej. I trrrrach! Chwyciwszy nić Ariadny powoli, mozolnie zaczynamy wędrówkę w stronę Prawdy (, których notabene okazuje się kilkanaście). Nieraz trzymany w ręce zwój liny tylko nieznacznie podrażnia delikatną skórę naszych dłoni, a nieraz (i to zdecydowanie częściej) wpija się boleśnie i bezpardonowo i aż do krwii (o tym, we wnioskach). W toku śledztwa na światło dzienne wychodzą kolejno: intrygującego, szokujące, bolesne i demaskujące spraweczki, sprawki i sprawy. Autorka książki zdołała upchnąć w tych, blisko 400 stronach wiele cierpienia i... wiele dziwactw oraz zboczeń. Czegóż my nie znajdziemy w tym galimatiasie: fanatyzm religijny (bardzo, bardzo skrajna wersja!),śmiertelną chorobę, narkotyki, molestowanie seksualne i kazirodczy związek dwóch sióstr (swoją drogą Magdalena to jedna z barwniejszych postaci w tej książce). A wszystko wymieszane ze sobą w proporcjach nierównomiernych i niewspółmiernych z Prawdą, która zaczyna niepostrzeżenie się rozszczepiać doprowadzając nas do wielokrotnych konfuzji (i tego powodu stękamy jak przedwojenny parowóz)

Przebrnąwszy przez mózg Bender można spuścić nieco pary i odsapnąć, wytrzeć pot z czoła i ujrzeć zakończenie: budowa klamrowa? Uff, na szczęście to już koniec.

Wnioski: jestem rozczarowana. Jakiś mało rozgarnięty recenzent określił ten twór (a raczej tworek) mianem "oryginalnego kryminału". W tej opinii jest o jedno słowo za dużo. Po drugie, nie wiedziałam, że lipcowy wypoczynek nazywa się "sobotnią majówką" (no chyba, że w Niemczech weekendy rządzą się innymi prawami niż w Polsce, czy innych krajach...). Drugim wcieleniem Harlana Cobena, ani Stephena Kinga ta pani raczej nie będzie, bowiem w moim mniemaniu pozostaje nieudolną twórczynią, która stara się ze wszystkich sił i siłek stworzyć coś lepszego, niż w rzeczywiostości byt ów jawić się zdaje. Nawet jako tkz. odmóżdżacz nie chcę rekomendować. Kochani, na bibliotecznych, czy księgarnianych półkach stoi na prawdę sporo DOBRYCH kryminałów, a nie emocjonalno-zbrodniczych papek.

Dziękuję.

Ocena: 6/10 (bo polubiłam Magdalenę).
Tekst ukazał się w 2011 r. na stronie:
https://www.photoblog.pl/poczytelnia/86312461/26.html

Dziś proponuję Wam pochylić nieznacznie swe strudzone głowy nad niemiecką pisarką kryminałów: Petrą Hammesfahr. Petra i ja spotkałyśmy się po raz pierwszy. Cóż, sama do mnie przyszła, a ja wyraziłąm zachwyt wielce umiarkowany. Dlaczego? Dowody zbrodni znajdziecie poniżej. Jednak zanim to nastąpi: standardowo garść smaczków.

Nasza Petra (swoją drogą posłużę się eufemizmem i...

Dobra powieść. Przyznaje że była dość chaotyczna ale w moim odczuciu to było bardzo na plus, co chwila zmieniał się kierunek, sens, układałam sobie w głowie obraz sytuacji tylko po to, by za chwilę snuć nowe teorie. Chaos - dokładnie to co działo się w głowie głównej bohaterki. Przez całą opowieść, aż do końca nic nie było pewne. Historia naprawdę trzymała w napięciu, opowieść o traumie, jej strasznych skutkach i ogromnym zagmatwaniu w umyśle człowieka. Polecam nie odrywać się od niej na zbyt długo bo łatwo będzie zgubić ten i tak mocno pokręcony wątek, nie mniej - polecam.

Dobra powieść. Przyznaje że była dość chaotyczna ale w moim odczuciu to było bardzo na plus, co chwila zmieniał się kierunek, sens, układałam sobie w głowie obraz sytuacji tylko po to, by za chwilę snuć nowe teorie. Chaos - dokładnie to co działo się w głowie głównej bohaterki. Przez całą opowieść, aż do końca nic nie było pewne. Historia naprawdę trzymała w napięciu,...

To doskonaly przyklad, kiedy serial jest lepszy niz ksiazka.

Czyalo mi sie bardzo zle. Narracja glownej bohaterki i jej zachowanie sa tak meczace, ze nie dawalam rady. Siegalam po telefon a nawet zasypialam.

Ksiazka porusza tematy skrajnosci chrzescijanskich, traumy, luki wychowawcze i nie tylko. Zle rzeczy, ktore w rodzinie to karygodne aby istnialy ale juz nie chce spoilerowac. Lekka ksiazka to nie jest.

To doskonaly przyklad, kiedy serial jest lepszy niz ksiazka.

Czyalo mi sie bardzo zle. Narracja glownej bohaterki i jej zachowanie sa tak meczace, ze nie dawalam rady. Siegalam po telefon a nawet zasypialam.

Ksiazka porusza tematy skrajnosci chrzescijanskich, traumy, luki wychowawcze i nie tylko. Zle rzeczy, ktore w rodzinie to karygodne aby istnialy ale juz nie chce...

Grzesznica! Tytuł idealny do fabuły. Na wstępie chce zaznaczyć, że pod tym tytułem można obejrzeć również serial, który jest mocno inspirowany książka.
Czy żałuje, że obejrzałam najpierw serial? Bardzo!
Opowieść sama w sobie jest mega ciekawa, porywa, momentami bardzo mroczna ale zarazem bardzo intrygująca. Niecodziennie wydarzenia, które każdy czytelnik może sobie tylko wyobrażać. Ale podczas czytania, przeżywa emocja na własnej skórze.
Przez to, że obejrzałam najpierw serial bardzo długo zbierałam się w sobie do zakończenia czytania książki. Nie ciekawiła mnie jej kontynuacja, gdyż wiedziałam co zaraz się wydarzy! Nie polecam tego robić bo tak jak piszę, pomysł i fabuła są rewelacyjne.

Dlatego wiem, że gdyby najpierw nie obejrzenie serialu to książkę wchłonełabym w jeden wieczór.

Grzesznica! Tytuł idealny do fabuły. Na wstępie chce zaznaczyć, że pod tym tytułem można obejrzeć również serial, który jest mocno inspirowany książka.
Czy żałuje, że obejrzałam najpierw serial? Bardzo!
Opowieść sama w sobie jest mega ciekawa, porywa, momentami bardzo mroczna ale zarazem bardzo intrygująca. Niecodziennie wydarzenia, które każdy czytelnik może sobie tylko...

Thriller psychologiczny o tym jak traumatyczne doświadczenia z przeszłości mogą wpłynąć na psychikę człowieka, z wątkiem kryminalnym.
Mamy morderstwo, ale nie wiemy dlaczego młoda dziewczyna Cora to zrobiła. Policjant chce poznać motyw, drąży uparcie. Cora nic nie pamięta, przeszłość schowała tak głęboko w umyśle, że nie może się tam dostać.
Powieść jest trudna, mroczna, pogmatwana, dotyczy patologicznej rodziny. Jest jak "błądzenie po gruzowisku" umysłu ale odkrywanie kolejnych skrawków w pamięci i dochodzenie prawdy jest wciągające.

Thriller psychologiczny o tym jak traumatyczne doświadczenia z przeszłości mogą wpłynąć na psychikę człowieka, z wątkiem kryminalnym.
Mamy morderstwo, ale nie wiemy dlaczego młoda dziewczyna Cora to zrobiła. Policjant chce poznać motyw, drąży uparcie. Cora nic nie pamięta, przeszłość schowała tak głęboko w umyśle, że nie może się tam dostać.
Powieść jest trudna, mroczna,...

Nie przeczytałam do końca. Zniechęciły mnie długie opisy. Ciężko się czyta.

Nie przeczytałam do końca. Zniechęciły mnie długie opisy. Ciężko się czyta.

Wciągająca książka.

Wciągająca książka.

Ta książka na pewno na długo pozostanie w mojej pamięci :) Polecam bardzo

Ta książka na pewno na długo pozostanie w mojej pamięci :) Polecam bardzo

Fantastyczna książka, z jednej strony non stop trzyma w napięciu, ciągle coś się dzieje, z drugiej strony pełna cierpienia, emocji, ciężkich traumatycznych przeżyć z dzieciństwa które odcisnęły ogromne piętno na dalszym życiu głównej bohaterki.
‌Autorka po mistrzowsku bawi się z czytelnikiem, ciągle wodząc nas za nos, nie jesteśmy pewni co jest prawdą a co kłamstwem. Polecam!!

Fantastyczna książka, z jednej strony non stop trzyma w napięciu, ciągle coś się dzieje, z drugiej strony pełna cierpienia, emocji, ciężkich traumatycznych przeżyć z dzieciństwa które odcisnęły ogromne piętno na dalszym życiu głównej bohaterki.
‌Autorka po mistrzowsku bawi się z czytelnikiem, ciągle wodząc nas za nos, nie jesteśmy pewni co jest prawdą a co kłamstwem. Polecam!!

Bardzo słabiutki thriller psychologiczny. Książka miała potencjał, niestety zatarła go nuda, liczne opisy i wolno tocząca się akcja albo i nawet akcji brak... Nie polecam, chyba że ktoś ma problemy z zaśnięcie, to się nada

Bardzo słabiutki thriller psychologiczny. Książka miała potencjał, niestety zatarła go nuda, liczne opisy i wolno tocząca się akcja albo i nawet akcji brak... Nie polecam, chyba że ktoś ma problemy z zaśnięcie, to się nada