Patronat Patronat 
Wydawnictwo: Czwarta Strona kryminał, sensacja, thriller Jedenastu najlepszych polskich autorów kryminałów, jedenaście miejscowości, z których każda naznaczona jest zbrodnią.
Każde miasto ma swój rewers. Znajome nazwy, utarte ścieżki i oswojone miejsca kryją ciemną stronę schowaną pod osłoną nocy, w zapomnianych schowkach, starych piwnicach, a często – za oknami pozornie zwykłych mieszkań. Pamiętają i wiedzą o niej mury budynków, brukowane uliczki, ciemne zakamarki parków, miejskie stawy i rzeki.
Rewers to podróż po mrocznej stronie polskich ulic, zaułków i dzielnic, po kraju nierozwikłanych zabójstw, zdrad i tajemnic przeszłości.
Szukamy ofert...Polska literatura kryminałami stoi. W ciągu ostatnich kilku lat kryminał stał się zdecydowanie jednym z najbardziej popularnych gatunków nad Wisłą. Kiedyś uznawany za złą literaturę, dziś jego lektura nie jest niczym wstydliwym. Wręcz przeciwnie – na kolejne książki takich twórców jak Katarzyna Bonda, Zygmunt Miłoszewski czy Marek Krajewski czekają z wypiekami na twarzy zarówno czytelnicy, jak i krytycy. Do grona uznanych autorów wciąż dołączają nowi. „Rewers” to swoisty przewodnik po nazwiskach, które dziś warto czytać, zbiór opowiadań autorów będących dziś na fali.
Pomysł na tę książkę był prosty. Jedenastu autorów, jedenaście miast, jedenaście historii kryminalnych. Historii tak różnych, jak ich autorzy i miasta, w których rozgrywa się akcja. Tytuł – „Rewers” – to sugestia, że mamy do czynienia z tą drugą, mroczną stroną każdej miejscowości. A w to, że każde miasto taką mroczną stronę ma, nietrudno uwierzyć. Do zbrodni może dojść zarówno w malutkiej Rapie, jak i w Warszawie czy we Wrocławiu. Nie wszystkie zbrodnie robią jednak takie samo wrażenie, podobnie jak nie wszystkie ze zgromadzonych w „Rewersie” opowiadań czyta się z równie dużą przyjemnością. Klimatyczne są opowiadania retro – zarówno Ryszarda Ćwirleja, jak i Marcina Wrońskiego. Ten pierwszy przedstawia nieco karykaturalny obraz PRL-owskiej milicji, drugi sięga po swojego ulubionego bohatera, czyli komisarza Maciejewskiego, który tym razem pomaga w rozwikłaniu zagadki swojemu synowi – funkcjonariuszowi SB. Na zupełnie innym biegunie leży otwierające tom opowiadanie Wojciech Chmielarza. „Babcia Chmielewska” to współczesna opowieść o gangsterskim światków dilerów narkotykowych, napisana z humorem, zakończona zaskakującą puentą. Nie zawodzi jak zwykle Remigiusz Mróz, który sprawdza się w krótkiej formie równie dobrze, co w powieściach. Jego opowiadanie „Przez ciemne okulary” to historia zniknięcia młodej kobiety. Po latach policja wpada na jej trop, okazuje się też, że w sprawę mógł być zamieszany przyjaciel narzeczonego ofiary.
O niewyjaśnionym zaginięciu pisze też Marta Mizuro. Jej historia mogła się wydarzyć naprawdę, zwłaszcza, że w grę wchodzi prostytucja. W swoim opowiadaniu Mizuro oddaje głos kilku bohaterom, dzięki którym krok po kroku poznajemy prawdę o zaginięciu Sylwii. Pod względem kompozycji najciekawsze jest jednak opowiadanie Joanny Opiat – Bojarskiej. Stworzona przez nią historia do ostatniej chwili trzyma w napięciu, głównie dzięki przeplatającym się zeznaniom dwóch kobiet podejrzanych o zabicie mężczyzny – jego żony i wynajętej przez nią tzw. „testerki wierności”, której zadaniem było sprawdzenie skłonności denata do zdrady. Każda miała motyw (ukryte w sejfie diamenty) i okazję, obydwie twardo jednak zaprzeczają, by to zrobiły. Czy uda się tę zagadkę rozwikłać w cztery godziny? Opowiadanie Opiat – Bojarskiej to zdecydowanie mój faworyt, jednak na uznanie zasługuje też debiutant Robert Małecki. Akcja jego opowiadania dzieje się w Toruniu, w środowisku dziennikarskim. Kryminalna zagadka jest tu bezpośrednio powiązana z życiem osobistym próbującego ją rozwikłać dziennikarza, co czyni tę historię bardzo emocjonalną. To opowiadanie wyróżnia się także z innego powodu – występuje w nim, będący jakże dzisiaj na czasie, wątek aborcji. Ale jeśli o kontrowersje chodzi, to te zapewne najbardziej wzbudzi Gaja Grzegorzewska. Jej „Niedzielne popołudnia” to opowiadanie trochę z innej bajki, zupełnie nieprzystające do reszty. Intryga kryminalna wyłania się z niego bardzo powoli, a większość miejsca zajmują obserwacje głównej bohaterki dotyczące grupy emerytów, którzy podobnie jak ona spędzają lato na terenie krakowskiego kamieniołomu. W powietrzu czuć jednak napięcie czy nawet grozę, która narasta, gdy bohaterka wspomina swoje dzieciństwo. Bliżej Grzegorzewskiej do horroru niż do kryminału, co nie zmienia faktu, że jej opowiadanie jest przekombinowane, a ona sama chce w nim poruszyć zbyt ambitną tematykę (zbrodnia wojenna),próbując jednocześnie za wszelką cenę zaszokować czytelnika. Zarówno styl, jak i język, którego używa kompletnie nie pasują do formuły kryminału, co sprawia, że „Niedzielne popołudnia” są opowiadaniem, o którym chciałoby się jak najszybciej zapomnieć.
Wbrew temu co sugeruje Joanna Jodełka w oryginalnym, bo eksperymentalnym opowiadaniu zamykającym „Rewers”, kryminał to dziś często coś więcej niż sama zagadka, kto zabił. To opowieść o ludziach, o naszej historii lub teraźniejszości, często społecznie zaangażowana. Opowiadania zawarte w „Rewersie” można odbierać jako wyznacznik trendów, które dominują dzisiaj w polskim kryminale. Dla czytelników, którzy nie znają wszystkich zgromadzonych w nim autorów jest to szansa, by poznać nowych twórców i być może wśród nich znaleźć swojego ulubieńca. To punkt wyjścia do dalszych czytelniczych poszukiwań i okazja do rozszerzenia literackich horyzontów. A przy tym znakomita rozrywka.
Malwina Sławińska
1096 
48 
165 Trudno oceniać "Rewers" jako całość, dlatego pozwolę sobie wystawić oceny poszczególnym opowiadaniom: 1. Chmielarz - 8 - Zdecydowanie najlepsze w całym zbiorze, a babcia Wiśniewska to postać po prostu genialna. 2. Ćwirlej - 7 - Teofil Olkiewicz idolem młodzieży! 3. Guzowska - 4 - Nudy, Panie, po prostu nudy... 4. Opiat-Bojarska - 6 - Trochę przekombinowane, ale dobrze się czytało. 5. Mróz - 5 - Niedorzeczność nad niedorzecznościami. 6. Wroński - 7 - Co klasa, to klasa. 7. Sobieszczańska - 7 - Bo z sąsiadami TRZEBA dobrze żyć... 8. Grzegorzewska - 2 - Kompletna porażka. Szkoda papieru na takie wypociny. 9. Małecki - 5 - Bez wyrazu, bez polotu. 10. Mizuro - 5 - Patrz wyżej. 11. Jodełka - 5 - Przerost formy nad treścią. "Jedenastu najlepszy polskich autorów kryminałów"?!?! Też coś... :-/
404 258 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Rewers
Niektóre opowiadanie dobre inne gorsze.
Niektóre opowiadanie dobre inne gorsze.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWszystko zależy. Jedni autorzy 9-10/10 a drudzy 2-3/10. Idea książki w punkt - aby odkryć nowe nazwiska lub upewnić się dotychczasowymi. Co ciekawe, zgadzam się z wieloma recenzjami pod względem jakości opowiadań. Mimo, że ocena 6 to polecam.
Wszystko zależy. Jedni autorzy 9-10/10 a drudzy 2-3/10. Idea książki w punkt - aby odkryć nowe nazwiska lub upewnić się dotychczasowymi. Co ciekawe, zgadzam się z wieloma recenzjami pod względem jakości opowiadań. Mimo, że ocena 6 to polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toInteresująca podróż kryminalna szlakiem polskich miast, pod postacią ciekawych opowiadań różnych autorów. Jedne historie podobały mi się bardziej inne mniej, mimo to książkę czytało mi się przyjemnie i szybko. Jest to też kolejna pozycja, dzięki której można poznać pióra autorów, z których twórczością nie miało się do tej pory do czynienia.
Interesująca podróż kryminalna szlakiem polskich miast, pod postacią ciekawych opowiadań różnych autorów. Jedne historie podobały mi się bardziej inne mniej, mimo to książkę czytało mi się przyjemnie i szybko. Jest to też kolejna pozycja, dzięki której można poznać pióra autorów, z których twórczością nie miało się do tej pory do czynienia.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolski zbiór opowiadań od kilku autorów. Nic ciekawego...
Polski zbiór opowiadań od kilku autorów. Nic ciekawego...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toW pamięci zostały mi dwa opowiadania:
1. Wojciech Chmielarz - Babcia Wiśniewska
2. Ryszard Ćwirlej - Przypadki chodzą po mieście.
To były najciekawsze opowiadania ze wszystkich w tej książce. O reszcie nie powiem nic dobrego, bo choć je przeczytałam, nie mogłabym powiedzieć o czym są, nie były dość interesujące, aby je zapamiętać. Były raczej o niczym ciekawym.
W pamięci zostały mi dwa opowiadania:
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to1. Wojciech Chmielarz - Babcia Wiśniewska
2. Ryszard Ćwirlej - Przypadki chodzą po mieście.
To były najciekawsze opowiadania ze wszystkich w tej książce. O reszcie nie powiem nic dobrego, bo choć je przeczytałam, nie mogłabym powiedzieć o czym są, nie były dość interesujące, aby je zapamiętać. Były raczej o niczym ciekawym.
Bardzo nierówna. Jedne opowiadania czyta się z zapartym tchem, a inne jak za karę, z trudem przewracając kartki i czekając na koniec męki.
Bardzo nierówna. Jedne opowiadania czyta się z zapartym tchem, a inne jak za karę, z trudem przewracając kartki i czekając na koniec męki.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toSłaba, spodziewałam się czegoś lepszego, a męczyłam się, żeby dokończyć czytanie...
Słaba, spodziewałam się czegoś lepszego, a męczyłam się, żeby dokończyć czytanie...
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOpowiadania bardzo nierówne od względem jakości i zaciekawienia, jakie mogą wzbudzić w czytelniku.
Opowiadania bardzo nierówne od względem jakości i zaciekawienia, jakie mogą wzbudzić w czytelniku.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolecam!
Polecam!
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWedług mnie książka pt. „Rewers” jest jedną z pierwszych kryminalnych antologii, które zostały wydane w ostatnich latach. Antologia ta swoją premierę miała 28 września 2016 roku. Znalazło się w niej jedenastu twórców, którzy piszą kryminały. Wśród autorów znaleźli się m.in. Wojciech Chmielarz, Ryszard Ćwirlej, Robert Małecki czy Remigiusz Mróz. Oczywiście nie mogły nie znaleźć się tutaj również autorki a wśród nich Marta Guzowska, Gaja Grzegorzewska czy Joanna Jodełka.
Opowiadania te zostały osadzone w jedenastu polskich miastach. Wśród nich znalazły się Warszawa, Kraków, Lublin, Poznań, Wrocław, Opole czy Piła.
Oczywiście cały zbiór nie jest równy. Rozpoczyna się z wysokiego C, a dokładniej Ch, czyli opowiadania Wojtka Chmielarza o Babci Wiśniewskiej, następnie natrafiamy na opowiadanie pana Ryszarda Ćwirleja, które także jest niezłe. Niestety spotkanie z opowiadaniem pani Marty Guzowskiej (trzecie w zbiorze) nie było owocne. Opowiadanie to było bardzo oszczędne, czyli podobne do jej tytułu, który brzmi „Oszczędność”.
Trudno mi się odnieść do opowiadań pani Joanny Jodełki i pani Gai Grzegorzewskiej. Według mnie było on zbyt zagmatwane jak na tak krótką treść. Nie mogłem się przyczepić do opowiadań, które napisali Remigiusz Mróz, Robert Małecki oraz Joanna Opiat-Bojarskiej.
Bardzo duży plus dla pani Małgorzaty Sobieszczańskiej za jej nietuzinkowe opowiadanie pt. „Sąsiedzi”. Według mnie właśnie tak powinny wyglądać opowiadania kryminalne.
Po raz pierwszy miałem do czynienia z twórczością pana Marcina Wrońskiego i po jego opowiadaniu jestem bardzo na tak dla jego innych powieści czy opowiadań.
Antologia „Rewers” to 537 stron, na przeczytanie których potrzebowałem dziesięć posiedzeń oraz jedenaście dni. Wynik taki plasuje tę książkę w dalszej części książek przeczytanych na Tronie, a dokładnie na 88 pozycji na 139 książek. Nie jest to najlepszy wynik, jednak uważam, że antologia ta pozwoli przyswoić styl i twórczość tych autorów, jeśli nie czytaliście ich wcześniej. W związku z powyższym polecam Wam „Rewers”.
https://www.facebook.com/czytamnatronie
Według mnie książka pt. „Rewers” jest jedną z pierwszych kryminalnych antologii, które zostały wydane w ostatnich latach. Antologia ta swoją premierę miała 28 września 2016 roku. Znalazło się w niej jedenastu twórców, którzy piszą kryminały. Wśród autorów znaleźli się m.in. Wojciech Chmielarz, Ryszard Ćwirlej, Robert Małecki czy Remigiusz Mróz. Oczywiście nie mogły nie...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to