Aktualności
32
Najnowsze artykuły
ArtykułyCrime Story: pierwsze takie wydarzenie autorskie w Polsce
1
ArtykułyWielkanoc z książką i nie tylko – czytelnicze oraz kreatywne pomysły na prezent3
ArtykułyWielka Wiosenna Wyprzedaż w Matras.pl: tysiące książek nawet 80% taniej2
ArtykułyJon Frederickson i jego książka „Kłamstwa, którymi żyjemy”, czyli o poznaniu samych siebie oczami psychoterapeuty2
Popularne wyszukiwania
Zasłona. Esej w siedmiu częściach
200 str. 3 godz. 20 min.
- Kategoria:
- literatura piękna
- Format:
- papier
- Seria:
- Kundera
- Tytuł oryginału:
- Le rideau
- Data wydania:
- 2016-05-18
- Data 1. wyd. pol.:
- 2006-01-01
- Liczba stron:
- 200
- Czas czytania
- 3 godz. 20 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788328027879
- Tłumacz:
- Marek Bieńczyk
Kiedy pozostaje tylko wiara w sztukę.
Według Milana Kundery powieść jest gatunkiem, który mógł powstać tylko w Europie. Autor w siedmiu błyskotliwych esejach przygląda się największym, jego zdaniem, twórcom kanonu europejskiej sztuki powieściowej. Śledząc twórczość Rabelais’go, Cervantesa, Diderota, Flauberta, Dostojewskiego, Tołstoja, Faulknera, Rushdiego, Márqueza i innych, tak jak oni stara się zerwać kolejne zasłony, które skrywają przed naszym wzrokiem rzeczy naprawdę istotne. Walczyć o powieść wysoką, która nie wydaje „kategorycznej zgody na byt”, nie zasłania oczu na nieunikniony tragizm ludzki oraz każe pytać i kontestować sens świata, który prezentują nam politycy i współczesne media masowe. Światu potrzeba wielkiej powieści przebijającej się przez niebezpieczne zasłony, które serwuje nam XXI wiek.
Reklama
Szukamy ofert...
Kup Zasłona. Esej w siedmiu częściach w ulubionej księgarni
Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Szukamy ofert...Polecane przez redakcję
Oficjalne recenzje książki Zasłona. Esej w siedmiu częściach
Porozmawiajmy o literaturze
Zbiór esejów o pisarstwie i pisarzach, zawierający i bardzo ciekawe idee, i bogatą warstwę anegdotyczną, do tego świetnie napisany, i wysoce przyjemny w odbiorze. Jest również „Zasłona” swego rodzaju subiektywną historią powieści jako gatunku, próbą (udaną) jej zdefiniowania. Milan Kundera skupia się na twórczości konkretnych artystów: Flauberta, Musila, Cervantesa, Kafki, Gombrowicza, Brocha, ale występują też inni: Stendhal, Balzac, Tołstoj, Joyce, Dostojewski, Cervantes, Haśek, Sterne, Proust, Sartre, Camus, Cioran, Sabato, Brandys - to wcale nie wszyscy, a i tak wymieniając zdziwiłam się, że tak wielu zmieściło się w tak malutkiej książeczce. Nadmienię też, że „Zasłona” podobała mi się tak bardzo, że mam solenne postanowienie całą resztę Kundery książek o literaturze przeczytać.
O każdym autorze opowiada Kundera w nieco inny sposób, o Gombrowiczu dostajemy na przykład głównie anegdoty, nie ma w „Zasłonie” szczególnie interesującej analizy jego twórczości (najciekawiej i najwięcej czeski pisarz pisze o „Ferdydurke”),ale na przykład rozważania o konstrukcji i znaczeniu w literaturze dzieła Tołstoja, czy samej scenie samobójstwa Anny Kareniny są już znakomite. Podobnie wybornych analiz doczekał się tu Musil z „Człowiekiem bez właściwości” i Broch z „Lunatykami”. Niezwykle pouczająco pisze też Kundera o Flaubercie („Madame Bovary" i „Szkoła uczuć") i jego zadziwiającej francuskiej percepcji.
Streszczanie idei zawartych w esejach mija się z celem, Kundera opowie o tym ciekawiej niż ja, ale o dwóch wspomnę. W pierwszej urzeka mnie jej piękno, widziałam już tę myśl wcześniej w „Barbarzyńcy w ogrodzie" Herberta (powtarzaną za T. S. Eliotem): literatura nie istnieje w porządku chronologicznym, nic niczego tu nie zastępuje, istnieje w przestrzeni, naraz, jest powiązanym milionami ścieżek mikrokosmosem. Może rozwijać się w nieskończoność, a przecież już jest dla pojedynczego człowieka nieogarnialna. Tak uświadamiana sobie „historia" literatury otwiera przed nami nieskończone przestrzenie. Zachwyca mnie ta analogia między literaturą i kosmosem.
Druga myśl dotyczy czasu. Skoro teraźniejszość nie istnieje, historia to mniej lub bardziej udane fikcje opowiadane z perspektywy przyszłości, powieść pełni funkcję utrwalacza, nie dlatego że ma takie zadanie - odwzorowywać swój czas, ale dlatego, że jest zapisem stanu realnego umysłu z konkretnego czasu, skamieliną, ze swej natury prawdziwą. W tym kontekście: Są przypadki, w których braku wielkiej powieści niczym nie da się powetować. - bez wielkiej powieści przepada przeszłość.
Powtórzę jeszcze za Kunderą, że kicz to „słodkawe odpadki sztuki” (oby nie dała się zasłodzić Akademia Szwedzka),że historia sztuki (w przeciwieństwie do tej zwykłej) nie znosi powtórzeń (oby pamiętała o tym Akademia Szwedzka) i że jedyną moralnością powieści jest wiedza; powieść, która nie odkrywa żadnej, dotąd nieznanej cząstki egzystencji, jest niemoralna (oby...)
Agnieszka Ardanowska
902 346 50
Oceny książki Zasłona. Esej w siedmiu częściach
Poznaj innych czytelników
749 użytkowników ma tytuł Zasłona. Esej w siedmiu częściach na półkach głównych- Chcę przeczytać 440
- Przeczytane 304
- Teraz czytam 5
- Posiadam 96
- Ulubione 8
- Literatura czeska 7
- Milan Kundera 6
- Chcę w prezencie 6
- 2018 3
- Esej 3
OPINIE i DYSKUSJE o książce Zasłona. Esej w siedmiu częściach
7.5
7.5
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toWybitnych pisarzy można poznać po tym, że nie da się przeczytać ich książki bez przystanku na chwilę zadumy.
Wybitnych pisarzy można poznać po tym, że nie da się przeczytać ich książki bez przystanku na chwilę zadumy.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka ta nie jest typową twórczością Kundery, nie polecałabym jej czytać osobom, które nie miały jeszcze styczności z Kunderą. Ciekawe spojrzenie na literaturę (należałoby jednak mieć jakiekolwiek pojęcie o tekstach autorów, które poruszane są w eseju (w innym wypadku większość utworu może być niezrozumiała)); cały utwór przypominał mi trochę odrobinę "Alchemię słowa" Parandowskiego.
Książka ta nie jest typową twórczością Kundery, nie polecałabym jej czytać osobom, które nie miały jeszcze styczności z Kunderą. Ciekawe spojrzenie na literaturę (należałoby jednak mieć jakiekolwiek pojęcie o tekstach autorów, które poruszane są w eseju (w innym wypadku większość utworu może być niezrozumiała)); cały utwór przypominał mi trochę odrobinę "Alchemię słowa"...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDzieje sztuki są śmiertelne, Milan napisał. Zgadza się. Kolejny raz wychwala twórczość innych pisarzy, Gombrowicza, Goethego i wielu innych, ale wszystko ma swój czas świetności. Dziś nie widzę, aby ktokolwiek sięgał po klasyki. Sam osobiście nie lubiłem Ferdydurke, próbowałem też przeczytać Fausta, ale nie lubię wierszowanych powieści.
,,Zasłona" to kolejne eseje, treść jest ciekawa, lecz to nie to, czego oczekiwałem od Kundery. Można przeczytać, tak z czystej ciekawości.
Dzieje sztuki są śmiertelne, Milan napisał. Zgadza się. Kolejny raz wychwala twórczość innych pisarzy, Gombrowicza, Goethego i wielu innych, ale wszystko ma swój czas świetności. Dziś nie widzę, aby ktokolwiek sięgał po klasyki. Sam osobiście nie lubiłem Ferdydurke, próbowałem też przeczytać Fausta, ale nie lubię wierszowanych powieści.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to,,Zasłona" to kolejne eseje, treść...
Fascynujący (lecz wymagający niekiedy wytężenia zwojów mózgowych) zbiór esejów Milana Kundery, po przeczytaniu którego, jak zwykle pozostaje poczucie niedostatku. Taka/i zagubiona/y czytelniczka/, na myśl o tym, ile jeszcze książek do przeczytania, ile fascynujących historii do poznania (a wszystko to należące do Literatury przez wielkie L),najwyżej co może zrobić, to zacząć przeliczać monety w portfelu…
I jak zwykle u Kundery w jego esejach i dumaniach wszelakich pojawiają się fascynacje wielkimi pisarzami (Flaubert, Cervantes, Kafka, Gombrowicz i Broch oczywiście),ale gdzieś „pomiędzy nimi” przemykają reminiscencje twórczości nie mniej ważnych Stendhala, Balzaca i rodzimego Haśka.
Kundera snuje swe opowieści o tych, których podziwia. Trochę to analiza ich twórczości, szczypta anegdot, nieco rozważań o konstrukcji konkretnych scen, kreowaniu bohaterów i ich wewnętrznych światów, o doskonałości pisania i geniuszu twórców. Oczywiście Kundera opowiada subiektywnie, nieco się wywyższa swym oczytaniem (ale jemu chyba wolno, prawda?),zahacza o swoje ulubione tematy jak kicz, upływ czasu i wszechobecna w jego życiu i twórczości muzyka.
W komplecie ze Sztuką powieści i Zdradzonymi testamentami pozycja obowiązkowa nie tylko dla literackich czechofilów.
Fascynujący (lecz wymagający niekiedy wytężenia zwojów mózgowych) zbiór esejów Milana Kundery, po przeczytaniu którego, jak zwykle pozostaje poczucie niedostatku. Taka/i zagubiona/y czytelniczka/, na myśl o tym, ile jeszcze książek do przeczytania, ile fascynujących historii do poznania (a wszystko to należące do Literatury przez wielkie L),najwyżej co może zrobić, to...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDoskonałe eseje Kundery. Szczerość i kondensacja myśli nt. jego odczuć i wrażliwości literackiej tak bystra, że chciałoby się je pochłaniać bez końca.
Doskonałe eseje Kundery. Szczerość i kondensacja myśli nt. jego odczuć i wrażliwości literackiej tak bystra, że chciałoby się je pochłaniać bez końca.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toEsej siedmioczęściowy z 2005 roku o powieści europejskiej. Aleksander Kaczorowski kończy swoją recenzję na http://wyborcza.pl/1,75410,3347312.html tak
„…Jeden z największych powieściopisarzy XX wieku w "Zasłonie" oddaje pokłon autorom, którym zawdzięcza najwspanialsze chwile przeżyte nad ich książkami. A przy okazji żegna się z nami, którzy od lat mamy szczęście czytać jego książki. I będziemy do nich wracać, gdy jego już nie będzie. I tym właśnie jest literatura.”
Kundera sam nadaje temu esejowi podtytuł (s.64):
„OSOBISTA HISTORIA POWIEŚCI”
I w pierwszym słowie tkwi problem, bo to jego „osobista”, a nie moja. Kunderą się zachwycam, Kunderę studiuję i kontempluję, lecz początkowo czuję się nieswojo, bo jego lektur nie znam, do czego mam odwagę się przyznać, bom stary i oczytany. Czyli niektóre znam, jak Flauberta i Cervantesa, lecz Brocha, Musila, Stiftera czy Fieldinga - nie. Poczucie własnej wartości mnie się poprawia, gdy Kundera omawiając twórczość Gombrowicza stwierdza (s.76):
„…Powieściopisarze mają niekiedy niewiarygodne braki w lekturach: Gombrowicz nie czytał ani Brocha, ani Musila….”
Nie mnie oceniać, czy nieznajomość Brocha (1886-1951) i Musila (1880-1942) jest „niewiarygodnym brakiem”, lecz grzeczne to nie jest. Nie ma „omnibusów”, Kundera pisze akurat dużo o tych dwóch (plus Henry Fielding (1707-1754) i Adalbert Stifter (1805-1868),jak Miłosz o „parze”: William Blake (1757-1827) i Emanuel Swedenborg (1688-1772). Czy Kundera ich zna??
Lepszy jestem od Gombrowicza, bo Musila znam „Niepokoje wychowanka Törlessa” i recenzowałem „Trzy kobiety” (4/10)
To drobne moje złośliwości, bo prawdą pozostaje, że od książki nie mogłem się oderwać, dużo się nauczyłem, a jeszcze więcej się świetnie bawiłem.
Esej - bardzo subiektywny, i dobrze, bo jaki by miał być? Istotnym jest fakt, że Kundera pisze ten esej po francusku, a dużo miejsca poświęca twórczości pisarzy Mitteleuropy piszących w swoich narodowych językach. I jeszcze cytat (s.138)
„….człowieka oddzielają od przeszłości (nawet od przeszłości sprzed kilku chwil) dwie siły, które natychmiast biorą się do wspólnego dzieła: siła zapomnienia (która zaciera) i siła pamięci (która przeinacza).”
Polecam 8/10
Esej siedmioczęściowy z 2005 roku o powieści europejskiej. Aleksander Kaczorowski kończy swoją recenzję na http://wyborcza.pl/1,75410,3347312.html tak
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to„…Jeden z największych powieściopisarzy XX wieku w "Zasłonie" oddaje pokłon autorom, którym zawdzięcza najwspanialsze chwile przeżyte nad ich książkami. A przy okazji żegna się z nami, którzy od lat mamy...
O czym jest ta książka? Do ostatniego słowa nic z niej nie zrozumiałem. Były momenty, przyznaję, chociaż z mojego punktu widzenia rozprawa o niczym. Bądź o czymś, lecz totalnie dla mnie nieistotnym. Ale doceniam kunszt słowa, pierwsze i ostatnie zderzenie z Kunderą.
O czym jest ta książka? Do ostatniego słowa nic z niej nie zrozumiałem. Były momenty, przyznaję, chociaż z mojego punktu widzenia rozprawa o niczym. Bądź o czymś, lecz totalnie dla mnie nieistotnym. Ale doceniam kunszt słowa, pierwsze i ostatnie zderzenie z Kunderą.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toKsiążka przede wszystkim zwięźle traktuje o historii powieści, zapoznając nas z najważniejszymi jej twórcami. Nie mniej otrzymujemy sporą dawkę uniwersalnych dygresji autora na tematy geopolityczne, społeczne, historyczne. Widzimy jak nierozerwalnie nasze życie, to kim jesteśmy związane jest z muzyką, literaturą, malarstwem, choć nie jesteśmy tego świadomi. Po raz kolejny Kundera zostawia czytelnika z mnóstwem pytań i wątpliwości, na które nie ma jednoznacznych odpowiedzi.
Książka przede wszystkim zwięźle traktuje o historii powieści, zapoznając nas z najważniejszymi jej twórcami. Nie mniej otrzymujemy sporą dawkę uniwersalnych dygresji autora na tematy geopolityczne, społeczne, historyczne. Widzimy jak nierozerwalnie nasze życie, to kim jesteśmy związane jest z muzyką, literaturą, malarstwem, choć nie jesteśmy tego świadomi. Po raz kolejny...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toZa rozważania o biurokracji i administracji <3
Za rozważania o biurokracji i administracji <3
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to