Pożegnanie z Berlinem

Kobiety pokroju Sally Bowles – głównej bohaterki filmu, pobocznej bohaterki książki – zawsze budziły we mnie, jako człowieku pełnym życia, popłoch. Nie tylko bowiem wprowadzają one zamęt w życie mężczyzny, nie tylko doprowadzają go do szału, nie tylko odbierają wiarę w człowieka jako takiego, ale do tego wszystkiego nie można ich za to winić. Więcej, nie tylko nie można ich za to winić, ale im się to wybacza, lubi się je, szanuje, a nawet kocha – a wszystko to bodajże z tych samych powodów!

W konsekwencji czytający o Sally Bowles lub oglądający Lizę Minnelli mężczyzna – zwłaszcza taki, który odnajduje ich odpowiedniki we własnym doświadczeniu – zaczyna obwiniać sam siebie. Za to że lubi, szanuje, a nawet kocha, chociaż zdrowy rozsądek podpowiada mu co innego. A to nie jest przyjemne uczucie, nie tylko dla mężczyzny, nie tylko dla człowieka inteligentnego i nie tylko dla takiego, który lubi być w porządku wobec samego siebie. To jest w ogóle nieprzyjemne uczucie dla każdego.

Nie muszę dodawać, że zarówno Kabaret, jak i Pożegnanie z Berlinem są to rzeczy tyleż wspaniałe, co przygnębiające także z innych względów – mianowicie ze względu na swoją bezwzględność.

Cała recenzja tutaj 👇

https://innelektury.pl/isherwood-pozegnanie-z-berlinem/

Kobiety pokroju Sally Bowles – głównej bohaterki filmu, pobocznej bohaterki książki – zawsze budziły we mnie, jako człowieku pełnym życia, popłoch. Nie tylko bowiem wprowadzają one zamęt w życie mężczyzny, nie tylko doprowadzają go do szału, nie tylko odbierają wiarę w człowieka jako takiego, ale do tego wszystkiego nie można ich za to winić. Więcej, nie tylko nie można ich...

Lata 1930-1933. Berlin.

"Jestem jak aparat fotograficzny z otwartą migawką, aparat całkiem bierny, taki, który nie myśli, tylko rejestruje."

I takie jest dzieło Isherwooda - nieśpieszne, ukazujące urywki życia, postacie z różnych klas społecznych o różnorakich osobowościach i temperamentach. O świecie, który zmienia się na oczach mieszkańców i jest zwiastunem najkrwawszwej wojny w dziejach ludzkości.

Lata 1930-1933. Berlin.

"Jestem jak aparat fotograficzny z otwartą migawką, aparat całkiem bierny, taki, który nie myśli, tylko rejestruje."

I takie jest dzieło Isherwooda - nieśpieszne, ukazujące urywki życia, postacie z różnych klas społecznych o różnorakich osobowościach i temperamentach. O świecie, który zmienia się na oczach mieszkańców i jest zwiastunem...

"Pożegnanie z Berlinem" to intymna podróż młodego mężczyzny przez miasto i jego mieszkańców.
Isherwood z niesamowitą czułością dokumentuje ostatnie chwile wolności, dekadencji i chaosu w Berlinie lat
30-tych, nim wszystko znajdzie się pod nazistowskim butem.
W książce pojawia się plejada ekscentrycznych, świetnie wykreowanych postaci. W większości to biedacy, którzy starają się znaleźć sposób na zdobycie wystarczającej ilości pieniędzy, by pożegnać raz na zawsze życie z dnia na dzień. W większości to ludzie, którzy nie zdają sobie sprawy, że ich świat wkrótce przestanie istnieć. Isherwood opisuje to co widzi szczerze, prosto i pięknie.
I bez osądzania.
Nie mogę nie porównać książki Isherwooda z filmem Boba Fosse. Film skupia się przede wszystkim na postaci Sally Bowles, podczas gdy książka jest bardziej złożonym, wielowarstwowym portretem Berlina tamtych czasów. Uwielbiam "Kabaret" i rolę Lizy Minnelli, ale po przeczytaniu "Pożegnania..." widzę, że nie był w stanie oddać mistrzowsko i subtelnie skonstruowanych momentów obserwacji, gdzie bohater pozostaje na uboczu, a mimo to jego wewnętrzne przemyślenia nadają opisywanym wydarzeniom głębię czy nieuchwytnej, melancholijnej magii, która przebija się z kart książki.
#wyzwanieLC2024

"Pożegnanie z Berlinem" to intymna podróż młodego mężczyzny przez miasto i jego mieszkańców.
Isherwood z niesamowitą czułością dokumentuje ostatnie chwile wolności, dekadencji i chaosu w Berlinie lat
30-tych, nim wszystko znajdzie się pod nazistowskim butem.
W książce pojawia się plejada ekscentrycznych, świetnie wykreowanych postaci. W większości to biedacy, którzy...

Nie wiem, skąd wydawca wziął te wszystkie fajerwerki w opisie, ale - otóż nie, to nie ta książka. Nie ma tu ani pikanterii, ani romansów, ani wyjątkowej atmosfery.

Co jest? Przekrój berlińskiego społeczeństwa od, chciałoby się rzec, patologii, poprzez młodych ambitnych, aż do Żydów; narrator będący raczej zewnętrznym obserwatorem niż uczestnikiem zdarzeń i ukazanie, jak ludziom żyło się w dużym europejskim mieście na początku lat 30. ubiegłego wieku.

Berlin Isherwooda to tak naprawdę miasto jak każde inne - gdyby wyciąć ostatnie półtora rozdziału i parę pojedynczych wstawek o nazistach, "Pożegnanie z Berlinem" mogłoby być równie dobrze "pożegnaniem z Warszawą" albo "pożegnaniem z Paryżem". Nie zobaczyłam tu niczego odkrywczego, niczego spektakularnego, niczego, co by sprawiło, że ten Berlin czymś się wyróżniał. Obstawiam, że w większości miejsc mniej uprzywilejowani żyli w fatalnych warunkach, ledwo wiążąc koniec z końcem, a ci z kilkoma groszami więcej spędzali czas w kawiarniach czy pubach.

Najciekawsza rzeczywiście wydaje się wspomniana końcówka opisująca nastroje po dojściu Hitlera do władzy. Isherwood jednak nie wchodzi w szczegóły, wszak sam był już wtedy jedną nogą poza Berlinem, a poza tym mowa tu raptem o 20-30 stronach.

A więc jeśli ktoś chce spektakularnej historii o końcu świata - to nie ten adres. Ale jeśli szuka zapisków o codziennym życiu w międzywojennej europejskiej stolicy oglądanym z wygodnej perspektywy nieangażującego się cudzoziemca - można sięgnąć.

Nie wiem, skąd wydawca wziął te wszystkie fajerwerki w opisie, ale - otóż nie, to nie ta książka. Nie ma tu ani pikanterii, ani romansów, ani wyjątkowej atmosfery.

Co jest? Przekrój berlińskiego społeczeństwa od, chciałoby się rzec, patologii, poprzez młodych ambitnych, aż do Żydów; narrator będący raczej zewnętrznym obserwatorem niż uczestnikiem zdarzeń i ukazanie, jak...

Mam nadzieję kiedyś przeczytać "Christopher i chłopcy w jego typie", dlatego pomyślałem że zacznę od jakiejś wcześniejszej książki autora, a ta jest chyba najgłośniejszą... I na początku było nawet ok, ale dość szybko zaczęła mnie nudzić... Te romanse są dość powściągliwie i nie wprost opisane, co mogę zrozumieć, bo pewnie inaczej nie można było ale i tak, ja nie lubię takiego... dramatu nie wiadomo z czego. Opisy tej książki są o wiele lepsze niż sama książka ;) Jednym słowem umęczyłem się. I powiedziałbym, że ta książka się brzydko zestarzała ;) I jeszcze zgadzam się z opiniami że "dużo pisania o niczym" i "zapiski dla samych zapisków" - mam takie samo wrażenie.
Mimo wszystko nie oceniam najniżej, bo jakąś wartość mają fragmenty dotyczące przedwojennego Berlina i postawy mieszkańców odnośnie żydów, nazistów itp., ale nie ma tego dużo. Moim zdaniem nie warto.

(czytana/słuchana: 29.06-8.07.2024)
2+/5 [5/10]

Mam nadzieję kiedyś przeczytać "Christopher i chłopcy w jego typie", dlatego pomyślałem że zacznę od jakiejś wcześniejszej książki autora, a ta jest chyba najgłośniejszą... I na początku było nawet ok, ale dość szybko zaczęła mnie nudzić... Te romanse są dość powściągliwie i nie wprost opisane, co mogę zrozumieć, bo pewnie inaczej nie można było ale i tak, ja nie lubię...

„Pożegnanie z Berlinem” to opisany pobyt autora w tym mieście na początku lat 30. XX wieku.
Obserwacja toczącego się tam życia obywateli niemieckich, jak i cudzoziemców, początki panowania nazistów, i związane z tym prześladowania Żydów i komunistów.
Isherwood dokładnie opisuje postacie, które spotyka na swej drodze, ludzi i bogatych, i biednych, charakteryzuje ich zachowania, nawyki, pasje.
Dlaczego ludzie popierają nazistów, mimo innych zapatrywań; może dlatego, że „..bez względu na to, jaki rząd sprawuje władzę, oni są skazani na życie w tym mieście.”
Ta malutka książeczka jest jedną z tych lektur, która ukazuje nam, jak łatwo naziści podporządkowali sobie społeczeństwo, które uwierzyło im i zaakceptowało ich władzę.

„Pożegnanie z Berlinem” to opisany pobyt autora w tym mieście na początku lat 30. XX wieku.
Obserwacja toczącego się tam życia obywateli niemieckich, jak i cudzoziemców, początki panowania nazistów, i związane z tym prześladowania Żydów i komunistów.
Isherwood dokładnie opisuje postacie, które spotyka na swej drodze, ludzi i bogatych, i biednych, charakteryzuje ich...

Na podstawie tej książki powstał film Kabaret, ale nie maja ze sobą za dużo wspólnego. 4 historie połączone miejscem czyli Berlinem lat 30-tych i postacią narratora.

Na podstawie tej książki powstał film Kabaret, ale nie maja ze sobą za dużo wspólnego. 4 historie połączone miejscem czyli Berlinem lat 30-tych i postacią narratora.

Ta książka to unikat. Berlin lat XXX-tych z pierwszej ręki, oczami świadka tamtych czasów, w dodatku analiza psychologiczna postaci przeprowadzona po mistrzowsku, uniwersalna, aktualna po dziś dzień. Świetny styl.

Ta książka to unikat. Berlin lat XXX-tych z pierwszej ręki, oczami świadka tamtych czasów, w dodatku analiza psychologiczna postaci przeprowadzona po mistrzowsku, uniwersalna, aktualna po dziś dzień. Świetny styl.

Powieść nie jest szczytem artyzmu, ale autor tak umiejętnie podsyca zainteresowanie historiami, że trudno przerwać czytanie. Pisarz z fotograficzną dokładnością przedstawia miejsca i postacie, głównie berlińczyków, ale i Anglików, którzy mieszkają w Berlinie lat trzydziestych ubiegłego stulecia. Przedstawia narodziny nazizmu i powody, dla których wielu Niemców dało mu się uwieść. Pisarz nie prezentuje swych poglądów na ten temat, jest bardziej obserwatorem niż uczestnikiem wydarzeń.

Powieść nie jest szczytem artyzmu, ale autor tak umiejętnie podsyca zainteresowanie historiami, że trudno przerwać czytanie. Pisarz z fotograficzną dokładnością przedstawia miejsca i postacie, głównie berlińczyków, ale i Anglików, którzy mieszkają w Berlinie lat trzydziestych ubiegłego stulecia. Przedstawia narodziny nazizmu i powody, dla których wielu Niemców dało mu się...

Wycinek wspomnień obejmujących okres pobytu Autora w Berlinie, na przełomie 1930 do 1933 roku. Okres krachu gospodarczego w Niemczech i burzliwych zmian w samej polityce tj; przejęcia władzy przez faszystów, wszystko zawarte na kartach pamiętnika, opis własnych odczuć, spotkanych osób, wyjątkowości dobrego czasu który pod wpływem nadciągającego zła ulega zatarciu, jak sam Autor napisał, "rzeczy zapamiętane z przeszłości jako normalne i przyjemne-jak dobra fotografia" , polecam, książka przeczytana w ramach czytelniczego wyzwania na 2023 rok.

Wycinek wspomnień obejmujących okres pobytu Autora w Berlinie, na przełomie 1930 do 1933 roku. Okres krachu gospodarczego w Niemczech i burzliwych zmian w samej polityce tj; przejęcia władzy przez faszystów, wszystko zawarte na kartach pamiętnika, opis własnych odczuć, spotkanych osób, wyjątkowości dobrego czasu który pod wpływem nadciągającego zła ulega zatarciu, jak sam...