Król kebabów i inne zderzenia polsko-obce

Hmhmhm…
Zamknęłam książkę i pierwsze, co przyszło mi do głowy: co właściwie było jej celem? Pokazać ciężki los imigranta w naszym kraju? Udowodnić, że ten imigrant wcale nie jest kryształowy, że ma za uszami, że „nie pasuje”? A może przeciwnie - że to my, jako społeczeństwo, nie zdajemy egzaminu z gościnności, że jesteśmy ksenofobiczni, podejrzliwi, zamknięci?
Nie wiem.
Momentami miałam wrażenie, że autorka zebrała kilka wywiadów, ułożyła je pod z góry przyjętą tezę, lekko podkręciła narrację – i voilà, książka gotowa. Temat nośny, aktualny, budzący emocje. Imigrant, kebab, stereotypy, uprzedzenia – wszystko, co może rozpalić dyskusję.

Problem w tym, że ja tej dyskusji tu nie poczułam. Nie dostałam jakiejkolwiek analizy lub przyczynków do niej, nie dostałam wielowymiarowości. Bohaterowie nie stali się dla mnie ani symbolem, ani pełnokrwistymi postaciami. Raczej pretekstem.
Być może to książka potrzebna. Być może komuś otworzy oczy. Mnie, niestety, niewiele dała. Nie poruszyła,nie zaskoczyła, nie zostawiła z nową myślą.
Hmhmhm. I tyle.

Hmhmhm…
Zamknęłam książkę i pierwsze, co przyszło mi do głowy: co właściwie było jej celem? Pokazać ciężki los imigranta w naszym kraju? Udowodnić, że ten imigrant wcale nie jest kryształowy, że ma za uszami, że „nie pasuje”? A może przeciwnie - że to my, jako społeczeństwo, nie zdajemy egzaminu z gościnności, że jesteśmy ksenofobiczni, podejrzliwi, zamknięci?
Nie...

Takie reportaże o emigrantach, mieszkających w Polsce i jak to w życiu bywa, jednym się powiodło, drugim nie. Dość dobra lektura.

Takie reportaże o emigrantach, mieszkających w Polsce i jak to w życiu bywa, jednym się powiodło, drugim nie. Dość dobra lektura.

Same rozmowy były ciekawe, choć nieco chaotyczne w swojej formie - raz była to narracja pierwszoosobowa, raz trzecio-, raz dialog wypisywany po dwukropkach. Jest to jednak mała niedogodność. Duże "ale" mam do fragmentów, którymi te rozmowy były przeplatane - transkrypcji konferencji (nie wiem co to była za konferencja ani kim byli uczestnicy podpisani jako "badacz z Ameryki", "psycholog", "animator kultury") czy przywołanego cytatu wypowiedzianego przez "wysoko postawionego urzędnika z MSW". Przytaczanie wypowiedzi bez wskazania kto to mówi wydaje mi się być dużym błędem w przypadku reportażu. Chcę konkretów, a nie zgadywanek.

Same rozmowy były ciekawe, choć nieco chaotyczne w swojej formie - raz była to narracja pierwszoosobowa, raz trzecio-, raz dialog wypisywany po dwukropkach. Jest to jednak mała niedogodność. Duże "ale" mam do fragmentów, którymi te rozmowy były przeplatane - transkrypcji konferencji (nie wiem co to była za konferencja ani kim byli uczestnicy podpisani jako "badacz z...

Bardzo smutna książka. Już nawet nie chodzi o historię ale samą świadomość, że tyle lat minęło, a Polacy mimo że uważają często inaczej, nadal są krajem homofobicznym, rasistowskim, ksenofobicznym... 9 lat od wydania książki, a postawy jeszcze bardziej zaściankowe. Oczywiście pilnowanie granic, miłość do ojczyzny, przy jednoczesnym wyjeździe za granicę. To jest najtrudniejsze do zrozumienia. Zero akceptacji dla innych, przy własnej emigracji. Chociaż nie od dziś wiadomo, że najbardziej Polskę dla Polaków, chcą mieć osoby które same zajmują czyjś kraj.
A rozdział o kierowniku ośrodka i jego porównania do zwierząt, bez komentarza. Jedynie widać, że niestety już od dawna kierują ośrodkami osoby bez rozumienia migracji.

Bardzo smutna książka. Już nawet nie chodzi o historię ale samą świadomość, że tyle lat minęło, a Polacy mimo że uważają często inaczej, nadal są krajem homofobicznym, rasistowskim, ksenofobicznym... 9 lat od wydania książki, a postawy jeszcze bardziej zaściankowe. Oczywiście pilnowanie granic, miłość do ojczyzny, przy jednoczesnym wyjeździe za granicę. To jest...

Zbiór reportaży o imigrantach żyjących w Polsce. Większość z nich dosyć ciekawie napisana ale zabrakło mi wyjaśnienia jakim kluczem kierowała się autorka. Jak dla mnie książka przerywnik.

Zbiór reportaży o imigrantach żyjących w Polsce. Większość z nich dosyć ciekawie napisana ale zabrakło mi wyjaśnienia jakim kluczem kierowała się autorka. Jak dla mnie książka przerywnik.

Historie z życia, wiadomo, o obcokrajowcach w Polsce. Ja wiem, że jakąś naszą narodową przypadłością jest dzielenie imigrantów na lepszych i gorszych. Lepsi to Ci, u których sami wolelibysmy mieszkać, a gorsi to Ci, przy których uważamy Polskę za kraj wybitnie rozwinięty, godny naśladowania, niemal raj na ziemi.
Chciałabym przypomnieć lub uświadomić, że posiadanie paszportu jest stosunkowo nowym wynalazkiem- niecałe 150 lat temu zaczęto się przejmować swobodnym przekraczaniem granic, a dopiero epidemia hiszpanki wymusiła kontrolę w tym temacie i ograniczenia.
Wszystko się zmienia, podejście do ruchów migracyjnych również, nie ma co płakać, trzeba szukać złotego środka.
Jak pewnie przypuszczacie historie nie powalają optymizmem- zazwyczaj przybywają do nas ludzie gorzej wykształceni, niezamożni, często straumatyzowani. Radzą sobie lepiej lub gorzej. Ale to co powinno nas zastanowić to jak MY sobie radzimy z "obcością" i "innością". Czy te deklarowane przez większość Polaków (a już na pewno przez tych PRAWDZIWYCH) chrześcijańskie wartości jak miłość, pomoc bliźniemu, gościnność nie sa tylko pięknymi sloganami na naszych ustach.
Brak jest systemowych rozwiązań. Zbyt rzadko słucha się specjalistów, zbyt rzadko rozwiązujemy potencjalne problemy, czekając dopiero na eskalację i wtedy tacy oświeceni mówimy- trzeba było tak i tak zrobić. Po fakcie można wszystko. Ale lepiej zapobiegać niż leczyć. Więc zapobiegajmy konfliktom w zarodku.
Może nie ma co liczyć na system. W końcu wszyscy jesteśmy ludźmi, a kto nie kupił nic na bazarze, nie zjadł kebaba i nie był strzyżony, karmiony, obslużony przez obcokrajowca niech pierwszy rzuci kamień. Postarajmy się żyć obok siebie z obustronnym szacunkiem.

Historie z życia, wiadomo, o obcokrajowcach w Polsce. Ja wiem, że jakąś naszą narodową przypadłością jest dzielenie imigrantów na lepszych i gorszych. Lepsi to Ci, u których sami wolelibysmy mieszkać, a gorsi to Ci, przy których uważamy Polskę za kraj wybitnie rozwinięty, godny naśladowania, niemal raj na ziemi.
Chciałabym przypomnieć lub uświadomić, że posiadanie...

Strasznie to słabe

Strasznie to słabe

Fantastyczny reportaż o tym, jak polskość spotykała się z obcością. Jak Polacy reagowali na to, co inne, kuchnię, zachowanie, kolor skóry. Niejednostronne, ciekawe i jakże boleśnie aktualne....

Fantastyczny reportaż o tym, jak polskość spotykała się z obcością. Jak Polacy reagowali na to, co inne, kuchnię, zachowanie, kolor skóry. Niejednostronne, ciekawe i jakże boleśnie aktualne....

Nic nowego, w zasadzie podobał mi się tylko rozdział o kierowniku ośrodka, pozdrawiam.

Nic nowego, w zasadzie podobał mi się tylko rozdział o kierowniku ośrodka, pozdrawiam.

Zbiór krótkich reportazy o migrantach w Polsce.
Historie dość ciekawe, proste i krótko opisane, przez co bardzo szybko się czyta.
Niestety większość z nich obnaża nasz ksenofobizm, nacjonalizm i rasizm. Ale oto Polska właśnie....

Zbiór krótkich reportazy o migrantach w Polsce.
Historie dość ciekawe, proste i krótko opisane, przez co bardzo szybko się czyta.
Niestety większość z nich obnaża nasz ksenofobizm, nacjonalizm i rasizm. Ale oto Polska właśnie....