Balsamista #4

Kilka ciekawych opowiadan, jedno genialne.
Te mangi sa skarbnica cytatow.
Polecam.

Kilka ciekawych opowiadan, jedno genialne.
Te mangi sa skarbnica cytatow.
Polecam.

Z każdym kolejnym tomem jest ciekawiej

Z każdym kolejnym tomem jest ciekawiej

Mając na uwadze, że mangi to takie komiksy znacznie mądrzejsze od ich pobratymców, zacząłem i ja częściej sięgać i po mangi właśnie. Oczywiście to duże uproszczenie, zdarzają się wyjątki od reguły i to bardzo chlubne, jednak moja opinia nie ulega zmianie, że komiksy to po prostu prosta opowiastka wzbogacona rysunkami. Gusta są różne, być może się mylę pod tym względem, kto wie.

A wracając do mang, kolejna którą przeczytałem z zainteresowaniem to "Balsamista 4". Tym razem zostaje nam przedstawiona opowieść z przeszłości bohatera, rodzące się uczucie, oraz kolejne historie, mające nam pokazać czym jest przemijanie, a w końcu koniec.

Autorka stworzyła niezwykłe dzieło, bowiem w swoich opowieściach, mimo że mogą się wydawać proste i nieskomplikowane, zawarła prawdy które są zawsze aktualne. Być może w tym tkwi sekret tych opowieści, że są tak popularne. A sam bohater coraz bardziej utwierdza w nas przekonanie, że nieważne kim jesteś, ale jak traktujesz innych. Polecam, zachęcam do lektury.

Mając na uwadze, że mangi to takie komiksy znacznie mądrzejsze od ich pobratymców, zacząłem i ja częściej sięgać i po mangi właśnie. Oczywiście to duże uproszczenie, zdarzają się wyjątki od reguły i to bardzo chlubne, jednak moja opinia nie ulega zmianie, że komiksy to po prostu prosta opowiastka wzbogacona rysunkami. Gusta są różne, być może się mylę pod tym względem, kto...

Świetna manga, nakłania do refleksji.

Świetna manga, nakłania do refleksji.

"Oboje utknęliśmy w klatce z wody spadającej z nieba."

Ta seria w jakiś dziwny sposób uzależnia, mimo że wywołuje emocje nie należące do specjalnie pozytywnych. Miałam sobie zrobić przerwę, ale ręka jakoś tak sama wyciągnęła się po następną część...

Oczywiście nie żałuję, mimo że mi teraz smutno i melancholijnie... Zauważyłam też nagle, że ten komiks jest nie tylko mądry, ale też zaskakująco poetyczny...

A Shinjuro? Pokazuje się od coraz lepszej strony - tak jak przeczuwałam od początku, dobroć i empatia to jego prawdziwe oblicze.

I jak tu trzymać się od tej serii z daleka?

"Oboje utknęliśmy w klatce z wody spadającej z nieba."

Ta seria w jakiś dziwny sposób uzależnia, mimo że wywołuje emocje nie należące do specjalnie pozytywnych. Miałam sobie zrobić przerwę, ale ręka jakoś tak sama wyciągnęła się po następną część...

Oczywiście nie żałuję, mimo że mi teraz smutno i melancholijnie... Zauważyłam też nagle, że ten komiks jest nie tylko mądry,...

Dla mnie wszystko tutaj było po prostu świetne, zarówno sama historia Shinjuro, rozwój tego bohatera, jak i pozostałe opowieści traktujące o śmierci, w każdej z nich jest coś prawdziwego i wyjątkowego, coś co łapie mnie za serce i nie mogę myśleć o niczym innym. O wspaniałej grafice już nie wspomnę, patrzę w oczy bohaterów i widzę ich autentyczne emocje.

W pierwszym rozdziale mangi cofamy się w czasie, Shinjuro i Azuki wspominają moment, kiedy się poznali oraz dziadka Azuki, który pomógł balsamiście po jego powrocie do Japonii. Dowiadujemy się znów wielu ciekawych rzeczy, Shinjuro ciągle zyskuje w moich oczach, moje uczucia co do niego są już na zupełnie innym poziomie niż po lekturze tomu pierwszego. A relacja Shinjuro z Azuki po prostu piękna i początek tego tomu będzie należał z całą pewnością do moich ulubionych w tej serii, a ich stosunki do jednych z lepszych o jakich kiedykolwiek czytałam.

Poza rozwojem akcji pomiędzy Shinjuro i Azuki, oraz wspomnieniami z przeszłości dostajemy również kolejne świetne opowieści i uważam, że całość była naprawdę interesująca i wciąż chcę więcej.

Dla mnie wszystko tutaj było po prostu świetne, zarówno sama historia Shinjuro, rozwój tego bohatera, jak i pozostałe opowieści traktujące o śmierci, w każdej z nich jest coś prawdziwego i wyjątkowego, coś co łapie mnie za serce i nie mogę myśleć o niczym innym. O wspaniałej grafice już nie wspomnę, patrzę w oczy bohaterów i widzę ich autentyczne emocje.

W pierwszym...

Dobry tom, podobały mi się historie w nim zawarte :) no i zdecydowanie moja ulubiona okładka..taka nastrojowa.

Historia Azuki, i jej pierwszego spotkania z Shijuro wypada zdecydowanie na plus, poczułam do niej większą sympatie. Wcześniej mimo że wprowadzała akcent humorystyczny była mi obojętna.
Wzruszająca i mądra historia.
Zaciekawiła mnie też opowieść o znanym muzyku i jego rodzinie. Najbardziej ściskało mnie w gardle, gdy czytałam o starszej pani robiącej róże.

Lubię to pomieszanie z poplątaniem różnych chwil w "Balsamiście", niektóre są smutne, a inne radosne. Deszczowy dzień i przypadkowy dotyk ukochanej osoby powinny skłonić do refleksji. Ten komiks często zwraca uwagę na przyziemne sprawy o których zapominamy, albo staramy się nie pamiętać.

Dobry tom, podobały mi się historie w nim zawarte :) no i zdecydowanie moja ulubiona okładka..taka nastrojowa.

Historia Azuki, i jej pierwszego spotkania z Shijuro wypada zdecydowanie na plus, poczułam do niej większą sympatie. Wcześniej mimo że wprowadzała akcent humorystyczny była mi obojętna.
Wzruszająca i mądra historia.
Zaciekawiła mnie też opowieść o znanym muzyku i...

,,Balsamista" jak zawsze zachwyca swoimi historiami.
Bardzo polecam wszystkim miłośnikom miłości rodzinnej.
Nie zapomnij, trzeba zawsze pamiętać!

,,Balsamista" jak zawsze zachwyca swoimi historiami.
Bardzo polecam wszystkim miłośnikom miłości rodzinnej.
Nie zapomnij, trzeba zawsze pamiętać!

Dla mnie szczególnie ważny tom. Podczas czytania jednej z historii nie mogłam pohamować łez.

Dla mnie szczególnie ważny tom. Podczas czytania jednej z historii nie mogłam pohamować łez.