Siedem cudów starożytności

Fabuła jest pełna pędu: naszpikowana akcją, tropami, podróżami po świecie i historią starożytną — bardzo wciąga.

Fabuła jest pełna pędu: naszpikowana akcją, tropami, podróżami po świecie i historią starożytną — bardzo wciąga.

Książka przygodowa w stylu Indiany Jonesa, lecz w bardziej współczesnych warunkach. Jednak mimo obecności kosmitów w ostatniej częsci przygód profesora Jonesa, tutaj mimo że wątku fantastycznego w zasadzie nie ma, lub nie ma dużego wpływu na większość książki, to "fantastyczno głupich" zabiegów tu nie brakuje.

Książka przygodowa w stylu Indiany Jonesa, lecz w bardziej współczesnych warunkach. Jednak mimo obecności kosmitów w ostatniej częsci przygód profesora Jonesa, tutaj mimo że wątku fantastycznego w zasadzie nie ma, lub nie ma dużego wpływu na większość książki, to "fantastyczno głupich" zabiegów tu nie brakuje.

Książka jest pisana bardzo filmowym językiem (ale raczej takim z filmów klasy B). Poza tym wszystkie wydarzenia są podkręcone do przesady, często ocierając się o pastisz. Jednak jeśli czytelnikowi nie przeszkadza ta estetyka i poziom, to można się wciągnąć w przygody bohaterów. Ot, solidne czytadełko.

Książka jest pisana bardzo filmowym językiem (ale raczej takim z filmów klasy B). Poza tym wszystkie wydarzenia są podkręcone do przesady, często ocierając się o pastisz. Jednak jeśli czytelnikowi nie przeszkadza ta estetyka i poziom, to można się wciągnąć w przygody bohaterów. Ot, solidne czytadełko.

Fabuła książki odpowiada przygodom Indiana Jones :) Już widzę tę ekranizację ze zwrotami akcji, licznymi strzelaninami, wybuchami, cudownie ocalałym głównym bohaterem. Pozycja ta na pewno pozwala utrwalić sobie wiedzę na temat 7 cudów świata starożytnego oraz rozbudzić nieco wyobraźnię na ich temat.

Fabuła książki odpowiada przygodom Indiana Jones :) Już widzę tę ekranizację ze zwrotami akcji, licznymi strzelaninami, wybuchami, cudownie ocalałym głównym bohaterem. Pozycja ta na pewno pozwala utrwalić sobie wiedzę na temat 7 cudów świata starożytnego oraz rozbudzić nieco wyobraźnię na ich temat.

Bardzo fajna książka z wartką akcją. Od pierwszej do ostatniej strony cały czas coś się dzieje. Bohaterowie odwiedzają różne ukryte miejsca w poszukiwaniu fragmentów największych cudów starożytnego świata. Jack West i jego kompani niczym Indiana Jones przedzierają się przez zmyślne pułapki.
Czytało się szybko, łatwo i przyjemnie. Polecam!

Bardzo fajna książka z wartką akcją. Od pierwszej do ostatniej strony cały czas coś się dzieje. Bohaterowie odwiedzają różne ukryte miejsca w poszukiwaniu fragmentów największych cudów starożytnego świata. Jack West i jego kompani niczym Indiana Jones przedzierają się przez zmyślne pułapki.
Czytało się szybko, łatwo i przyjemnie. Polecam!

Kolejna książka M. Reilly którą przeczytałem.
Lubię tego typu literaturę, ale jestem trochę zawiedziony tą książką. Do mojego ulubionego J. Rollinsa jeszcze trochę brakuje.
Początek zapowiadał się ciekawie, ale im dalej tym gorzej.
Plusy:
- ciekawa koncepcja fabuły z magiczną mocą piramidy, dającą władzę nad światem;
- opis pułapek stosowanych przez egipskiego budowniczego Imhotepa VI;
- bardzo dużo akcji i walki (ale strasznie sztucznej);
- zamieszczone schematy pozwalają wyobrazić sobie miejsce akcji;
- połączenie sił nawet największych wrogów w celu ocalenia świata;
- opis tajemnic siedmiu cudów świta (w wielu miejscach zbyt naciągany);
- czyta się szybko, na relaksie.
Minusy:
- stale powtarzany schemat odnajdywania poszczególnych elementów piramidy kończący się prawie klęską;
- bohaterowie sztuczni, bez charakteru i
- pułapki, których mechanizmy idealnie funkcjonują po tysiącach lat.
Książka taka sobie, ale bez rewelacji.

Kolejna książka M. Reilly którą przeczytałem.
Lubię tego typu literaturę, ale jestem trochę zawiedziony tą książką. Do mojego ulubionego J. Rollinsa jeszcze trochę brakuje.
Początek zapowiadał się ciekawie, ale im dalej tym gorzej.
Plusy:
- ciekawa koncepcja fabuły z magiczną mocą piramidy, dającą władzę nad światem;
- opis pułapek stosowanych przez egipskiego budowniczego...

Wspomniałam już, ze lubię, gdy autor SPRYTNIE łączy tajemnice przeszłości z teraźniejszością, z podkreśleniem na ,,sprytnie". W ,,Siedmiu cudach starożytności" owszem, mamy nawiązanie do siedmiu cudów świata, poznajemy ich historie, nawet ich fragmenty udaje się znaleźć, ale wszystko jest grubymi nićmi szyte i naciągane aż do granic przyzwoitości...

Wspomniałam już, ze lubię, gdy autor SPRYTNIE łączy tajemnice przeszłości z teraźniejszością, z podkreśleniem na ,,sprytnie". W ,,Siedmiu cudach starożytności" owszem, mamy nawiązanie do siedmiu cudów świata, poznajemy ich historie, nawet ich fragmenty udaje się znaleźć, ale wszystko jest grubymi nićmi szyte i naciągane aż do granic przyzwoitości...

Z początku byłam nastawiona sceptycznie, jednak po dłuższej chwili przekonałam się do tej pozycji. Ale od początku...
Już na 21. stronie napotykamy fragment skręcający z nerwów jelita osobom, które chociaż w minimalnym stopniu znają się na traktowaniu zabytków: "Prowadzeni przez wysokiego białobrodego Mistrza, TRZYMAJĄCEGO W jednym RĘKU bardzo stary zwój papirusu, a w drugiej bardzo współczesny sonograf (...)". Niezrażona tym jednak przebrnęłam przez niedorzeczność i czytałam dalej. Na stronie 31 dowiadujemy się, czym są "przywry Mansona". Zaintrygowana spróbowałam to wgooglować, jednak dosłownie takiego hasła brak. Czyżby błąd w tłumaczeniu? Tyle jeżeli o schody, dalej bowiem zaczyna robić się ciekawie. Czytelnik ma nieodparte wrażenie, że książka stałaby się świetną kanwą do filmu akcji - najlepiej takiego z Indianą Jonesem, bo właśnie to porównanie przychodziło mi najczęściej na myśl. Potwierdza to sam autor w wywiadzie opublikowanym na końcu książki, w którym mówi "Niemniej Kod <<<Leonarda da Vinci>>> nie miał istotnego wpływu na <<<Siedem cudów starożytności>>>. Większy wpływ miały pewnie filmy z Indianą Jonesem." Chętnie obejrzałabym taki film, chociaż - niestety - byłby on kolejnym, w którym przygoda z zabytkami ogranicza się albo do pójścia na łatwiznę, albo do posiadania jakiejś super złożonej wiedzy o skomplikowanych rzeczach, której tak naprawdę nikt się nie uczy.
Pod sam koniec książki dosłownie urzekły mnie ogrody Babilonu. Nawet bez dodatkowego schematu wyglądały one w mojej wyobraźni, dzięki opisom autora, fantastycznie.
Ostatnią rzeczą wartą wspomnienia są ryciny przedstawiające schematy różnych miejsc, które przeważnie uważam za bardzo przydatne (choć zdarzyło się, że nie wnosiły absolutnie niczego gdyż nawet średnio rozgarnięty czytelnik mógły daną rzecz wyobrazić sobie po opisie).
Podsumowując, od strony merytorycznej książka jakichś górnych lotów nie jest. Przedstawia minimalną wiedzę potrzebną do zrozumienia danego zabytku, nie uwzględnia jednak szerzej kontekstu jego powstania. Niemniej jednak, stanowi ono świetne źródło rozrywki na parę-paręnaście godzin (włącznie z wywiadem to 463 strony),gdyż styl pisania jest naprawdę lekki. Suma sumarum - polecam.

Z początku byłam nastawiona sceptycznie, jednak po dłuższej chwili przekonałam się do tej pozycji. Ale od początku...
Już na 21. stronie napotykamy fragment skręcający z nerwów jelita osobom, które chociaż w minimalnym stopniu znają się na traktowaniu zabytków: "Prowadzeni przez wysokiego białobrodego Mistrza, TRZYMAJĄCEGO W jednym RĘKU bardzo stary zwój papirusu, a w...

świetna wciągająca książkia, częste zwroty akcji; nie wiesz co stanie się za chwilę.

świetna wciągająca książkia, częste zwroty akcji; nie wiesz co stanie się za chwilę.

Tytuł Siedem cudów starożytności zapowiadał ucztę historyczną z ogromną dawką przygód. Tymczasem historycznie wręcz asceza, do tego zero emocji, chyba dawno już nie czytałam tak wypranej z uczuć i emocji książki. Tym samym postaci bardzo słabo wykreowane, wręcz cienie żywych ludzi, bez cech charakteru, dobrze, ze mających własny wygląd zewnętrzny. Powieść chyba dawałaby się lekko przerobić na scenariusz, ale do czytania była dość męcząca: poszli, przewrócili się, wstali, zastrzelili, bo trup pada gęsto. Same wydarzenia w miarę monotonne, wszystko im się udawało, tylko zakończenie zawsze było klęską. I tak w koło siedem razy- dla mnie zaczynało chwilami wiać nudą. Sam pomysł tez niezbyt oryginalny, wykonanie bezpłciowe. Chyba nie zostanę miłośniczką Matthew Reilly.

Tytuł Siedem cudów starożytności zapowiadał ucztę historyczną z ogromną dawką przygód. Tymczasem historycznie wręcz asceza, do tego zero emocji, chyba dawno już nie czytałam tak wypranej z uczuć i emocji książki. Tym samym postaci bardzo słabo wykreowane, wręcz cienie żywych ludzi, bez cech charakteru, dobrze, ze mających własny wygląd zewnętrzny. Powieść chyba dawałaby się...