Opowieść wigilijna

Dzieci bardzo lubią wracać do tej książeczki, chętnie słuchają i czytają, można polecić innym dzieciom również.

Dzieci bardzo lubią wracać do tej książeczki, chętnie słuchają i czytają, można polecić innym dzieciom również.

Historia o duchach bożonarodzeniowych jest tak pouczająca, że grzechem byłoby jej nie przeczytać. Wytłumaczenie kutwiarstwa jest powiedziane wprost tak samo jak się powinno postępować w życiu.

Historia o duchach bożonarodzeniowych jest tak pouczająca, że grzechem byłoby jej nie przeczytać. Wytłumaczenie kutwiarstwa jest powiedziane wprost tak samo jak się powinno postępować w życiu.

Obowiązkowa grudniowa lektura dla młodszych i starszych czytelników, by nastroić się przed świętami, a być może i zainspirować. Refleksyjna historia może być impulsem, by inaczej spędzić ten czas. By dostrzec coś, czego się nie widziało lub nie chciało zobaczyć. Zdecydowanie sięgnięcie w grudniu czy też listopadzie jest lepszym pomysłem, niż czytanie jej np. w styczniu lub środku roku.

„Opowieść wigilijna” to chyba najpopularniejsza książka Dickensa, która doczekała się nie tylko licznych ekranizacji ale i wielu wydań, jednak to, które czytałam ostatnio – z ilustracjami Lisy Aisato – jest prawdziwym arcydziełem. Ilustratorka przyzwyczaiła już swoich czytelników i fanów, do bajkowego stylu. Wiedzą oni dokładnie czego można się spodzoewać. Mimo to, każdy nowy obrazek jest zaskakująco urzekający i idealnie przedstawia treść książki. To niesamowite jak na jednej ilustracji uchwycić można opis znajdujący się na wielu stronach. Tę książkę zdecydowanie warto oglądać!

Jest to też idealny prezent dla siebie lubi kogoś bliskiego – bez względu na wiek. Dla miłośnika książek, dla miłośnika klasyki, dla miłośnika malarstwa, dla miłośnika sztuki, dla miłośnika świąt i świętowania i dla miłośnika pięknych rzeczy.

https://czytany-blog.blogspot.com/

Obowiązkowa grudniowa lektura dla młodszych i starszych czytelników, by nastroić się przed świętami, a być może i zainspirować. Refleksyjna historia może być impulsem, by inaczej spędzić ten czas. By dostrzec coś, czego się nie widziało lub nie chciało zobaczyć. Zdecydowanie sięgnięcie w grudniu czy też listopadzie jest lepszym pomysłem, niż czytanie jej np. w styczniu lub...

Ta książka jest uważana za pouczającą i dobrą na lekturę (i nią jest). Przemiana Scrooge’a jest niby taka pozytywna i w ogóle. Ale według mnie to zakończenie może być interpretowane na zły sposób. Może tak naprawdę Scrooge zmienił się, a potem przez całe życie żył w strachu przed duchami i śmiercią, udawał, że kocha święta, bo się bał. To już nie wydaje się takim dobrym zakończeniem. Ogólnie książka jest dobra, ale wiele może się zmienić jeżeli nie bierze się punktu widzenia nauczyciela języka polskiego, który omawia z uczniami lekturę, która ma czegoś konkretnego nauczyć. Myślę, że można to sobie poukładać nieco inaczej niż robią to opracowania z internetu czy podręczników. Ale to tylko moje zdanie, może mylę się co do wszystkiego. Lecz mam wrażenie, że Scrooge tak naprawdę nie był szczęśliwy. Nic nie zmieni jednak faktu, że jest to ponadczasowa i pouczająca opowieść.

Ta książka jest uważana za pouczającą i dobrą na lekturę (i nią jest). Przemiana Scrooge’a jest niby taka pozytywna i w ogóle. Ale według mnie to zakończenie może być interpretowane na zły sposób. Może tak naprawdę Scrooge zmienił się, a potem przez całe życie żył w strachu przed duchami i śmiercią, udawał, że kocha święta, bo się bał. To już nie wydaje się takim dobrym...

Obowiązkowa lektura świąteczna. W dorosłym wieku skłania do refleksji: by czasem zwolnić i dostrzec to, czego nie widzimy, gdy jesteśmy zbyt zajęci sobą. :-)

Obowiązkowa lektura świąteczna. W dorosłym wieku skłania do refleksji: by czasem zwolnić i dostrzec to, czego nie widzimy, gdy jesteśmy zbyt zajęci sobą. :-)

Książka była ciekawa wciągająca I fajna polecam chociaż niektórych rzeczy nie rozumiałam

Książka była ciekawa wciągająca I fajna polecam chociaż niektórych rzeczy nie rozumiałam

Chyba miałam jakieś słabe tłumaczenie, bo mnie ta książka jakoś nie urzekła. Jest lekturą w siódmej klasie, bo ukazuje diametralną zmianę głównego bohatera. Ale czy nie ma czegoś nowszego? Czy trzeba czytać coś z połowy XIX wieku? Przeczytaliśmy i mamy wyrobione zdanie. Tyle...

Chyba miałam jakieś słabe tłumaczenie, bo mnie ta książka jakoś nie urzekła. Jest lekturą w siódmej klasie, bo ukazuje diametralną zmianę głównego bohatera. Ale czy nie ma czegoś nowszego? Czy trzeba czytać coś z połowy XIX wieku? Przeczytaliśmy i mamy wyrobione zdanie. Tyle...

Czy istnieje bardziej ikoniczna historia o odkupieniu? Choć od premiery tej noweli minęło niemal dwieście lat, wciąż uderza ona z taką samą siłą – zwłaszcza gdy za oknem zapada wczesny, zimowy zmierzch, a świat na moment zwalnia. Dla mnie to nie jest tylko kolejna bajka o starym skąpcu i trzech zjawach, ale przede wszystkim brutalnie szczery portret samotności na własne życzenie. Ebenezer Scrooge to postać, którą niezwykle łatwo jest znienawidzić, ale w której – o zgrozo – w dorosłym życiu zbyt często odnajdujemy cząstkę samych siebie: ten wieczny pośpiech, przeliczanie wszystkiego na zysk i emocjonalny chłód, który narasta w człowieku z każdym kolejnym rokiem.

To lektura, do której warto wracać nie tylko ze względu na gęsty klimat mroźnego, mglistego Londynu, gdzie niemal czuć wilgoć bruku i zapach pieczonych kasztanów. Zachwyca tu przede wszystkim uniwersalne przesłanie – pokrzepiające, ale ani trochę naiwne przypomnienie, że nigdy nie jest za późno na zmianę kursu swojego życia. Całość ubrana jest w kwiecisty styl, pełen ironii i błyskotliwych obserwacji społecznych, które mimo upływu wieków nie straciły na aktualności. To dla mnie pozycja obowiązkowa, przypominająca co roku, że „nosimy łańcuchy, które sami sobie skuliśmy”. Jeśli szukacie książki, która ogrzeje serce skuteczniej niż kubek gorącej czekolady, a jednocześnie zmusi do szczerego rachunku sumienia, to jest właśnie ten tytuł. W końcu, jak czytamy na kartach tej powieści "nie ma na świecie nic bardziej zaraźliwego niż śmiech i dobry humor".

Czy istnieje bardziej ikoniczna historia o odkupieniu? Choć od premiery tej noweli minęło niemal dwieście lat, wciąż uderza ona z taką samą siłą – zwłaszcza gdy za oknem zapada wczesny, zimowy zmierzch, a świat na moment zwalnia. Dla mnie to nie jest tylko kolejna bajka o starym skąpcu i trzech zjawach, ale przede wszystkim brutalnie szczery portret samotności na własne...

Nadal wspaniała (pomimo znacznego upływu czasu) zarówno po angielsku, jak i w polskim tłumaczeniu. Warto poznać ciut samego Dickensa (dowiedzieć się o finansowych kłopotach rodziny i o marzeniu ojca, aby syn żył w dostatku wśród szanujących go osób). Same okoliczności napisania sześciu opowiadań też ujawniają kulisty ówczesnego rynku wydawniczego....
I wreszcie sama historia - bardzo baśniowa, ale oparta na pewnym pomyśle. "Zmękczony przywołaniem doświadczenia samotności swego dzieciństwa stopniowo otwiera się na przekaz przychodzących do niego duchów. I tu wspaniałe operowanie słowem autora. Niezwykła plastyczność ovbrazu. Delikatne poczucie humoru i wspaniale oddane emocje tak wielu różnorodnych postaci. Aż wreszcie sam motyw przemiany i budujące przesłanie o tym, co najważniejsze ... o kierowaniu się sercem:)

Nadal wspaniała (pomimo znacznego upływu czasu) zarówno po angielsku, jak i w polskim tłumaczeniu. Warto poznać ciut samego Dickensa (dowiedzieć się o finansowych kłopotach rodziny i o marzeniu ojca, aby syn żył w dostatku wśród szanujących go osób). Same okoliczności napisania sześciu opowiadań też ujawniają kulisty ówczesnego rynku wydawniczego....
I wreszcie sama...

Właściwie tego wydania książki nie czytałam, ale nie mogłam znaleźć odpowiedniego miejsca, żeby dodać moje wrażenia z przeczytanej książki. To jedna z pierwszych książek, które przeczytałam w języku angielskim. Był grudzień i chciałam poczuć magię świąt i się nie zawiodłam. Bardzo przyjemnie mi się ją czytało, aczkolwiek jest to też zarazem i smutna opowieść, właściwie kolęda, ale z jaką piękną puentą....

Właściwie tego wydania książki nie czytałam, ale nie mogłam znaleźć odpowiedniego miejsca, żeby dodać moje wrażenia z przeczytanej książki. To jedna z pierwszych książek, które przeczytałam w języku angielskim. Był grudzień i chciałam poczuć magię świąt i się nie zawiodłam. Bardzo przyjemnie mi się ją czytało, aczkolwiek jest to też zarazem i smutna opowieść, właściwie...