Oścień śmierci

Nie można powstrzymać się od porównania tej książki Maiera do twórczości D.Browna. W obydwu przypadkach mamy do czynienia z naukowcem, kontrowersyjnym i sensacyjnym tematem religijnym, kobietą w tle i ogólnym "światowym trzęsieniem ziemi". O ile jednak Brown poruszał tematy sensacyjne i mimo wszystko dość często opisywane (badane?) , to Maier wystrzelił z wielkiej armaty i bez ogródek podważył największy dogmat wiary chrześcijańskiej,czyli zwartwychwstanie Jezusa. Czy Maier przedobrzył, czy też temat lub odpowiedni marketing w przypadku Browna zaważyły na większym jego sukcesie? Trudno powiedzieć, bo obydwaj pisarze potrafią przykuć uwagę czytelnika , potrafią zadbać o odpowiednie napięcie i w sposób wyważony opisać sytuację typu "co by było gdyby...". Różnica jednak jest w szczegółach: Brown uczynił swoje książki bardziej sensacyjnymi, dynamiczniej prowadzi akcję , natomiast Maier skupił się na aspekcie skutków danego odkrycia. I to uważam za cenniejsze. "Oścień Śmierci" jest książką niezłą i ciekawą ze względu na poruszony temat. Niesamowite jest to jak autor pokazał kruchość wiary w sposób całkowicie realny i możliwy. Podrażnił naszą wyobraźnię pytaniem: co Ty byś zrobił? Pokazał nam jak wiara (słabych?) ludzi potrafi być zachwiana przez naukę , chociaż podobno jako właśnie WIARA nie powinna ulec nauce i faktom. A tu proszę, odkrycie wcale nie takie znowu fantastyczne ,a chrześcijaństwo pada jak domek z kart. Na punkty wygrywa dla mnie Brown, ale Maier ma to coś , czego temu pierwszemu brakuje. Na koniec ocenie podlega wątek romansowy: naiwny, sztuczny, raczej zupełnie zbędny i nic nie wnoszący do treści.

Nie można powstrzymać się od porównania tej książki Maiera do twórczości D.Browna. W obydwu przypadkach mamy do czynienia z naukowcem, kontrowersyjnym i sensacyjnym tematem religijnym, kobietą w tle i ogólnym "światowym trzęsieniem ziemi". O ile jednak Brown poruszał tematy sensacyjne i mimo wszystko dość często opisywane (badane?) , to Maier wystrzelił z wielkiej armaty i...

Książka udowadnia jak słabe są filary naszej wiary. Odjęte gwiazdki za arogancję autora. Pomysł na książkę bardzo fajny i kontrowersyjny. Jednak można było to napisać, bez skomplikowanych terminów, sztucznych dialogów, czy wywyższania się wiedzą. Kod da Vinci jest przykładem, że dobry pisarz dopasuje się do swoich czytelników, a nie czytelnicy do niego.

Książka udowadnia jak słabe są filary naszej wiary. Odjęte gwiazdki za arogancję autora. Pomysł na książkę bardzo fajny i kontrowersyjny. Jednak można było to napisać, bez skomplikowanych terminów, sztucznych dialogów, czy wywyższania się wiedzą. Kod da Vinci jest przykładem, że dobry pisarz dopasuje się do swoich czytelników, a nie czytelnicy do niego.

To książka do której mam bardzo osobisty stosunek; będąc dzieckiem marzyłam o zostaniu archeologiem, przeczytałam gdzieś jej recenzję i próbowałam znaleźć ale się nie udało. Po paru latach dostałam ja w prezencie od siostry.
Bardzo wciągająca, stwarzająca ogromne napięcie, z każdą stroną czytelnik zadaje sobie pytanie- co będzie dalej? Niepokoi możliwością zachwiania codziennością nie tylko wierzących, jeśli okazałoby się, że Chrystus nie zmartwychwstał. Do ostatnich stron trzyma w niepewności.
Wracałam do niej kilka razy.

To książka do której mam bardzo osobisty stosunek; będąc dzieckiem marzyłam o zostaniu archeologiem, przeczytałam gdzieś jej recenzję i próbowałam znaleźć ale się nie udało. Po paru latach dostałam ja w prezencie od siostry.
Bardzo wciągająca, stwarzająca ogromne napięcie, z każdą stroną czytelnik zadaje sobie pytanie- co będzie dalej? Niepokoi możliwością zachwiania...

Po dość długim czasie zbierania kurzu na półce, w końcu chwyciłam za tę książkę. Po przeczytaniu kilku stron myślałam, że się zanudzę, dialogi okazały się nieco sztuczne, ale postanowiłam zawierzyć słowom mamy: "czytaj dalej, zobaczysz, jak się rozkręci!", więc czytałam dalej. Nagle tak się wkręciłam, że wprost nie mogłam się oderwać od tej książki. Historia jest tak skonstruowana, iż już na początku zapoznajemy się z wielką zagadką. Natomiast im dalej, tym większe napięcie w oczekiwaniu na jej rozwikłanie. To, co sprawia, że w pewnym momencie od lektury nie da się oderwać, to właśnie to czkanie, czekanie tak naprawdę na wieści o tym, jak potoczy się dalej życie twoje i całej ludzkości. Bardzo dobry pomysł na książkę, daje do myślenia. PS Polecam czytać szczególnie chwilę przed Wielkanocą, myślę, że po przeczytaniu tej pozycji, tym razem będziesz ją świętował nieco inaczej! Polecam.

Po dość długim czasie zbierania kurzu na półce, w końcu chwyciłam za tę książkę. Po przeczytaniu kilku stron myślałam, że się zanudzę, dialogi okazały się nieco sztuczne, ale postanowiłam zawierzyć słowom mamy: "czytaj dalej, zobaczysz, jak się rozkręci!", więc czytałam dalej. Nagle tak się wkręciłam, że wprost nie mogłam się oderwać od tej książki. Historia jest tak...

Książka z pogranicza sensacji, archeologii, religii, thrillera. Zadaje pytanie "Czy Jezus naprawdę zmartwychwstał?". Porusza kwestię stosunku nauki do wiary. Nie jest to w żaden sposób pozycja naukowa ani dokumentalna. Wręcz przeciwnie sam autor na wstępie zaznacza, iż większość postaci jest fikcyjna, choć postacie autentyczne też się przewijają.
Książka dla fanów filmu "Pytanie do Boga".
Polecam - bo warto.

Książka z pogranicza sensacji, archeologii, religii, thrillera. Zadaje pytanie "Czy Jezus naprawdę zmartwychwstał?". Porusza kwestię stosunku nauki do wiary. Nie jest to w żaden sposób pozycja naukowa ani dokumentalna. Wręcz przeciwnie sam autor na wstępie zaznacza, iż większość postaci jest fikcyjna, choć postacie autentyczne też się przewijają.
Książka dla fanów filmu...