Niebezpieczne kobiety

Jedyna dobra opowieść w tej antologii to Carrie Vaughn i Raisa Stiepanowa. Opowiadanie Abercrombie'go pojawia się w Ostrych Cięciach, a końcowa historia dotycząca GOT, G.R.R. Martina jest chaotyczna i nijaka.
Ogółem słaba i nudna antologia. Można się wynudzić.

Jedyna dobra opowieść w tej antologii to Carrie Vaughn i Raisa Stiepanowa. Opowiadanie Abercrombie'go pojawia się w Ostrych Cięciach, a końcowa historia dotycząca GOT, G.R.R. Martina jest chaotyczna i nijaka.
Ogółem słaba i nudna antologia. Można się wynudzić.

Kolejna bardzo dobra antologia po "Łotrzykach" - choć w sumie ten obszerny zbiór ukazał się przed nimi - która eksploruje mocne, niezależne i złożone bohaterki, podejmujące trudne decyzje, walczące z przeciwnościami losu i zmieniające świat, zarówno w skali makro, jak i mikro... I od razu zaznaczę, że nie jest to jakiś manifest uwznioślający postaci kobiece ponad "podły" męski gatunek, bowiem mamy tu do czynienia również z bohaterkami, które z trudem przyszłoby mi nazwać protagonistkami.

Jakkolwiek, zbiór ten przynosi kolejny zestaw zróżnicowanych opowiadań - ba, niektóre z nich, z uwagi na objętość, to niemal mini-powieści - napisany przez uznanych (choć niekoniecznie szeroko znanych i często wydawanych w Polsce) pisarzy z, bodajże, całego spektrum gatunków literackich. Mamy więc fantasy, jak i science fiction, a także historie z elementami horroru, kryminału, sensacji i westernu, powieści post-apokaliptycznej, historii alternatywnej oraz romansu i dramatu historycznego. Innymi słowy, dla każdego coś miłego, a dla nie sięgających do niektórych kategorii literatury, świetna możliwość sprawdzenia i być może odkrycia czegoś dla siebie w niezbadanych wcześniej dziedzinach.

Sam jednak znalazłem dla siebie mniej historii, które zainteresowały mnie i urzekły, niż w przypadku wspomnianego tomu "Łotrzyki" a najbardziej zapadły mi w pamięć poniższe opowiadania:

"Zapasy z Jezusem" znakomitego Joe R. Lansdale'a, w którym bohaterami są w zasadzie mężczyźni, stary wrestler i jego młody uczeń, próbujący odgryźć się napastującym go osiłkom, a "niebezpieczna kobieta", to femme fatale, która od dekad podsyca nienawiść pomiędzy starszym z mężczyzn a tytułowym Jezusem (to imię lub pseudonim jego, zakochanego w przebiegłej Felinie o zimnym sercu, rywala).

"Sąsiedzi" Megan Lindholm (znanej szerzej ze swojego innego pseudonimu Robin Hobb) - piękna, liryczna opowieść o radzeniu sobie z przeciwnościami, jakie niesie starość i próbie znalezienia sobie nowego celu w świecie, który spycha starszych ludzi na margines egzystencji.

"Druga arabeska, bardzo powoli" Nancy Kress - kolejna subtelna opowieść osadzona w post-apokaliptycznej rzeczywistości, którą stała się w wyniku spadku urodzeń, w której rola kobiet zostaje zredukowana do bycia powolnymi mężczyznom w coraz częściej daremnych próbach
"reprodukcji". Naprawdę ujmująca historia o pragnieniach i marzeniu o sprawach duszy i ducha, w świecie zdominowanym przez pragmatyzm i podporządkowanym imperatywowi przetrwania za wszelką cenę.

"Ogłaszając wyrok" - S.M. Stirlinga - ponownie post-apo (a może też historia alternatywna?),w której społeczeństwo podzieliło się na plemiona, w których panuje surowe, ale sprawiedliwe prawo. Akcja skupiona jest na "procesie sądowym", w której oskarżonym jest ukrywający się w klanie gwałciciel a sędzią surowa szeryf.

"Kłamstwa, które powiedziała mi matka" Caroline Spector (żony twórcy gier Warrena Spectora) - osadzone w uniwersum "Dzikich Kart" - i nie publikowane w wydanych dotąd zbiorach serii - do którego z przyjemnością było wrócić i poznać historię nieco bardziej współczesną (tomy wydane w Polsce dotarły chyba do granic lat 80-tych tego alternatywnego świata?). Ciekawe, dynamiczne opowiadanie z kilkoma fajnymi twistami.

I to w zasadzie wszystko. Oczywiście, z uwagi na osobiste preferencje i fakt, że wszystkie z zamieszczonych tu opowiadań są - co najmniej - na dobry poziomie, możliwe, że każdy z Was znajdzie tu swoje typu, kompletnie nie pokrywające się z tymi umieszczonymi na mojej liście.

W każdym razie jeśli - jak zachęcają twórcy - lubicie, gdy bohaterkami opowieści są "władające mieczem wojowniczki, dzielne pilotki myśliwców i astronautki, śmiercionośne seryjne morderczynie, potężne superbohaterki, podstępne i uwodzicielskie femme fatale, czarodziejki, twarde Złe Dziewczyny, rozbójniczki i buntowniczki, kobiety walczące o przetrwanie w post-apokaliptycznej przyszłości, kobiety detektywi i surowi sędziowie, dumne, władające państwami królowe, które – kierowane zazdrością i ambicją – wysyłają tysiące ludzi na straszliwą śmierć, śmiałe smocze jeźdźczynie i tak dalej..." albo po prostu macie ochotę na kilkanaście wciągających, dobrze napisanych i skomponowanych historii oraz / albo szukacie dla siebie nowych gatunków literackich, to gorąco polecam!

Kolejna bardzo dobra antologia po "Łotrzykach" - choć w sumie ten obszerny zbiór ukazał się przed nimi - która eksploruje mocne, niezależne i złożone bohaterki, podejmujące trudne decyzje, walczące z przeciwnościami losu i zmieniające świat, zarówno w skali makro, jak i mikro... I od razu zaznaczę, że nie jest to jakiś manifest uwznioślający postaci kobiece ponad...

Przeczytałem tylko "Też mi desperado" i jest to opinia dotycząca tego opowiadania, a nie całej książki. Dlaczego? To proste - Abercrombie zasiadł na szczycie mojego panteonu ulubionych autorów ;P

A teraz trochę o opowiadaniu. Historia jest bardzo ciekawa, krwawa, zaskakująca mimo małej liczby stron. Głowna protagonistka, choć nie udaje nam się jej poznać zbyt dobrze (fabuła gna na złamanie karku zważywszy na ilość stron),to raczej zapamiętamy ją na nieco dłużej.

Nie jest to poziom "Czasy są ciężkie dla wszystkich", a już na pewno "Ostrza", ale mocne 9/10 gwarantowane. Szkoda, że patrząc na resztę ocen chyba nie ma po co sięgać po resztę opowiadań ze zbioru ;D

Przeczytałem tylko "Też mi desperado" i jest to opinia dotycząca tego opowiadania, a nie całej książki. Dlaczego? To proste - Abercrombie zasiadł na szczycie mojego panteonu ulubionych autorów ;P

A teraz trochę o opowiadaniu. Historia jest bardzo ciekawa, krwawa, zaskakująca mimo małej liczby stron. Głowna protagonistka, choć nie udaje nam się jej poznać zbyt dobrze...

Antologia opowiadań o różnej tematyce. Mamy tutaj horrrory, post-apo, kryminały, SF, fantasy itp. Niestety jak w przypadku każdej antologii zawiera ona opowiadania lepsze i gorsze, ale każdy coś dla siebie znajdzie.

Antologia opowiadań o różnej tematyce. Mamy tutaj horrrory, post-apo, kryminały, SF, fantasy itp. Niestety jak w przypadku każdej antologii zawiera ona opowiadania lepsze i gorsze, ale każdy coś dla siebie znajdzie.

6+

6+

Księżniczki i królowe, albo czarni i zieloni, [ w: ] G.R.R. Martin, Gardner Dozois, Niebezpieczne kobiety


Tom opowiadań zatytułowany „Niebezpieczne kobiety”, któremu patronują G. R. R. Martin i Gardner Dozois, zawiera najpierw wstęp Dozoisa 21 opowiadania, 21 autorów. Swoim zwyczajem szerzej zajmuje się jednym i dokonuję wyboru. A wybór był chyba najbardziej oczywisty czyli powrót do Westeros, czyli uniwersum wykreowanego przez G. R. R. Martina. Co nie znaczy wcale, że pozostałe opowiadania były nie warte tego, żeby je poznać, bo mamy takich autorów, jak Abercrombie, Sanderson, Diana Gabaldon i wielu innych, a to gwarantuje kawał dobrej literatury. Temat wiodący, coś o niebezpiecznych kobietach. Są to różne uniwersa fantasy, i sf, ale też mamy motywy historyczne oraz kryminały, czyli każdy powinien znaleźć tutaj coś dla siebie w tej książce.

Akcja opowiadania „Księżniczki i królowe, albo czarni i zieloni” ma miejsce w Westeros, ok 200 lat przed wydarzeniami w cyklu „Pieśń lodu i ognia”, który zaczyna oczywiście „Gra o tron”. I na wejściu dowiadujemy się, że mamy prawie taką samą grę o tron jak tą znaną z książkowego cyklu, tutaj nastąpił podział panującego rodu Targarienów, jak można się domyśleć, pozostałe rody w tym Lannisterowie i Starkowie opowiedzieli się po prostu, którejś ze stron, popierając stronę czarnych lub zielonych. Niebezpieczne kobiety owszem tu są, prowadzą skomplikowane gry polityczne, często prowadzące do batalii nie tylko na salonach, ale też na licznych polach bitew, bo jak mniemam te westerowskie gry o tron są bardziej wciągające niż wszystkie gry hazardowe razem wzięte, a stawka jest dużo wyższa, bo to nie chodzi o jedno życie, ale często o życie wielu ludzi. Myślę, że nie ma wielkiej potrzeby wczuwania się w motywy fabularne po za tym, że warto wspomnieć, że z jednej strony mamy córkę Viserysa I Rhaenyrę, a drugą była żona zmarłego króla Alicent, wspierała ona swojego syna Aegona, też pretendenta do tronu, i to ona przewodziła frakcji zielonych, a więc ci od Rhaenyry to byli czarni. No i poszli na całość, z grubsza podobnie jak to było w cyklu.

Podsumowując klimat opowiadania jest, smoki są, walka jest, właściwie jest to równie dobry materiał na wielotomowy cykl co sama „Gra o tron”, ale małe są szanse, że zrobi to sam Martin, bo cykl „Pieśń lodu i ognia” jest obliczony na jeszcze dwa tomy i nikt pojęcia nie ma kiedy powstaną. To opowiadanie i pozostałe warto przeczytać. Co prawda prawie tysiąc stron to troszkę tego czytania jest, ale na pewno warto zajrzeć do książeczki i zagłębić się w lekturze. Samo opowiadanie zatytułowane „Królowe i księżniczki albo czarni i zieloni” ma około stu stron, więc jak na standardy gatunku jakim jest opowiadanie jest spore. Polecam.

Księżniczki i królowe, albo czarni i zieloni, [ w: ] G.R.R. Martin, Gardner Dozois, Niebezpieczne kobiety


Tom opowiadań zatytułowany „Niebezpieczne kobiety”, któremu patronują G. R. R. Martin i Gardner Dozois, zawiera najpierw wstęp Dozoisa 21 opowiadania, 21 autorów. Swoim zwyczajem szerzej zajmuje się jednym i dokonuję wyboru. A wybór był chyba najbardziej oczywisty...

Atologia wyraznie lepsza od "Lotrzykow" z tej samej serii, ale nie rewelacyjna z uwagi na duza liczbe opowiadan slabych. Nawet jednak ich lektura wbrew pozorom sie oplaca. Po prostu wiadomo potem, ktorego autora nigdy nie kupowac🙂. Ja np. nigdy nie kupie Jima Butchera po przeczytaniu "Bombowych lasek". Swietni są za to Martin, Sanderson oraz wcześniej mi nieznany Lawrence Block.

Atologia wyraznie lepsza od "Lotrzykow" z tej samej serii, ale nie rewelacyjna z uwagi na duza liczbe opowiadan slabych. Nawet jednak ich lektura wbrew pozorom sie oplaca. Po prostu wiadomo potem, ktorego autora nigdy nie kupowac🙂. Ja np. nigdy nie kupie Jima Butchera po przeczytaniu "Bombowych lasek". Swietni są za to Martin, Sanderson oraz wcześniej mi nieznany Lawrence...

Zbiór opowiadań znanych lub mniej znanych autorów. Tytuł co prawda nieco od czapy, bohaterki przeciętne, choć było kilka fajniejszych momentów. Czy jednak warto przebijać się przez 950 stron dla kilku momentów?
Martin mnie zawiódł. Nie jestem jego fanem, Siedem Królestw obchodzi mnie mniej niż zeszłoroczny śnieg, choć warsztat na pewno ma świetny. Jego opowiadanie jakoś mnie nie ujęło. Po tygodniu nie pamiętam już o czym było.
Całość 5/10, dwa opowiadania postapo wywołały u mnie uśmiech. Reszta nie zła, ale też nie wybitna. Polecam tym, którzy raz na jakiś czas chce przeczytać opowiadanie nie angażując się w żadną serię. Maniakom sag odradzam. Zmęczycie się a i tak większość opowiadań pozostawi więcej pytań niż odpowiedzi.

Zbiór opowiadań znanych lub mniej znanych autorów. Tytuł co prawda nieco od czapy, bohaterki przeciętne, choć było kilka fajniejszych momentów. Czy jednak warto przebijać się przez 950 stron dla kilku momentów?
Martin mnie zawiódł. Nie jestem jego fanem, Siedem Królestw obchodzi mnie mniej niż zeszłoroczny śnieg, choć warsztat na pewno ma świetny. Jego opowiadanie jakoś...

Warsztatowo opowiadania były ok (fabularnie zresztą też nie najgorzej),ale liczyłam na to, że te tytułowe niebezpieczne kobiety będą bardziej w centrum, że antologia będzie stała motywami femme fatale i girl power, a nie do końca (nie w każdym przypadku) tak było. Myślę równiż, że umieszczenie opowiadań mieszczących się w tak różnych kategoriach – urban fantasy, high fantasy, sci-fi, kryminał, thriller, powieści obyczajowa, powieści historyczna – w jednej książce, nie wyszło jej na dobre i może stąd niezbyt wysoka średnia ocen – w końcu trudno o czytelnika, którego upodobania mieszczą się w tak szerokim spektrum. Z drugiej jednak strony warto przeczytać dla większego rozeznania.

Opowiadania
📌 Też mi desperado - Joe Abercrombie
▪ Historia utrzymana w klimacie westernu, dziewczyna uciekająca przed pościgiem z kradzionymi pieniędzmi.
▪ Płoszka, bohaterka opowiadania, jest jedną z głównych postaci "Czerwonej Krainy" (znajomość tej ani innych książek autora nie będzie konieczna, to tylko taki smaczek dla fanów),nie jest to najbardziej udana z postaci Abercrombie'go, motywem przewodnim tej antologii są kobiety, więc żeby pisać o swoich popisowych numerach, autor musiałby dokleić im cycki, ale mógł lepiej wybrać postać, Monza, Ferro, czy nawet Terez wydają mi się znacznie lepszymi kandydatkami.
▪ Nie jest to Abercrombie w swoim najlepszym stylu, zabrakło trochę rubasznego, wręcz wulgarnego, często czarnego humoru będącego jego znakiem rozpoznawczym (może ktoś albo sam autor ocenzurował jego wkład),w każdym razie opowiadanie było takie sobie, w porównaniu z tym co Abercrombie prezentuje w swoich innych dziełach.
▪ 6.75/10

📌 Moje serce też jest załamane - Megan Abbott
▪ Historia z gatunku thriller/kryminał.
▪ Opowiadania o kobiecie, której córka zaginęła z perspektywy męża/ojca. Wciąga i w miarę rozwoju fabuły historia staje się coraz mroczniejsza. Mocne zakończenie.
▪ 8/10

📌 Pieśń Nory - Cecelia Holland
▪ Konflikt Eleonory Akwitańskiej i jej męża Henryka (zapomniałam którego) widziany oczami dziecka - ich córki, Nory.
▪ 6.25/10

📌 Dłonie, których nie ma - Melinda Snodgrass
▪ Barowe pogaduchy, seks, kosmici.
▪ 6.25/10

📌 Bombowe laski - Jim Butcher
▪ Typowe urban fantas, wampiry i wilkołaki - schematy, które się już trochę przejadły.
▪ Przedmowa, jak i samo opowiadanie zawiera mega spoiler do książek autora, więc jeśli ktoś nie czytał a zamierza, to niech się lepiej wstrzyma.
▪ 6.25/10

📌 Raisa Stiepanowa - Carrie Vaughn
▪ Opowiadanie o radzieckiej pilotce, czasy II Wojny Światowej, równość w praktyce - protekcjonalne traktowanie kobiet -interesujące przemyślenia bohaterki o wojnie, sytuacji, w której się znalazła, rodzinie i innych w podobnym położeniu.
▪ 7.5/10

📌 Zapasy z Jezusem - Joe R. Lansdale
▪ Chłopak po przeprowadzce do gorszej dzielnicy dręczony przez miejscowych wandali, spotkanie z byłym zapaśnikiem, nauka samoobrony.
▪ 6.5/10

📌 Sąsiedzi - Megan Lindholm
▪ Historia starszej kobiety, wdowy próbującej rozwikłać zagadkę zaginięcia sąsiadki.
▪ 6.5/10

📌 Wiem, jak je wybrać - Lawrence Block
▪ Spotkanie w przydrożnym barze, psychopaci, przygodowy seks...
▪ 6.5/10

📌 Cienie, dla Ciszy w Lasach Piekła - Brandon Sanderson
▪ Starsza kobieta dla zapewnienia rodzinie utrzymania dorabia po godzinach jako łowca nagród.
▪ Czytałam to opowiadania wcześniej w zbiorku "Bezkres Magii", a że chciałam się wreszcie uporać z tą książką, tym razem pominęłam, pamiętam jednak, że te kilka miesięcy temu zrobiło na mnie bardzo dobre wrażenie.
▪ 8.25/10

📌 Królowa na wygnaniu - Sharon Kay Penman
▪ Fabularyzowany, urywek z życia raczej mało znanej postaci historycznej, Konstancji de Hauteville, niespodziewana śmierć w wyniku, której bohaterka dziedziczy tron, o który jednak będzie zmuszona zawalczyć.
▪ 6.5/10

📌 Dziewczyna w lustrze - Lev Grossmann
▪ Szkoła magii, studencki żart - fragment wycięty z większej całości.
▪ 6.25/10

📌 Druga arabeska, bardzo powoli - Nancy Kress
▪ Rzeczywistość upadku cywilizacji, spowodowanej gwałtownym spadkiem urodzeń i epidemią niepłodności. Ludzkość zmuszona powrócić do koczowniczego trybu życia i poziomu organizacji sprowadzającej się do hierarchii plemiennej. Kobiety pozbawione praw, traktowane jak klacze rozpłodowe.
▪ Czytając to opowiadanie naszło mnie skojarzenie z "Opowieścią Podręcznej".
▪ 7/10

📌 Miasto Łazarz - Diana Rowland
▪ Zabójstwo, skorumpowany gliniarz i dziewczyna, która kocha swoje podupadające miasto.
▪ Opowiastka bardzo dobrze wpisująca w to, co obiecuje czytelnikowi tytuł antologii, właśnie na takie historie liczyłam.
▪ 7.5/10

📌 Prawiczki - Diana Gabaldon
▪ Młody szkot we Francji, żydzi, kutasy obrzezane i nie...
▪ Nie jest to moje pierwsze spotkanie z autorką, doceniam jej twórczość głównie za sprawą aspektu historycznego, nie sposób odmówić Gabaldon wiedzy i starannego riserczu, Jamie jednak nie jest moją ulubioną postacią (Clarie zresztą też nie) i to opowiadanie tego nie zmieniło, może nawet jeszcze pogłębiło moją niechęć. Mogę więc być stronnicza, ale podobało mi się mniej niż bardziej.
▪ 6.25/10

📌 Piekło nie zna furii - Sherrilyn Kenyon
▪ Mściwy duch, medium, opowieść sięgająca wieków wstecz.
▪ 6.5/10 - dałabym więcej gdyby nie coś w rodzaju morału na końcu - popsuł wrażenie, nie bardzo pasuje do konwencji antologii.

📌 Ogłaszając Wyrok - S.M.Stirling
▪ Technologia cofnięta do stanu prymitywnego. Sprawiedliwość w mniej cywilizowanym wydaniu.
▪ Trochę za bardzo czarno-biały obraz, autor za mało zostawia czytelnikowi przestrzeni do własnej oceny i interpretacji przedstawionych wydarzeń.
▪ 6.25/10

📌 Imię Bestii - Sam Sykes
▪ Rasa, która porozumiewa się za pomocą wycia i dziecko, które używa zamiast tego słów.
▪ 6.5/10 - nie wiem czy potrafię dobrze to ocenić, za bardzo surrealistyczne jak na moje gusta.

📌 Opiekunki - Pat Cadigan
▪ Relacja sióstr, które dzieli przepaść różnicy wieku (całego pokolenia),chora matka, wątek kryminalny w tle.
▪ 6.5/10

📌 Kłamstwa, które powiedziała mi matka - Caroline Spector
▪ Świat w którym ludzie pod wpływem niezwykłego wirusa zyskują nadprzyrodzone moce - ciekawy, oryginalny system magiczny, mimo wykorzystania powszechnego schematu.
▪ 7/10

📌 Księżniczka i Królowa - George R.R. Martin
▪ Sztandarowe opowiadanie antologii, czytałam z zapartym tchem, na ebooku ponad sto stron, a ja połknęłam przy pierwszym podejściu.
▪ Historia ujęta w formie fabularyzowanej relacji z wydarzeń
▪ Śmierć króla, spór o tron pomiędzy przyrodnim rodzeństwem: córką (księżniczką) i synem (wspieranym przez matkę, królową) zmarłego.
▪ Zakończenie trochę mnie rozczarowało, ale to dlatego, że kibicowałam drugiej stronie.
▪ 8/10

Ocena ogólna:
~ 6,81~ 7 - Nie jest to zły zbiorek, wszystkie opowiadania są na w miarę przyzwoitym poziomie, choć trzeba przyznać nazwisko Martina na okładce winduje oczekiwania.

Warsztatowo opowiadania były ok (fabularnie zresztą też nie najgorzej),ale liczyłam na to, że te tytułowe niebezpieczne kobiety będą bardziej w centrum, że antologia będzie stała motywami femme fatale i girl power, a nie do końca (nie w każdym przypadku) tak było. Myślę równiż, że umieszczenie opowiadań mieszczących się w tak różnych kategoriach – urban fantasy, high...

Miało być pięknie a było... męcząco.

Miało być pięknie a było... męcząco.