Wróg

Książka ma duże ilustracje w odcieniach szarości i ciemnej zieleni. Kilka razy pojawia się kolor czerwony - kolor mocnych emocji, tu akurat konfliktu, wojny. Pierwsze kilka kart jest wstępem do właściwej historii - Jest wojna. Widać jakieś pustkowie. W ziemi – dwie dziury. W dziurach – dwaj żołnierze. Są wrogami. "Okopy" żołnierzy wyglądają jak prawdziwe dziury w kartce.
Pojawia się karta w czerwieni - zapowiadająca właściwy początek opowiadanej historii. I tu już mamy dość statyczną sytuację - dwaj żołnierze w swych okopach, dziurach w ziemi. Ale dzięki treści wiemy, co się dzieje u jednego z nich, który jest narratorem. Wyziera tu smutek, tęsknota za rodziną, głód, samotność i bezradność. Brak informacji czy wojna nadal trwa przytłacza mężczyznę. I jeszcze wróg. Ten zły. Bestia, która zabija kobiety i dzieci. A nawet psy. Spali lasy i zatruje wodę. Zrobi wszystko, żeby wygrać wojnę. Ktoś musi przerwać ten impas... Tylko kto pierwszy zakończy wojnę? Najlepiej gdyby ten drugi zrobił pierwszy krok...

To książka, która niezmiennie mnie zadziwia. Jest wielowymiarowa, zawsze aktualna. Za każdym razem zmusza mnie do refleksji. To nie tylko książka skierowana do młodego czytelnika. To książka dla każdego, kto chce się czegoś dowiedzieć o... hm... no właśnie o czym? o wojnie, tolerancji, polityce i instrukcjom od osób ważnym, o samodzielnym myśleniu i... i wielu innych ważnych rzeczach. W prosty sposób pokazana jest wojna i jej bezsensowne działania oddziałujące na ludzi biorących w niej udział. Bardzo mocna publikacja. Mocna i ważna.
Polecam z całego serca.

Książka ma duże ilustracje w odcieniach szarości i ciemnej zieleni. Kilka razy pojawia się kolor czerwony - kolor mocnych emocji, tu akurat konfliktu, wojny. Pierwsze kilka kart jest wstępem do właściwej historii - Jest wojna. Widać jakieś pustkowie. W ziemi – dwie dziury. W dziurach – dwaj żołnierze. Są wrogami. "Okopy" żołnierzy wyglądają jak prawdziwe dziury w kartce....

Fantastyczna. Nadaje się na zajęcia w szkole. Pouczające. I po co ten wróg? Nie ma go.

Fantastyczna. Nadaje się na zajęcia w szkole. Pouczające. I po co ten wróg? Nie ma go.

No cóż. Przepiękna, prosta książka. Czytanie-oglądanie może zająć 5 minut. Ale warto rozsmakować się w estetyce poszczególnych stron. Choćby ta zwykła biała typografia na czarnych kartach książki. Rysunki Serge Bloch'a jak zwykle genialne. A takie proste. Recenzując tą książkę trudno uniknąć banałów. Zwłaszcza, że przekaz jest tak oczywisty, a przecież tak głęboki i poważny. Więc po prostu koniecznie ją przeczytajcie. Zwłaszcza swoim dzieciom.

No cóż. Przepiękna, prosta książka. Czytanie-oglądanie może zająć 5 minut. Ale warto rozsmakować się w estetyce poszczególnych stron. Choćby ta zwykła biała typografia na czarnych kartach książki. Rysunki Serge Bloch'a jak zwykle genialne. A takie proste. Recenzując tą książkę trudno uniknąć banałów. Zwłaszcza, że przekaz jest tak oczywisty, a przecież tak głęboki i...

Czym jest z kolei „Wróg”? Literatura przeznaczona dla młodszego odbiorcy wciąż mnie zadziwia. Przypominają mi się w tym momencie słowa założycielki wydawnictwa Poławiacze Pereł, Dominiki Żukowskiej, która podczas naszego spotkania z niezależnymi wydawcami w trakcie trwania Targów Książki w Poznaniu podkreśliła, że nie ma czegoś takiego jak „książeczka dla dzieci”. Literatura dziecięca to pełnoprawna literatura, a „Wróg” jest tego idealnym przykładem.

Cała recenzja na:

http://naregale.com.pl/jak-zobrazowac-mlodszym-bezsens-wojny-czyli-wrog/

Czym jest z kolei „Wróg”? Literatura przeznaczona dla młodszego odbiorcy wciąż mnie zadziwia. Przypominają mi się w tym momencie słowa założycielki wydawnictwa Poławiacze Pereł, Dominiki Żukowskiej, która podczas naszego spotkania z niezależnymi wydawcami w trakcie trwania Targów Książki w Poznaniu podkreśliła, że nie ma czegoś takiego jak „książeczka dla dzieci”....

Książka fantastyczna, skłania do przemyśleń. Dobra zarówno dla dzieci jak i dorosłych.

Książka fantastyczna, skłania do przemyśleń. Dobra zarówno dla dzieci jak i dorosłych.

Mistrzostwo lapidarności przekazu, uniwersalna i niestety wciąż aktualna książka o dramacie tych, którzy w wojnie - każdej, wszędzie - są pionkami...

Mistrzostwo lapidarności przekazu, uniwersalna i niestety wciąż aktualna książka o dramacie tych, którzy w wojnie - każdej, wszędzie - są pionkami...

To będzie bardzo subiektywna opinia. Dlaczego aż tyle gwiazdek? Moje poglądy rzutują - absolutna niechęć do wojny i agresji. Ta książka jest dla małych i dużych - zamiast: broni, czołgów, koszulek moro i innych militarnych gadżetów. Wojna jest złem i zabijanie jest złem, i o tym jest ta książka; jak również o najcenniejszym darze jaki każdy człowiek posiada - o życiu. Gdybym miała dzieci, czytałabym im tę książkę - rano i wieczorem.

To będzie bardzo subiektywna opinia. Dlaczego aż tyle gwiazdek? Moje poglądy rzutują - absolutna niechęć do wojny i agresji. Ta książka jest dla małych i dużych - zamiast: broni, czołgów, koszulek moro i innych militarnych gadżetów. Wojna jest złem i zabijanie jest złem, i o tym jest ta książka; jak również o najcenniejszym darze jaki każdy człowiek posiada - o życiu....

"Jest wojna. Widać jakieś pustkowie. Na pustkowiu - dwie dziury. W dziurach - dwaj żołnierze. Są wrogami.
Ta książka to przykład idealnej współpracy autora i ilustratora. Tekst i ilustracje są tu równie ważne. Prosta, oszczędna, bez jednego zbędnego słowa i jednej zbędnej kreski dociera do czytelnika swoim przesłaniem: wojna to bezsens i absurd.
Każdy może ją przeczytać. Jednak dla polityków i wielkich tego świata to powinna być lektura obowiązkowa.
Książka z rekomendacją Amnesty International.
Genialna!

"Jest wojna. Widać jakieś pustkowie. Na pustkowiu - dwie dziury. W dziurach - dwaj żołnierze. Są wrogami.
Ta książka to przykład idealnej współpracy autora i ilustratora. Tekst i ilustracje są tu równie ważne. Prosta, oszczędna, bez jednego zbędnego słowa i jednej zbędnej kreski dociera do czytelnika swoim przesłaniem: wojna to bezsens i absurd.
Każdy może ją...

Dlaczego nie 10 gwiazdek? Bo ja nigdy nie używam skrajnych odpowiedzi ze skali. Gdybym używała, byłaby dziesiątka.
Tę książeczkę przeczytał mi 8 letni syn i to chyba idealny układ - on ćwiczył głośne czytanie, a ja mogłam zamyślić się nad jej przesłaniem. Dotychczas mówiłam mu "Synu, wojna jest straszna", ale nie rozumiał właściwie dlaczego. Tu, nie musiałam mu nic tłumaczyć, sam zadawał właściwe pytania, sam dostrzegał, co jest nie tak. Niezwykle mądra i pięknie zilustrowana książka. UWAGA! Mało czytania, dużo myślenia :)

Dlaczego nie 10 gwiazdek? Bo ja nigdy nie używam skrajnych odpowiedzi ze skali. Gdybym używała, byłaby dziesiątka.
Tę książeczkę przeczytał mi 8 letni syn i to chyba idealny układ - on ćwiczył głośne czytanie, a ja mogłam zamyślić się nad jej przesłaniem. Dotychczas mówiłam mu "Synu, wojna jest straszna", ale nie rozumiał właściwie dlaczego. Tu, nie musiałam mu nic...

Pisać o wojnie nie jest łatwo, szczególnie w książkach dla dzieci.
Książka opowiada historię dwóch wrogów, którzy siedzią w swoich dziurach i są do siebie bardzo podobni. Oboje tęsknią za rodziną, są głodni,chcieliby zakończyć wojnę i zostali okłamani przez kogoś komu ufali.
Mimo, że mam na przeżyte już naście lat ta książka urzekła mnie swą prostotą i trafieniem w sedno. Jest to książka zarówno dla młodszych, jak i starszych czytelników.
Najbardziej mi się spodobały rysunki w tej książce. Drzewa były zdjęciem gałązki, a dziura, w której siedzieli główni bohaterowie to po prostu sfotografowana dziura w kartce papieru.
Polecam ją gorąco!!!

Pisać o wojnie nie jest łatwo, szczególnie w książkach dla dzieci.
Książka opowiada historię dwóch wrogów, którzy siedzią w swoich dziurach i są do siebie bardzo podobni. Oboje tęsknią za rodziną, są głodni,chcieliby zakończyć wojnę i zostali okłamani przez kogoś komu ufali.
Mimo, że mam na przeżyte już naście lat ta książka urzekła mnie swą prostotą i trafieniem w sedno....