Złoto mefista

Wojna wymyka się i szala zwycięstwa przechyla się na korzyść Aliantów. Organizacja ODESSA zostaje utworzona w celu pomocy uciecze nazistom. Wszystko musiało działać perfekcyjnie. Wiele osób było zaangażowanych. Watykan i banki Szwajcarskie brały udział. Po cichu pomagały. Wielu udało się uniknąć pociągnięcia do odpowiedzialności.
Kanał Watykański też trzeba wspomnieć, że dzięki ufności świata do Watykanu, który dzielnie i efektywnie działał. Szkoda, że nikt nie miał odwagi pociągnąć do odpowiedzialności ludzi powiązanych z kościołem. Strach przed bolszewikami zrobił swoje, a potem nikt nie chciał rozliczać.

Wojna wymyka się i szala zwycięstwa przechyla się na korzyść Aliantów. Organizacja ODESSA zostaje utworzona w celu pomocy uciecze nazistom. Wszystko musiało działać perfekcyjnie. Wiele osób było zaangażowanych. Watykan i banki Szwajcarskie brały udział. Po cichu pomagały. Wielu udało się uniknąć pociągnięcia do odpowiedzialności.
Kanał Watykański też trzeba...

długo zastanawiałam się, co mogę powiedzieć, o tej książce. naprawdę. nadal wydaje mi się dosyć specyficzna, ale chyba właśnie ta specyfika sprawiła, że tak dobrze mi się ją czytało. dorzućmy do tego jeszcze drugą wojnę światową - czyli temat mnie zajmujący i to dosyć mocno - i było jasne, że nie mogłam się oderwać od czytania. sam zarys fabuły znajdujący się na odwrocie książki mnie zaintrygował i szczerze mówiąc intryguje mnie do tej pory, choć książka jest już dawno u moje taty i czeka, aż ją przeczyta.

każdy wie, z czym dokładnie wiązała się wojna. kiedy się rozpoczęła, co się działo w ciągu tych lat i jak się zakończyła. to można sobie odpuścić, bo większości i tak nie interesuje historyczny bełkot. w tej pozycji natomiast wszystko zaczyna się na spotkaniu, któremu przewodził senior lienart. do życia powołano organizację, która ma umożliwić bezpieczną ucieczkę wszelakim zbrodniarzom wojennym, zaczynając od esesmanów z obozów koncentracyjnych, a kończąc na samej głowie trzeciej rzeszy, czyli hitlerze. jednak to nie senior odgrywał tutaj znaczącą rolę. w tym wszystkim najwięcej znaczył august, syn lienarta, młody mężczyzna, który chciał zostać księdzem. to właśnie on przekonał watykan do utworzenia korytarza, a także on przemycał cenne ładunki, jakimi okazywali się być mengele, czy inni znani z kart historii zbrodniarze. zdziwiło mnie to z jakim spokojem podszedł do powierzonego mu zadania. i to jak autor wykreował jego postać. oczywiście zdziwiło w pozytywny sposób i dziwi do tej pory. nie spodziewałam się, że jednak okaże się być tak niesamowicie podobny do swojego ojca i będzie tak samo przebiegły.

w dużej mierze właśnie to wpłynęło na moją ocenę. obok fabuły właśnie postać augusta wywarła na mnie pozytywne wrażenie. poza tym na uwagę zasługuje również postać samego adolfa. pierwszy raz spotkałam się z kimś, kto już nie tryska wigorem i nie jest zachwycony kolejnymi podbojami swojej armii. hitler w tej książce to był raczej schorowany facet, który był zmęczony wojną i z właśnie tym zmęczeniem spoglądał na zgliszcza europy, jakie zostały, po tym co się rozpętało we wrześniu trzydziestego dziewiątego. zawsze, gdy oglądałam coś aktorskiego na tle wojennym, hitler był przedstawiany w sposób impulsywny, wręcz choleryczny, a tutaj? nic z tych rzeczy. w dodatku był tylko jednym z wielu pionków jednej ze znaczących postaci. ten sam wielki przywódca, który skazał miliony na śmierć. naprawdę mnie to zdziwiło. ale znów w pozytywny sposób. nie odbierajcie tego w sposób propagowania nazizmu, ale autor pokazał inną stronę tej samej postaci, o którą nikt wcześniej chyba się nie pokusił.

myślę, że jeszcze kiedyś powrócę do tej pozycji. naprawdę była warta poświęconemu czasu, jaki jej przeznaczyłam i uważam, że nieco więcej osób powinno ją przeczytać.

długo zastanawiałam się, co mogę powiedzieć, o tej książce. naprawdę. nadal wydaje mi się dosyć specyficzna, ale chyba właśnie ta specyfika sprawiła, że tak dobrze mi się ją czytało. dorzućmy do tego jeszcze drugą wojnę światową - czyli temat mnie zajmujący i to dosyć mocno - i było jasne, że nie mogłam się oderwać od czytania. sam zarys fabuły znajdujący się na odwrocie...

Sensacja z wielkimi "osobistosciami" III Rzeszy w tle. Zmusza do przemyslen i refleksji na wiele tematów

Sensacja z wielkimi "osobistosciami" III Rzeszy w tle. Zmusza do przemyslen i refleksji na wiele tematów

Ciekawa akcja oparta na autentycznych wydarzeniach. Autor musiał przestudiować historię ODESSY i powojennych poszukiwań zbrodniarzy hitlerowskich. Zawarł w książce kilka karkołomnych tez jak chociażby zabójstwo Heinricha Himmlera.
Razi w książce ciągłe cytowanie przysłów i tzw. złotych myśli. Można je znaleźć w większości dialogów prowadzonych przez głównego bohatera Augusta Lienarta.
Dość ciekawie potraktował autor kulisy Watykanu i polityki Piusa XII ukazując ich związki z ODESSĄ, tzw Korytarz Watykański kardynała Aloisa Hudala i Krunoslava Draganovica.
Watek pojedynku pomiędzy wywiadem amerykańskim tzn Biurem Służb Strategicznych Allena Dullesa i ODESSĄ również potraktowano w sposób dość ciekawy.
Ogólnie można polecić tę książkę amatorom thrillerów historycznych i nie tylko.

Ciekawa akcja oparta na autentycznych wydarzeniach. Autor musiał przestudiować historię ODESSY i powojennych poszukiwań zbrodniarzy hitlerowskich. Zawarł w książce kilka karkołomnych tez jak chociażby zabójstwo Heinricha Himmlera.
Razi w książce ciągłe cytowanie przysłów i tzw. złotych myśli. Można je znaleźć w większości dialogów prowadzonych przez głównego bohatera...

Pewnie są lepsze książki z gatunku thrillera historycznego, natomiast tę czyta się sympatycznie. Temat dość oklepany: naziści, Odessa, Watykan, Ameryka Południowa, itd., ale ciekawy, a bestialstwo nazistów (nawet jeśli czytało się "Łaskawe") wciąż bulwersuje, podobnie jak przerzucanie elity nazistowskiej poza Europę. Jeśli się siedzi w takiej literaturze, to pewnie Frattini nie zachwyca (akcja mogłaby być bardziej wartka),natomiast jako odskocznia od innego typu książek się sprawdza. Irytują dialogi, w które autor wplótł chyba z tysiąc sentencji, co w pewnym momencie staje się nie do zniesienia. Natomiast ogólnie jest to sprawnie napisane.

P.S. Kuriozum jest napis na okładce książki "August Lienart na tropie nazistowskiej siatki", co średnio odnosi się do treści. Tym bardziej to śmieszy, że na tylnej okładce jest napisane, że Lienart organizuję Odessę. Ogólnie wydanie nie powala, jest sporo literówek i innych błędów.

Pewnie są lepsze książki z gatunku thrillera historycznego, natomiast tę czyta się sympatycznie. Temat dość oklepany: naziści, Odessa, Watykan, Ameryka Południowa, itd., ale ciekawy, a bestialstwo nazistów (nawet jeśli czytało się "Łaskawe") wciąż bulwersuje, podobnie jak przerzucanie elity nazistowskiej poza Europę. Jeśli się siedzi w takiej literaturze, to pewnie Frattini...

Złoto mefisto to powieść historyczna napisana z dużą ilością faktów, ale brakuje w niej akcji i zaskoczenia. Czytając było wiadome co będzie dalej przez co powieść nie wciągala czytelnika. Czytanie Złota mefista to jak zwykły spacer, jest miło ale nie ciekawie i nie przeżywa się przygody. Książka do przeczytania bo dobrze się ją czyta, ale nie jest to książka która na stałe chce się mieć na półce. Dodatkowo edytor okładki książki popełnił błąd pisząc, że August Lienart na tropie nazistowskiej siatki, bo on sam kierował tą siatką za swoim ojcem.

Złoto mefisto to powieść historyczna napisana z dużą ilością faktów, ale brakuje w niej akcji i zaskoczenia. Czytając było wiadome co będzie dalej przez co powieść nie wciągala czytelnika. Czytanie Złota mefista to jak zwykły spacer, jest miło ale nie ciekawie i nie przeżywa się przygody. Książka do przeczytania bo dobrze się ją czyta, ale nie jest to książka która na...