Bum!

Po "Obfitych Piersiach.." sięgnąłem po "Bum!" Uważam, że książka jest nieco, ale tylko nieco gorsza od "Obfitych Piersi". Obie książki napisane są w bardzo podobnym stylu Mo Yana. Czyta się czasami nie zważając na wydarzenia. Dla samej przyjemności obcowania z "mięsistym" językiem, humorem, metaforami, pięknymi opisami i dramatycznym finałem. Motywem przewodnim jest mięso. Główny bohater Luo Xiaotong odczuwa nieustająco nieokiełznaną żądzą jedzenia mięsa i to napędza całą opowieść. Mięso!

Po "Obfitych Piersiach.." sięgnąłem po "Bum!" Uważam, że książka jest nieco, ale tylko nieco gorsza od "Obfitych Piersi". Obie książki napisane są w bardzo podobnym stylu Mo Yana. Czyta się czasami nie zważając na wydarzenia. Dla samej przyjemności obcowania z "mięsistym" językiem, humorem, metaforami, pięknymi opisami i dramatycznym finałem. Motywem przewodnim jest mięso....

Któraś już z kolei książka Mo Yan w mojej biblioteczce, ale ta niestety ze mną nie zostaje....
Jakkolwiek zaczyna się rzeczowo i ciekawie, po jakimś czasie zaczyna się robić dość męczliwie i nieznośnie, a kończy zupełnie absurdalnie . Co akurat wcale mi się nie podobało.
Dla wrażliwych żołądków i wielbicieli zwierzątek-uwaga może porządnie zemdlić w kilku miejscach!

Któraś już z kolei książka Mo Yan w mojej biblioteczce, ale ta niestety ze mną nie zostaje....
Jakkolwiek zaczyna się rzeczowo i ciekawie, po jakimś czasie zaczyna się robić dość męczliwie i nieznośnie, a kończy zupełnie absurdalnie . Co akurat wcale mi się nie podobało.
Dla wrażliwych żołądków i wielbicieli zwierzątek-uwaga może porządnie zemdlić w kilku miejscach!

Książki Mo Yana traktuję jak podróż do innego świata, która w mniejszym lub większym stopniu, zawsze jest udana i ekscytująca.
"Bum!" jest z pewnością dla ludzi cierpliwych, ponieważ nie ma w niej ani "trzęsienia ziemi" ani nagłych zwrotów akcji, ale warto w tę podróż się wybrać.

Książki Mo Yana traktuję jak podróż do innego świata, która w mniejszym lub większym stopniu, zawsze jest udana i ekscytująca.
"Bum!" jest z pewnością dla ludzi cierpliwych, ponieważ nie ma w niej ani "trzęsienia ziemi" ani nagłych zwrotów akcji, ale warto w tę podróż się wybrać.

Szczerze mówiąc rozczarowała mnie po wybitnych "Obfite piersi, pełne biodra" oraz "Żaby". Tamte pozycje uwielbiałem za to że forma beletrystyki była tylko środkiem do przedstawienia Chin. Tutaj mamy duży nacisk na konkretną postać plus jak dla mnie zbyt przesadzony, bo az niezrozumiały - również w warstwie symbolicznej - wątek oniryczny. Polecam co większym fanom Mo Yana, a początkującym jedną z wyżej wskazanych pozycji.

Szczerze mówiąc rozczarowała mnie po wybitnych "Obfite piersi, pełne biodra" oraz "Żaby". Tamte pozycje uwielbiałem za to że forma beletrystyki była tylko środkiem do przedstawienia Chin. Tutaj mamy duży nacisk na konkretną postać plus jak dla mnie zbyt przesadzony, bo az niezrozumiały - również w warstwie symbolicznej - wątek oniryczny. Polecam co większym fanom Mo Yana, a...

Nie ukrywam, że do sięgnięcia po Bum! zachęcił mnie nieco cudaczny tytuł, który mnie zaintrygował. Powieść bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła a jest o… jedzeniu mięsa. Cóż, nie jestem wegetarianinem i mięso jem, ale praktyki takie jak jedzenie psów (co w Chinach jest powszechne) budzą we mnie wstręt. Chociaż nie chcę wyjść na hipokrytę, bo skoro jedzenie psów jest niehumanitarne to jedzenie świni (ach, ta szyneczka) już nie?
Bum! to powieść napisana z rozmachem, właściwie nie opowiada o niczym ciekawym a jednak napisana tak, że chce się ją czytać i pochłaniać kolejne strony. Moim zdaniem nie zawsze ważne jest to co się opisuje, ale ważne jak a Mo Yan robi to po mistrzowsku. Moim ulubionym fragmentem jest ten o zawodach w jedzeniu mięsa, który na pewno na długo utkwi mi w pamięci. Autor już nieraz udowodnił, że jest w stanie tworzyć niebanalne powieści a ta jest już moją czwartą jego książką. Polecam. Siedem gwiazdek (bardzo dobra).

Nie ukrywam, że do sięgnięcia po Bum! zachęcił mnie nieco cudaczny tytuł, który mnie zaintrygował. Powieść bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła a jest o… jedzeniu mięsa. Cóż, nie jestem wegetarianinem i mięso jem, ale praktyki takie jak jedzenie psów (co w Chinach jest powszechne) budzą we mnie wstręt. Chociaż nie chcę wyjść na hipokrytę, bo skoro jedzenie psów jest...

Czyta się szybko dość ciekawa , ale nie powala . A takich szukam . Dzika mulica to na pewno zapamiętam .

Czyta się szybko dość ciekawa , ale nie powala . A takich szukam . Dzika mulica to na pewno zapamiętam .

Bardzo trudna w odbiorze, nie wiem czy to kwestia tłumaczenia, czy samej treści, ale szło mi opornie. Dotyka jednak ważnej dla chińczyków kwestii jaką jest kultura jedzenia i na pewno mona z niej wiele wyciągnąć.

Bardzo trudna w odbiorze, nie wiem czy to kwestia tłumaczenia, czy samej treści, ale szło mi opornie. Dotyka jednak ważnej dla chińczyków kwestii jaką jest kultura jedzenia i na pewno mona z niej wiele wyciągnąć.

Książka genialna! Pomysłowa i oryginalna w swej konstrukcji i fabule. Absurdalna, komiczna, ironiczna, naturalistyczna, w której fikcja miesza się z rzeczywistością, realizm z baśnią ale wszystko się klei i czytanie to wielka przyjemność. To moja pierwsza książka tego autora i na pewno sięgnę po więcej.

Książka genialna! Pomysłowa i oryginalna w swej konstrukcji i fabule. Absurdalna, komiczna, ironiczna, naturalistyczna, w której fikcja miesza się z rzeczywistością, realizm z baśnią ale wszystko się klei i czytanie to wielka przyjemność. To moja pierwsza książka tego autora i na pewno sięgnę po więcej.

Z pewnością jedna z najbardziej absurdalnych i oryginalnych książek, jakie w życiu przeczytałam.
Chwilami odrzucająca, wegetarianie mogą być zniesmaczeni. Obraz chińskiej prowincji.
Specyficzna, nie dla każdego. Z pewnością jej lektura dostarcza spektrum różnych wrażeń.

Z pewnością jedna z najbardziej absurdalnych i oryginalnych książek, jakie w życiu przeczytałam.
Chwilami odrzucająca, wegetarianie mogą być zniesmaczeni. Obraz chińskiej prowincji.
Specyficzna, nie dla każdego. Z pewnością jej lektura dostarcza spektrum różnych wrażeń.

Lubię Mo Yana za nieoczywiste powieści i przy "Bum!" się nie zawiodłam. Lektura jest wciągająca - absurd wpleciony w wcale nie tak szarą rzeczywistość z małą dozą magii oraz dużą dawką ironii. W "Bum!" niektóre postacie przypominają bohaterów innych (wcześniejszych jak i późniejszych) powieści chińskiego noblisty, być może takie wrażenie odniosłam poprzez pewne pióro i charakterystyczny styl pisarski Mo Yana, nie zmienia to jednak faktu iż lektura tej książki była dla mnie przyjemną rozrywką i z chęcią będę polować na kolejne pozycje autora.
Dobra książka na kilka ironiczncyh wieczorów, dla fanów azjatyckiej jak i lekko absurdalnej/ satyrycznej literatury, jak i dla tych którzy poszukują nowych smaczków.

Lubię Mo Yana za nieoczywiste powieści i przy "Bum!" się nie zawiodłam. Lektura jest wciągająca - absurd wpleciony w wcale nie tak szarą rzeczywistość z małą dozą magii oraz dużą dawką ironii. W "Bum!" niektóre postacie przypominają bohaterów innych (wcześniejszych jak i późniejszych) powieści chińskiego noblisty, być może takie wrażenie odniosłam poprzez pewne pióro i...