Znaczy Kapitan

Wartka i barwna, pełna poczucia humoru oraz opisów niesamowitych przygód na morzu. Trąci myszką, ale trzeba się z tym liczyć, sięgając po stare książki.

Dodatkowo pokazuje kawał historii polskiej żeglugi, opisując prawdziwe postacie oraz autentyczne wydarzenia na świecie. Aż chce się dowiedzieć więcej o Znaczy Kapitanie, Mamercie Stankiewiczu.

Wartka i barwna, pełna poczucia humoru oraz opisów niesamowitych przygód na morzu. Trąci myszką, ale trzeba się z tym liczyć, sięgając po stare książki.

Dodatkowo pokazuje kawał historii polskiej żeglugi, opisując prawdziwe postacie oraz autentyczne wydarzenia na świecie. Aż chce się dowiedzieć więcej o Znaczy Kapitanie, Mamercie Stankiewiczu.

Jest to zbiór luźno powiązanych ze sobą opowiadań z pokładu statku. Wydaje mi się, że gdyby czytać rozdziały nie po kolei, to zupełnie nie czułabym różnicy. Trochę brakowało mi pointy. Po dłuższej przerwie, kiedy już straciłam chęć do słuchania, uznałam, że zostawiam tę pozycję.

Jest to zbiór luźno powiązanych ze sobą opowiadań z pokładu statku. Wydaje mi się, że gdyby czytać rozdziały nie po kolei, to zupełnie nie czułabym różnicy. Trochę brakowało mi pointy. Po dłuższej przerwie, kiedy już straciłam chęć do słuchania, uznałam, że zostawiam tę pozycję.

Trudna do oceny książka.
1. Opowiada o świecie żaglowców i transatlantyków, którego już nie ma - czyta się to z nutą nostalgii, to na plus. Do tego napisana dość lekko i z humorem - to również na plus.
2. Książka zarówno tytułem jak i epilogiem sugeruje, iż poświęcona jest "Znaczy Kapitanowi", tj. Mamertowi Stankiewiczowi. W rzeczywistości bardziej wiernie proporcje oddaje stwierdzenie, że książka ta jest o wybranym fragmencie życia K. Borchardta, w którym M. Stankiewicz względnie często się pojawiał. Natomiast zwraca uwagę, iż: na kilkudziesięciu stronach książki M. Stankiewicz całkowicie znika (podróż autora na Karaiby, Znaczy Kapitan nie brał w niej udziału) jak i brakuje też kilku dość podstawowych informacji jak na książkę "o kimś". Przykładowo jest wzmianka, że M. Stankiewicz nigdy nie uczył się języka polskiego w szkole, a w młodości służył w carskiej (rosyjskiej) flocie. W jaki zatem sposób znalazł się na żaglowcu szkoleniowym Lwów? Dlaczego akurat on? Jak przebiegał dalszy rozwój jego kariery na morzu? Książka nie trudzi się takimi pytaniami - "Znaczy Kapitan" po prostu pojawia się tam gdzie jego drogi przecięły się z autorem. To na minus.
3. Książka wystawia (bardzo okazały) pomnik tytułowemu kapitanowi. Chodzący wzór do naśladowania. Z dużym zdziwieniem po lekturze dowiedziałem się, że przedmiotowy kapitan miał trzy żony, z których jak się wydaje każdą kolejną zostawiał dla innej kobiety. To na minus.
4. Książka jest zbiorem zapisów "tu i teraz", natomiast brak jej praktycznie jakiejkolwiek głębszej refleksji. Autor opisuje bardzo ciekawe czasy 20-lecia międzywojennego (m.in. przewóz statkami Żydów na tereny Palestyny) oraz wybuch drugiej wojny światowej, jednakże próżno szukać jakiejkolwiek analizy tego co autor widział/słyszał. Ot, wydarzyło się, w mniej lub bardziej zabawnej formie odnotowano i... tyle. Warto też dodać, że książka stanowi w rzeczywistości zbiór 37, względnie samodzielnych opowiadań (część była wcześniej publikowana),co także pośrednio determinuje pole do ewentualnej refleksji (jej braku). To na minus.
5. W wielu miejscach książki postawy bohaterów przedstawione są jako wzorcowe, wzniosłe i patriotyczne. Czy tak to zawsze wyglądało - mam duże wątpliwości (por. pkt 3). Odrębną kwestią jest też, że autor kładzie duży nacisk na zasady i porządek, ale czy aby na pewno to te zasady były kluczowe w świetle tego jak potoczyła się historia (por. koniec książki)? Ponownie - ja mam duże wątpliwości.

Pomimo powyższego "8" i to raczej mocne, mimo wszystko książka ma w sobie to "coś".

Trudna do oceny książka.
1. Opowiada o świecie żaglowców i transatlantyków, którego już nie ma - czyta się to z nutą nostalgii, to na plus. Do tego napisana dość lekko i z humorem - to również na plus.
2. Książka zarówno tytułem jak i epilogiem sugeruje, iż poświęcona jest "Znaczy Kapitanowi", tj. Mamertowi Stankiewiczowi. W rzeczywistości bardziej wiernie proporcje oddaje...

Znaczy trzeba przeczytać!

Znaczy trzeba przeczytać!

Legendarna pozycja w kręgach żeglarskich - mnie nieco rozczarowała (może jestem już za stary i nie jestem żeglarzem :) ale to bardzo dobra książka i na pewno warto przeczytać.

Legendarna pozycja w kręgach żeglarskich - mnie nieco rozczarowała (może jestem już za stary i nie jestem żeglarzem :) ale to bardzo dobra książka i na pewno warto przeczytać.

świetna pozycja, napisana z jajem i humorem, nie jestem fanem marynistyki ale tę książkę słuchało się wyśmienicie

świetna pozycja, napisana z jajem i humorem, nie jestem fanem marynistyki ale tę książkę słuchało się wyśmienicie

Znaczy tak jak inni już napisali, znaczy się warto, znaczy porządnie napisana, znaczy warto przeczytać!

Znaczy tak jak inni już napisali, znaczy się warto, znaczy porządnie napisana, znaczy warto przeczytać!

„Znaczy czekałem już na pana”
Świat, którego już nie ma, autorytety, których już nie ma i wysmakowane poczucie humoru. Po latach po przeczytaniu książki odświeżyłam ją w wersji audio. Szkoda że nigdzie nie zachował się oryginalny głos kapitana. Musiał zaciągać we wschodnim stylu, Borchardt zaciągał, są w sieci oryginalne jego wypowiedzi.
Lektura obowiązkowa dla lądowych szczurów. Ci z Gdyni i okolic na pewno ją przeczytali.

„Znaczy czekałem już na pana”
Świat, którego już nie ma, autorytety, których już nie ma i wysmakowane poczucie humoru. Po latach po przeczytaniu książki odświeżyłam ją w wersji audio. Szkoda że nigdzie nie zachował się oryginalny głos kapitana. Musiał zaciągać we wschodnim stylu, Borchardt zaciągał, są w sieci oryginalne jego wypowiedzi.
Lektura obowiązkowa dla lądowych...

Wspaniała książka wspaniałego kapitana i marynarza! Wspomnienia dotyczące kpt. Mamerta Stankiewicza napisane przez jego ucznia, a potem zastępcę, kpt. Karola Olgierda Borchardta.
Autor nie umiał pisać książek, ale... musiał się nauczyć pisać, bo takie ślubowanie złożył nad grobem swojego mentora i nauczyciela.
Piękna historia oddająca odległe już czasy tworzenia polskiej floty, m.in. pasażerskiej. Nie brakuje w niej różnych niesamowitych zdarzeń począwszy od szkolenia Autora jako młodego kandydata na pierwszym szkolnym żaglowcu "Lwów", a skończywszy na pracy na transatlantyku m/s Piłsudski, który zatonął już na początku II wojny światowej.
Książka nie tylko oddaje autentyzm tamtych zdarzeń, ale napisana jest przez prawdziwego pasjonata morza i żeglugi, w pięknym stylu i niezwykle ciekawie.
Dziś Polska nie ma już ani jednego pełnomorskiego statku pasażerskiego...
O pracy na morzu mało kto cokolwiek wie, niewielu się do niej garnie. Przecież o wiele wygodniej wrócić po pracy do domu, niż przewracać się w statkowej koi podczas sztormu i być tysiące kilometrów od bliskich.
Dobrze, że takie książki przetrwały. Piękna karta polskiej historii.

Wspaniała książka wspaniałego kapitana i marynarza! Wspomnienia dotyczące kpt. Mamerta Stankiewicza napisane przez jego ucznia, a potem zastępcę, kpt. Karola Olgierda Borchardta.
Autor nie umiał pisać książek, ale... musiał się nauczyć pisać, bo takie ślubowanie złożył nad grobem swojego mentora i nauczyciela.
Piękna historia oddająca odległe już czasy tworzenia polskiej...

Kawał historii

Kawał historii