Historia powszechna XVI-XVII wieku

Trzeci tom dziejów powszechnych PWN czytałem z nieco większym wysiłkiem niż poprzednie. Przez to, że Europa była bardziej zdecentralizowana, akcja przeskakuje pomiędzy Hiszpanią, Francją, Anglią, Szwecją i Austrią, od czasu do czasu zahaczając o Turcję, Rosję i Polskę (zwłaszcza w kontekście wojen kozackich, konfliktów z Turkami i Potopu). Najwięcej jednak mamy informacji o Francji i Anglii. Książka zawiera mnóstwo wstawek poświęconych ekonomii i stosunkom społecznym oraz niestety (bo przedstawiono to w wyjątkowo niestrawny sposób) filozoficznych, skupionych na rozważaniach np. czym jest renesans, reformacja, barok, itp. Bardzo duży nacisk położył na związek pomiędzy rozwojem ekonomicznym a potęgą danego państwa. Podsumowując, nie jest to wybitna literatura, ale zawiera sporo informacji.

Trzeci tom dziejów powszechnych PWN czytałem z nieco większym wysiłkiem niż poprzednie. Przez to, że Europa była bardziej zdecentralizowana, akcja przeskakuje pomiędzy Hiszpanią, Francją, Anglią, Szwecją i Austrią, od czasu do czasu zahaczając o Turcję, Rosję i Polskę (zwłaszcza w kontekście wojen kozackich, konfliktów z Turkami i Potopu). Najwięcej jednak mamy informacji o...

Uczyłem się z tej książki do egzaminów wstępnych na studia. Bynajmniej nie z historii.

Pamiętam, że czytało się dość przyjemnie. Nie zabiła mojej pasji, wręcz przeciwnie

Uczyłem się z tej książki do egzaminów wstępnych na studia. Bynajmniej nie z historii.

Pamiętam, że czytało się dość przyjemnie. Nie zabiła mojej pasji, wręcz przeciwnie

Jako miłośniczka epoki nowożytnej, podręcznik prof. Wójcika nie mógł mi umknąć przed oczyma. Posiadam akurat wydanie z lat 70, otwieram książkę i rzuca mi się w oczy przyjemna czcionka i sama struktura książki która jest w porządku, nie za duża nie za mała, książka w sam raz. Przyjemnie się z niej uczy, pod kątem warsztatu literackiego jest super, tylko niestety mocno przestarzała i czuć że jest dotknięta marksizmem (rozdziały o gospodarce między innymi) najbardziej kole mnie w oczy rozdział o ekspansji Turcji w XVI wieku gdzie Sulejman Wspaniały jest zapisany jako Sulejman II, co jest błędem ponieważ Sulejman II to sułtan z lat 1687-1691. Dynastia Osmanów moim zdaniem zaczyna się od czasów stolicy w Edirne, a Sulejmana wcześniej tam nie było no ale to moja opinia 😉. Nie mniej mimo, że podręcznik już dość nieaktualny to jednak jest ważny, trzeba poczekać na wydanie nowej syntezy przez wybitnych nowozytnikow naszych czasów 😁

Jako miłośniczka epoki nowożytnej, podręcznik prof. Wójcika nie mógł mi umknąć przed oczyma. Posiadam akurat wydanie z lat 70, otwieram książkę i rzuca mi się w oczy przyjemna czcionka i sama struktura książki która jest w porządku, nie za duża nie za mała, książka w sam raz. Przyjemnie się z niej uczy, pod kątem warsztatu literackiego jest super, tylko niestety mocno...

Moim zdaniem podręcznik jest w porządku i chyba tyle nic więcej nie mam do powiedzenia.

Moim zdaniem podręcznik jest w porządku i chyba tyle nic więcej nie mam do powiedzenia.

Może i podręcznik nieco przestarzały, ale ja zwróciłabym uwagę na styl Autora, dzięki któremu książkę czyta się bardzo dobrze, i to pomimo wielu szczegółów.

Spośród wszystkich części "Historii powszechnej" PWN-u ta jest moim zdaniem napisana najlepiej, oczywiście pod kątem warsztatu literackiego.

Może i podręcznik nieco przestarzały, ale ja zwróciłabym uwagę na styl Autora, dzięki któremu książkę czyta się bardzo dobrze, i to pomimo wielu szczegółów.

Spośród wszystkich części "Historii powszechnej" PWN-u ta jest moim zdaniem napisana najlepiej, oczywiście pod kątem warsztatu literackiego.

Mocno przestarzały podręcznik, niektóre rozdziały dotyczące e.g. gospodarki z wiadomych powodów należy po prostu pominąć. Miejscami różne zastanawiające wpadki. Swego czasu jednak całkiem dobry podręcznik, a konieczność sięgania do niego pokazuje, że brakuje jakiejkolwiek porządnej, nowej syntezy. Mimo wszystko mam do tej pozycji jakąś niezrozumiałą sympatię i sentyment.

Mocno przestarzały podręcznik, niektóre rozdziały dotyczące e.g. gospodarki z wiadomych powodów należy po prostu pominąć. Miejscami różne zastanawiające wpadki. Swego czasu jednak całkiem dobry podręcznik, a konieczność sięgania do niego pokazuje, że brakuje jakiejkolwiek porządnej, nowej syntezy. Mimo wszystko mam do tej pozycji jakąś niezrozumiałą sympatię i sentyment.

Treść miejscami trochę "przykurzona", przydało by się ją odświeżyć, ale i tak daje książk niezły przegląd omawianej epoki.

Treść miejscami trochę "przykurzona", przydało by się ją odświeżyć, ale i tak daje książk niezły przegląd omawianej epoki.

Książka Zbigniewa Wójcika to w skrócie podręcznik akademicki opisujący historię początków ery nowożytnej. Pomimo ciekawej tematyki jest on napisany nierówno i pełen przestarzałej już wiedzy. Nie należy go jednak z tego powodu skreślać. Choć jego treść pachnie dziś metodologią marksistowską to dalej może on być źródłem choćby i podstawowej wiedzy na temat wydarzeń XVI i XVII wiecznych. Wiedzę tę jednak należy przyjmować z rezerwą i potem korygować sobie monografiami traktującymi o konkretnych wydarzeniach z omawianych ram czasowych.

Mój wykładowca powiedział o nim, że: "może i nie jest to najlepszy podręcznik, ale nic lepszego nie mamy". Z takim podejściem należy się za niego brać, będąc też, jak już wspomniałem, wyczulonym na czasy, w których był on pisany.

Książka Zbigniewa Wójcika to w skrócie podręcznik akademicki opisujący historię początków ery nowożytnej. Pomimo ciekawej tematyki jest on napisany nierówno i pełen przestarzałej już wiedzy. Nie należy go jednak z tego powodu skreślać. Choć jego treść pachnie dziś metodologią marksistowską to dalej może on być źródłem choćby i podstawowej wiedzy na temat wydarzeń XVI i XVII...

Moje wydanie jest z 1991 roku, więc cóż mogę powiedzieć. Zgodzę się z jednym z czytelników, że pozycja już na dzisiejsze czasy trochę przestarzała. Towarzyszyła mi i do matury i na studiach. Kiedyś troszkę inaczej się pisało. Fakty zebrane przez autora są przedstawione poprawnie, ale nie ma w tym życia, niestety. Jako podręcznik akademicki trochę mi posłużył. Z ciekawości zajrzałam na półkę i znalazłam jeszcze notatki studenckie... Nieźle...

Moje wydanie jest z 1991 roku, więc cóż mogę powiedzieć. Zgodzę się z jednym z czytelników, że pozycja już na dzisiejsze czasy trochę przestarzała. Towarzyszyła mi i do matury i na studiach. Kiedyś troszkę inaczej się pisało. Fakty zebrane przez autora są przedstawione poprawnie, ale nie ma w tym życia, niestety. Jako podręcznik akademicki trochę mi posłużył. Z ciekawości...

Średni jako lektura i kiepski jako podręcznik. Autor nie zawsze w sposób czytelny przedstawia swoje argumenty, pomija wiele istotnych faktów by ich kosztem móc rozpisać się o ogólnych zagadnieniach. Dodatkowym minusem jest obecność - mimo poprawek naniesionych w latach 90. - licznych naleciałości ideologicznych z czasów słusznie minionych.

Średni jako lektura i kiepski jako podręcznik. Autor nie zawsze w sposób czytelny przedstawia swoje argumenty, pomija wiele istotnych faktów by ich kosztem móc rozpisać się o ogólnych zagadnieniach. Dodatkowym minusem jest obecność - mimo poprawek naniesionych w latach 90. - licznych naleciałości ideologicznych z czasów słusznie minionych.