Wszystko zajęte

Opis z tyłu okładki był bardziej ekscytujący od samego komiksu.

Opis z tyłu okładki był bardziej ekscytujący od samego komiksu.

Kolejny ładny, ale strasznie chaotyczny komiks, którego sens nie do końca zrozumiałam. W połowie dopiero połapałam się, że historia jest opowiadana z tak jakby dwóch punktów widzenia, a nie jednego, bo bohaterowie byli strasznie do siebie podobni i dało się ich rozróżnić po detalach. Zabrakło mi jakiegoś wyjaśnienia, dalszego sensu; mam wrażenie, że komiks się nagle urywa, zostawia czytelnika z pytaniami i nie bierze za ten stan żadnej odpowiedzialności. Nie lubię czegoś takiego. Jak poznaję historię, to chciałabym mieć jakikolwiek start i zakończenie, bym jakkolwiek mogła przyswoić wszystkie wydarzenia i emocje, które przewinęły się w trakcie lektury. Kreska i styl artystyczny są piękne, to trzeba przyznać, ale zbytnio się pogubiłam w środku.

Kolejny ładny, ale strasznie chaotyczny komiks, którego sens nie do końca zrozumiałam. W połowie dopiero połapałam się, że historia jest opowiadana z tak jakby dwóch punktów widzenia, a nie jednego, bo bohaterowie byli strasznie do siebie podobni i dało się ich rozróżnić po detalach. Zabrakło mi jakiegoś wyjaśnienia, dalszego sensu; mam wrażenie, że komiks się nagle urywa,...

Wydaje mi się mgliście, że w komiksie "Wszystko zajęte" Marcina Podolca fabuły po prostu nie ma. To zbiór mniej lub bardziej interesujących scen, które może i da się połączyć w jakąś zwartą całość, ale wyłącznie przy założeniu, że odbiorca ma naprawdę dużo dobrej woli.

Gdyby nie opis na okładce, to nie zauważyłbym nawet, że w komiksie dochodzi do jakiegoś zwrotu akcji, a życie bohaterów rzekomo odwraca się do góry nogami. Tym przełomowym zdarzeniem mają być nieoczekiwane zgony, do których dochodzi w pewnym, jak się zdaje, wolnym od śmierci miasteczku. Nieufnie podchodzę do nagłości i ewentualnej niesamowitości tych zgonów, bo przecież główni bohaterowie pracują w branży funeralnej, więc po co mieliby trudnić się czymś, co nie przynosi żadnych zysków? Druga rzecz – jeżeli dobrze liczę, to Podolec pokazuje tylko jeden pogrzeb, więc prawidłowe, zgodnie z intencją autora, odczytanie niezwykłości i doniosłości tego zdarzenia jest doprawdy zadaniem karkołomnym. Śmiem twierdzić, że wręcz niemożliwym do zrealizowania.

Początkowo intrygują natomiast kadry, które skupiają się na detalach (pozornie?) zwyczajnych obiektów – guzik u płaszcza, rękaw marynarki, kły jakiegoś zwierza w ZOO. Niestety stan zaciekawienia tym zabiegiem szybko przeradza się w irytację. Okazuje się bowiem, że te zbliżenia niczemu nie służą – nie ukazują istotnych dla fabuły szczegółów i raczej nie niosą za sobą żadnej naddanej wartości, choćby interpretacyjnej. Na domiar złego w większości przypadków są one po prostu nieczytelne.

Wierzę, że „Wszystko zajęte” kryje w sobie ogromny ładunek emocjonalny, pasjonującą historię i świetnie zbudowanych bohaterów, ale wszystko to pozostało chyba w głowie autora, bo ja na papierze tego nie widzę.

Wydaje mi się mgliście, że w komiksie "Wszystko zajęte" Marcina Podolca fabuły po prostu nie ma. To zbiór mniej lub bardziej interesujących scen, które może i da się połączyć w jakąś zwartą całość, ale wyłącznie przy założeniu, że odbiorca ma naprawdę dużo dobrej woli.

Gdyby nie opis na okładce, to nie zauważyłbym nawet, że w komiksie dochodzi do jakiegoś zwrotu akcji, a...

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/3112-wszystko-zajete

https://salomonik.eu/blog/przeczytane/3112-wszystko-zajete

Kompletnie nie zrozumiałam przekazu komiksu... Wiele niejasności, kiepsko rozwinięte wątki. Wielokrotnie nie potrafiłam odczytać kim są pojawiające się postacie i jaki jest ich cel. Odniosłam wrażenie, że autor nie wykorzystał potencjału tematu, którym się zajął.

Kompletnie nie zrozumiałam przekazu komiksu... Wiele niejasności, kiepsko rozwinięte wątki. Wielokrotnie nie potrafiłam odczytać kim są pojawiające się postacie i jaki jest ich cel. Odniosłam wrażenie, że autor nie wykorzystał potencjału tematu, którym się zajął.

Najwyraźniej nie zrozumiałam przekazu tej historii, bo dla mnie to komiks o niczym. Są w nim krótkie wycinki z życia i niby wiem, co się rozgrywało na moich oczach, ale jednocześnie nie znalazłam w tym żadnych uczuć, więc nie szukam ich teraz na siłę, by lepiej Wam nakreślić w czym rzecz. Przeczytałam, by sprawdzić inne tytuły autora, ale komiks ten był póki co najsłabszym, na jaki u wydawnictwa Kultura Gniewu się natknęłam. Meh.

Najwyraźniej nie zrozumiałam przekazu tej historii, bo dla mnie to komiks o niczym. Są w nim krótkie wycinki z życia i niby wiem, co się rozgrywało na moich oczach, ale jednocześnie nie znalazłam w tym żadnych uczuć, więc nie szukam ich teraz na siłę, by lepiej Wam nakreślić w czym rzecz. Przeczytałam, by sprawdzić inne tytuły autora, ale komiks ten był póki co...

Dobre prowadzenie opowieści kolorem.

Dobre prowadzenie opowieści kolorem.

Kiepskie obyczajowe czytadło, z którego koniec końców nic nie wynika. Kilka kadrów kompletnie nieczytelnych - za to spory minus.

Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture

Kiepskie obyczajowe czytadło, z którego koniec końców nic nie wynika. Kilka kadrów kompletnie nieczytelnych - za to spory minus.

Więcej o komiksach piszę na fb.com/polishpopkulture