Piotr I Wielki

Odwrotnie niż u Troyata, autor jest raczej pozytywnie nastawiony do cara i Rosji. „Ciekawe” jest np. stwierdzenia, że car bardzo pragnął pomóc Rzeczpospolitej w czasie wojny północnej, a to raczej nie wdzięczni, skłóceni ze sobą Polacy nie zawsze chcieli tą pomoc odebrać. Przemilcza (poza jednym podsumowującym zdaniem o oszustwach i naciąganiu w układach politycznych) granie na konfliktach interesów elektora Saksonii i magnatów Rzeczpospolitej, zawieranie nie wiążących go zbytnio umów czy też całą politykę utrzymania obozu sasko-polskiego w wojnie by samemu w spokoju odbierać Szwecji Inflanty. Opisując czasy wielkiej wojny północnej autor oddala się od postaci Piotra, skupia się raczej na przebiegu wojny północnej, a więc szlaku działań rosyjskich bojów (co nieco porusza wojnę polsko szwedzką, jeszcze bardziej skrótowo opisuje duńskie i pruskie zmagania). W książce znajdziemy dość dobry opis sukcesów carskich na frontach 1702-1710).

Zdecydowanie trzeba polecić lektury uzupełniające:

„Piotr I, August II i Rzeczpospolita 1697-1706” Jacka Burdowicza-Nowickiego
Jest to lektura trudna, długa i szczegółowa, dotycząca dogadywania się Augusta II z carem w sprawach kontynuowania wojny przeciwko Szwecji. Najlepiej zasiąść do niej po kilku lekturach o wojnie północnej i jej aktorach co by znać kontekst poszczególnych porozumień sasko-rosyjskich i polsko-rosyjskich. Autor szczegółowo wyjawia sposób oplatania sieci wokół Augusta i Rzeczpospolitej przez cara Piotra zwanego wielkim. W książce Burdowicza można znaleźć to czego próżno szukać w biografiach Piotra - nie tylko tego jaki był wobec własnych poddanych, ale jak konstruował umowy międzynarodowe, z myślą o tym jak się z nich nie wywiązywać (dawanie subsydiów na wojsko, zwrot Kijowa, Białej Cerkwii i innych terenów zajętych w ramach działań wojennych) i ewentualnie móc zarzucać stronie przeciwnej łamanie ich postanowień (np. nakazanie stronie polskiej utrzymywania wielkiej armii składającej się głównie z piechoty, gdy w armii tej zawsze przeważała jazda). W tym jakie odnosił z nich korzyści. Autor opisuje również rozbieżne cele Augusta II i cele negocjatorów polskich, co było też dobrą okazją dla cara do rozgrywania pierwszego przeciwko drugim.

Peter the great Struggle for Power 1671-1725. [Paula Bushkovitch](https://www.goodreads.com/author/show/74925.Paul_Bushkovitch)a
„ Westphalen commented that Evdokiia herself had been in danger of her life: ``if the tsar knew the history of King Henry VIII [of England] I would not bet fifty ducats on her life.'' „
Autor skupia się na grze i zmianie możnych u władzy na dworze cara oraz kłótniach między oficerami wojsk rosyjskich (Mienszykow, Szeremietiew, Apraksin, Repnin, Ogilvy). Opisuje wzrost władzy Mienszykowa, narastający w związku z tym opór starej grupy władzy bojarów i innych faworytów carskich, zakończonych niemrawymi działaniami na froncie Meklemburskim (ugodowość Prus i Mienszykowa wobec Szwecji, przy woli kontynuacji wojny przez Danię) i wielką aferą korupcyjną Mienszykowa i Apraksina (ten drugi pogrążył się żartem, którym chciał ratować Mienszykowa, że wszyscy na dworze kradną i nie zostało by ludzi do służby dla cara). Bardzo dużo miejsca autor poświęca śledztwu i procesowi w sprawie zdrady i ucieczki syna Aleksego z kraju (poszukiwanie współwinnych ucieczki, doszukiwanie się spisku na życie cara).
Z ciekawostek Bushkovitch analizuje hipotetyczny scenariusz wielkiej wojny północnej. Wg niego w 1708-9 Karol XII, zachęcony udaną historią w nadaniu korony Leszczyńskiemu w Polsce, liczył na podobny scenariusz w Rosji. Spodziewał się buntu kilku możnych, starowierców i bojarów, którzy stanęli by po stronie syna Piotra - carewicza Aleksego. Myślał ponoć, że taki bunt syna przeciw ojcu pozwoli mu na koronację kolejnej proszwedzkiej marionetki (czy też jak rzeklibyśmy o postaciach w średniowieczu kreatury). Autor tłumaczy to niepowodzenie wprowadzeniem przez cara systemu wielkich obszarowo gubernii w Rosji, w których zaangażował największych graczy, w tym tych najbardziej opozycyjnych wobec jego osoby.

Odwrotnie niż u Troyata, autor jest raczej pozytywnie nastawiony do cara i Rosji. „Ciekawe” jest np. stwierdzenia, że car bardzo pragnął pomóc Rzeczpospolitej w czasie wojny północnej, a to raczej nie wdzięczni, skłóceni ze sobą Polacy nie zawsze chcieli tą pomoc odebrać. Przemilcza (poza jednym podsumowującym zdaniem o oszustwach i naciąganiu w układach politycznych)...

Bardzo dobrze napisana biografia Piotra Wielkiego. Lekki język oraz umiejętny podział historii na rozdziały sprawia, że publikację czyta się jak powieść. Szybko i przyjemnie, plus do tego dochodzi masa szczegółów, które w naturalny sposób przybliżają postać rosyjskiego imperatora.

Bardzo dobrze napisana biografia Piotra Wielkiego. Lekki język oraz umiejętny podział historii na rozdziały sprawia, że publikację czyta się jak powieść. Szybko i przyjemnie, plus do tego dochodzi masa szczegółów, które w naturalny sposób przybliżają postać rosyjskiego imperatora.

Panowie! Pora ścinać kozie bródki! Ciekawa to bez umniejszania postac w dziejach Rosji, stawiany za wzór, wynoszony na piedestał, patrzący z niezliczonej ilości pomników, budowniczy, reformator, polityk... ale czy tak jednostronna ocena moze być prawdziwa, Wielkim on może i był, ale nie do końca mam na myśli politykę...

Panowie! Pora ścinać kozie bródki! Ciekawa to bez umniejszania postac w dziejach Rosji, stawiany za wzór, wynoszony na piedestał, patrzący z niezliczonej ilości pomników, budowniczy, reformator, polityk... ale czy tak jednostronna ocena moze być prawdziwa, Wielkim on może i był, ale nie do końca mam na myśli politykę...

Serczyk to chyba najwybitniejszy ekspert od naszego sympatycznego "oczywiście niewątpliwie" sąsiada ze wschodu jakiego znam. Pozycja absolutnie obowiązkowa dla każdego świadomego człowieka. Działa jak snop światła na mrok.

Serczyk to chyba najwybitniejszy ekspert od naszego sympatycznego "oczywiście niewątpliwie" sąsiada ze wschodu jakiego znam. Pozycja absolutnie obowiązkowa dla każdego świadomego człowieka. Działa jak snop światła na mrok.

Car Piotr wielkim był i to nie tylko wzrostem, chociaż ja zbyt dużego sentymentu do niego nie żywię. Iwan Groźny, to był dopiero władca!

Książka Władysława Serczyka w dość szczegółowy sposób przybliży Wam postać Piotra, a życie tego monarchy do nudnych nie należało. Zaczęło się od burzliwego wstępu, jakim był przewrót pałacowy i objęcie rządów przez Zofię, siostrę Piotra. Odsunięty od władzy młody car najwięcej czasu spędzał urządzając sobie zabawy w wojsko, co oczywiście w późniejszych latach zaprocentowało. No może pomijając pewien epizod ucieczki w samej bieliźnie - jeżeli chcecie wiedzieć coś więcej, zapraszam do przeczytania książki.

Piotr był żądny wiedzy, postępowy (chcesz mieć brodę jak twój przodek - płać podatek) i ciekawy świata - jako pierwszy car wybrał się w podróż zagraniczną. W wojnie północnej udało mu się odnieść sukces, przełomowa bitwa pod Połtawą to jedno z największych zwycięstw oręża rosyjskiego. Za jego panowania wprowadzono wiele reform w kraju. Pewnie dlatego okrzyknięto go Ojcem Ojczyzny, Piotrem Wielkim, Imperatorem Wszechrosyjskim. Wiadomo - mamy dobry rząd, wybitnych fachowców, gospodarka idzie do przodu, a ludziom żyje się coraz lepiej.

Jeżeli kogoś interesuje postać Piotra, to ta książka powinna sprawdzić się jako źródło wiedzy pierwszego kontaktu.

Car Piotr wielkim był i to nie tylko wzrostem, chociaż ja zbyt dużego sentymentu do niego nie żywię. Iwan Groźny, to był dopiero władca!

Książka Władysława Serczyka w dość szczegółowy sposób przybliży Wam postać Piotra, a życie tego monarchy do nudnych nie należało. Zaczęło się od burzliwego wstępu, jakim był przewrót pałacowy i objęcie rządów przez Zofię, siostrę Piotra....

Prof. Władysław Serczyk był specjalistą, którego wiedza dot. Rosji nie może budzić żadnych wątpliwości u nikogo. Jest autorem prac, których walory historyczne i merytoryczne stoją na bardzo wysokim poziome. Przeczytałem już kilka dzieł tego wybitnego autora, więc bez wahania sięgnąłem po "Piotra Wielkiego" i nie zawiodłem się. Praca napisana zrozumiałym językiem, zabierająca nas w podróż po osiemnastowiecznej Rosji. Poznamy losy wielkiego reformatora, człowieka, który wyprowadził swój kraj ze "wschodnioeuropejskiego i azjatyckiego zaścianka" do grona mocarstw europejskich mających wpływ na politykę światową. Serdecznie polecam każdemu zainteresowanemu, a ja jak najszybciej zabieram się za lekturę "Katarzyny Wielkiej" - pozdrawiam 😊

Prof. Władysław Serczyk był specjalistą, którego wiedza dot. Rosji nie może budzić żadnych wątpliwości u nikogo. Jest autorem prac, których walory historyczne i merytoryczne stoją na bardzo wysokim poziome. Przeczytałem już kilka dzieł tego wybitnego autora, więc bez wahania sięgnąłem po "Piotra Wielkiego" i nie zawiodłem się. Praca napisana zrozumiałym językiem,...

jak dla mnie rewelacja! Wielka książka o wielkiej (nie tylko wzrostem) postaci.

jak dla mnie rewelacja! Wielka książka o wielkiej (nie tylko wzrostem) postaci.

Człowiek zachowuje się nieracjonalnie. Kupiłem tę ksiązką ładnych pare lat temu i nie wiem czemu siegnąłem do niej dopiero teraz. Pan Serczyk w najlepszym wydaniu, polecam miłośnikom historii.
PS Biografia Katarzyny II już kupiona.

Człowiek zachowuje się nieracjonalnie. Kupiłem tę ksiązką ładnych pare lat temu i nie wiem czemu siegnąłem do niej dopiero teraz. Pan Serczyk w najlepszym wydaniu, polecam miłośnikom historii.
PS Biografia Katarzyny II już kupiona.