Moc przeznaczenia

Avalon jest w niebezpieczeństwie, podobnie jak jego mieszkańcy. Laurel nie zawaha się przed niczym, by ocalić królestwo. Gotowa jest nawet wypić truciznę i wpuścić do Avalonu... człowieka.
***
A więc mamy finał - słodko-gorzki, obfitujący w dramatyczne wydarzenia i krwawe jatki, pełen zwrotów akcji. Jestem pod wrażeniem, jak pięknie pani Pike połączyła oba światy - ten ludzki i wróżkowy. Pokazała tym samym, że jeden nie może istnieć bez drugiego. Dawid i Chelsea w końcu przestali być jednowymiarowi. Do tej pory, owszem, byli przyjaciółmi Laurel, którzy mocno ją wspierali, ale żadne z nich nie wnosiło nic konkretnego do samej walki. Oboje byli raczej jak jajka, których musiała pilnować Laurel, coby się nie stłukły. W czwartej części oboje wkraczają do Avalonu i faktycznie walczą. Dawid staje się bohaterem, Chelsea pomaga ocalić setki otrutych wróżek.
Motyw króla Artura i Excalibura - miodzio! Legendy świetnie splotły się z fabułą, tworząc spójną historię Avalonu.
Bardzo podobało mi się to, jak zgrabnie wytłumaczono wszystkie pomijane dotąd kwestie. Dużo było niedopowiedzeń, tzw. "rzeczy, których nie ma czasu teraz wyjaśniać" i na które "przyjdzie odpowiedni czas". Otóż czas nadszedł i to zyskało u mnie duży plus!
Jakoś nie przemówiły do mnie ostatnie sceny z Kleą. Wtargnęła do Avalonu, wymordowała tysiące wróżek i zrobiła to wszystko, żeby... Właśnie, co? Żeby samemu się otruć, odmówić odtrutki i umrzeć w zasadzie bez dokonania czegokolwiek poza ogólnym chaosem i mordem. Miała antidotum, nie bardzo rozumiem, dlaczego postanowiła wszystko zaprzepaścić i zginąć w tak żałosny sposób, zamiast doprowadzić sprawę do końca.
Do minusów dorzucę otwarte zakończenie. Z listu dowiadujemy się, co u Dawida i Chelsea, jednak nie bardzo wiemy, co u Laurel i Tamaniego? Co z jej ludzkimi rodzicami? Co z jej relacjami z przyjaciółmi? Czy odwiedza Avalon? Co z królową Marion? Czuję lekki niedosyt. Mam wrażenie, że postać Laurel została końcowo bardzo spłycona - wybrała Tama, hip-hip hurra. Jej życie i emocje po całej tej walce przestały mieć zatem znaczenie - najważniejsze, że wybrała. Brakowało może jednego rozdziału albo chociaż listu z JEJ perspektywy, w końcu to jej historia.
***
Ale patrząc całościowo, historia wypada naprawdę dobrze. Wspominałam ją z sentymentem i trochę bałam się do niej wracać po latach. Niepotrzebnie! To kawał świetnej książki i bardzo dobry debiut. Na przełomie kolejnych części widać olbrzymi rozwój autorki i bohaterów. Całość oceniam na mocne 8/10 i polecam każdemu, kto nie pogardzi przyjemnym urban-romantasy.

Avalon jest w niebezpieczeństwie, podobnie jak jego mieszkańcy. Laurel nie zawaha się przed niczym, by ocalić królestwo. Gotowa jest nawet wypić truciznę i wpuścić do Avalonu... człowieka.
***
A więc mamy finał - słodko-gorzki, obfitujący w dramatyczne wydarzenia i krwawe jatki, pełen zwrotów akcji. Jestem pod wrażeniem, jak pięknie pani Pike połączyła oba światy - ten...

I mamy finał serii "Avalon"
Wydarzenia z książki dzieją się w jednym dniu albo nawet kilku godzinach - tak opisane są wydarzenia w książce.
Bohaterowie są starsi, dojrzalsi, zdecydowani.
W książce mamy akcje z obrony magicznego świata Avalonu, cała nasza trójka bohaterów wkracza do krainy i probuje ratować magiczny świat. Zakończenie nie bardzo mi się podoba, wkurza mnie że Laurel dokonała takiego wyboru a nie innego. Szkoda mi niektórych bohaterów że tak szybko zostali odsunieńci na bok, ale w 2010 roku miało to powodzenie. Dla chętnych.

I mamy finał serii "Avalon"
Wydarzenia z książki dzieją się w jednym dniu albo nawet kilku godzinach - tak opisane są wydarzenia w książce.
Bohaterowie są starsi, dojrzalsi, zdecydowani.
W książce mamy akcje z obrony magicznego świata Avalonu, cała nasza trójka bohaterów wkracza do krainy i probuje ratować magiczny świat. Zakończenie nie bardzo mi się podoba, wkurza mnie...

Intrygujące zakończenie.

Intrygujące zakończenie.

Mój tegoroczny powrót do przygód Laurel był właśnie po to, żeby przeczytać zakończenie. Tak jakoś wyszło, że w czasach szkolnych już po tą ostatnią część nie sięgnęłam.
Ta książka jest... jakaś inna. Pierwsze moje odczucie było takie, że wyraźnie odstaje od reszty cyklu.
.
Kto nie czytał, poniższe informacje i opinie to SPOILER
.
.
.
Cała książka jest jedną wielką bitwą o Avalon. Dosłownie.
Laurel już wybrała partnera swojego życia, więc odpadły ckliwe scenki jej niezdecydowania. Dawid i Chelsea dowiedli, że są przyjaciółmi i ludźmi honoru, jakich w życiu mało, no ale... Nie mówię, że ta książka była zła. Może nawet była lepsza, niż poprzednie części. Osobiście się nie spodziewałam, że po 3 częściach kłopotów z tożsamością bohaterki, z chłopakami, rodzicami, od czasu do czasu z jakimś trollem, znów z chłopakami, dostanę śmierć w ładnej okładce. Setki śmierci. Tysiące śmierci...
"Moc przeznaczenia" jest totalnie oderwana od reszty.

Mój tegoroczny powrót do przygód Laurel był właśnie po to, żeby przeczytać zakończenie. Tak jakoś wyszło, że w czasach szkolnych już po tą ostatnią część nie sięgnęłam.
Ta książka jest... jakaś inna. Pierwsze moje odczucie było takie, że wyraźnie odstaje od reszty cyklu.
.
Kto nie czytał, poniższe informacje i opinie to SPOILER
.
.
.
Cała książka jest jedną wielką bitwą o...

,, Moc przeznaczenia '' to czwarty i zarazem ostatni tom serii o dziewczynie, która odkryła, że jest wróżką. Najlepiej jeżeli szybko przedstawię kilka najważniejszych informacji z poprzedniej części :
Laurel zerwała z Dawidem ( nie powiem czy na stałe ),Klea to niebezpieczna preparatorka, z kolei Yuki potwierdziła najgorsze obawy - jest wróżką zimową. Avalonowi grozi całkowite zniszczenie. Mimo iż akcja toczy się zaledwie przez kilkanaście godzin, wpłynie ona na życie wielu bohaterów. Czy mieszkańcom Avalonu uda się odeprzeć atak trolli ? Czy Klea i Yuki zostaną pokonane ? I jaki będzie ostateczny wybór Laurel ? Wróci do Dawida ? A może rozwój wypadków złączy jej los z Tamanim ? Aby się tego dowiedzieć, trzeba przeczytać książkę ;) Myślę, że ,, Moc przeznaczenia '' to świetne zakończenie serii. Jeśli zaś chodzi o miłosny wątek wszystkich czterech części, to od samego początku kibicuję Tamaniemu.😁 A Wy komu ? Polecam i zapraszam do śledzenia mojego bloga https://zaczytanamary.blogspot.com/ oraz https://www.facebook.com/zaczytanamary/

,, Moc przeznaczenia '' to czwarty i zarazem ostatni tom serii o dziewczynie, która odkryła, że jest wróżką. Najlepiej jeżeli szybko przedstawię kilka najważniejszych informacji z poprzedniej części :
Laurel zerwała z Dawidem ( nie powiem czy na stałe ),Klea to niebezpieczna preparatorka, z kolei Yuki potwierdziła najgorsze obawy - jest wróżką zimową. Avalonowi grozi...

Cykl "Laurel" czytany jeszcze za czasów podstawówki i gimnazjum miło mi zapadł w pamięci. Niestety, nie mogę tego samego powiedzieć o ostatniej części, która jest dla mnie cmentarzem pokładanych nadziei w ów serię. Mimo to, będę wracać do niej z pewnym sentymentem, jednak każda ponowna lektura "Mocy przeznaczenia", będzie kończyć się markotnym humorem.
Dla fanów cyklu - obowiązkowa, ale radzę nastawić się na najgorsze.
Obyście się tak nie zawiedli jak ja.

Cykl "Laurel" czytany jeszcze za czasów podstawówki i gimnazjum miło mi zapadł w pamięci. Niestety, nie mogę tego samego powiedzieć o ostatniej części, która jest dla mnie cmentarzem pokładanych nadziei w ów serię. Mimo to, będę wracać do niej z pewnym sentymentem, jednak każda ponowna lektura "Mocy przeznaczenia", będzie kończyć się markotnym humorem.
Dla fanów cyklu -...

Gdy czytałam ją pierwszy raz mając naście lat, jako osoba zafascynowana wróżkami, elfami i wampirami, byłam nią zachwycona, a moja wyobraźnia potrafiła doskonale wczuć się w rolę Laurel. Powróciłam do niej po latach, i to już nie było to samo, pozycja uderza raczej w młodych odbiorców. Mimo wszystko uznaję ją za dobrą 6/10, kilka lat wstecz dostałaby pewnie 10/10.

Gdy czytałam ją pierwszy raz mając naście lat, jako osoba zafascynowana wróżkami, elfami i wampirami, byłam nią zachwycona, a moja wyobraźnia potrafiła doskonale wczuć się w rolę Laurel. Powróciłam do niej po latach, i to już nie było to samo, pozycja uderza raczej w młodych odbiorców. Mimo wszystko uznaję ją za dobrą 6/10, kilka lat wstecz dostałaby pewnie 10/10.

Czwarta,a zarazem ostatnia,książka cuklu o baśniowym królestwie Avalon a zarazem zwieńczenie przygód pewnej nastoletniej dziewczyny,zwanej Laurel. Niestety,ale przed przeznaczeniem i decyzją życia nikt nie ucieknie. Trzecia część pozostawiła mnie w takim napięciu,że sama wypatrywałam tej ostatniej książki zastanawiając się "co teraz?". Ta część dokładniej opisuje stan kryzysowy królestwa Avalon i serię masakrycznych wydarzeń. Trudno jest prowadzić podwójne życie,darzyć uczuciami dwóch chłopaków,przechodzić z jednego świata do drugiego. Nasza bohaterka,w trakcie wojny,musiała ostatecznie zastanowić się,czego pragnie i jak chce dalej żyć. Te same dylematy,dotyczyły jej najbliższego otoczenia. A jaką podjęła decyzję na temat swojej przyszłości,to już musicie się sami przekonać. Fascynująca,trzymająca w napięciu,pełna grozy,adrenaliny,rozwoju emocjonalnego historia,która wprowadzi czytelnika w świat pełen magii. Polecam szczególnie dziewczętom,aczkolwiek sceny walki (oraz używanej broni) powinny się też panom spodobać,także sądzę,że warto zdobyć to w swoje łapki.

Czwarta,a zarazem ostatnia,książka cuklu o baśniowym królestwie Avalon a zarazem zwieńczenie przygód pewnej nastoletniej dziewczyny,zwanej Laurel. Niestety,ale przed przeznaczeniem i decyzją życia nikt nie ucieknie. Trzecia część pozostawiła mnie w takim napięciu,że sama wypatrywałam tej ostatniej książki zastanawiając się "co teraz?". Ta część dokładniej opisuje stan...

Cały cykl przygód Laurel nie był może tym, który przewrócił moje życie do góry nogami. Akcja była dość spokojna i powoli rozwijała się przez trzy tomy, aby w czwartym wszystko ostatecznie wyjaśnić.
Mimo to miło było przeczytać tą leciutką historię, aż do końca.
No właśnie. Koniec.
Ostatni rozdział w postaci listu Dawida tak bardzo mnie zszokował, że nie wiedziałam, co o tym myśleć. Te kilka stron całkowicie zmieniło moje podejście do relacji wróżek z ludźmi, które przedstawiła Aprilynne Pike i nadało całemu cyklowi całkiem nowe znaczenie.
Jeżeli ktoś waha się, czy sięgnąć po ostatni tom tej serii uważam, że powinien, ponieważ zakończenie zdecydowanie jest warte poznania.

Cały cykl przygód Laurel nie był może tym, który przewrócił moje życie do góry nogami. Akcja była dość spokojna i powoli rozwijała się przez trzy tomy, aby w czwartym wszystko ostatecznie wyjaśnić.
Mimo to miło było przeczytać tą leciutką historię, aż do końca.
No właśnie. Koniec.
Ostatni rozdział w postaci listu Dawida tak bardzo mnie zszokował, że nie wiedziałam, co o...

Polecam ;D

Polecam ;D