Zima to inny kraj

21/180/2024
Rozmemłany młodzieniec i zaszczuta, też młoda, pani. Ją tak zmobbingowali na uniwersytecie w Bukareszcie, że ostatecznie wylądowała w szpitalu psychiatrycznym, a potem w sanatorium. On też pada ofiarą służbowych intryg w redakcji gazety, ale jakoś nie budzi mojego współczucia. Być może za dużo dywaguje o niezrozumiałym.
Wprawdzie są małżeństwem, ale podczas kilkumiesięcznej akcji powieści żyją daleko od siebie. Bo ona w tym sanatorium. A on tapla się w bagienku mętnych rozważań.
Ciekawe studium, szczególnie bohaterki i innych pacjentek sanatorium. Wątek jej męża i jego koleżków-dziennikarzy jest zdecydowanie mniej wciągający. Być może dlatego, że rozterki pracowników redakcji mocno się zestarzały (Rumunia w latach 70-tych, wiadomo, inny świat...),podczas gdy prześladowania w pracy wciąż się zdarzają.
A tytułowa zima? Oboje są tak zmrożeni emocjonalnie, i chyba też intelektualnie, do tego tacy bezradni i płynący z prądem, jakby faktycznie zapadli w zimowy sen. Jak niedźwiedzie. W rumuńskich Karpatach.

21/180/2024
Rozmemłany młodzieniec i zaszczuta, też młoda, pani. Ją tak zmobbingowali na uniwersytecie w Bukareszcie, że ostatecznie wylądowała w szpitalu psychiatrycznym, a potem w sanatorium. On też pada ofiarą służbowych intryg w redakcji gazety, ale jakoś nie budzi mojego współczucia. Być może za dużo dywaguje o niezrozumiałym.
Wprawdzie są małżeństwem, ale podczas...

Bardzo ciekawa i wciągająca lektura. Zawarta w niej historia dwojga młodych ludzi jest przejmująca, mająca swoje trudne momenty. Jest to książka o umiejętności poświęcenia dla drugiej osoby, a także cierpliwości, wyrozumiałości, samotności, nadziei i wizji przyszłości.

Bardzo ciekawa i wciągająca lektura. Zawarta w niej historia dwojga młodych ludzi jest przejmująca, mająca swoje trudne momenty. Jest to książka o umiejętności poświęcenia dla drugiej osoby, a także cierpliwości, wyrozumiałości, samotności, nadziei i wizji przyszłości.

Czytałam rozdziały o Annie i zapadałam się w nią. Z wielu powodów, również osobistych, była mi niezmiernie bliska, choć jej wrażliwość nie jest podobna mojej. Kiedy czytałam rozdziały o Annie, nie przeszkadzała mi zmiana czasu narracji, źle pozszywane strony w egzemplarzu książki, który mi się trafił, rozłącznie pisane nie z przymiotnikami. Kiedy czytałam o Filipie, traciłam zainteresowanie, choć w życiu ich obojga odnaleźć można wiele ze świata wokół. Wciąż wiele, choć historia została napisana lat temu trzydzieści z dużym okładem i umiejscowiona jest w Rumunii. Przeraża, jak w niektórych aspektach niewiele zmienił się świat.

Czytałam rozdziały o Annie i zapadałam się w nią. Z wielu powodów, również osobistych, była mi niezmiernie bliska, choć jej wrażliwość nie jest podobna mojej. Kiedy czytałam rozdziały o Annie, nie przeszkadzała mi zmiana czasu narracji, źle pozszywane strony w egzemplarzu książki, który mi się trafił, rozłącznie pisane nie z przymiotnikami. Kiedy czytałam o Filipie,...