The Lord Of The Rings

Ponieważ jestem ojcem moich córek, zachęcam je łamane zmuszam do zapoznawania się z moimi fenomenami kulturowymi, dzięki którym stałem się takim człowiekiem jakim się stałem (to jest doprawdy banał, wystarczy tysiąc razy zobaczyć bambi disneya i tysiąc razy gwiezdne wojny, i bumc, ja). Dziewczyny potrafią poprawnie wymienić wszystkich x-menów z co ważniejszych składów (na spin offy też przyjdzie pora),wiedzą który trans formers jest który, jak się nazywają żółwie ninja, i całkiem nieźle potrafią zidentyfikować dwadzieścia statków kosmicznych, od uss enterprise po tie interceptora. Lubię im sprzedawać te moje bzdury i patrzeć jak im się zapalają oczy, mogę wtedy trochę przeżyć jeszcze raz ten pierwszy raz, a przecież pierwszy raz tak naprawdę można przeżyć tylko jeden raz. Kupiłem niedawno taki niemożliwy zestaw planszowych gier fabularno- fantastycznych, jako pisklę tak właśnie wyobrażałem sobie ostateczny etap ewolucji wszechświata. Pomyślałem: sprzedam im Tolkiena. To się może wciągną i tym lepiej im wejdzie wcielanie się w druidki i zabójczynie, do czego być może nigdy nie dojdzie. No i zaczęliśmy czytać razem. Wróć. Najpierw przeszedłem ze trzy fora fantastyczne na których ludzie wyzywali się od najpodlejszych kłócą się, czy Łoziński czy Skibniewska. Mam kolosalny sentyment do Skibniewskiej, ale nie jestem głuchy na rozsądne słowa. Wziąłem Łozińskiego.
Niech mnie Elendil bije! Jakie to jest naprawdę bez przesady niezaprzeczalnie wspaniałe. Jak to jest dobrze napisane. Jaki jęk się wydobył z gardeł kiedy w Morii, czy ktoś jeszcze nie wie co w morii? Może ktoś tu trafi przed lekturą, niech wie, że w Morii, och, jej, w tej morii. Więc jęk się wydobył spod kołdry. W Lothorien obydwie mendki zastygły w takim złocistym beztrwaniu, a może mi się tylko tak wydawało. Nad Anduiną przywarły do dna łodzi. Przejął je trupim chłodem upiór z kurhanów. Tylko, ten Boromir, tatko, wszystko jest w porządku z tym Boromirem? Nie wiem, córko, nie wiem. Zobaczy się gdzieś koło Amon Hel. Dziękuję moim córkom, jeżeli kiedykolwiek to przeczytają, ale pewnie nie, za to że sobie to przeżyłem jeszcze raz, a teraz wam o tym opowiadam w gospodzie "pod rozbrykanym kuckiem". A, tłumaczenie. No więc, Łazik jest dla mnie nadal dziwny, też dziwi maniera tłumaczenia niektórych nazwisk a niektórych nie, ja bym wszystko zostawił, z drugiej strony, ja bym tego w ogóle nie tłumaczył, bo to jest pięknie napisane. Ale , z całym szacunkiem dla moich pięknych wspomnień, tłumaczenie Łozińskiego jest bezapelacyjnie lepsze, a ile lepsze to się przekonałem jak kiedyś w aucie polecał audiobook w tłumaczeniu Skibniewskiej właśnie. No, podyskutowali, ale prawda jest z nami. A teraz zjeżdżam poczytać jak ten Frodo to jednak do tego mordoru lezie zamiast do minas tirith, kto to widział, co to będzie, że tego Sama ma chociaż, tyle dobrego.

Ponieważ jestem ojcem moich córek, zachęcam je łamane zmuszam do zapoznawania się z moimi fenomenami kulturowymi, dzięki którym stałem się takim człowiekiem jakim się stałem (to jest doprawdy banał, wystarczy tysiąc razy zobaczyć bambi disneya i tysiąc razy gwiezdne wojny, i bumc, ja). Dziewczyny potrafią poprawnie wymienić wszystkich x-menów z co ważniejszych składów (na...

Piękna opowieść o walce dobra ze złem, o wielkich bohaterach i o małych wielkich bohaterach. Męska przygoda pełna przyjaźni i szacunku. Momentami wzrusza do łez. Kto jeszcze nie zna tej historii? 10 na 10.

Piękna opowieść o walce dobra ze złem, o wielkich bohaterach i o małych wielkich bohaterach. Męska przygoda pełna przyjaźni i szacunku. Momentami wzrusza do łez. Kto jeszcze nie zna tej historii? 10 na 10.

Co roku wracam czytać to arcydzieło

Co roku wracam czytać to arcydzieło

Co tu dużo mówić. Formacyjna powieść dla całego gatunku.

Co tu dużo mówić. Formacyjna powieść dla całego gatunku.

Absolutna klasyka w moich oczach niepodważalne arcydzieło.

Absolutna klasyka w moich oczach niepodważalne arcydzieło.

🥹Ta książka to 8 cud świata! Kocham, kocham i jeszcze raz KOCHAM❤️ Nie ma żadnej, nawet najmniejszej wady. Jest doskonała. Potrafi wywołać całą gamę emocji, od rozbawienia do smutku, od śmiechu do łez. "Nie powiem - nie płaczcie, bowiem nie każde łzy są złe." Tak... Ta książka jest pełna cytatów, mądrości i ukrytych przesłań. Wątków jest tyle, że wymienienie wszystkich zajęłoby dwa tygodnie. Postacie są tak barwne i autentyczne, że nie sposób nie przeżywać razem z nimi. Język jest piękny i klimatyczny, wręcz baśniowy. Nie pomija żądnych wartości, w niej każda ma swoje miejsce. Do tego trzyma w napięciu.
"Władca pierścieni" to niezapomniane przeżycie, które chętnie ponawiam. Dosłownie podbiła moje serce. Ta książka jest dla mnie cenniejsza niż 100 innych. Polecam każdemu. Nie pożałujesz.
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️

🥹Ta książka to 8 cud świata! Kocham, kocham i jeszcze raz KOCHAM❤️ Nie ma żadnej, nawet najmniejszej wady. Jest doskonała. Potrafi wywołać całą gamę emocji, od rozbawienia do smutku, od śmiechu do łez. "Nie powiem - nie płaczcie, bowiem nie każde łzy są złe." Tak... Ta książka jest pełna cytatów, mądrości i ukrytych przesłań. Wątków jest tyle, że wymienienie wszystkich...

Sagę "Władcy Pierścieni" zacząłem czytać z nostalgii do czasów gdy jak byłem mały oglądałem filmy i grałem w gry lego na podstawie Tolkiena i po przeczytaniu całej trylogii niestety się zawiodłem. Mam wrażenie ze te książki są dla kogoś kogo nie interesuje zbytnio opowieść o pierścieniu a raczej chce jeszcze bardziej zagłębić się w świat śródziemia o którym jest tutaj naprawdę dużo napisane i faktycznie czuć ze ten świat "żyje". Na mnie te opisy tez zadziałały i czasami czuje pewna tęsknotę do miejsc opisanych w książce pomimo ze nigdy tam nie byłem. Nie spodobała mi się jednak sama opowieść. Nadal jestem dużym fanem filmów ale na ekranie to wszystko wyglądało o wiele ciekawiej. Książka to głownie opisy przyrody albo historia śródziemia co według sprawiało ze główny wątek schodził na dalszy plan. Nie podobała mi się również sama walka dobra ze złem. Nie ma tutaj konfliktów wewnętrznych bohaterów a strony są widocznie podzielone na ta bezwzględnie dobra i ta bezwzględnie złą. Podsumowując, jeśli interesuje ciebie świat stworzony przez autora to myślę że ci się to spodoba ale jeśli szukasz tutaj rozbudowanych bohaterów albo po prostu interesującej historii lepiej zostać przy filmach.

Sagę "Władcy Pierścieni" zacząłem czytać z nostalgii do czasów gdy jak byłem mały oglądałem filmy i grałem w gry lego na podstawie Tolkiena i po przeczytaniu całej trylogii niestety się zawiodłem. Mam wrażenie ze te książki są dla kogoś kogo nie interesuje zbytnio opowieść o pierścieniu a raczej chce jeszcze bardziej zagłębić się w świat śródziemia o którym jest tutaj...

Wydawnictwco Muza, tłumaczenie Marii Skibiniewskiej.
Właśnie pierwszy raz przeczytałem powieść o Pierścieniu. Trochę żałuję, że dopiero w dorosłym życiu, ale na takie dzieło nigdy nie jest za późno, nie jest też zbyt wcześnie. ;)
Już wiele o niej zostało powiedziane i napisane. Ja tylko powiem tym, co jeszcze nie przeczytali: chociaż księga wydaje się początkowo ogromna, kończy się zbyt szybko. Chciałbym już wrócić do tego magicznego świata pełnego przygód, bitew, wzlotów, upadków, dylematów moralnych. Moim zdaniem, Tolkien mistrzowsko snuje opowieść. Czułem się jakbym przy kominku słuchał doświadczonego wędrowca, by po chwili przenieść się na niebezpieczne górskie i leśne ścieżki, a zaraz potem w wir dziejowych wydarzeń.
Książka jest dopracowana w każdym detalu. Jest w niej mnóstwo metafor, świetnych postaci, pięknych opisów, zabawnych dialogów. Na pewno wszystkiego nie odkryłem, więc tym chętniej za jakiś czas do niej wrócę.

Wydawnictwco Muza, tłumaczenie Marii Skibiniewskiej.
Właśnie pierwszy raz przeczytałem powieść o Pierścieniu. Trochę żałuję, że dopiero w dorosłym życiu, ale na takie dzieło nigdy nie jest za późno, nie jest też zbyt wcześnie. ;)
Już wiele o niej zostało powiedziane i napisane. Ja tylko powiem tym, co jeszcze nie przeczytali: chociaż księga wydaje się początkowo ogromna,...

Absolutna klasyka, chociaż po tym, jak światowa fantastyka przemieliła Tolkiena na tysiące sposobów, nie czyta się tego tak lekko i przyjemnie - trzeba się trochę wczuć w ten klimat.

Absolutna klasyka, chociaż po tym, jak światowa fantastyka przemieliła Tolkiena na tysiące sposobów, nie czyta się tego tak lekko i przyjemnie - trzeba się trochę wczuć w ten klimat.

Klasyka

Klasyka