Cytaty z tagiem "obrazy" [34]

Te obrazy pamiętam najlepiej. Są jak zdjęcia byłych chłopaków, które
rozpaczliwie pragniesz wyrzucić, lecz nie możesz się na to zdobyć. Więc zamiast tego
przechowujesz je w starym pudełku po butach w głębi szafy, dochodząc do wniosku, że nie
zaszkodzi je mieć. Po prostu na wypadek gdybyś pewnego dnia zapragnęła otworzyć to
pudełko i przypomnieć sobie stare dobre czasy.

Mój umysł jest magazynem pieczołowicie uporządkowanych emocji. Mam wrażenie, że widzę, jak funkcjonuje, jak archiwizowane są w nim myśli i obrazy.

- Wszyscy powtarzamy, że wiemy, co ktoś miał na myśli, prawda? - zapytała.- Tak jakbyśmy wiedzieli, co się dzieje w czyjeś głowie. Ale ja czasami żałuję, że ludzie nie są w stanie zajrzeć do mojej głowy, żebym nie musiała im potem wszystkiego opowiadać. Słowa są niedoskonałe. Szkoda, że nie możemy się porozumiewać obrazami.

Brzegi pozostawały za nimi i było tylko jakby leciutkie pożegnanie z ludzkim bytem i bytowaniem, które się tam działo, pożegnanie odmienionej niezmienności, pożegnanie z różnorodnością rzeczy znajomych, ze znajomymi tam obrazami i twarzami, nie na ostatku i ze znikającą w mglistej szarości kryptą, lecz również i z piszącym nadal uporczywie Lucjuszem, który atoli przysunął się teraz ze swym stołem tak blisko skraju rzeczywistości, iż groziło mu z niepokojącą nieuchronnością runięcia z wysokiego, skalistego brzegu, i pożegnaniem było również z wieloma innymi, którzy tam wędrowali.

Opowieści. One czaiły się na każdym rogu. Skrzyżowaniu. Placu. Uderzały znienacka".

Kobiety na jego obrazach są.....jakby w pułapce jego świata. Musisz uważać, by się w nim nie zgubić.

Wybrałem właśnie te,bo te obrazy patrzyły na mnie równie mocno,jak ja na nie. Mama powiedziała, że nie musimy robić dokładnych kopii. Ja wcale nie kopiowałem. Wziąłem oryginały, potrząsnąłem nimi w głowie, a potem narysowałem na nowo, całe unurzane we mnie.

Żyjemy w wirtualnym świecie, świecie podpowiadanych obrazów i sugerowanych snów.

- Woda jest biała, gdy jest wzburzona. Niebieska, gdy jest spokojna. Czerwona, gdy zachodzi słońce, i czarna o północy. I przejrzysta, gdy spada. Przejrzysta, gdy przelewa się przez głowę i wylewa z palców. Woda jest przejrzysta i zmywa wszystkie kolory oraz wypłukuje wszystkie obrazy.

(...) rzeczywistość jest w głosie, gdy uwalnia się od obrazów.