Cytaty z tagiem "świętość" [121]

Świętość nie jest przywilejem nielicznych, lecz powołaniem wielu.

Trzeba być zawsze tym, czym Bóg chce, aby człowiek był. Wtenczas nigdy nie jest się niczym! Na wypełnianiu woli Bożej polega wielkość człowieka, miłość i… świętość.

Hindusi cenią wszystko, co zrobione z mleka, bo krowy uważają za święte.

Krótko mówiąc, ewolucja nie jest rzeczą świętą. Ewolucji nie cechuje też żadna mądrość. Przypisywanie takiej cechy ślepemu procesowi doboru naturalnego może mieć znaczenie wyłącznie metaforyczne, co powinniśmy sobie dobrze uświadomić, by nie dać się zwieść pozorom. Ewolucja wcale nie minimalizuje cierpienia. nie gwarantuje przeżycia naszego ani żadnego innego gatunku. Mądry bądź głupi może być człowiek, lecz nie ewolucja.

Być może (...) można dojść tylko do przybliżonych form świętości. W takim razie należy zadowolić się skromnym i miłosiernym satanizmem.

Cóż z tego, ojcze, jeżeli posiądziesz cały świat,a nie opanujesz grzechów i wad, które są w tobie? One to odbierają ci światło rozumu, wskutek czego nie możesz dojrzeć, w jakim stanie godnym potępienia się znajdujesz i w jakim mroku pogrążona jest twoja dusza.

Wielkie jatki wojny światowej nie obeszły się bez błogosławieństw duchownych. Kapelani wojskowi wszystkich armii modlili się i odprawiali msze święte za zwycięstwo dla tej armii, której chleb jedli. Przy egzekucjach zrewoltowanych żołnierzy też się zjawiał ksiądz. Przy egzekucjach legionistów czeskich także się widywało duchownego. Nic się też nie zmieniło od owych czasów, kiedy to wielki łupieżca Wojciech, później świętym przezwany, brał udział w tępieniu i mordowaniu Słowian nadbałtyckich, dzierżąc w jednym ręku miecz, a w drugim krzyż.

Jeśli jesteś wzburzony albo przygnębiony czy też rozczarowany swoim chrześcijaństwem, nie myśl, że jesteś wyłączony z gry, która toczy się gdzieś daleko. Jesteś w samym jej środku. Jesteś tam, gdzie rodzi się świętość, tam, gdzie się potyka i upada. Wyznaj Bogu, żeś upadł, rozważ uczciwie przyczynę swego upadku i dzięki Jego przebaczającej łasce wróć znowu na drogę Pana. Wstań i idź.

Szczególnie polecam wam jedno: korzystajcie pilnie, mimo lenistwa natury, z chwil straconych. Czekając, chodząc po ulicach z jednego miejsca na drugie, módlcie się - to są chwile , kiedy zwykle o niczym mądrym się nie myśli: albo trapimy się troskami, albo nierozsądnymi planami na przyszłość. O wiele więcej zrobicie modląc się!

Pan był konieczny dla świętości ojca Kolbego. Teraz pan cierpi. Trudno to wszystko do końca zrozumieć. Ale jesteście połączeni, przykuci do siebie, bliźniacy świętości. Pan staje się odbiciem, obrazem, podobizną tamtego, żywą rzeźbą. Dlatego wiele ludzi nie traktuje pana jak żywego człowieka.