I jeszcze ptak, co nigdy do nieba nie doleci, bo nie ma ziemi, z której mógłby wzlecieć.

Ale komuś musiał powiedzieć o Elianie. Zaczął mówić do siebie. Czasem podczas długich spacerów po plaży wspominał o tym krabom w piasku. ,,Ona mnie kocha", mówił do nich, a one rozbiegały się, aby nieść radosną nowinę. Mijając zabłąkaną meduzę podczas kąpieli w morzu, wołał do niej: ,,Hej, słyszałaś? Ona mnie kocha!". A meduza machała parzydełkami w odpowiedzi. Nocą szeptał do gwiazd: ,,To tak między nami, ale ona mnie kocha. Bardzo". A gwiazdy mrugały do niego.

Ale komuś musiał powiedzieć o Elianie. Zaczął mówić do siebie. Czasem podczas długich spacerów po plaży wspominał o tym krabom w piasku. ,,Ona mnie kocha", mówił do nich, a one rozbiegały się, aby nieść radosną nowinę. Mijając zabłąkaną meduzę podczas kąpieli w morzu, wołał do niej: ,,Hej, słyszałaś? Ona mnie kocha!". A meduza machała parzydełkami w odpowiedzi. Nocą szeptał do ...

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

(...) miłość nie zawsze jest mądra. Często wiedzie nas do wielkich szaleństw, lecz mimo to słuchamy serca... bez względu na to, co nam nakazuje.

Próżnia wytworzona w czasie. Ta sama mała, jasno oświetlona kabina pokoju, ten sam człowiek, którego się kocha, a którego w jakiś dziwny sposób już nie ma, można go dotknąć, jeśli się wyciągnie ramiona, a jednocześnie nie można go już dosięgnąć.

Próżnia wytworzona w czasie. Ta sama mała, jasno oświetlona kabina pokoju, ten sam człowiek, którego się kocha, a którego w jakiś dziwny sposób już nie ma, można go dotknąć, jeśli się wyciągnie ramiona, a jednocześnie nie można go już dosięgnąć.

Czy to ja, prawdę powoli odkrywając i pewnym nie będąc co to właściwie życie i dlaczego tak boli, póki wiedzy mistrzowskiej nie przełknę, wolę trzymać z dala od prawdy syna mojego pierworodnego?

Czy to ja, prawdę powoli odkrywając i pewnym nie będąc co to właściwie życie i dlaczego tak boli, póki wiedzy mistrzowskiej nie przełknę, wolę trzymać z dala od prawdy syna mojego pierworodnego?

Człowiek jest szanowany proporcjonalnie do tego, na ile jest społeczeństwu potrzebny.

Człowiek jest szanowany proporcjonalnie do tego, na ile jest społeczeństwu potrzebny.

Mówiąc to był nadzwyczaj szczęśliwy, choć niegdyś wielokrotnie powtarzał Cezaremu, iż współczuje mu syna i związanych z nim ciągłych zmartwień, nieprzespanych nocy, wypadających włosów i ostatecznego alkoholizmu.

Mówiąc to był nadzwyczaj szczęśliwy, choć niegdyś wielokrotnie powtarzał Cezaremu, iż współczuje mu syna i związanych z nim ciągłych zmartwień, nieprzespanych nocy, wypadających włosów i ostatecznego alkoholizmu.

- Robi pan to dla pieniędzy? - zapytał
- Tak.
- Hm... - Palcem przesunął okulary wyżej na nosie. - Czyli kocha pan pieniądze, panie Dresden?
Sięgnąłem po leżącą na brzegu tacy serwetkę i wytarłem usta.
- Kiedyś myślałem, że kocham. Ale teraz zrozumiałem, że to tylko uzależnienie.

- Robi pan to dla pieniędzy? - zapytał
- Tak.
- Hm... - Palcem przesunął okulary wyżej na nosie. - Czyli kocha pan pieniądze, panie Dresden?
Sięgnąłem po leżącą na brzegu tacy serwetkę i wytarłem usta.
- Kiedyś myślałem, że kocham. Ale teraz zrozumiałem, że to tylko uzależnienie.

(...) dobry uczynek zrobiony za pieniądze to jest handel, a nie dobry uczynek.

(...) dobry uczynek zrobiony za pieniądze to jest handel, a nie dobry uczynek.

Problemem nie jest zarabianie pieniędzy samo w sobie - uskarżał się. - Problemem jest zarabiać je, robiąc coś, czemu warto poświęcić życie.

Problemem nie jest zarabianie pieniędzy samo w sobie - uskarżał się. - Problemem jest zarabiać je, robiąc coś, czemu warto poświęcić życie.